nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love . 015 (พิราบขาว)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)
     

(เรียนรู้คอมฯ  ครั้งละนิด    " กด Ctrl พร้อม A "   ดูสิค่ะ  จะได้คลุมดำทั้งหมด )







" ขอบคุณพี่รักษ์ค่ะ  ที่เติมเต็ม  เติมพลัง หนึ่งพลังที่ทำให้อยู่ คือเสียงเพลง
คนเราไม่จำเป็นหรอกที่ต้องรู้จักกันทุกกระเบียดนิ้ว  เพียงมิตรไมตรี  เพียงคำ ความ
จริงใจ   เมื่อยามที่เราเหนื่อยล้า  หรืออ่อนเเรง   หรือเราต้องการความช่วยเหลือ
วันนั้นเราจะได้เห็นความจริงใจที่เเสดงออกมา  ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง 

(น้องรักเหมือนเดิม )


ศรัทธา-หิน-เหล็ก-ไฟ

http://solno07.exteen.com/20090603/entry-4/page/1#lastcomment  "













สวัสดีไดอารี่แห่งความหลากหลาย    เมื่อไม่กี่วัน  เจอแต่เรื่อง

ที่ต้องทำความเข้าใจ   "  ขอบคุณคนดี   บางครั้งนะเพียงเราไม่

สบายใจ    ถ้าเรานึกถึงคนที่เราอยากคุยด้วยเป็นคนแรก   และ

ไม่ทำให้เค้าลำบากใจ    เพียงแค่น้อยนิด  แค่ได้ยินเสียงกัน

ก็ทำให้เรื่องทุกอย่างที่ไม่สบายใจ   หายไปพลัน   ขอบคุณมากค่ะ "





วันนี้พี่สาวมาซ่อมโทรศัพท์   ก็เลยแวะมา   เธอดูสบายใจดี   หน้า

ตาสดใส   คงเป็นเพราะปล่อยวางได้หลายเรื่อง   และคงมีเพื่อนที่

คอยคุย  รับฟัง  ให้กำลังใจ   "  มีครั้งหนึ่ง  ฉันนั่งอยู่ข้าง  ๆ  คนขับ

เค้าเป็นคนที่บางครั้งใครก็ยากจะเข้าใจ   แต่บางทีก็ดูง่ายนิดเดียว

คนขาดความอบอุ่น   ต้องการความเอาใจใส่    ....  ฉันพูดกับเค้าว่า

เมื่อตอนที่ไม่สบายใจ   มีพี่คนนี้หล่ะ  ที่เคยโทรมา   ถามทุกวัน  

คุยเป็นเพื่อนเสมอ  ๆ  จนเธอแน่ใจว่าฉันสบายดีแล้ว   แล้วเธอก็

หายไป   "   ฉันนั่งเล่าให้คนดีที่ขับรถอยู่ฟัง   เพื่ออะไร   เพียงเพื่อ

บอกกับเค้าเป็นนัย  ว่า   บางครั้ง  สิ่งที่ใส่ใจเพียงน้อยนิด   เมื่อยาม

ที่ใครสักคนต้องการเพื่อน    แล้วสักวัน  สิ่งนั้นมีค่าเสมอเมื่อนึกถึง



เช่นเดียวกับวันนี้     และอีกหลาย ๆ  วัน   ฉันรู้ว่าพี่เหงา  ต้องการ

เพื่อน    เพียงได้แวะมา   ฉันเปิดโอกาส   สละเวลา   ทั้ง ๆ  ที่ตัวเอง

มีโลกส่วนตัวสูง   รักอิสระมากแค่ใหน   ฉันต้องปรับตัว   และเห็นว่า

จริง ๆ   แล้วพี่เหงา   ถึงแม้จะมีคนหลายคนเข้ามา    แต่จะให้ทำใจ

ได้อย่างไร    กับความเจ็บปวด   ที่แฟนเธอทำไว้ให้  นั่นคือการเดิน

ออกไปจากชีวิตครอบครัว   และไปเยี่ยงคนใจดำยิ่ง   มาวันนี้  ทำมา

อยากกลับมา   มันเจ็บ  ฉันรู้   พี่ควรจำ    และเป็นบทเรียน


 




เย็นเราตะลอน   หาอะไรรองท้องกันต่อ    ไปได้เรื่อย ๆ   จนเรา

ไปซะไกลเลย    พี่ชวน   ป่ะ เดินในห้างกันใหม    เรานั่งโซ้ยยำมาม่า

กะหยำแหนม   ซึ่งอันหลังนี้   เพิ่งเคยกินนับครั้งได้   ฮ่า ๆ    เชยยยย



สักพักหนุ่ม ๆ   ผู้ชอบความเร็ว   ไม่ใช่เด็กแว้น    แต่น่าจะเป็นคน

ชอบอิสระและความเร็ว    ดูจากภาพรวม   ซึ่งมองเห็นแว๊ปเดียว

ตอนที่เรานั่งคุยกันอยู่   เค้าเหล่านั้นกำลังมองมาที่เรา    ส่วน

ข้าพเจ้า   ไม่ได้มองเค้าเต็มตา   เลยรู้คร่าว ๆ  ว่า  ดูดีเกิน  คงเที่ยว

ตะลอนตามคนโฉด  เอ้ย  คนชอบความสนุกสนานตามสไตย์  ...




แต่ฉันก็เฉยนะ   กินต่อ     คุยกับพี่ว่าจะไปจริงเหรอ    สักพัก   มีคน

เดินมาตีหลังเบา ๆ    หันไป  ไอ่น้องครูนี่หว่า    น้องใหว้งาม ๆ 

เราได้แต่ดีใจ   เออ ออ  ทักทาย  น้องว่าหายไปใหน  นานเลย  น่าน

เลย    เราไม่ทันพูด  น้องถามไม่เปิดช่องไฟให้พูด    ได้แต่ยิ้ม ๆ  



  



พอดีมีสอนptด้วย   (สอนพิเศษ)  น้องสอนหลายอย่าง   โยคะ  เเด้น

เวท  และอีกมากมาย   ได้ทุกอย่างนั้นหล่ะ   เพราะครูฟิตเนตต้อง

ทำได้    แถมแข่งฟุตบอลกันด้วย    ....เห็นว่าเพิ่งกลับจากเหนือวันนี้

พอดีกับวันนี้   นึกถึงน้องพอดีเลย   อยากเจอเค้าด้วย  แม่ม !   โผล่

มาพอดีเลย    เป็นน้องหญิงหล่อ   ซึ่งตอนก่อน   เราพยายามให้เค้า



กลับมาเป็นหญิงเถอะ   แล้วพี่ใหญ่ก็บ่นว่าเรา   "  ปล่อยมันไป

เอ็งนี่   คนมันเป็นแบบนั้น   เองจะอะไรนักหนาว่ะ "   (น้ำเสียงพี่

ใหญ่ยังก้องหูอยู่เลย   ตอนแรกทำใจรับยาก    แต่ด้วยเป็นพี่น้องที่

นับถือกันมี  พี่น้องนับถือเจ็ดคน    เจ้านี่เป็นน้องที่ล่าสุด   ก็เลยทำ

ใจ   ยอมรับ   และก็รับได้สนิทใจ   )   ...  คุยกันสักพัก   รู้ว่านัดนัก

เรียนไว้    ก็เลยให้ไปทำงาน    แบบว่า   "  ออ ไปเหอะ  รีบไปทำ

งานไป  "   น้ำเสียงเบ่งน่าดูเลยตรู   อิ อิ   ...  ลูกศิษย์เค้าได้ยินคง

งง    เพราะมีแต่เค้าใหว้กัน   และคุยอีกแบบ    แต่เจอข้าพเจ้าเข้าไป

คงจะงง....  ก่อนไป  น้องมันก็ทำเหมือนเดิม   มันเห็นเราเป็นชี 

อ่า....  วันเกิดพี่น้อง   พอน้องมาถึง   ก็เดินเข้ามา   คลาน ๆ  กราบ

สามที   ฮ่า ๆ   ตรูจะบ้า ! ...    แม่ม   ทีจริงมันเยอะกว่าทีเล่น แต่ทำ

แบบนี้เสมอ    เฮ้อ !     (เขียนไป ขำไป  แต่ดีใจนะ  ที่เจอน้องวันนี้)


 



แล้วเราไปเดินเล่นกันต่อในห้าง    ใจคิดอยากได้รองเท้า   บอกพี่ว่า

อยากได้เทวิน    เดินไปสักพัก   เห็นเทวินจัดโปรฯ     ทำให้มอง

ป้าย     "  เหอ  จริงดิ  พี่  เทวินที่อยากได้  ลดราคา  ฮ่า ๆ  "

เวลานึกอยากได้อะไร   อยากเจออะไร   จะได้ในทันที   เป็นแบบ

นี้บ่อย ๆ   คือมันบังเอิญบ่อยหน่ะ  ...   จริง  ๆ  ก็ไม่เอาหล่ะ   ถ้ายัง

แพงอยู่   เคยซื้อมา   ทิ้งไม่ได้ใส่ปีกว่า  ๆ   ยกมาหลุดเหมือนดิน

เลย   ใครอย่าได้คิดว่าของดียี่ห้อดัง  จะทน    จริง ๆ  แล้วเราซื้อ

ที่เค้าจัดลดราคา   แล้วก็ยังไม่เอ้าหล่ะนะ      คนมันชอบ   แต่ก็เอา

พอประมาณ    เท่าที่ทำได้    และใช้จริง ๆ   ก็เลยสอยมาสองคู่



กลับมา   เล่นโยคะต่อ    แล้วก็นั่งพิมพ์    .....   คิดว่าใกล้จะได้ไป

หาพี่สาวที่เหนือแล้ว  คิดอยู่ว่าจะยังไงดี  ....   จะให้น้องไปด้วย

หรือไปคนเดียวก่อน    จะติดต่อเพื่อนรักที่ไม่เคยเห็นหน้ากันเลย

รู้เพียงตัวหนังสือ   แต่เคยช่วยเหลือกันมาเวลาที่   เราเดือดร้อนใจ

เพื่อนที่คอยช่วยทางโลกอินเตอร์เน็ตอีกคน    แล้วใช่เค้าหรือ

ที่อยู่เบอร์โทร   ใช่เพื่อนเราจริง ๆ  นะหรือ    ...เพื่อนคิดว่าเราหน้า

ตาเป็นยังไงนะ    ถ้าเจอกันจริง ๆ  เพื่อนจะยังเป็นเพื่อนกันใหม

กลัวว่าจะคิดอย่างอื่นสิ   ยิ่งกะล่อนไปวัน  ๆ  อยู่เลย   แถมเป็นคน

ขี้เหงาด้วย     ...  จะเจอเพื่อนรักจริง ๆ  ซะทีดีใหมนะ  




 



คิดไปคิดมา   ก็แคร์ความรู้สึกของใจตัวเองจัง   ไม่ชอบทำให้ใจ

ตัวเองไม่สบายใจ   กลัวหัวใจตัวเองจะคิดนุ่น  นี่  นั่น   ....  ทั้ง ๆ  ที่

เรามีเพื่อนเยอะมาก    ส่วนมากก็เป็นผู้ชาย   และพี่ ๆ   ทั้งนั้น

เพื่อนคือเพื่อน  พี่คือพี่    เราก็วางตัวมาแบบนี้เสมอ    ไม่งั้นสังคม

ก็คงวุ่นวายหน่ะซี    ทุกคนมีหัวใจเดียว    ทุกคนย่อมมีคนรัก   มีคน

ที่คอยห่วงใย   ...   นั่นเลย  เราคิดไปถึงนั่นเลย    พักหล่ะ   พรุ่งนี้

ต้องไปเอาความรู้ต่อ    ท่าน ๆ   คงคิดถึงเราแย่   เพราะไม่มีเราอยู่

ไม่รู้จะแกล้งเด็ก ไม่โต  ได้ที่ใหน   พรุ่งนี้เจอทั้งครูเก่าและ

ครูปัจจุบัน   ครบแน่   เจ็ดคน    แต่อยู่คนล่ะที่   ไม่ใกลกัน  เราจะ

แวะไป   เมื่อเสร็จธุระแล้ว  ...    นัดน้องไว้ด้วยเย็น ๆ  คงเจอกัน

"  เรื่องเยอะนะเรานี่   ฮิตนะหัวใจ  แต่ไม่ได้เรื่องสักที   แบบว่า

ไม่ใช่  ก็ไม่ใช่  ใครจะทำไม   ! ....  แต่ก็ไม่เคยทิ้งงาน  สิ่งที่ตัวเอง

ต้องทำ   แม้ว่าจะมีเรื่องอะไรก็ตาม   ขอบคุณนะค่ะทุกคน  ที่ให้

กำลังใจน้อง ....  ขอบคุณนะค่ะคนดีคนเดิม   "  



 

 





ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น