... " ไม่ได้เขียนสองวัน เหงาไปเลย ฮ่า ๆ
อ่ะ ! ล้อ เล่ง ... ก็เป็นซะอย่างนี้นะ เรา นะ "
" อ่านอย่างเดียว อยากเขียนนะ แต่ขอทยอยเอาล่ะกัน จะรีบเก็บสแปร์ (มีการ สแปร์อีกเเน่ะ ! )
มันก็รู้สึกเหมือนกันนะ มันจะนานไปใหมเราเนี่ยนะ หรือว่ายังไง เฮ้อ ! ...แต่กะว่า ประมาณหกเดือนจะว่างได้แล้วหล่ะค่ะ คำนวนตามที่ต้องทำ แต่เอาแน่เต็มที่ไม่ได้ เผื่อไว้เล็กน้อย
ใจมันเป็นไงนะ อดทน ต้องอดทนสักหน่อย ใหน ๆ ก็ใหน ๆ แล้ว ทนอีกนิด "
***********************
" มีเรื่องราวมากมาย อยากเล่าให้ใครบางคนฟัง เเต่เก็บไว้ก่อน ...ถ้าวันนึง มีคนที่ดูแลกันไว้ใจกันได้ ก็คงจะดีไม่น้อย ไม่ว่าจะรู้จักกันยังไงก็ตาม แต่คิดว่าเป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้วหล่ะ เพราะถ้าเลือกที่จะรู้จักใครก็ต้องคิดแล้ว ว่าสมควร
แต่พูดคนเดียวก็ไม่ได้นะ เพียงเขียนความรู้สึก
ในสิ่งที่อยากทำตามใจ
แต่ตอนนี้ เรียนรู้เรื่องต่าง ๆ ที่อยากได้เป็นส่วนหนึ่ง ก็มีนะ มาพร้อมกับตัวเอง คือ
" ความเป็นเรา " บางทีคนภายนอกมองเป็นคนเเตกต่าง สำหรับตัวเองแล้วเเม้จะเงียบ เฉย แต่ก็ไม่พ้น เป็นคนแตกต่าง ที่ทุกคนทำ คิด พูด หลาย ๆ อย่าง ทำให้รู้สึกอยากทำอะไรให้เสร็จ แล้วก็ตะลอนตามใจตัวเอง อยู่เงียบ ๆ ตามเรื่อง ทำอะไรตามทางของตัวเอง แต่ไม่อยากดัง คำว่าดังคำเดียวก็ไร้ความสงบตามที่อยากเป็นแล้วหล่ะ
ก็เข้าใจนะ ว่าเป็นเรื่องธรรมดา แต่ว่าก็อยากเรียนในสิ่งต่าง ๆ ให้ได้เร็ว ๆ จะได้ผ่านไป
ครูให้ความรู้เต็มที่เหมือนเดิม ก็มีช่าง ฯ ...เอ่อ ส่วนเรา ก็เงียบ ๆ ช่างมันเห๊อะ ! พูดแค่นี้หล่ะ แล้วก็ต่อท้ายว่า " เธอ ฟังฉันอยู่ใหม เป็นคนที่ไว้ใจกันได้ใหม ไม่อยากไปใหนมากมายนัก แต่อยากไปตามเส้นทาง ถ้าเเวะผ่านทางบ้างไรบ้าง ก็จะต้องมานิ่งคิด แล้วก็ต้องอย่างที่บ่นนี้หล่ะ "
จะรอ ๆ หุ หุ อึดอัดนะเนี่ย แต่พอแยกเรื่องได้อยู่หรอก เอาไว้ต้องอดทน
อยากเขียนนะเนี่ยว่าระหว่างวาดรูป มีอะไรปรากฏ
ก็เลยกลายเป็น
" คนอยากอยู่เงียบ ๆ ไปเที่ยวอยู่กับธรรมชาติ
ดีกว่า ว่าแล้วก็รีบ ๆ ทำอะไรให้เรียบร้อย
จะได้เข้าป่า (อีกล่ะ บ่นเข้าป่าเรื่อยเลย )
************************
" เดือนนี้ติดธุระ ไปเรียนได้เป็นบางวัน เวลาว่าง
ระยะเวลาก็เลยยืดออกไป แต่ก็ฝึกงานตัวเองที่บ้าน ซ้อมไว้ ๆ ...เห็นมีผู้ใหญ่มาดูงานที่ทำ
จริง ๆ อย่างละ ชิ้นงานเท่านั้นเอง ได้ยินคุยกันว่า
ไม่ได้ทำได้ทุกคน (ส่วนตัว ยังนึกว่ามันง่าย แต่ภาพรวม เขามองว่านั่นคือ งานที่เป็นชิ้นงานหนึ่งแล้ว ...แต่ก็ยังคิดอยู่ว่า มีอะไรอีกมากมาย
ที่ต้องรู้
แต่ทำไมเวลาทำแล้วมันเหมือนไม่มีอะไรมาก เห็นคนมาดูงานเยอะ ๆ ก็รู้สึกว่า ยังด้อยประสบการณ์อยู่ดี แม้หลายคนจะมองว่าเป็นหนึ่งชิ้นงานเลย "
***************************
" คิดถึงจังเลยค่ะ เวลาอย่างนี้ อยากเขียน เหมือนอยากคุย อยากหาที่พึ่ง
ที่ปลอดภัยไงไม่รู้ เอ... เมื่อเวลาอยู่คนเดียวก็เฉย รับรู้เรื่องราวรอบข้างนะ เเต่พออยู่กับตัวเอง ก็รู้สึกได้ว่า
ชีวิตนี้ ไม่เงียบแน่ ๆ ถ้าหากไม่รีบวางแผน
แต่ก็ไม่อยากเขียนเล่าเรื่องไว้เต็ม ๆ มันก็เดิม ๆ เรื่องของความเป็นเรา ก็ยอมรับนะ
ว่าเราเป็นเรา เป็นแบบฉบับเรา ไม่ว่าอยู่ที่ใหน จะนิ่งยังไง จะบ้าบอ สักพัก ก็เป็นคนแตกต่าง และ
ก็เป็นอย่างนี้เลย " เป็นคนอยากเข้าป่าล่ะ "
ขอเก็บงานเรียบร้อยก่อนเห๊อะ จะหายต๋อมไปตะลอนป่า
" เขียนระบายเล่าไป มันก็เหงาได้พอดู เมื่อเวลาที่เราอยู่ต่อหน้าผู้คนมากมาย
จริงอยู่ที่ปรกติตามน้ำ ตามเรื่องราว แต่ใจเราก็มีใครบางคนอยู่ด้วยเสมอ ไม่ได้หายไปใหนนะค่ะ
เขียนบ้างไรบ้าง แต่ก็อ่านนะ แล้วก็ดู เอ่อ คือ อ่านหน่ะ อ่าน ๆ หุ หุ ...
ก็ แวะมาเขียนเล่าไว้ ช่วงนี้ ห้องแอร์ที่อากาศ
ไม่ถ่ายเท กับน้ำมันลินสีด ยิ่งเจอน้ำมันสน
ไม่ต้องพูดถึงเลยหล่ะ สำหรับคนแพ้
แต่ก็ชินแล้วหล่ะค่ะ ทำไงได้หล่ะ ใจมันชอบ
ถ้าทำจริง ๆ ก็ต้องมีพื้นที่ อากาศถ่ายเท อันนี้เอาไว้ทีหลัง เราไปเก็บความรู้ ประสบการณ์ไม่นาน ไม่มีปัญหา อย่างแรก ใจไม่มีไร
ต่อมาก็ไร้ปัญหา พอทำอะไรแก้ไขได้ก็ทำ
ก็พอได้อยู่นา
เเล้วก็ สลบ หลับไปเลย อย่างนี้เลยหล่ะค่ะ
ก็เลยตั้งใจทำสิ่งที่ทำอยู่ให้ดีก่อน แล้วก็จะมาเหมือนเดิม "
" คิดถึงกันบ้างนะค่ะ บาย ๆ "
23.12
******************************
" ว่างสี่โมงเย็น ทำตัวเป็นนินจา เเว๊บไปเรียนวาดรูปต่อ
เช้าช่วงว่างก็ลงสีเพิ่มได้ รู้สึกง่ายขึ้นเรื่อย ๆ เหลือการผสมสี ที่ต้องไวขึ้น ทฤษฏีเรามีน้อย
(แต่เห็นมันเต็มไปหมดอยู่ในภาคปฏิบัติ เอาออกมาจดเป็นคำอธิบายตัวหนังสือได้เยอะเลย " ก็เหมือนเก็บรายระเอียดหลัก ๆ เน็ต ๆ ได้แล้ว
ก็นำออกมาเขียนเป็นโคลงสร้างรายระเอียดเป็นคำอ่านของทั้งหมด โดยขยายได้จากบทสรุปเนื้อ ๆ
ที่ได้เป็นชิ้นงานนั่นหล่ะ )
ใช้ตามองจับผสมแล้วก็ใช้พู่กันเเต้มรวม เออนะได้จริง ๆ ด้วยหล่ะ
เรื่องการใช้สายตามอง มีเรื่องขำ ๆ เขาเรียกว่าดื้อใช่ใหม ที่ให้ทำตามแล้วไม่ทำ " มองเฉย ๆ ก็เห็นเหมือนกัน " สุดท้ายก็ต้องยอมรับเหมือนทุกคนที่ผ่านมา ไอ่เรานี่นะ ชอบทำลายวงการเดิมที่เขามีมาเนิ่นนาน เอ... แต่ความเข้าใจจริง ๆ แล้ว ไม่มีอะไรผิดหรอก เพียงสังเกตุและยอมรับฟัง ก็จะรู้ว่า บางอย่างเดิม ๆ มันมีใช่ทั้งหมดเสมอไป เหมือนใบไม้เต็มต้น แต่ไม่เหมือนกันสักใบ
มีโดดมาอีกแนะ " โดนทุกที่ เราแหวกแนวเดิม แต่มันก็ไม่ผิด มันใช่ ก็ยอมรับกันไป จบสวย "
(เอาไว้ก่อน ๆ เก็บไว้เล่ารวดเดียว)
ดูรูปในเน็ต มองเเล้วกลายเป็นไม่ยากเเฮ่ะ ! หรือว่ามันดูง่ายไป มันต้องมียากมากกว่านี้แน่ ๆ เลย
แต่ ! ขาดความคล่องหล่ะ ...ก็แต่อีกหล่ะอยากเขียนด้วยใจลงไป มันก็เลยไม่เร็ว เพราะไปเรื่อย ๆ เอื่อย ๆ เป็นเหมือนสายน้ำ
" ต่อไปจะเป็น ภาพมีชีวิต " ( เอางี้นะ )
(อย่าดื้ออย่าซนเหมือนเรานะ ไม่งั้นจะโดน อิ อิ
เก็บไว้ในบัญชี รวบยอดทีเดียวเลย )
14.35
***********************
ความคิดเห็น