nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 239(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)





http://www.youtube.com/watch?v=LxovB-cRgZk

         จดหมายฉบับสุดท้าย

เมื่อก่อน  ฟังเพลงนี้ยิ้ม  สบายใจ   เพราะชอบ
ไม่รู้ว่า  ชีวิตนี้จะได้ฟังเพลงนี้   พร้อม ๆ  กับ
ความรู้สึก  ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน  "





" บทเพลงสัมพันธ์กับความรู้สึก   ชีวิตจริงของเราไม่ต่างอะไรกับเรื่องราวประพันธ์เพลง   

จริงอยู่  มันเป็นความรู้สึก  " แต่ใจนะ  ไม่ใช่อย่างอื่น
รักที่จะแคร์   เลือกที่จะคบ   แม้เพียงความรู้สึกก็ต้องรับรู้   คิดเพียงวันนี้   ดีที่วันนี้   ต่อไปก็ดี  "







          วันนี้เราเป็นอย่างนี้    หัวใจที่เป็นอยู่  ทำให้มีพลังใจ  ที่จะเดินต่ออย่างสดชื่น    รู้ว่าโตขึ้นเยอะ  ๆ กับเรื่องความรัก   

มันอาจจะช้าไป    สำหรับคนอย่างเรา  แต่ก็ทำให้เข้าใจ   ว่าชีวิตเราจะเดินไปอย่างไรได้อย่างสบายใจ


อยากเจอเขานะ   สักวัน   ใจของเราเป็นแบบนี้แล้ว
แม้เพียงให้เห็นความเป็นสุข   ฉันก็สุขเต็ม   ไม่รู้ว่า 
เพราะความรักที่ผ่านมา  อย่างมากมาย  จากผู้คนที่เขารักเรา   พ่อแม่  ญาติ ๆ  ที่โยนให้คนนั้นเลี้ยงที  คนนี้เลี้ยงที   พี่ ๆ  ที่เราเจอมาตลอดการเดินทาง

ผู้คนที่รู้จักกัน  ช่วยมอง  ดูแลกัน  ในยามที่ได้โอกาสทำให้แก่กัน     "  ฉันได้รับความรักมาทุกทาง
ความหวังดีจากพี่ชายหญิง    ฉันว่าความอิ่ม  ที่ได้มานี้    ทำให้เมื่อวันที่ใจฉันมีคนที่ใช่จริง ๆ  สักคน
แม้ว่าใจตอนนี้   จะคิดไว้เสมอว่า   
เพียงได้รักก็สุขใจ       เมื่อวันหนึ่งมาถึง  ฉันจะได้ทำในสิ่งที่อยากทำ    ฉันจะให้เวลานั้น  




ชาตินี้  คงไม่เสียไป  ในสิ่งที่อยากทำ    ทำให้ดีที่สุด
และถือว่าได้ทำแล้ว   ฉันก็คงสุขใจ   เหมือนทุกครั้ง  ที่ได้ทำมาแล้ว     " ครั้งนี้คุณรอฉันใหม  รอฉันนะ  "


             เรื่องอื่นเอาไว้ก่อนเถอะนะ   ไม่คิดวิตกไปไกลเกิน    รู้ว่าอยู่สบายดี   รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง 
ชีวิตจะเดินไปในทิศทางใด   ก็แล้วแต่ใจเถอะนะ

แต่  สิ่งที่ต้องทำอีกครั้ง ต่อไป    ก็คือ   รอดูการเดินทางของใจ   เพื่อให้เห็นและได้บอกอะไรบางอย่าง




      " ความเข้าใจของฉัน  กับการเดินทางของใจดวงหนึ่ง  ซึ่งเดินทางมาเมื่อไม่นาน    ความเข้าใจของฉันในความรู้สึกแล้ว  ถ้าเป็นฉัน ณ ขณะนั้น  
หัวใจที่มีความรัก   แม้เราเพียงเดินทางใกล้ที่สุด  อย่างน้อย  ความรู้สึกนั้นเเม้ไม่ได้เจอ  แต่อย่างน้อย  เหมือนเรามาอยู่ใกล้เขาที่สุด    เขาอาจอยู่มุมใดสักแห่งของเมืองใหญ่   แต่อย่างน้อย  การเดินทางมิได้สูญเปล่า    ประสบการณ์ความทรงจำ    แม้นั่นอาจไม่ใช่ทั้งหมดของใจที่อยากให้เป็น     แต่นั่นคือสิ่งที่หัวใจเดินทาง  "    ผลต่อมา  คือสิ่งที่ฉันเขียนอยู่นี้


" ขอบคุณหัวใจเดินทาง  ที่ทำให้เห็นร่องรอยของการเดินทาง   และทำให้ฉันได้รู้   "




  " วันนี้ก็คือ  วันนี้  ฉันเขียนใจ  ในวัน ณ  ปัจจุบัน
ฉันทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้า  และหวังสักวัน  การเดินทางของใจ   จะได้ไปถึง  เธอ  "




               
               





01.30


*********************




           

              "  ตอนเริ่มต้นก็ทำให้รำลึก  จบด้วยความคิดถึง  " สาปพระเพ็ง " นายแน่มาก "





"  น้ำท่วม อดทน
น้ำลด  ทนอด เพื่อปรับฟื้น
และ มันก็จะชิน  อยู่ใด้  "






"  ไปกันเรื่อย ๆ  เลย  เฮ้อ... 

อยู่เป็นเพื่อนกันนาน ๆ  นะ  อย่าไปใหนกันนะ
จะไปเยี่ยม  รอเจอกันก่อนนะ  ไม่งั้นข้ามยาว  เสียใจแน่เลย   คิดถึง  "






บ้างก็

...อยากเจอ เพื่อเจอ

...อยากเจอ  เพื่อจาก

...อยากเจอ  เพื่อจบ แล้วก็แล้วกันไป  ชาตินี้  

มันเป็นความรู้สึกที่มีมานานแล้วหล่ะ  แต่กว่าจะได้เขียน  ก็ตอนนี้  รอให้เขาทั้งหลายนิ่ง  จนเข้าใจ
แล้วเรามาเจอ  จบ  กันไป  (อยากให้เป็นอย่างนี้   เพราะเรามีบางอย่าง  ในใจ )  "






          
  "  จากคนที่ไม่เคยคิด   เมื่อเวลาผ่านเนิ่นนานไป   กลับเป็นคนได้คิด

จากคนไม่คิดว่าจะต้องไปพบเจอ   แล้วก็มีบางคน  ทำให้ใจเปลี่ยนไป  กลายเป็นคนคิดจะทำ

    คนที่รักความเป็นส่วนตัวหนักหนา  แต่เมื่อเวลาผ่านไป   มีบางคนทำให้   มานั่งแคร์ความรู้สึก  
ยังทำให้ต้องเเวะเวียนมา   เพื่อต่อเติม 
กำแพงพังทลายลง   ตัวหนังสือผลุดขึ้นมาแทน 
และแล้ว    มันจะยังไง 
โปรดติดตาม  และตามติด  ด้วยหัวใจ 

เก่งจริง ๆ เลยนะ  ที่ทำให้เขียนแบบนี้ได้  (เหมือนรายงานเลย  ผู้ปกครองที่รัก  ใจร้ายจริง ๆ  ที่มาเปิด
ร้ายกาจ   คาราวะสามจอก   นายแน่มาก   "



23.35

***********************




ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น