nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 036(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)







สวัสดีไดอารี่หน้าที่36








 



          ปีใหม่ อีกแล้ว   ไม่ได้กลับบ้าน  ไปสุพรรณมาหล่ะ    มะม่วง
สุกเต็มต้นเลย     มีไข่เป็ดแดงเเจ๋  ต้มไข่ยางมะตูม  โครตหร่อย 
เหอะ ๆ      พี่สาวทำปลานิลแดดเดียวให้   อร่อยมาก ๆ  
สะอาดดี   ไม่คาว 



ทำบุญทอดผ้าป่า     สรงน้ำหลวงพ่อ   ท่านให้พระมาอีกแล้วครับทั่น
"  องค์นี้สุดยอดดดดด  ! "   ไปไปมามา  ข้าพเจ้าก็มีสิ่งที่เค้าอยากมี
(สำหรับคนรักพระเครื่อง)      ได้เวลาปล่อยให้เช่า  อีกไม่นาน

เอาเงินไปสร้างวัดช่วยหลวงพ่อดีกว่า      ปฏิบัติธรรม  ทำบุญ 
ตะลอนบ้าง  อะไรบ้าง   








          เจ้าช้างแดงดงเกือบไม่รอดแนะ     ใครบอกว่าชอบแดด  ก็ใช่
แต่ต้องให้แข็งแรงก่อน      ค่อยออกแดด    ดอกก็จะเต็มเลย   
เหมือนเพรชหึง        ถ่ายรูปมาด้วย  จากสัตหีบ
 ต้นใหญ่มากกกกกกกกก !
ช่ออย่างใหญ่      ยังไม่ได้ย่อรูปเลยแฮ่ะ !

http://my.dek-d.com/nrintip/blog/?blog_id=10153849   นี่ !
เอาลิ้งค์มาแปะ หาไปหามา  ช้างแดงดง ไม่ใช่ว่าเป็นตระกูลช้างนะ 
เค้าตระกูลหวาย   ชื่อก็ตามภาพในลิ้งค์  " แต่จะเรียกช้าง 
ใครจะทำไม  แห่ะ "  (ไปอ่านในเน็ตมา   ก็เลยซ่า !   )



ก็หวงมากเลยต้นนี้   ย้ายไปไว้ระเบียง     เกือบแล้ว   เกือบไม่รอด   
ตอนนี้นะ    แทงยอดแล้ว   ใบสดชื่นขื้นมาแล้ว    รากก็โอเคเลย      
เราต้องปลูกเองถึงรู้เอง     ขืนเอาไปตากเเดดตอนที่รากยังไม่เดิน  
ยังไม่เเข็งแรงมีหวังตายเเหง๋มแก๋ม  ( รับรองได้ว่า    ภาษาของเรา 
มีด้นได้อีกมากมาย
แล้วมันจะพลุดขึ้นมาเดี๋ยวนั้น    เฉพาะตัว  ฮ่า ๆ )





          ********************************************************




           เอาไว้ผลงานอย่างแจ่ม     หากมีประสบการณ์ดีดี   จะเอามา
ปล่อยในเน็ตให้ชาวบ้าน     เอาไปเลี้ยงให้รอดบ้าง      "  มาบอกว่า 
ชอบแดด  เลี้ยงเหมือนแมงปอ   โธ่  ไอ่เราก็ไม่รู้ชอบแดดยังไง   
พอดีเอาแมงปอมาด้วย      เกือบแล้ว  ๆ     ....  แต่ตอนนี้ 
รอดครับพี่น้องครับ ! "



พักพวกให้ปล่อยพระให้     งานนี้ต้องหาข้อมูลอย่างนาน     
แต่สุดยอดองค์นี้ติดตัวดีกว่า      สวยสุด ๆ     
อืม.. เค้ามีกันคนล่ะองค์   ที่เหลือก็ท่านคงให้มา คงเห็นแล้วว่า  
ให้ลูกหลานได้เดินทางสะดวกขึ้น   "  พวกเรา
มีที่มาที่ไปเสมอ     ไม่ได้ได้อะไรมาโดยไม่มีที่มา     
ป่านนี้ดังไปไกลในวงคนชอบพระแล้วหล่ะ       หลวงพ่อเกือบร้อยแล้ว  
กรุเพิ่งแตก     ก็พวกเรานี่หล่ะ      เป็นห่วงก็แต่    มีใครอยู่วัดเยอะใหม    ดูแลท่านดีอยู่นะ



บางคนก็โวย     อยากได้เหมือนกันกับพวกเรา      ท่านเคยบอก
พักพวกเราว่า"  ของใครก็คือของคนนั้นหล่ะโยม  "        ไปด้วยกัน  
แต่จิตต่างกัน   คนได้บ้าง   คนไม่ได้ก็มีเช่นกัน        สำหรับไป
กับตระกูลเราเท่านั้นหล่ะ    




***********************************************



            เมื่อวานเดิน  ๆ  ไปเจอพี่ใหญ๋ฟิตเน็ต     ทักทายกัน   
ก่อนเดินจากมา    คิดแล้วคิดอีก        แต่คิดว่าเป็นพี่นับถือกัน    
คิดแล้วก็เลยให้พี่ดู     บอกว่าได้มาจากเจ้าอาวาสฯ    
" เค้าทำหน้าเหมือน    ประมาณว่าฮื้อ    ประมาณว่าใม่อะไร
ทำนองนั้น   (ไม่อยากจะเขียนความรู้สึกจริง ๆ ลงมา) พอบอกว่า
เซียนพระดูด้วยเหมือนกันหลายคน      เค้าก็ถามปล่อย
เท่าไหร่    ให้ยืมบ้างนะ  "  

มันไม่อะไรหรอก    ตัวเราเองหาเรื่องแท้  ๆ    แต่คิดอีกที   
ก็แบบนี้หล่ะ  พี่แกคิดถูกแล้วหล่ะ     ไอ่หน้าอย่างเรานี่เหรอ   
พระเหรอท่านจะให้สมเด็จมันจะเป็นไปได้หรือ  พี่ใหญ่คิดถูกต้องเลย  "
ไม่เชื่อพระ   แต่เชื่อเซียร "


จริง ๆ   หลวงพ่อก็เซียรดีดีนี่เอง  ฮ่ะ ๆ(ท่านชอบสะสมพระเครื่อง 
วันนั้น  พวกเราเอาแว่นขยายไป   ก็ส่องดูกันเพลิน    หลวงพ่อท่านก็
ส่องดูให้พวกเราด้วย    ความสุขทางใจ)     ตอนก่อนท่านอยู่วัด
ที่กรุงเทพดูแล้วท่านชอบสะสมพระเบญจภาคีแน่  ๆ     เพราะ
ท่านเริ่มให้เห็นแล้ว     ครั้งนั้นท่านทดสอบพวกเรา      เอาสมเด็จ
มาเหน็บจีวรเต็มเลย     พูดแล้วยังอดฮาไม่ได้         จะมีคนรู้ก็คนที่
อยู่ตรงนั้นวันนั้นหล่ะ    อย่างลูกศิษย์เขารู้    แต่เค้าเรียบร้อย   
สงบเสงี่ยมมากเลย   สมเเล้วที่เป็นลูกศิษย์วัด


       




          ผู้ใหญ่บางคนอาจพูดเล่น ๆ  นั่นหล่ะ    ว่า  ต้องให้ทุกคนสิ   
ด้วยกัน     ส่วนตัวเราเข้าใจอะไรบางอย่าง     ก็นิ่ง ๆ  ไม่อะไร     
เค้าก็แซวไปงั้นหล่ะ      ถ้าคนปฏิบัติระดับหนึ่งเค้าจะรู้เลยว่า   
อะไรเป็นอะไร

ไปอ่านตามเรื่องพระสมเด็จวัดระฆัง      ป้าเค้าว่า    เชื่อในเรื่อง
ทำไมใครถึงได้พระมา    เพราะอะไร     ส่วนตัวเราก็เชื่อด้วยว่า   
คนที่มีหลาย ๆ  องค์เป็นไปได้แน่     เพราะเค้าเหมาะและถึงเวลา     
อย่างที่เห็นบ้างในเว็บก็มี


พอได้มาก็ชอบมาก   เป็นศิลป  สวย  ๆ  ทั้งนั้นเลย     ใจไม่ค่อย
อยากปล่อย แต่อีกใจ   ไม่รู้ยังไง     อยากทำอะไรสะดวก
ตามสายทางเรา    บอกว่า  เงินบุญ     "  พี่ ๆ   รู้   ติดต่อให้  
ที่เหลือเราจัดการเอง      แต่บางคนก็
อยากได้ด้วย   แต่ไม่อยากเดินเรื่องให้      เเล้วเราจะทำยังไง  
ก็ในเมื่อถึงเวลา    ก็อดดูดายเขาไม่ได้       เปรี้ยวจี๊ดบอกว่าที่บ้านเค้า  
เซียรพระบอกว่าสมเด็จปลอมให้เเสนหนึ่ง     
แต่เอาไปให้เช่าได้หลายล้านเลย



เปรี้ยวจี๊ดบอกว่า    เป็นห่วงเรา    กลัวโดน   ส่วนตัวบอกเค้าไปไม่ต้อง
ห่วง       ดูเรื่องนี้มาหลายปีแล้วหล่ะ    ชอบอ่าน    จะรู้ว่าท่าน  ๆ  เขียน
อะไรไว้บ้างแล้ว          ได้คุยกันหลายจังหวัด   นั่งคุยกันไป     ถาม ๆ  
เค้าไป   ว่า  "   พระอะไรที่ราคาสูงมาก      เค้าบอกว่ามีนะเป็นล้านเลย  
แต่ว่า    ไม่ใช่ว่าจะหาได้นะ      ถึงคุณมีเงินเป็นร้อยล้านพันล้าน     

แต่หากอยากได้    แต่เจ้าของเค้าไม่ให้   ก็ไม่ได้หรอก   "
ก็เลยถามเค้าต่อว่า  "  ทำไม เค้าตอบว่า    พระมีน้อย   คนอยากได้
มีเยอะ "แม่พี่ที่วัด  โวยเรามา  "  มีของดีเค้าเก็บ  ไม่ให้ใครเห็น  
รู้ป่าวเค้าพลิกแผ่นดินหากัน      เอาให้เค้าส่องอยู่นั่น     
เดี๋ยวพักพวกรวมตัวกัน   รู้ว่าไอ่นี่มี     หลอกตีหัวเอาไปทำไง 
  ....งานเข้าเลยเรา    ก็เค้าเป็นห่วงนั่นหล่ะ
แต่เค้าไม่เคยได้เห็นเลย  หุ หุ      ....คนที่ดูก็เพื่อน ๆ 
กับคนปล่อยพระให้เช่าหรือเรียกว่าเซียรนั่นหล่ะ     
แต่ทุกคนบอกตรงกันหมดเลย     ทุกที่ด้วย





       เมื่อวานคุยกับน้อง    "  เฮ้ย !  เจอดีอีกแล้วหว่ะ   "  
ก็เลยเล่าให้ฟัง   ด้วยคนไม่ไม่สบายใจ   แป๊บเดียวหล่ะ    
อยากให้พี่เค้าดู     สุดท้ายก็เลยสอนกัน    ว่าต้องเจออีก   
ถ้าอยากเจอ     เรื่องแบบนี้      เค้าก็เล่าให้ฟัง
บ้าง   "   เพื่อนเค้าบอกว่า   สวยมากเกินไป    พระต้องนี่แบบนี้   
แบบของเค้านี่     แต่คนที่ทำหนังสือและปล่อยวัตถุมงคลเค้ารู้     
ตอนแรกเค้าก็ส่อง  ๆ   ดู    ขอส่องอีก    เอะใจ   เค้าว่า 
"  เอ   นี่มัน !  เนื้อสมเด็จวัดระฆังนี่หว่า    ของจริง  "       
เค้าก็เลยให้น้องขอมาให้สักองค์       ไอ่น้อง
มันก็ไม่สบายใจ     เพราะไปรับปากเค้าไว้      นายพลนายพัน
ไปขอหลายรอบยังไม่ได้     น้องมันนึกไงไม่รู้   
สุดท้ายก็เลยบอกเค้าไปว่า     " ปล่อยวาง
เค้าคงรู้หล่ะว่า   ขอให้กันไม่ได้หรอก    อย่าไปกังวลเลย  
น้องก็เลยคลายความกังวล      นี่หล่ะรับปากใคร   
ที่มันเป็นไปได้ยาก     ตัวเองก็จ๋อย   "


**************************************************




      จะเขียนอะไรในไดอารี่    กล่าวถึงใครที่เกี่ยวกับเรา    ก็อึกอัก  
ทั้ง ๆ   ที่มันเป็นบันทึกเรา   อย่างพูดถึงพี่ใหญ่    เปรี้ยวจิ๊ด   ใครต่อ
ใคร      แล้วคิดอีกที     ก็มันไดอารี่เรานี่หว่า       เอาพอประมาณ
เมื่อก่อนก็อาจมี   เสียใจนาน    เสียความรู้สึกกับคนที่เรารัก  นับถือ
"  แต่ปัจจุบัน   มันคือการใช้ชีวิต     ทุกคนต่างจิตต่างใจ   ต่างคิดได้
ไม่มีถูกผิด    เพียงบังเอิญเราต้องเจอกัน     มีวัตถุเข้ามาเกี่ยวข้อง
หากเราอยากได้เงิน    ต้องทำงาน    ต้องรู้จักทำ    ถึงจะได้มา

แต่สิ่งที่ทำให้ใจสะดุดชั่วคราว     ก็เพราะ   "   พอเรามีเรื่องอะไร
ใหม่     แล้วยิ่งเกี่ยวกับกิเลศ     คนเรากิเลศมากน้อยต่างกัน   
มันแน่นอนอยู่แล้ว      ความอยากได้  แต่ใจไม่อยากอะไรก็แล้วแต่
....มันก็ดีนะ       อย่างน้อย     เราก็ได้รู้จักกันมากขึ้นกว่าเดิม


แน่นอนว่าไม่มีอะไรที่แน่นอน      ทุกสิ่งที่เจอบน ความอยากวัตถุนิยม
จะโทษใครก็ไม่ได้   จะพูดเสมอว่า  " คนเรา  รู้ไม่เท่ากัน   ผู้ไม่รู้ย่อม
ไม่ผิด    เรารู้เรายังทำนั่นระดับจิตใจเราก็ตกต่ำลงหน่ะซี  เรารู้เขาแล้ว
ไม่ว่ากัน     แต่เฉยเรื่องใครมัน    ระดับจิตไม่ตกลงแถมยังพัฒนาขึ้นอีก
....เมื่อทำความเข้าใจแล้ว    ดีแล้ว     ไป  ตะลอนต่อ   เหอะ ๆ   "
(หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์      เพราะไข่เป็ดยางมะตูมรออยู่)




*************************************************



"   เด๋วออกไปเช็คเหร็ดติ้งดีกว่าหว่ะเฮ่ย !!!        
ลัน ลัน ล้า  ลัน ล้า ลันหล่า
รมณ์ดี   ๆ    ...อยากกินติม    จะไปหาติม  หนม    
หาเรื่อง   เอ้ย  หาเรื่องกิน  อิ อิ  "





        

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น