...... 
กับวันสบาย ๆ
เขียนต่อจากหน้าที่เเล้ว ใหน ๆ ก็เขียนแล้ว ให้จบ บล็อกเคลื่อน ๆ ไม่ค่อยดีเหมือนเดิม ตั้งแต่เด็กดีดีเปลี่ยน หรือเพิ่มค่าอะไรนั่นหล่ะ
พูดถึงเพื่อนเรา เพราะเขาไม่สบายใจ ไม่สบายกายด้วย ไม่มีใครพูดตรง ๆ เตือนกันจริง ๆ มากนักหรอก คนรอบข้างคือคนที่บอกได้ ในบางอย่าง ว่าเราเป็นยังไง หากเข้าใจไม่ถูกต้อง เรายังอธิบายให้เขาฟังได้ แต่ถ้าเขามองแล้วถูก เราก็ยอมรับ เช่นเดียวกับเพื่อนเรา มันบอกเราว่า ไม่ค่อยมีเพื่อน อีกส่วนก็เพราะตัวเพื่อน มุ่งมั่น เป็นตัวของตัวเอง แต่บางอย่าง ต้องพิจารณาแล้ว ความเป็นอะไรก็ตาม เกินไป หรือสุดโต่ง มันก็เเบบนั้น หากยอมรับ ก็ตามนั้น ไม่บ่นให้ฟัง หากสบายใจกับมัน
บางอย่าง หากเลือกแล้ว ชอบแบบนั้น มองเอาแบบนั้น พอเท่านั้น แล้วไม่สนใจ ที่จะพิจารณาว่า ชีวิตเราจริง ๆ แล้วต้องการอะไร มันคืออะไร ยอมรับกับมันแล้ว คงไม่มาบ่นหล่ะ ชอบแบบใหน เลือกแบบใหน เอายังไง ก็ยังงั้น หากขาดความเข้าใจ แล้วยังดี ที่ยังยอมรับฟังกัน เราก็สมควรพูด แม้ไม่ค่อยเข้าหู แต่เป็นความหวังดีต่อกัน ก็ควรทำ ไม่ได้มีผลประโยชน์อะไร กับใคร ไม่ประจบใคร เพื่ออะไรก็ตาม ไม่ใช่นิสัย เราสมควรอยู่ชนกลุ่มน้อย
เขียนไว้ ก็ไม่ได้ทุกข์ ยาก อะไร ก็สบายใจดี ที่ได้ทำอะไรดีดี ที่ดีได้บ้าง หลายวันมานี้ ไม่ได้เขียน พี่ ๆ ก็ติดต่อ ตาม แต่เราก็สบายเกิน ไม่ใช่ไม่สังคมนะ แต่เอาเท่าที่เราจะทำ ทางที่เลือกแล้ว ไม่ติดเพื่อนเหมือนเก่า คิดถึงก็เยี่ยมเยือน ไม่รับเอาความหมองเข้าสู่ใน มันสบายกว่าเก่ามาก ๆ
จริง ๆ ไม่ค่อยพูดนะ แต่หากพูดขึ้นมา ได้เรื่อง ได้รู้ ไม่ได้ยุ่งเรื่องใคร เขามีไร ก็มาเองหล่ะ แล้วเขาก็มากัน เราก็ดูแลกันไป แล้วเราก็ขอตัว ตามที่เราเลือกเหมือนเดิมต่อ นั่นก็คือ สบาย ๆ ไปตามเส้นทางของเรา กวนตีนบ้าง ชวนตีบ้าง บ๊อง ๆ บ้าบอบ้าง " แล้วเราก็จะไปตะลอน ตามเรื่องเหมือนเดิม ถึงยังไง ก็ขอบคุณ ความสบายใจหลาย ๆ ทางเหมือนเก่า รู้สึกดี เสมอเลย ก็ได้แต่เก็บไว้ ในมุมสบาย เเบบนี้เสมอ แล้วคงได้จำความรู้สึกดีเช่นนี้ เสมอเลย "
ความคิดเห็น