First Love ปฏิบัติการตามล่าหาหัวใจของยัยคุณหนูตัวแสบ

ตอนที่ 15 : บทที่ 14 สองเต็นท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 มิ.ย. 58

 

14
สองเต็นท์

หลังจากที่ฉันเอ่ยคำขอร้องออกไปทั้งสามคนก็ยินดีช่วยอย่างเต็มใจ(รึเปล่าไม่รู้)แบ่งอาหารกับน้ำมาให้ฉันกับโอกิ แล้วตอนนี้ฉันก็รู้ชื่อของทั้งสามคนมาเรียบร้อย คนที่ผมสีบรอนด์ท่าทางเพลย์บอยชื่อไซโตะคุงส่วนผู้หญิงผมยาวหน้าตาน่ารักชื่อนาเอะจังแล้วก็ผู้ชายอีกคนที่มีผมสีดำเป็นแฟนของนาเอะจังชื่อฮารุคุง แล้วฉันก็บังคับโอกิให้เล่าถึงเหตุผลที่ฉันกับเขาต้องมาอยู่ในป่าแล้วต้องขึ้นไปหลบบนต้นไม้

แต่สิ่งที่แปลกคือพอฉันกินอาหารที่ทั้งสามคนแบ่งมาให้เสร็จก็รู้สึกถึงคนโสดเพียงคนเดียวที่กำลังนั่งมองหน้าฉันเหมือนต้องการอะไรสักอย่างจากฉันอยู่-_-

มีอะไรเหรอคะไซโตะคุง?” ฉันสงสัยจนอดไม่ได้จนต้องถามกลับไปด้วยภาษาญี่ปุ่นที่สุดแสนจะไม่แข็งแรง

อ๊ะ..ขอโทษทีนะครับ เห็นว่าคุณสวยมากก็เลยมองจนเพลิน แฮะๆ^///^”

เมื่อกี้ฉันได้ยินคำว่าสวยแสดงว่าเขาชมฉันใช่มั้ยนะ เกิดมาพึ่งจะมีคนชมก็วันนี้เนี่ยแหละ สภาพเหมือนลูกหมาไปหมุดอยู่ใต้ดินมายังชมว่าสวยถ้าเขาเห็นฉันตอนใส่เสื้อผ้าผู้หญิงทำผมนิดๆหน่อยๆฉันคงจะสวยเป็นเทพธิดาเลยสินะ>O<

..ขอบคุณค่ะ>///<”

ฉันเหลือบตาแอบมองไปที่โอกิแต่ดูเหมือนเขาจะยังทำหน้านิ่งต่อไปไม่พูดไม่จาแถมยังไม่มองมาทางนี้เลยอีกต่างหากเป็นอะไรของเขากันแน่เนี่ย ไม่เข้าใจเลยจริงๆ=_=

ขอบคุณที่ช่วยพวกเรานะครับแต่คงต้องไปแล้ว..” โอกิลุกพรวดแล้วเริ่มมองมาทางฉันนิดหน่อย

เห~จะอยู่ในป่าสองคนในสภาพแบบนั้นผมว่าอยู่รวมกันเป็นกลุ่มน่าจะปลอดภัยกว่านะไซโตะคุงเริ่มแย้ง

นั่นสิคะ เรารออยู่ที่นี่จนกว่าพวกตำรวจจะมาหาคุณเจอเถอะคะ^-^” นาเอะจังช่วยเสริมอีกแรง

ฉันเองก็เห็นด้วยนะพวกเราเตรียมของมาอย่างดีมีเต็นท์มีอาหารพร้อม พวกนายก็ไม่ต้องไปลำบากที่ไหนสู้นั่งรอเฉยๆอยู่ที่นี่จะดีกว่าขนาดฮารุคุงที่ไม่ค่อยพูดยังช่วยเสริมอีกคนO_O

“..เข้าใจแล้วครับผมชื่อฮายาชิ โอกิส่วนแฟนผมชื่ออายาเมะ ยูกิเธอเป็นคนไทยมาอยู่ญี่ปุ่นได้ไม่นานภาษาญี่ปุ่นเลยไม่ค่อยแข็งแรง ขอฝากตัวด้วยสักพักนะครับ

ฉันรู้นะยะว่านายแอบเน้นคำว่าแฟนแล้วแนะนำชื่อฉันน่ะ-_-^^ ไซโตะคุงมีปฏิกิริยาทันทีเมื่อรู้ว่าฉันเป็นคนไทยแล้วก็คงทำเป็นไม่ได้ยินคำที่โอกิตั้งใจเน้นเพราะดูจากท่าทางเขาจะดูสนอกสนใจฉันเกินเหตุ(อันนี้ของจริงไม่ได้หลงตัวเองเลยจริงๆนะ)

ว้าววว~สาวไทยสวยแบบนี้ทุกคนรึเปล่านะ^--^”

ฉันควรจะตอบว่ายังไงดีล่ะ..จะว่าฟังออกก็ได้แต่แปลได้ไม่ประติดประต่อกันเลยเนี่ยสิT^T ฉันเลยต้องหันไปแอบกระซิบกับโอกิถึงความหมายของคำที่ไซโตะพูดเมื่อกี้

“..เขาบอกว่าสาวไทยสวยแบบนี้ทุกคนเลยรึเปล่า

ฉันกำลังทำให้สาวไทยอัพเลเวลหน้าตาตัวเองใช่มั้ยยย>O< แต่มันคงจะสวยมากกว่านี้ถ้าฉันไม่ใส่เสื้อนอนแล้วก็ไม่ตัวมอมแมมเป็นลูกหมาคลุกดินT-T แต่ฉันต้องตอบไปว่าอะไรถึงจะดี..จะให้ตอบไปว่า..

ใช่ค่ะ สาวไทยสวยแบบนี้ทุกคนเลย เอ่อ..มันก็ดูยังไงๆอยู่นะ=__=

เอ่อ..คือ..”

อ๊ะ..ผมคงจะใช้คำยากเกินไป ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องตอบก็ได้^--^”

ขอโทษค่ะTOT”  

ไม่เป็นไรครับๆอย่าใส่ใจเลย^O^”

ตอนนี้ท้องฟ้าก็มืดมากแล้วเรามาเริ่มกางเต็นท์กันเถอะค่ะ ก่อนที่จะมองไม่เห็นมากไปกว่านี้ คำพูดของนาเอะจังทำให้ผู้ชายทั้งสามคนพยักหน้ารับพร้อมกันแล้วหยิบอุปกรณ์ต่างๆออกมาจากกระเป๋าเดินทางปล่อยให้ฉันกับนาเอะจังนั่งอยู่ด้วยกันแค่สองคน

อายาเมะซังได้แฟนอย่างฮายาชิซังเนี่ยน่าอิจฉาจังเลยนะคะ

นาเอะจังพยายามพูดช้าๆให้ฉันเข้าใจง่ายขึ้นซึ่งมันทำให้ฉันเข้าใจถึงสิ่งที่เธอพูดออกมาอย่างชัดเจน

"ม..ไม่หรอกคะ"

"ไม่ต้องเขินหรอกก ที่ฉันอิจฉาอายาเมะซังก็เพราะฉันกับฮารุคุงน่ะดูเข้ากันไม่ได้สุดๆแต่ว่าฮารุคุงเป็นคนอ่อนโยนแล้วก็น่ารักมากด้วยฉันก็เลยรักเขาน่ะ^////^"

รอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าของนาเอะจังเป็นรอยยิ้มไร้เดียงสาและบริสุทธิ์เหมือนมาจากใจฉันรู้สึกได้ว่าเธอรักฮารุคุงจริงๆคงจะเพราะเซ้นส์ของผู้หญิง..ล่ะมั้ง?

"นี่พวกเธอเต็นท์กางเสร็จแล้วนะ" ฮารุคุงเดินเข้ามาบอกทั้งๆที่กำลังคุยเรื่องของตัวเขาอยู่พอดี

"ไปกันเถอะอายาเมะซัง คือ..ขอเรียกว่ายูกิจังแทนได้รึเปล่าคะ^^"

"ได้สิ^-^"

ฉันกับนาเอะจังสนิทกันตามภาษาผู้หญิงถึงจะคุยกันไม่ค่อยคล่องแต่ก็พอรู้เรื่อง เราเดินไปที่เต็นท์ที่ถูกกางไว้เรียบร้อยสองหลัง เอ๊ะ..มองให้ดียังไงก็มีแค่..สองหลัง..ไม่จริ๊งงงงงOoO

"ฉันขอนอนกับฮารุคุง งั้นยูกิจังนอนกับฮายาชิซังแล้วกันเนอะ^--^"

"เฮ้!อย่าทำเหมือนผมเป็นส่วนเกินซี่นาเอะจัง L"

"ก็ไซโตะคุงเป็นส่วนเกินจริงๆนี่นา"

"พอเลยๆ-*- ไซโตะมานอนกับฉันแล้วก็นาเอะก็ได้" ฮารุคุงพูดด้วยสีหน้าเหนื่อยเต็มทนกับการเถียงไปมาของนาเอะจังและไซโตะคุงที่ไม่มีใครยอมหยุด แต่ถึงยังไงเรื่องนี้ฉันรับไม่ได้!

"ฉ..ฉ..ฉันต้องนอนหลังเดียวกับโอกิงั้นเหรอคะ?!" ภาษาญี่ปุ่นแล่นเข้ามาในหัวทันที..ไม่เอานะ..อย่านะ

"ถ้าพวกเธอเป็นแฟนกันก็ไม่มีปัญหาหรอก นอนไปเถอะ-_-"

ฮารุคุงพูดแบบนั้นหมายความว่ายังไงงงTOT 'ฉันไม่ใช่แฟนโอกิสักหน่อย!!' อยากตะโกนออกไปแต่ทำได้ที่ไหนT^T ข้างในใจลึกๆเหมือนรู้สึกว่าถึงมีโอกาสก็ไม่อยากตะโกน ฉันคงใกล้บ้า..

"วันนี้เหนื่อยมากแล้วรีบไปนอนสักทีเถอะน่า ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก" โอกิก้มลงมากระซิบข้างหูทำเอาฉันที่คิดเรื่องไร้สาระในหัวกลับมาสู่ปัจจุบัน

"..ก็ได้"

ฉันไว้ใจเขามากเกินไป..ทั้งที่รู้ตัวอยู่แท้ๆทำไมกันนะ..

..ในเต็นท์..

"ห้ามเข้ามาใกล้เกินกว่านี้!"

"รู้แล้วน่า คิดจะย้ำอีกสักกี่รอบ-_-^^"

"ย้ำจนกว่ามันจะซึมเข้าไปในหัวนายนั่นแหละ"

โอกิไม่พูดอะไรแถมยังทำเมินนอนหันหลังให้ฉัน นี่คิดจะตัดบทกันเหรอยะ! เดี๋ยวสิ..ฉันลืมไปสนิทเรื่องแขนของเขามันเจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอ..แต่กลับนอนหันข้างไปทางขวาเพื่อหันหลังให้ฉันทั้งๆที่มันเป็นแขนข้างที่เจ็บแท้ๆ จะเจ็บตัวเพื่อฉันไปถึงไหน..

"หันมาเดี๋ยวนี้นะ!"

"อะไรของเธออีกเล่า รีบๆนอนสักที ฉันง่วง.."

ไม่หันมาใช่มั้ย ได้!งั้นต้องเจอนี่!

จึก!

"อ้ากกก"

โอกิร้องเสียงหลงแล้วเด้งตัวขึ้นมานั่งหลังตรงทันทีที่ฉันเอานิ้วจิ้มแรงๆไปที่เอว บ้าจี้สินะ..หึหึ (หัวเราะอย่างซาดิสในใจ)

"นี่เธอ!"

"อยากไม่หันมาตั้งแต่แรกเองน้า ช่วยไม่ได้~"

"ต้องการอะไรอีก!ฉันหันแล้วไงต่อห๊ะ!"

"นายไม่ต้องนอนหันหลังให้ฉันสบายใจขึ้นหรอก เจ็บใช่มั้ย..แขนน่ะ"

"..."

"นอนตัวเกร็งแบบนั้นใครก็รู้ว่ากำลังเจ็บอยู่นอนแบบปกติเถอะ ฉันไม่ได้บอกให้หันหลังแค่บอกไม่ให้นอนเกินเขตเข้ามาแค่นั้น ไม่ต้องทำเกินเหตุจะได้มั้ยตาบ้า"

"..งั้นก็ตามใจ"

ไอ้คำตอบแบบนั้นมันอะไรน่ะ=[]=! คิดจะหักหน้าคนที่อุตส่าห์เป็นห่วงหรือไง!

"เอ่อ.."

ตอนแรกที่เขาทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งคิดว่าจะนอนหงายแบบคนปกติแต่กลับไม่ใช่!เขานอนหันข้างมาทางฉันแล้วเราสองคนก็สบตากันสักพัก ฉันที่รู้สึกถึงความประหม่าที่เขามองหน้าตลอดเวลาแล้วไม่ยอมละสายตาไปไหนจนฉันต้องนอนลงบ้าง ฉันหันหลังให้ซะจะได้นอนหลับอย่างเป็นสงบใจมากกว่าการไปนอนจ้องหน้ากันไปมาตั้งเยอะ

"ฝันดี"

"ห๊ะ ว่าอะไรนะ?"

"ฉันแค่บอกว่าฝันดี รีบๆนอนไปเลย"

"ค่า~"

ฉันขอให้นายฝันดีเหมือนกันนะ>O<


@@@@@


สวัสดีค่ะอยากจะถามตัวเองว่ามีอารมณ์อัพนิยายอะไรตอนตีหนึ่งจริมๆ-..-มันจะได้เข้ากับบรรยากาศเนอะๆโอกิบอกฝันดีแล้วเราก็จะไปนอน โอ๊ยย ฟินน (ใครก็ได้มากระทืบอีนี่ที)

เอาล่ะ..เลิกไร้สาระกันดีกว่าา เราก็ไม่รู้ว่าจะจบด้วยประโยคอะไรดีเหมือนกัน คาดว่าตอนนี้ทุกคนคงนอนหลับกันหมดแล้ว(หรืออาจจะตื่นแล้ว ฮ่าๆ) เอาเป็น..ฝันดีล่วงหน้าสำหรับนักอ่านทุกคนแล้วกันนะคะ ขอฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกด้วยค่ะ^__^


B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น