RESURRECTION - นิยาย RESURRECTION : Dek-D.com - Writer
×

    RESURRECTION

    โดย Norki K.

    จะกี่ภพกี่ชาติ... ข้าขอสาบาน จะตามเจ้าไป รักเจ้า ครอบครองเจ้า ไม่มีผู้ใดพรากเราจากกันได้ ...ไม่เว้นแม้แต่ทวยเทพก็ตาม

    ผู้เข้าชมรวม

    140

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    140

    ความคิดเห็น


    4

    คนติดตาม


    8
    หมวด :  นิยายวาย
    จำนวนตอน :  1 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  25 ธ.ค. 62 / 19:35 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ


    PROLOGUE



    ใต้ต้นมะกอกสูงใหญ่แผ่กิ่งใบสาขา สีเขียวขจีตัดกับสีแดงฉานของโลหิตโดยรอบ สายลมพัดโชยนำพากลิ่นสังกะสีลอยมาแตะจมูก ซากศพไร้ชีวิตนับร้อยนับพันกองสุมพะเนินชวนขนลุก สายธารโลหิตหลั่งไหลมารวมกันคล้ายกลายเป็นลำธารเล็ก ๆ ทอดยาวออกไป ท้องฟ้าที่เคยสดใสกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ในตอนนี้กลับเหลือเพียงเมฆดำอึมครึมปกคลุมทั่วทั้งบริเวณ



    เหมือนเป็นสัญญาณของการจากลา...



    “ไยเจ้าต้องร้องไห้ด้วยเล่า?”



    นัยน์ตาสีแดงเหลือบขึ้นมองเจ้าของอ้อมกอดอบอุ่น ใบหน้าที่คุ้นเคย แม้รู้ตั้งแต่แรกว่าไม่ควรให้เรื่องของเราเกิดขึ้น เพราะสุดท้ายเรื่องราวทั้งหมดก็ต้องจบลงเช่นนี้



    เขาก็ยังเต็มใจให้มันเกิดขึ้นอยู่ดี



    “ในที่สุด เจ้าและข้า...ก็จะได้อยู่ด้วยกัน เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป ไม่มีใครมาขวางเราได้อีกแล้ว เจ้าห้าม...ห้ามจากข้าไปอีกเด็ดขาด”



    เขาได้แต่เพียงส่งยิ้มบางกลับไปให้



    “ลืมตาขึ้นมาเดี๋ยวนี้! ห้ามหลับตา! ข้าจะรักษาเจ้าเอง”



    เขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แต่มันทำได้ยากเหลือเกิน เรี่ยวแรงราวกับถูกดึงดูดออกไป ร่างกายขยับไม่ได้อีกแล้ว ปีกสีดำคู่ใหญ่เองก็เหลือเพียงข้างเดียวจากการถูกฉีกกระชาก ทั่วทั้งร่างแทบอาบย้อมไปด้วยเลือดและบาดแผลที่ไม่มีวันรักษาให้หายได้จากธนูศักดิ์สิทธิ์



    ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอยากเอื้อมมือขึ้นไปสัมผัสใบหน้าตรงหน้าอีกสักครั้ง ใช้แรกเฮือกสุดท้ายยกมือสัมผัสเส้นผมสีทองเป็นประกายที่เขาชอบสุด เปลือกตา แก้ม คาง และริมฝีปากที่เขาก็ชอบที่สุด ดวงตาสีฟ้าที่จ้องมองมาอย่างเจ็บปวดเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา เขาก็ยังคงชอบที่สุด และปีกคู่ใหญ่ที่เคยขาวบริสุทธิ์ แม้ตอนนี้จะถูกย้อมด้วยสีแดง แต่เขาก็ยังคงชอบปีกคู่นี้ที่สุด



    เขาส่งยิ้มบางกลับไปอีกครั้ง ครั้งนี้ช่างอ่อนแรงเหลือเกิน



    “ข้า รัก…”



    ...เจ้าเหลือเกิน



    เปลือกตาของร่างในอ้อมกอดค่อย ๆ ปิดลงพร้อมลมหายใจแผ่วบางก่อนจะหยุดลงพร้อม ๆ กับหัวใจของคนที่ยังมีชีวิตอยู่ที่แตกสลายตามไป เสียงร้องไห้ราวกับจะขาดใจที่ใครอีกคนไม่มีวันได้ยินยังคงดังอยู่...เนิ่น...นาน







    สวัสดีค่ะทุกคน นามปากกา Norki K. เองค่ะ

    นี่เป็นนิยายเรื่องที่เท่าไร เราเองก็จำไม่ได้แล้ว เคยแต่งนิยายลงเด็กดีเมื่อสัก 1-2 ปีก่อน แล้วก็หยุดไป

    ตอนนี้อยากแต่งนิยายอีกครั้ง 55555 พร้อมนามปากกาใหม่ด้วย ชื่อสวยสุด ๆ (สำหรับเรา) ไปเลย!

    หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะคะ


    xoxo


    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น