Diary of love 238(Whitepingeon)
เขียนโดย
nrintip(Whitepingeon)
ไปวาดรูปอีกทีก็ประมาณวันอังคาร แต่ที่บ้านต้องซ้อมทำทุกวันอยู่แล้วหล่ะ
เย็นไปเอาที่ชาร์จแบตสำรองมาแล้ว
ซื้อผักหลายอย่าง ทำกับข้าวเอง กินเจทุกปี
บางทีก็แล้วแต่สะดวก ไม่ได้กะเกณฑ์ตรงเวลา
เริ่มวันใหนก็ได้ หยุดวันใหนก็แล้วแต่ใจ บางปีก็เป็นเดือน บางทีก็ยี่สิบวัน บ้างก็อาทิตย์ หรือไม่ก็แล้วแต่สะดวก
***************************
ไม่มีปัญหาอะไร ทุกอย่างอยู่ที่เราทำตัว
พี่ ๆ เทียวแวะมาดู บ้างก็เดินมาดูว่าทำอะไรบ้างผลัดเปลี่ยนกันมาชะเง้อคอยาว
หน้ากระจกดูเราวาดรูป
ครูพูดว่า " ดูทุกคนรักเราจัง เป็นห่วงกัน ผลัดกันมาดูแล " ก็จริง ๆ นั่นหล่ะ เพิ่งเห็นการตื่นตัว
เวลาทำอะไรทุกคนที่รู้จักจะตื่นเต้น มาดู คุย
เพิ่งคิดนะเรา สงสัยเฉยได้ที่มานาน
เกือบเข้ากรุไปแล้ว ดีนะมีคนมาคอยกวนใจ
" ถ้ามีใครเปิดเพลงให้ฟังรักตายเลย ม่ะ กอดทีนึง "
พรุ่งนี้มาเติมนะ " ยิ้ม ไม่หุบเหมือนเดิม "
00.43
**********************
เมื่อคืนชาร์จแบตสำรองเก็บไว้ถึงเช้า แล้วเอามาลองชาร์จเข้าไอโฟน ดูซิว่าจะได้แปดครั้งใหม
" บ่ายแก่ ๆ กับคนเก่า ๆ กำลังวาดรูปอยู่ หัวใจมันหวิว ๆ เป็นระยะถี่ ๆ ยาวนานซะเหลือเกิน
ความคิดถึงกับการเดินทาง ทำไมถึงแรงนักหล่ะค่ะ รู้ใหมว่าหัวใจเหมือนจะโดนเผา ไม่ใช่ความร้อนของสิ่งใด มันเป็นแรงกระแสของจิตใจที่มีพลัง
...กระแสที่แตกต่าง ฉันก็รับรู้ความแตกต่าง ไม่ใช่มนุษย์ต่างดาวนะ
อยู่ใกล้เป็นหนัก ต้องติดเบรคไว้เยอะ ๆ ดีนะที่อยู่ไกล "
รู้ใหมว่ายิ่งนิ่งมีสมาธิ อย่างวาดรูป พอมีกระแสส่งมา การรับรู้มันสัมผัสได้เต็มที่แล้ว จะเป็นยังไง " ก็หัวใจหวั่นไหว ทำงานได้ปรกติ แต่ใจหวิว ๆ รับรู้ความรู้สึกทุกอย่าง ทำงานไป ความรู้สึกก็รู้ไป หัวใจก็ทำงานไป เฮ้อ ! นี่หล่ะ
ทำหลายอย่างทีเดียวกัน แต่แยกรับรู้ และทำได้ "
( เอ่อ อันนี้เป็นโน้ดของตัวเองนะค่ะ คนที่เกี่ยวข้องเรื่องที่เขียน เขาจะรู้ว่า.... )
********************
" ขอให้เรารักษาความรู้สึกที่ดีต่อกันนี้ไว้ตลอดไปนะค่ะ อารมณ์ และเรื่องราว เป็นเพียงสิ่งที่ต้องพบเจอ แต่หัวใจฉันไม่เคยเปลี่ยน หากจะเปลี่ยนก็คงนิ่งสงบไปอีกครั้ง และคงยาวนาน
แต่ในเมื่อใจนี้มีกันอยู่แล้ว ค่าของความรักจากใจฉัน มีให้ใครยากมาก เพราะมันเฉย ๆ
กว่าจะเป็นแบบนี้อีก ควรรักษา ถนอมสิ่งที่มี
หากมันจะหายจากไป มันจะไปตลอดกาล
ถ้ารักษาและถนอมมัน ก็จะอยู่ตลอดกับปัจจุบัน
คนเดียว เหมือนอย่างที่ฉันเป็นฉัน "
********************
" วาดรูปเสร็จไปแล้ว ห้าเฟรม หลายแนว สิ่งที่ยังไม่ทำ คือ พุทธศิลป์ บอกครูว่ามีเท่าไหร่เอามาให้หมด หุ หุ ....
( ขอสิ่งที่มีสอนให้ทั้งหมด ภาพที่วาดที่เรียนอยู่ รู้ว่าไม่เต็มที่ ตามที่ใจจะลงไป เพราะมันมีหลายจิตหลายใจต้องฟัง และรับเข้ามา บางทีก็ต้องแบ่งเผื่อให้ เพราะเข้าใจว่า งานที่ได้ งานเดินไป และช่วยกัน ก็เข้าใจว่าต้องทำไป และช่วยโปรโมท แต่หากเรานิ่งและรู้หลักครบ จะทำไว้ให้อีกต่างหาก เมื่อนั้นหล่ะ ทุกอย่าง " คือฉัน " )
คนที่เขาดูงาน เข้าใจแล้วว่า เห็นอะไรผ่านเนื้องาน
" ถ้าสิ่งที่ทำ มีความเป็นตัวของตัวเอง ทำด้วยจิตวิญญาณ ภาพเหล่านั้นจะมีดูพริ้ว มีชีวิตชีวา มีพลัง ของคนที่สร้างขึ้น "
( ได้ยินเเว่ว ๆ ว่าพูดถึงงานมีพลัง แค่นี้ก็เข้าใจทั้งหมดเลย ในสิ่งที่คนกำลังพูดถึงอยู่ขณะนั้น
สำหรับคนเรียนมาเก็บทฤษฏีมามากมาย กับได้ปฏิบัติเป็นรูปธรรมอย่างยาวนาน เขาก็เก่ง
เรานะรึ
จับพู่กันกับการผสมสีรับทฤษฏีพร้อม ทำไม่กี่วันเอง แต่ก็รู้ว่า ทั้งหมดที่มีคือหัวใจของผู้เก็บเกี่ยวมาให้ และสกัดมาถ่ายถอดอย่างเต็มที่ .... "
" แนว ๆ ของเรา เอาไว้ใส่เต็มที่ ก็ต้องให้ได้องศา ต้องเรียนดรออิ้ง เพราะต้องเก็บรายระเอียด จะได้ทำทันทีได้คล่องเลยทีเดียว
บอกครูว่า ให้คล่องก่อนนะ แล้วจะทำมาให้ไว้ที่เรียน (มั่นใจ ) ว่าจะทำมาให้ เก็บไว้เป็นที่ระรึก ...
ที่ทำที่บ้าน ไม่ได้วาดรูปขึ้นโคลง ไม่คิดว่าลืมวาดก่อน แต่ใช้สีกับพู่กันวาดเลย ( บอกครูว่า ที่ทำไม่ได้วาดรูปโคลง ครูพูดว่า " นั่นหล่ะท้าทายดี " ในใจก็คิดทันทีเหมือนกันว่า
" ท้าท้ายหรือ ตรงใหน เอ ... ก็มันไม่ต้องวาดโคลงนี่นา มันก็ง่าย ๆ "
(คิดในใจ ว่ามันก็ง่าย ๆ ) .... หน้านี้ยาวไปล่ะ
ง่ายยังไง ค่อยมาต่อทีหลัง
***********************
" สำหรับใจ เพราะฉันเป็นฉันเเบบนี้
จึงเป็นอย่างนี้ ของจริงที่หนักแน่นฉันจะเดินเข้าไปพบเจอ
แต่ถ้า สิ่งที่หัวใจฉันเหนื่อย ๆ มันจะเป็นแรงผลักให้ชีวิตเดินห่างไป ห่างออกไปเรื่อย ๆ มันเป็นของมันเอง เพราะความเป็นฉันปัจจุบันนี้หล่ะ
ไปอยู่ท่องเที่ยวในป่า อยู่กับธรรมชาติ
อยากให้เรามีกันอย่างนี้ตลอดไป อย่างแรกก็ได้ผนึกความรู้สึกดี ส่งการเดินทาง หากถนอมรักษาไว้มันจะเป็นสิ่งที่ดีกับชีวิต
ฉันมั่นใจในจิตดวงนี้ ดวงจิตของฉันที่สดใสตลอดมา แม้ระหว่างทางเจอบททดสอบ ผ่านได้อีก
เขียนภาพได้แล้วจะเขียนตามที่จิตดวงนี้ที่ปรารถนา" เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ใครได้ เมื่อใจอยากทำให้ เพราะไม่รู้จะทำอะไรได้มีค่า นอกจากหัวใจของฉันที่สร้างด้วยความตั้งใจเกิดจากจิตวิญญาณ "
" ก็ยังคงมุ่งมั่น และพัฒนาต่อไป เหมือนสิ่งที่เคยทำมาได้เช่นเดิม คือเรา คือฉัน "
" ที่ฝึกฝน ต้องใช้กำลังความตั้งใจ ที่ใครไม่ทำ
บางครั้ง อุปกรณ์ฝึกฝน หาใช่กระดาษ กับดินสอ
สำหรับตัวเอง อยากทำจริง ๆ จริงพร้อมด้วยทุกอย่าง และจะทำมันจริง ๆ "
.... ใจที่ทำแล้ว อุปกรณ์จะค่อย ๆ ทยอยมาให้ฝึกฝน ทำเรื่อย ๆ ทุกวัน ทุกวัน จะกี่เดือน ปี หรือยังไง ไอ่บ้านี่ ก็ยังเป็นคนเดิม ทำจนกว่าจะรู้และชำนาญ เมื่อนั้น ก็เหมือนเดิม คล่อง "
มันไม่ใช่ความฝันนะ แต่เป็นคนที่ทำแบบนี้
************************
" บนเส้นทางถนนสองสาย ที่เลือกไปพร้อมกันก็ได้ หรือใจอยากไปเพียงเส้นเดียว
ก็ได้ คือทางสายเอก ....แต่ ตอนนี้ มันเป็นอะไรก็ได้ และต่อไป มันเป็นอะไรก็ได้อีกเช่นกัน เพราะเส้นทางสายเอก มีไว้กับชีวิตเสมอมา "
( ความคิดเดิม )
" ไม่มีอะไรที่ต้องเสียใจอีก กับความรัก
ไม่มีอะไรที่ต้องกลัวความผิดหวังอีก ในเรื่องความรัก
เมื่อถึงเวลาหนึ่ง มันต้องเป็นไปของมันเอง
อยู่ที่ตัวเราทำตัว (ทำตัว ทำใจ ยอมรับรู้ ความเป็นไป มันก็เป็นเช่นนั้นเอง " อยู่ที่เราเอง " )
" เมื่อวานดูเต้น มันส์มาก หัวเราะกร๊าก สนุก ๆ
วันนี้ดูร้องเพลง ชอบ ๆ และก็สนุก
หัวเราะคนเดียว บ้าไปแล้ว
...แต่ที่ชอบที่สุด ชอบดูโชว์
เต้นนี่ชอบมาก เพราะเราชอบเต้น
ร้องเพลงได้เรื่องเหมือนกัน
เสียงเหมือนเป็ดเลย อิ อิ "
22.35
***********************
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
6 ต.ค. 56
169
0
ความคิดเห็น