First Love ปฏิบัติการตามล่าหาหัวใจของยัยคุณหนูตัวแสบ

ตอนที่ 14 : บทที่ 13 หมาป่าและแขกใหม่ผู้มาเยือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 มิ.ย. 58

 

13
หมาป่าและแขกใหม่ผู้มาเยือน

ปึก!

อีตาโอกิอยู่ๆก็หยุดเดินกันซะดื้อๆทำเอาจมูกฉันทิ่มเข้าไปในหลังเขาเต็มๆ ย้ำ !เต็มๆ! T^T

ถ้าจะหยุดก็..!”

เงียบก่อน

โอกิบอกกับฉันเสียงเรียบแล้วจ้องมองมาด้วยสายตาที่ดูน่ากลัวชอบกล นี่ฉันตามอารมณ์หมอนี่ไม่ทันแล้วนะเนี่ย-O- แต่ฉันก็ทำตามที่เขาบอก เราสองคนยืนนิ่งอยู่ประมาณไม่ถึงสองนาที เรื่องที่กลัวว่าจะเกิดขึ้นมากที่สุดก็เกิดขึ้นจนตั้งตัวแถบไม่ทัน..

"หนีขึ้นไปบนต้นไม้ เร็วเข้า!!!"

"ทำไมฉันต้อง..!”

"อย่าพึ่งถาม ถ้าไม่อยากตาย เร็วสิยัยบ้า!!"

"ก็ได้!"

ถึงฉันจะเป็นคุณหนูก็จริงแต่ฉันปีนต้นไม้เก่งนะเออจะบอกให้เพราะงั้นภายในเวลาไม่กี่วินาทีฉันก็ได้ขึ้นมานั่งบนต้นไม้ได้สำเร็จอย่างมืออาชีพแล้วโอกิก็เริ่มขึ้นมาหลังจากที่เห็นฉันปีนเสร็จแล้ว ฉันเริ่มสังเกตุถึงเสียงอันตรายที่ใกล้เข้ามาจนมองเห็นได้ชัดว่ามันคือหมาป่า!!มันกำลังวิ่งมาทางต้นไม้ที่เราอยู่! โอกิยังปีนขึ้นมายังไม่ถึงฉันเพราะต้นเหตุมาจากแขนขวาที่เขาเจ็บ ถ้าเป็นแบบนี้ฉันจะกลายเป็นคนที่รอดคนเดียวงั้นเหรอ แบบนั้นขอตายอยู่ที่นี่ยังดีซะกว่า!!

"นาย!เร็วๆเข้าสิมันมาจะถึงเราแล้วนะ!"

"ฉัน..อึก..ไม่ได้ปีนได้สบายๆแบบเธอนะ.."

โอกิพูดด้วยท่าทางและใบหน้าที่เจ็บปวดจนฉันรู้สึกได้ ต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องตกใจสภาพแบบนี้เป็นเพราะฉันคนเดียว ต้องรีบทำอะไรสักอย่าง! ฉันก้มหัวลงให้มากที่สุดเอามือซ้ายจับที่ต้นไม้ไว้แน่นแล้วยื่นมือขวาลงไปให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้

"จับมือฉันสิ!"

"ถ้ามันทำให้เธอตกลงมาจะทำยังไง ทำอะไรหัดคิดบ้าง!" ใครกันแน่..ที่ไม่ยอมคิดอะไร!

"แล้วถ้าฉันมัวแต่คิดจนมันทำให้นายตายขึ้นมาฉันขอไม่คิดดีกว่า!ขอร้องล่ะ จับมือฉันเถอะ..ฉันไม่อยากให้นายตายนะ.. ถ้าฉันรอดแต่นายต้องตาย..ฉันไม่ต้องการ!ได้ยินมั้ย!ว่าฉันไม่ต้องการ!!"

" '_’ "

แหมะ~แหมะ~

อย่ามาทำหน้าอึนตอนนี้จะได้ม้ายยยยย กลัวจนบ่อน้ำตาแตกแล้วว้อยยTTOTT

ชึบบ~

"มัวแต่ร้องไห้เดี๋ยวฉันก็ตายก่อนหรอก"

ในที่สุดเขาก็ยอมจับมือฉันไว้จนได้ จะไม่ทำให้ผิดหวังเด็ดขาด!เชื่อมือฉันได้เลย!

"เอ้า หนึ่ง..สอง..สาม!"

ฉันขุดแรงพลังช้างสารทั้งหมดที่มีแล้วดึงตัวเขาขึ้นมาอย่างสุดแรงเกิด แต่โอกิก็ไม่ได้ปล่อยให้ฉันดึงอยู่ฝ่ายเดียวเขาเองก็พยายามเอาขาเกาะต้นไม้แล้วดันตัวเองขึ้นจนมาถึงกิ่งที่ฉันนั่งอยู่เพราะมันเป็นต้นไม้ใหญ่และดูแข็งแรงเราสองคนเลยนั่งได้ไม่ต้องกลัวว่ากิ่งจะหักเลยแม้แต่นิด..แต่มันก็ไม่แน่นะ

ตึ้งงงง!!

"ว้าย"

ฉันอุทานสั้นๆก่อนที่โอกิจะเอามือข้างที่ไม่เจ็บมาจับไหล่ฉันไว้แล้วดันเข้าหาตัว หน้าฉันเข้าไปแนบกับแผงอกของเขาเต็มๆจนหน้าฉันร้อนผ่าว เกิดเรื่องแบบนี้ก็เพราะแกอีหมาป่าบ้า!ฉันเกลียดแก๊!T////T

"ถ้าไม่นั่งใกล้กันเกิดหมาป่ามันชนต้นไม้อีกรอบแล้วตกลงไปไม่รู้ด้วยนะ"

"น..นี่มัน ก..ใกล้เกินไปแล้ว!"

ฉันเอามือทั้งสองข้างดันเขาให้ออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผลกลับแพ้มือข้างเดียวที่เขายังคงจับไหล่ฉันอยู่

"..เมื่อกี้นี้ เธอพูดจริงเหรอ"

"เอ๊ะ....มันก็แน่อยู่แล้ว ใครจะไปอยากให้..เพื่อนตายต่อหน้าต่อตากันเล่า.."

"งั้นเหรอ..นั่นสินะ"

บทสนาก็ได้ขาดหายไป ไม่รู้ทำไมเหมือนกับใจฉันมันไม่อยากจะคิดกับเขาแค่เพื่อนแต่ถึงจะเป็นแบบนั้นฉันก็ต้องพูดในสิ่งที่ถูกต้องมากกว่าการพูดตามใจของตัวเองเวลาที่เดินไปเรื่อยๆพร้อมกับลมเอื่อยๆที่พัดมาจนผมของฉันปลิวไปตามสายลม บรรยากาศรอบตัวที่เริ่มกดดันและเงียบสงัดจนมันทำให้รู้สึกว่าเปลือกตาของตัวเองเริ่มหนักอึ้งแล้วในที่สุดฉันก็เผลอหลับไป..

 

 

ฮ้าวววว..นี่ฉันยังอยู่ในอ้อมกอดเขาอยู่อีกเหรอเนี่ย ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีมืดอีกครั้งแสดงว่าฉันหลับไปนานแค่ไหนแล้วเนี่ย!=[]=

"..นี่นาย ปล่อยฉันได้แล้ว"

"..."

ฉันพูดโดยไม่มองหน้าของอีกฝ่ายแต่เพราะไม่มีเสียงตอบฉันเลยเงยหน้ามองเขาอย่างทุลักทุเลในการเงยไม่ให้หน้าไปถูไถกับแผงอกเขามากไปกว่านี้

ใบหน้าของเขาที่นั่งหลับตาพริ้มไม่ต่างจากฉันก่อนหน้านี้ ใบหน้านั่นอยู่ไม่ห่างจากใบหน้าของฉันที่เงยขึ้นมา จมูกของเราแตะกันพอดีถ้าเกิดเขาลืมตาขึ้นมาตอนนี้ล่ะก็..

"อะ.."

แล้วสิ่งที่ฉันคิดก็เกิดขึ้นจริงๆเราสองคนสบตากันในระยะประชิดสุดๆ มองเห็นใบหน้าของตัวเองสะท้อนจากดวงตาสีคาราเมลที่ไม่ต่างกับสีผม โอกิเป็นคนที่หลบสายตาก่อนแล้วมองลงไปที่ข้างล่าง หมาป่าไม่อยู่แล้ว เอ๊ะ ฉันเองก็พึ่งสังเกตุหรือจะเรียกว่าลืมไปแล้วก็คงได้=_=

"เราคงอยู่บนนี้ได้อีกไม่นาน" โอกิพูดขึ้น

ฉันไม่สนใจสิ่งที่เขาพูดเพราะสิ่งที่ฉันสนใจอยู่คือเสียงพูดคุยเสียงดังที่ได้ยินมาจากที่ไกลๆหรือนี่อาจจะเป็นพวกพายกับคุณตำรวจที่มาหาเราก็ได้!

"พวกเราอยู่ทางนี้ค่ะ!!!"

"เห้ยๆเดี๋ยว..ฉันยังไม่เห็นใครเลยนะ-_-?"

"ตรงนั้นไงๆฉันเห็นแล้ววว กรี๊ดด เราจะรอดแล้วว>O<"

"ใช่ที่ไหนกันยัยบ้า ดูให้ดีๆสิ นั่นมันใครก็ไม่รู้"

"O_O"

เพล้งง~(หน้าแตกตามเคยT^T)

ที่มาของเสียงพูดคุยเริ่มเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆจนฉันมองเห็นว่าไม่มีใครที่รู้จักสักคนเป็นกลุ่มเหมือนนักเดินทางสามคนมีผู้หญิงหนึ่งคนกับผู้ชายอีกสองคนดูจากหน้าตาก็อยู่ในระดับดี(มาก)อายุน่าจะเป็นพี่ฉันได้สักปีสองปี

"เห~มีคู่รักหลงป่าแล้วหลบไปอยู่บนต้นไม้ด้วยแฮะ" หนุ่มผมสีบรอนด์ดูท่าทางเพลย์บอยพูด

"เบาๆหน่อยสิไซโตะคุง ถ้าพวกเขาได้ยินขึ้นมาจะโกรธเอานะ" ต่อด้วยเด็กผู้หญิงผมยาวหน้าตาน่ารัก

"ไม่เป็นไรหรอกน่า~อย่าคิดมากสินาเอะจัง"

"พวกเธอสองคนหยุดเถียงกันก่อนจะได้มั้ย-*-" หนุ่มคนที่สองผมสีดำพูดแทรก

"ฮารุคุงพูดอะไรนาเอะทำให้ได้ทุกอย่างอยู่แล้วว^O^"

ถึงจะรู้ว่าใครเป็นคนพูดแต่ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจความหมายโดยรวมอยู่ดีฟังออกแค่เพียงบางคำหรือพูดง่ายๆฟังไม่ออกเลยค่ะT-T แต่ดูเหมือนว่าโอกิจะฟังออกหมดทุกอย่างแล้วมองดูพวกเขาสามคนที่เดินเข้ามาเรื่อยๆจนหยุดอยู่ที่ด้านล่างของต้นไม้

"มีอะไรกับพวกเรารึเปล่าครับ?" โอกิถามออกไปด้วยภาษาญี่ปุ่น

"ไม่มีหรอกครับ~เราแค่คิดว่าพวกคุณต้องการความช่วยเหลือแค่นั้นเอง ขอเสียมารยาทหน่อยล่ะกันเด็กสาวน่ารักคนนั้นเป็นแฟนคุณเหรอ?"

"ใช่ครับ/ไม่ใช่ค่ะ"

ฉันกับเขาตอบพร้อมกันแต่คนละความหมาย นี่เขาเห็นว่าฉันฟังไม่ออกขนาดนั้นเลยรึไงนะ!ถึงได้เนียนแอบอ้างตัวเองมาเป็นแฟนฉันเนี่ยย ยอมไม่ด้ายยย>_<

"ไหนบอกฟังกับพูดญี่ปุ่นไม่ได้ไง" โอกิก้มมากระซิบด้วยภาษาไทยเหมือนเดิม

"ฉันบอกแล้วไงว่าเรียนมาแต่แค่เรียนมาไม่หมด!"

"แต่เรื่องแฟนเพื่อความปลอดภัยเธอต้องแกล้งเป็นแฟนฉันไปก่อน เข้าใจนะ"

" ชิ..ไอ้คนเอาแต่ใจ" แน่นอน คำหลังฉันแอบบ่นกับตัวเอง=_=

"สรุปเป็นหรือไม่เป็นกันแน่~" เสียงเร่งเร้าที่ดังมาจากข้างล่างทำให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆตบบ่าไปทีหนึ่ง

"ขอโทษแทนไซโตะคุงด้วยนะคะที่ถามเรื่องแบบนี้ออกไป ไม่ต้องตอบก็ได้ค่ะ^-^"

"ไม่เป็นไรครับ เราเป็นแฟนกันแต่แฟนผมรู้สึกอายก็เลยตอบไปแบบนั้น"

"เรื่องนั้นช่างมันก่อน พวกนายน่ะต้องการให้ช่วยอะไรมั้ย ถ้าไม่พวกเราจะได้ไปกันต่อ" คราวนี้หนุ่มผมสีดำที่ยืนเงียบมานานก็พูดขึ้นมาบ้างแล้วตอนนั้นเอง มีเสียงบางอย่างบอกแทนคำตอบของฉันดังขึ้น..

จ๊อกก~

"-_-^  " โอกิเบือนหน้าหนีแล้วทำหน้าเบื่อหน่ายกับความหิวที่ห้ามปรามไม่อยู่ของฉัน

"ขอความกรุณาช่วยเราด้วยเถอะค่ะT_T"


@@@@@


สวัสดีค่าา หายหน้าหายตาไปสองวันคิดถึงโอกิกับยูกิกันมั้ยย>O<(มโนไปเรื่อย555+)

สงกรานต์ไปเล่นน้ำที่ไหนกันมาบ้างง ไม่มีใครถามแต่เราอยากบอกก ไปเล่นที่สยามมาค่ะเดินวนไปมาไม่รู้กี่รอบขอบอกเลยว่าขาหนูจะเดี้ยงT^T แต่คงจะมีหลายๆคนที่นั่งรับวันสงกรานต์อยู่หน้าคอมล่ะสิ(ฮ่าๆ)
สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะ ขอให้มีความสุขต้อนรับวันปีใหม่ไทยกันถ้วนหน้าน้า
ปล.เจอกันใหม่ตอนหน้าจะมาอัพเร็วๆนี้ค่า

B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น