Diary of love . 001 (พิราบขาว)

Diary of love สวัสดี

เพลง เหมันต์ที่ผ่านพ้นไป

ศิลปิน สุชาติ ชวางกูร

เริ่มได้เขียนบันทึก แล้ว หล่ะเรา   ไดอารี่เก่า ก็อย่างที่เคย
เขียนไว้คร่าว ๆ   ว่าหายไปแล้ว    สิ่งที่ได้จากการฝึกเขียน
ไอดารี่ที่บลูกี้นั้น   ทำให้พิราบขาวได้  พิมพ์คล่อง  การแต่ง
บล็อกอย่างอิสระมากเลยทีเดียว   ลูกเล่นมีให้อย่างอิสระ

ได้รับการต้อนรับ   จากเพื่อน  ๆ   และคนอ่าน   เป็นกำลังใจให้ได้ฝึกเขียนต่อไป จนปีกว่า ๆ   ได้ความอดทน  จากสิ่งเร้า  ไม่ว่าจะมารูปแบบใด    สรุปได้ว่า  " ครูแห่งโลกอินเตอเน็ต  ที่แรกของพิราบขาว  คือ Bluegy.com    วันเวลาผ่านมานาน    แต่ความทรงจำ ได้เก็บไว้ที่นั่น     พร้อมทั้งทุกความรู้สึกจากใจ  ที่พิราบขาวได้ทุ่มเทมันลงไป    ไม่มีโอกาสได้ขอบคุณแอ็ดมิน
เเละเพื่อน ๆ ทุกคน    พิราบขาวยังระลึกถึง  ขอบคุณที่เป็นความรู้สึก และเป็นครูให้กับเรา  ที่ไม่ชำนาญการใช้คอมเท่าไหร่ เราไม่ลืมที่แห่งนั้น    และจะอยู่ในความทรงจำเสมอ   และตลอดไป
" ขอบคุณจากใจพิราบขาว"

" ที่นี่เด็กดีเป็นที่ พิราบขาวสมัครไว้   แต่ก็ไม่ได้เข้ามาเขียนเป็นเรื่องเป็นราว    ทิ้งบล็อกร้าง   แวะเวียนมาบ้าง    เพราะเห็นว่ายังใช้คอมพร้อมกับเขียนยังไม่คล่อง    เลยขอฝึกวิทยายุทธที่ไดอารี่เก่าแต่ก็มีข่าว เมล์ให้แวะดูกิจกรรม และอะไรอีกมากมาย  แหะ ๆ  บอกตรง ๆ เลยว่า  ยังไปไม่เป็นเท่าไหร่  เขียนได้กับแต่งบล็อกได้มีสิ่งที่ชอบอยู่ในนี้  คือ Writer อันนี้หล่ะ คือวัตถุประสงค์ หัวใจของความชอบ  ที่นี่มีพื้นที่กว้างมากเลยค่ะ  จะไม่ปล่อยให้ว่าง หุ หุ ขอบคุณ จะมาเขียนอย่างเดียว  โอ้ หลั่น ล้า"  

" อีกที่ก็เหมือนกัน   ที่แห่งเสียงเพลง   เอ็กทีน    ถ้าไม่ได้เข้าไปเจอเพลงที่ไม่เคยได้ฟัง   พอได้ฟัง   ในเวลานั้น  ทำให้ชอบเป็นชีวิตจิตใจ    ที่ที่เข้าไปพบพี่ ๆ    และได้เขียน ได้เรียนรู้   หลากหลายเรื่องราว    หนึ่งสังคม  ที่สร้างความเข้มแข็งให้จิตใจ  ฝึกความอดทนเพิ่มขึ้นอีก  ฯ  และก็ยังแวะเวียนอ่านข่าวสารข้อมูล   ขอบคุณไว้ล่วงหน้า   คลับคล้ายคลับคลาว่า  เอ๊ะ !   ทำไมเราเขียนอะไรเหมือนจะไปใหน    เหมือนขอบคุณล่วงหน้า  แต่ก็นั่นหล่ะ   เป็นการเขียนออกมาจากความรู้สึก    ถ้าไม่เขียนตอนที่กำลังรู้สึกนั้น     ก็จะไม่เขียน อีกเลย    พอนึกอะไรได้  รีบเขียน   รีบทำซะนี่หล่ะเรา "

เป็นบันทึก  เป็นไอดารี่  เป็นการเขียน  เหมือนเคย คนเดิม  ที่คิดเสมอว่า ไดอารี่ หรือบันทึก  มันก็คือบันทึกประจำ  ที่พิราบขาว หลับหูหลับตาเขียนอย่างเดียว  เพื่อสักวันตัวเองได้กลับมาอ่าน
อีกครั้ง  ว่าเรามีเรื่องราวอะไรบ้างนะที่ผ่านมา และก็มานั่งอ่าน

จริง ๆ   แต่ความรู้สึก  อาจต่างตรงที่ยิ้มได้  เข้มแข็งขึ้น   จำเรื่องราวได้จดจำสิ่งดีดี  สิ่งที่ผูกพันธ์ตลอดจน  ได้รู้ว่ามีประโยชน์
ต่อตัวเอง    ได้การเขียนคล่อง    พรรณาคล่อง   แต่  ทุกอย่างคือบันทึก    "   ตัวหนังสือมีชีวิต   "

เกริ่น เพื่อเป็นที่ระลึก     ที่ไปที่มาของพิราบขาว   จะเขียนก็เขียน  ไม่กลัวว่าจะไปยังไง  เป็นยังไง      โดยส่วนตัวแล้ว มุมนี้หล่ะ คือ มุมที่เป็นส่วนตัว   จึงเขียนได้อย่างสบายใจ    ตามอารมณ์   ความรู้สึก ในแต่ละวัน     ความเป็นตัวของตัวเองสูง  คนเดิม    ก็เป็นแบบนี้    ฉันจะเก็บความรู้สึกเหล่านี้   ไว้ในนี้  แต่ฉัน จะไม่ยึดติด จนอาลัยอาวรณ์เหมือนที่ผ่านมา   เพราะว่าซึมอยู่หลายวันเลย    แต่ไม่ได้โทษใครหรอกนะ    เข้าใจ  ชีวิตก็

แบบนี้หล่ะ    แต่จะไม่ลืม  คำว่า   "   รู้เท่าทันอารมณ์  "  ก็จะเขียนตามอารมณ์    ความรู้สึก    แต่ไม่ลืมว่า เป็นแค่นั้นเอง ก็เป็นเช่นนั้นเอง       แล้วก็คำว่า      "   รู้เท่าทันอารมณ์   มันก็
จะทำให้รู้ว่า  เกิดขึ้น  ตั้งอยู่ ดับไป  วันหน้าก็เป็นไปตามวาระมัน  ทุกอย่างที่ว่ามา    ได้จากการไปปฏิบัติธรรม     ไม่ได้รู้เอง 
เเล้ว  มาเขียนเป็นแต่อย่างใด   ตอนก่อนไม่รู้อะไรมากมาย  เกิดจากการเรียนรู้   และก็ว่ามันดีนะ  ถ้าหากเราหัดเรียนรู้ซะบ้าง   "

บันทึกฉัน      ก็ไม่เคยสั้นเหมือนเดิม         คนชอบเขียนอย่างนี้ เหอ ๆ     มีเหรอ จะปล่อยให้พื้นที่ว่างเปล่า    เอาล่ะ  ฉันจะเริ่มเขียน อย่างยาวเหยียดอีกครั้ง   หุ หุ...  แต่ก็ไม่แน่ใจว่า   บล็อกมีพื้นที่เท่าไหร่สิน่า    ไว้เขียนโค้ตเว็ปเป็น   ตามความพอใจ   ค่อยว่ากันใหม่แล้วกัน     อืม !      จะว่าไปแล้ว  พิราบขาวก็

พยายามอยู่นะ    เรียนเว็ปเพิ่ม    ก็เพื่อเขียนนี่หล่ะ ไม่ใช่อะไรหรอก   เอาเวลาที่มีไปเรียน ก็คนชอบ   ชีวิตนี้ต้องเขียนควบคู่  ขอบคุณเด็กดี    มีพื้นที่เต็มเลย    ฮ่า ๆ ถูกใจป้า ที่ ซุ้ด   !... ที่ไดอารี่เก่า   เขาเรียกป้ากันอ่า    ป้าก็ป้าว่ะ !     เล่นกันแบบนี้ชอบ ๆ  ...ป้าพิราบ อิ อิ เหม่งเรียกก่อนเพื่อนเลย(แม่ลิง)คิดถึงจัง

" ความสุขของเรา   คือการเขียน    เพลงเก่า ๆ    เพลงที่ชอบจึงจะเอามาเก็บไว้  เปิดเจอทีไร    ก็ความชอบเราทั้งหมด  ขอบคุณพี่ Solno07  แห่งเอ็กทีนมากเลยค่ะ    นรินเอาทั้งเพลง  ทั้งภาพมาจากพี่ซะส่วนใหญ่    ยังทำโค้ตไม่เป็น   ต้องเป็นชาวเกาะอยู่เลย  ไม่รู้ว่าจะโดนเตะป่าว  แหะ  ๆ    ก็รู้ว่าทำอย่างยากลำบาก

แต่ขอนะ    เห็นแก่เด็กน่ารัก   ตาดำ ๆ  กวนตรีน ๆ  คนนี้เหอะ  ...อิ อิ...  ดูมัน  !  ข้ามค่าย ก็ยังมิวาย   ...แต่ใจจริง ๆ   ก็  " อยากขอบคุณพี่นั่นหล่ะ   ทำลิ้งค์ไป ก็กลัวเป็นหลายเรื่อง   ทำบ้างไม่ทำบ้าง  เพราะเรารู้ว่าลิ้งค์ก็ใช่ว่า    จะมีมุมการมีประโยชน์เพียงอย่างเดียว  มันก็ย่อมมีหลายด้าน  อันนี้ไม่ได้คิดเองแล้วมาเขียนหรอก   เพียงแต่ว่า    อันใหนที่ไม่ได้ยินมาจากหู   ไม่เห็นกับตาจริง ๆ    จะไม่เขียนให้เป็นมลทิน    ขอบคุณนะค่ะพี่คนดี     " 

เพลงเริ่ม  เพลงโปรด    พร้อมทั้งบอกกล่าวกันก่อน    เพราะเราโตแล้ว    อิ อิ   คือ   ดวงดาวชอบว่าเราไม่โต   เพียงแค่เป็นคนขี้เล่น    ก็เลยเหมือนไม่โต    แต่มันไม่เกี่ยวกันเลย   ดูสิว่า   บันทึกเราจะหลากหลายเช่นเคย     ฮ่า ๆ  ดวงดาวส่องทางอีก  เหมือนเคย    ความฝันจะได้ทำสิ่งที่อยากทำ   ก็ยังเดินหน้าสร้างอยู่ค่ะ  แล้วต้องได้เห็นแน่ ๆ คุณ   เพราะก็รู้อยู่ว่า    เราต้องทำอะไรให้จงได้  เพราะเราไม่เคยล่ะความพยายาม    เป็นกำลังใจให้กันนะค่ะ     ฟ้ากำลังเดินหน้า    เหมือนที่เคยเห็นนั่นหล่ะ 
"    ขอบคุณแรงบันดาลใจเหมือนเคย    "