nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 095(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)











http://www.youtube.com/watch?v=ELANe-yldhs
เจนนิเฟอร์ คิ้ม - ไม่ยอมหมดหวัง

izebridyzizebridyz (ขอบคุณ)
http://www.youtube.com/user/izebridyz





ไดอารี่หน้าที่ 95  


 "  วันนี้รู้สึกตื้อ ๆ  ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่เหมือนเราบ้าง  หนึ่งวันของเรา 

ต่างกันมากนะ     ชีวิตดำเนินไป   ตามถนนชีวิต   ฉันก็เจอมา  

ฉันไม่เหมือนใคร   ทุกคนก็ต่างกัน



แต่ว่า  ฉันก็คือ " เป้านิ่ง "  วันนี้คุยกับคนเคยเห็นกันทั่ว ๆ ไป  

จะว่ากลัวมันก็ไม่ใช่" จิตผง่ะเลยเรา "  สงสัย เอะใจมานานแล้วหล่ะ 

ทำไมผู้ชายเลือดร้อน ถึงชอบขวานขวายหาสิ่งต่าง ๆ เก็บไว้ในตัวนะ

"  เก็บความสะอาด ผุดผ่องมันจะดีกว่าทุกสิ่ง  อยู่ยืนยงคู่ตัวเอง "

ดีกว่าหาสรรพวิชา   มันไม่มีอะไรยั่งยืนเลย 




ถึงแม้ตัวเองจะก้าวเดินด้วยความระมัดระวัง บนความนิ่งก็ตาม  

แต่เราจะหลีกหนีสรรพสิ่งไม่ได้    เราต้องเจอ    " เคยอยากไป

เรียนวิชาป้องกันตัวมีเรื่องอะไร ไม่กล้าบอกใคร 

ไม่รู้ว่าจะบอกว่ายังไง  เพราะตัวเองทำตัวคล่องมาก ไปใหนมาใหน

มั่นมาก เเบบนี้ก็เพราะเฉย ๆ 

วางเฉย   ไม่ใช่ไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่รอบตัว    ... วิบากกรรมคงไม่มี  "




หากจะมีเรื่องใหม่  "  คงไม่มีอะไรหรอก  มันต้องผ่าน ๆ  ไปด้วยดี

คงเป็นแบบนี้เสมอ (สังเกตว่า เวลาเขียน มี คง จะ ฯ )  จะพูดอะไร

จะเล่าอะไรให้ใครฟังหล่ะ  ก็มั่นใจมากขนาดนี้  เวลาพูดเขายังเห็น

" พูดหน้าตาย  ไม่ยักกะกลัวอะไร   ... มันต้องเติมฟิลลิ่งใช่ใหม 

ทุกคนชอบอะไรที่สมจริงสมจังใช่ใหม  .. เรามันก็สมจริงสมจังนะ

เวลาเล่าก็สไตย์เรา ไม่รู้จักเราเอง เลยตามเลย  ต้องดูแลตัวเอง "



************************



        "  วันนี้ไม่รู้จะบอกความรู้สึกว่าอย่างไร   จะเศร้าก็ไม่

จะทุกข์ก็เปล่า จะกลัวก็ไม่ใช่  ...เวลาเป็นแบบนี้  ฟังเพลงนี้

แล้วก็ฟังบ่อย ๆ   ...  ไม่รู้ว่าจะอธิบายความรู้สึกว่ายังไงดี



" ได้แต่ตื้อ ๆ   รู้ว่าเป็นคนคนหนึ่ง   เป็นเหมือนเป้านิ่ง

เห็นคนที่หลากหลายความคิด  หลากหลายนิสัย 

หลากหลายอารมณ์   สับเปลี่ยนไปมา   พลอยทำให้เรา

ต้องอยู่บนความรับรู้พร้อมระมัดระวัง  บนความนิ่ง  "




         "  จะผ่านไปได้   แต่ก็ต้องเป็นเเบบนี้อยู่เสมอ

ก็เราเป็นเรา  หลายคนเขาก็เป็นคนที่เราต้องเจอ  

ไม่ได้อยู่ในถ้ำ ไม่รู้จะตะโกนให้ใครได้ยิน  ไม่รู้ว่าจะยังไง

นั่งคิด  คิด   บางทีก็กุมขมับเพื่อคิด    คนกลุ่มหนึ่ง

กลุ่มสอง  ชุมชนสาม สี่ห้า    ชุมชนชายหญิง

คนดี  ใจดีบ้าง  ไม่บ้าง  ปะปนกันไป     ... 


"  เราหยุดแล้ว  ทำไมท่านไม่หยุด "  นี่เป็นเพียงคำพูด

ที่อยู่บนท่ามกลางหมู่ชน   นี่เป็นเพียง   คนตัวเล็ก  ๆ

ที่ดูแลตัวเองดีที่สุดแล้ว  



"  แต่ก็ยังคงอยู่   ท่ามกลางความหลากหลาย

ความไม่รู้ว่าจะเรียกว่าความกลัวก็ไม่ได้  เพราะใจไม่ได้กลัว

จะเรียกว่าอันตรายก็ไม่ได้เพราะยังมาไม่ถึงขนาดนั้น มันคิดรู้สึก

แต่มันก็เป็นมานานแล้วหล่ะ    ... หรือว่าเราเดินคนเดียว

หรือว่าเราเป็นคนแปลก  ที่ทุกคนเฟ้ามอง    หรือว่าเรา

ไม่เหมือนใคร   หรือว่าเราใจดี   ...คำว่าหรือมีอีกมากมาย

มันก็ดีดีทั้งนั้น    "  คนชอบดี  แต่ชอบทำดีกันแค่ใหนนะ "


"  เขียนวนไปวนมา   ... เพราะยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

เรื่องทั้งหมด  มันมีมานาน   แต่วันนี้เราเจอจังจัง 

หรือว่ารู้มากไป   รู้ก็ดีแล้วนี่  จะได้มีวิธีดูแลตัวเอง

...  แค่ได้ระบายก็ดีมากแล้วหล่ะ   ดูเหมือนว่า 

เล่าให้พี่ฟัง   ก็เท่านั้น   บอกพี่  ๆ  เพื่อน  ๆ   เขาก็

ช่วยเราไม่ได้     เขาหรือจะมาใส่ใจอะไร   นอกจาก

ตัวเขาเอง อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลยนะ หากมันต้องแลก

กับความอยากได้ของคนอื่น



"  อยู่อย่างระมัดระวัง   ก็แบบนี้อยู่แล้ว   แต่  แต่

แต่อยากร้องให้   มันร้องไม่ออก  แค่อยาก

อยากตะโกน   แล้วจะตะโกนอะไร  หาเรื่องไม่ถูก

อยากเศร้า  มันก็ไม่ได้เศร้า จะเสียใจ  แล้วมันเรื่องอะไร

" ขอเพื่อนสักคนเถอะ  ขอเพื่อนรักของฉันจริง ๆ เพียงสักคน

คนที่ไม่หวังผลประโยชน์   เป็นเพื่อนกันจริง ๆ   

พอเขียนมาถึงตรงนี้  ... ฉันเพียงต้องการเพื่อนที่ยอมรับฟัง

และเพื่อนรักกันจริง ๆ  ฉันจะยอมทำทุกอย่าง  ที่" เพื่อน" 
 
ของฉันต้องการและรับฟัง ก่อนที่ฉันจะไม่ทำอะไรอีกเลย "



ไม่รู้จะเขียนอะไรอีก  วนไปก็วนมา  ก็ยังดี  ได้ระบาย 

"  ค่อย ๆ  คิด  ตามเวลา   เหตุการณ์  และเรื่องราว

แต่เชื่อเถอะว่า  เราก็บ้าบอ  แยกเป็นเรื่อง ๆ  อยู่ดี

ถึงแม้จะมีเรื่องนี้   ... เรื่องอื่นก็ยังมี   หัวใจก็สด

อย่างอื่นก็ทำ    แล้วนับประสาอะไร   กับเรื่องราว

ที่ฉันต้องเจอ  ... นะ  ว่าใหมเพื่อน (อิ อิ )  "






(ปล.  เดินผ่านร้านเครื่องปลิ้นที่รู้จัก เธอ สวย เปรี้ยว เธอเปลี่ยนไป สะใจชอบ ๆ  ... มีสลิ้งติดมือมาอันนึง
ให้ไม่เคยคิดตังค์เลย เกรงใจเสมอ  ใหว้ขอบคุณ  แล้วก็เผ่นมาแกะโดเรม่อนต่อ   ...น๊อตม่อนหวานซะแล้ว
กะซื้อสกรูมางัด  แต่คนขายบอกว่านาน ๆ  ใช้ทีเเบตจะเสื้อม ให้ร้านเขาเอาออกให้คุ้มกว่า  (สว่านพันเจ็ด
..เพื่อมางัดน๊อตหวานสองตัวเนี่ยนะ  เรานะเรา ... ขอบคุณคนขายมาก ๆ ที่บอกก่อน )

( ขากลับ อาหารของคนบ๊อง ... ไก่เคฟ(KFC) จุใจหก  เรียกว่าเคฟ อิ อิ ... สัมตำป่า กินในเมือง ..
หนมมัน แต่เรากิน ฮ่า ๆ ...มันเชื่อม เราก็กิน เอ๊ะ ! ... แตงโม ไม่ใช่จินตหราแน่ ! ... ปิงเปรี้ยวปริ๊ดดด !
..  รวม ๆ  แล้วกินหรือยัด  ... อยากกินเฉย ๆ  พอดีว่าง  แหะ แหะ   ... เบื่อข้าวด้วย  กินทุกวันเบื่อ )
"  คำเตือน ! ห้ามเขียนเหมือนกัน  หรือคล้ายกัน  ไม่งั้นกันรู้เเกว ha ha ha  ....  "

( เขียนบนเสร็จ พักใหญ่ ถือจานกระเบื้องอยู่  หล่นเเตกเคร๊ง !!  ยิ้มเปร๊เลยเรา  หัวเราะคริก ๆ 
ยังบ๊องอยู่เหมือนเดิม  เก็บเศษกระเบื้องไป ยิ้มเบิกบานไป  มันแยกคนละเรื่อง รับรองว่า บ้าได้ทุกงาน
... ถ้าเป็นหลายปีที่แล้ว  แก้วหล่นแตกทั้งปี  ยืนตะลึงดูสักพักก่อน คนอื่นเห็นก็เก็บให้ก่อน ถ้าไม่มีใคร
ก็ยืนชะงักพักนึง  แล้วเดินทอดอารมณ์  ลั่นลา  ค่อยมาเก็บ  จะเริ่มเก็บตรงใหนก่อนดีหวา
... แต่เมื่อผ่านมา  ครบ ! ไว ทัน  ฮ่ะ ๆ  ไม่ได้กินข้าหรอก ! )

******************************




(โน้ด !วันนี้ตอนที่เริ่มพิมพ์ ไฟความคิดเเล่น เห็นไฟฉายที่ไขควงรวม
มันกระพริบได้เอง  เลยหยิบมาดู  จริง ๆ  ต้องเปิด    มันถึงจะติด...

เมื่ออาทิตย์ก่อน นั่งสมาธิอยู่  มีเสียงของตกกลางอากาศสองครั้งเหมือนตั้งใจ แต่เข้าใจว่าเป็นท่านมาดูแน่ ๆ 
เพราะคลื่นสัญญานคือคน  เรานั่งเฉย ไม่ตกใจ ไม่สงสัย
นิ่งแล้ว  ไม่หวั่นไหวเหมือนนานมา
(ไม่วอกแวกกับเรื่องสมาธิเหมือนตอนก่อน นานมา
เพราะตอนก่อนผวา   มือหลุดจากกันอย่างเเรง
หงายหลังตั๊บ ! อิ อิ  นึกภาพก็ยังขำอยู่ )

***จดไว้เมื่อนึกออก จะได้จำ ไม่เคยใส่ใจอะไรเลย เอาแต่เล่นเพลิน




 

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น