ความห่างไกล ใจยิ่งใกล้
นานแล้วสินะ ที่ฉันนั้งซึมในเวลาที่ว่างเปล่า กับภาพเดิม ๆ
ในแต่ละวัน มีหลายสิ่งให้ฉันได้ทำมัน แต่นั่นไม่ได้ทำให้ลืมกัน
แต่จากนี้ไป นับวัน ความไกลห่างยิ่งเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้นมา แต่ !
ยิ่งห่าง ยิ่งห่วง ยังไกล ทำให้โหยหา ... นี่ฉันทำอะไรกับวัน
หรือเพียงคิดไปก็เท่านั้นเอง คุณคงไกลห่าง อย่างที่ควรเป็น
หรือว่าฉันนั้นหล่ะ ที่จากไป ... ในวันที่ฉันต้องเดินทางออกมา
ในยามที่ฉันต้องทำเพื่อตัวเองบ้าง เพียงอีกไม่นานนัก
ฉันอยากให้สิ่งที่คิด รอกันได้ใหม หรือว่ากาลเวลามันกลืนกิน
กับความเป็นคุณ ที่ต้องทำอะไรต่อไป ... ถ้าจะเป็นเช่นนั้น
ฉันคงได้แต่ภาวนา " ขอให้ฉันเจอสิ่งที่ใช่ ที่รอ "
การเตรียมตัวที่จะเดินทาง มันได้เริ่มต้นแล้ว ฉันคงได้พบคุณ
หากกลับมาแล้ว ฉันหวังว่าคุณคงสบายดี
ไม่รู้สินะ " แต่หัวใจมันเศร้า ๆ อย่างนี้เสมอ "
" หากถึงวันนั้น จะมีกันอยู่บ้างใหม เหลือเพียงเศษเสี้ยว
ของหัวใจ ...ถ้าเวลา ทำให้การรอคอยนั้น มันไร้ซึ่งความหวัง
ฉันขอให้คุณโชคดี ... แล้วคุณจะรอฉันใหม ฉันจะกลับมานะ
ฉันรอดูว่า ฉันอยากให้คุณรอ ฉันรอดูว่าเพื่อคุณ ฉันจึงหยุด
ฉันหยุดทุกอย่าง เพื่อประวิงเวลา คุณจะรอฉันใหมคนดี "
ความคิดเห็น