(BTS) Breeziness - KookV [Hogwarts AU]

ตอนที่ 3 : Ch.02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    2 ต.ค. 61

“โชคดีกับการทำความสะอาดห้องน้ำพรีเฟ็คนะวี ว่างๆฉันไปใช้ ฮ่าฮ่า”

“ยัยจอย”

    เขารีบเดินออกมาจากห้องนั่งเล่นก่อนที่เพื่อนสาวบ้านเดียวกัน จอย ฮาร์มอน จะกวนประสาทมากไปกว่านี้ ว่าแล้วเขาก็รีบสาวเท้าพร้อมภาวนาว่าให้ถึงชั้นห้าสักที เขาจะได้ถูพื้นให้จบๆแล้วขึ้นไปนอน

“มาถึงเร็วดีนี้”

    เขาตวัดสายตาไปมองคนที่อยู่ในห้องก่อนแล้วอย่าง เจค เฮอร์นันเดซ

“ครับ ขอบคุณครับที่ชม คุณเฮอร์นันเดซ แล้วจะให้ผมทำอะไรบ้างครับ”

    เขาตอบด้วยเสียงนิ่งๆ

“มีแค่ถูพื้นห้องน้ำเท่านั้นแหละ”

เขาถึงกับเลิกคิ้ว บทลงโทษช่างเบาเหลือเกิน แต่ก็ไม่ทักท้วงอะไรเพราะอยากกลับไปซุกเตียงอุ่นๆจะตายอยู่แล้ว

“จริงหรอที่เราไม่เคยโดนกักบริเวรเกินสามวันเลยนะ”

    คนอายุมากกว่าชวนเขาคุย

“จริงครับ จนเจอกับคุณเนี่ยแหละผมถึงหงุดหงิด”

    เขามาตามตรงอย่างไม่ปิดบัง จนอีกคนหัวเราะน้อยๆ

“ขอโทษละกัน แต่เป็นหน้าที่นี่น่า”

    คนผมสีเข้มยักไหล่มาให้ จนเขาหมั่นไส้

“เสร็จนี้แล้วจะกลับเลยหรอ”

“ทำไมละครับ”

“เปล่า ถ้าไปโรงอาหารกลางดึกจะได้ไปจับถูกไง หึ”

    เขาเบ้ปากกับไม้ถูพื้นอย่างเงียบๆ เหอะ คนร้ายที่ไหนจะบอกตำรวจกันว่าจะไปปล้นที่ไหน ยกเว้นโจรในการ์ตูนของมักเกิ้ลที่แม่เขาชอบเปิดให้ดูเท่านั้นแหละ

 




    ผ่านมาครึ่งชั่วโมงจนรุ่นน้องบ้านบลัดเจอร์ทำความสะอาดเสร็จ แม้จะอึดอัดเล็กน้อยเพราะหลังจากประโยคกวนประสาทของเขา ก็ไม่มีใครเอ่ยปากอะไรออกมา มีเพียงแต่เสียงของไม้ถูพื้นที่น่าสงสารต้องรองรับอารมณ์เสียของคนอายุน้อยกว่า

“เจค แกยังไม่… เมอร์ลิน ทำไมวีน้องรักของพี่ถึงอยู่ที่นี่กันเนี่ย”

    เพื่อนพรีเฟ็คสลิธิริน เจบี พาร์คเกอร์ เดินเข้ามาในนี้พร้อมว่าขึ้นอย่างเสียงดัง

“พบคนให้ท้ายน้องหนึ่งอัตรา”

    เขาว่าขึ้นลอยๆ ด้วยความหมั่นไส้ไอ้เพื่อนตาตี่ แม้อีกคนในห้องนี้ยังทำหน้างงๆอยู่ก็ตาม

“ทำไมเจค อิจฉาหรือไง หื้ม”

    พาร์เกอร์คนน้องตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงกวนๆ

“อย่าลืมนะครับ กระผมกุมความลับท่านอยู่นะ”

“ก็ไม่ต่างกันไหม เรื่องที่จะแบล็คเมลล์แกมันเยอะจะตายไป”

    เขาว่าอย่างไม่ต่างกันพร้อมยักไหล่ตามสไตล์ไป

“วีกลับไปได้แล้วมั้ง เสร็จแล้วนี่ สุดสัปดาห์นี้เจอกันที่ฮอกส์มี้ดนะ”

“อ่า…. งั้นผมขอกลับก่อนละกัน ไปแล้วนะพี่เจบี ค่อยเจอกันสุดสัปดาห์นี้ครับ”

    เด็กน้อยหนึ่งเดียวหันมาโบกมือลาเพื่อนเขาก่อนเดินออกไป

“อิจฉาก็ไม่บอก แหม พ่อเฮอร์นันเดซของเจบี พ่อคนกาก อุ้ย! นี้พูดอะไรไปเนี่ย”

    หลังจบประโยคเขาก็จัดการโบกเพื่อนคนนี้ไปจนหัวสั่น

“จะกลับแล้ว วันนี้เดินเวร”

“แหม จะเดินไปส่งน้องเขาก็บอกเพื่อนมาเถอะครับ ไม่ต้องเขินพ่อคนกาก”

“ไอ้นี้ เอาเวลาไปจีบน้องเจสตันเถอะ”

“พอดีสุดสัปดาห์นี้ชวนน้องเขาไปเดทแล้วอ่ะครับ เลยมีเวลาใส่ใจเรื่องเพื่อน”

    ไอ้เพื่อนตัวขาวกว่าเขาส่งยิ้มโชว์ฟันหน้ามาให้จนตาปิด หมั่นไส้นัก เดี้ยวก็แช่งให้น้องเขาเทหรอกไอ้เงิง

“รีบไปเหอะน่า ตอนนี้น้องมันคงเดินไปไกลละมั้ง จะเดินตามไปไม่ทันเอา ไม่ต้องด่าฉันอยู่ในใจหรอก อย่าแช่งถึงเรื่องความรักด้วย บาปนะเพื่อน”

    ถึงอย่างนั้นสายเลือดสลิธิรินที่ไหลอยู่ในตัวเพื่อนเขาก็มีอยู่เต็มเปี่ยม ไม่ว่าจะติงต๊อง กวนเขาแค่ไหนก็เจ้าเล่ห์และรู้ทันเสมอ

“เออ”

    เขาเดินออกไปเพื่อส่งเด็กฮัฟเฟิลพัฟให้ถึงหอโดยปลอดภัย ด้วยการเดินตามห่างๆอย่างที่ทำเป็นประจำ






“วี เจมส์ ช่วยฉันที”

    เฮนรี่วิ่งมาหาเขาในห้องครัว เป็นอันเข้าใจว่าวันเสาร์ ถ้าไม่เห็นเขาที่ห้องนั่งเล่น ห้องโถง ชายป่าต้องห้าม หรือห้องสมุดเขาจะสิงสถิตอยู่ในนี้แน่นอน

“เสียงดังจริงเฮนรี่”

    เจมส์บ่นขึ้นมา

“ก็ศาสตราจารย์บลูคลินอ่ะดิ ให้ฉันขัดถ้วยรางวัลอยู่ได้ แล้วมีน้อยซะที่ไหน เมอร์ลิน รู้งี้โดนกักบริเวณกับศสาสตราจารย์เจอาร์ยังดีกว่าอีก”

“ก็ไม่ทันแล้วไง รับกรรมไปเถอะ ว่าแต่สุดสัปดาห์นี้เราจะไปไหนดี”

    เจมส์ถามขึ้น

“ฉันจะไปให้พี่เจบีเลี้ยงบัตเตอร์เบียร์ก่อน แล้วไปหาแฟนนายกัน ว่าไงเจมส์”

    เขาว่าขึ้นมา แน่นอนว่าเขารู้เรื่องที่เพื่อนเชื้อสายวีล่ามีแฟนแล้ว ตามจีบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่ที่สงสัยคือ เขาคนนั้นคือใครกัน

“เออ ตกลงเขาเป็นใครกันแน่เนี่ย พวกฉันตามถามนายมาตั้งแต่ปีหนึ่งละ บอกสักทีเถอะ”

    เฮนรี่ว่าขึ้นอีกเสียง เพื่อสนับสนุนเขา

“เดี๋ยวก็รู้น่า พรุ่งนี้เอง”

    เจมส์ว่าด้วยน้ำเสียงใสอย่างอารมณ์ดี พร้อมลุกขึ้นไปช่วยเอลฟ์ประจำบ้านถือกาแฟมาให้เฮนรี่

“เออ ว่าแต่เมื่อวานเป็นไงบ้าง”

“ก็ดี ครึ่งชั่วโมงเสร็จ เจอพี่เจบีด้วย เตรียมทวงหนี้ได้เลย”

    วีว่าพร้อมยักคิ้วให้คู่หู

“เคราเมอร์ลิน แสดงว่าเจสตันยอมไปเดทกับพี่เขาแล้วหรอ”

“แน่นอนสิ ฉันเพิ่งไปถามวิลเลี่ยมมา สองคนนั้นจะไปเดทที่ฮอกส์มี้ดสุดสัปดาห์นี้”

“คนอย่างพี่แกไม่ใช่ว่าพาเพื่อนเราไปที่เพิงโหยหวนหรอกน่ะ”

    เฮนรี่เอ่ยขึ้นมาอย่างสงสัย

“ไม่เอาน่า พี่เขาโตแล้ว ควรคิดได้แล้วคิดว่าเวลาคนเขาเดทกันเขาไปที่ไหน”

    เจมส์พูดขึ้น พร้อมส่งช็อคโกแลตเย็นแก้วใหม่มาให้เขา

“โอเค ฉันจะพยายามเชื่อใจพี่เขา”

“ว่าแต่นายเถอะเจมส์ ช่วยใบ้หน่อยได้ไหมว่ากำลังคบใครอยู่”

    เขาเอ่ยอย่างใคร่รู้

“บ้านสลิธิริน”

    เขากับเฮนรี่มองหน้ากันอย่างตกใจ

“จริงจังไหมเจมส์”

“จริงสิ”

    เพื่อนผมบลอนด์ตอบคำถามคู่หูเขาด้วยความหนักแน่น

“เมอร์ลิน คิดแปปน่ะ เอ็ดเวิร์ดหรอ”

“วี เขาจีบฉันตอนปีหนึ่ง เอ็ดเวิร์ดยังอายุเก้าปี สิบปีอยู่เลยนะ”

“งั้นก็รุ่นเดียวกัน ไม่ก็รุ่นพี่”

“ตัดวิลเลี่ยมกับพี่เจบีไป งั้นก็พี่เลโอ”

“นั้นยิ่งแล้วใหญ่ โหดเบอร์นั้น”

“ไม่ใช่หรอกเฮนรี่ รายนั้นต้องพี่นอร์เบิร์ตนู้น”

“อ่าว งั้น พี่จิน”

“หล่อเกินไป”

“พี่ราวี่”

“ไม่ใช่เลย”

“ใครวะ”

    เขากับเฮนรี่ผลัดกันถาม ก็ยังไม่มีใครที่ใช่สักคน

“เดี๋ยวก็รู้เองน่า”

     เจมส์ว่าอย่างอารมณ์ดี จนเขาหมั่นไส้

“งี้แหละคนมีความรัก”

    เขาว่า

“โถ่ วิลคินสันของฉัน เหงาหรอจ้ะ”

    เจมส์พูดหยอกพร้อมกับพุ่งมากอดเขาไว้แน่น

“ก็นายทิ้งฉันไปแล้วนี้”

“ใช่ นายทิ้งพวกเราไป”

    เฮนรี่ว่าขึ้นอีกเสียง

“ไม่ต้องเลยเฮนรี่ แล้วสาวโบซ์บาตงของนายล่ะ เห็นอยู่นะว่าเมื่อเช้าเขียนจดหมายไปหา”

    คนตาสีฟ้าว่าขึ้น

“เจมมี่ อย่าเพิ่งขายเพื่อนสิครับ”

“อ้าว งี้ฉันก็ไม่มีใครเลยดิ”

    เพื่อนทั้งสองหัวเราะชอบใจ เมื่อเขาทำหน้าบึ้ง

“เดี๋ยวก็โผล่มาเองแหละ รอหน่อยเถอะน่าวี”







“เมอร์ลิน บ้าไปแล้ว เจมส์กับออกัสท์เนี่ยน่ะ วีตบหน้าฉันที เผื่อเมื่อกี้ฉันฝันไป”

“ไม่ต้องเฮนรี่ เพราะฉันก็เห็นเหมือนนายเนี่ยแหละ”

    หลังเจมส์พา แฟนหนุ่ม ตัวเองมาเปิดตัวกับเขาและเฮนรี่ ที่ร้านไม้กวาดสามอันเมื่อห้านาทีก่อน และขอตัวออกไปเดทกัน ตอนนี้เขาก็นั่งดูฟองเบียร์ที่พร่องไปแค่หนึ่งในสามแก้วอย่างเหม่อลอย

    หนุ่มเชื้อสายวีล่าแสนน่ารักบ้านกริฟฟินดอร์ กับชายเย็นชา นิ่งเงียบสายเลือดบริสุทธิ์ บ้านสลิธิริน

    อย่างกับนิยายเลยเพื่อนเขา คิดได้อย่างงั้นก็นั่งจิบบัตเตอร์เบียร์ต่อไป

“ทำไมพวกนายสองคนมานั่งนี้เล่า เจมส์ล่ะ”

    เมอร์ลินช่างใจดี คนตรงหน้าเขาคือโมนิการ์ และเซนเดอร์สัน หนุ่มสาวจากสลิธิรินและกริฟฟินดอร์

“หายไปกับผู้ชายนะสิ”

    เฮนรี่ที่เรียกสติมาได้เล็กน้อยตอบ

“หื้ม เจมส์รู้จักใครนอกจากพวกเรากับคนในบ้านด้วยหรอ”

    โมนิการ์ถามพวกเขา พร้อมถือแก้วเบียร์เตรียมดื่ม

“รู้จักดิ ก็เขาเป็นแฟนกันนี่นา”

    สิ้นคำตอบของเขา เพื่อนตัวสูงเขาถึงกับสำลักเบียร์ ผู้หญิงคนเดียวในวงสนทนาของพวกเขาถึงกับวางแก้งเบียร์ลง ทั้งๆที่ปกติแทบยกซดตั้งแต่สองนาทีที่ได้มา

“ใครกัน ถึงกล้าจีบหนุ่มวีล่าขวัญใจบ้านของก็อดดริก กริฟฟินดอร์”

“ออกัสท์ ดีแลนท์ เมลเลอร์”

“นั้นไง ทำไมฉันไม่เคยเดาถูกแบบนี้กับการสอบวิชาอักษรรูนบ้างนะ”

    โมนิการ์ว่าพร้อมตบมือกับโต๊ะอย่างขัดใจ

“หมายความว่าไงนะโมนี่”

    แซนถามขึ้น

“ฉันกับลิซ่าสงสัยกันมาตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วล่ะ ว่าพี่แกมีลับลมคมในอะไรกับเด็กบ้านกริฟฟินดอร์สักคน แต่ไม่นึกว่าจะเป็นคนใกล้ตัวขนาดนี้”

    สาวถึกแห่งสลิธิรินว่าอย่างขัดใจพร้อมกระดกเบียร์จนหมดแก้ว

“แล้วแฟนนายล่ะแซน”

    เขาเอ่ยถามถึงเพื่อนสาวเขา ก็จอยนั้นแหละ

“อยู่ฮอกวอตส์น่ะ คุณเธอเขาฝากฉันซื้อขนมหวานอย่างเยอะเลย”

    เพื่อนตัวสูงบ่น พร้อมเปิดกระเป๋าผ้าที่เต็มไปด้วยลูกกวาดมากมายบรรจุอยู่



“ฉันขอไปซื้อของหน่อยละกัน”

“ไปไหนหรอวี”

    คนหัวส้มถาม

“ว่าจะไปส่งจดหมายน่ะ”

“เออลืมไป พวกนายสองคน พี่เจบีฝากพวกว่าให้ไปเบิกเงินที่พี่แกแทนนะ พี่แกไปเดทกับเจสตันเรียบร้อยแล้วตอนนี้”

    เขาพยักหน้าให้สาวสลิธิริน ก่อนก้าวเท้าออกมาจากร้านไม้กวาดสามอัน และตรงดิ่งไปที่ไปรษณีย์นกฮูก

    เขานำจดหมายส่งให้บุพการีทั้งสองของตน คุณแม่เขาเป็นแม่มดมักเกิ้ลบอร์นที่เก่งกาจที่สุดในรอบทศวรรษที่ฮัฟเฟิลพัฟจะหาได้ โดยทำงานอยู่ที่บัลแกเรีย นานๆทีจะได้เจอกัน ส่วนคุณพ่อของเขา ทำงานที่กระทรวงเวทมนต์ กองการขนส่งวิเศษในลอนดอน และแน่นอนว่าจบจากที่นี่เช่นกัน จากบ้านสลิธิริน ถ้าถามว่ารักกันได้ยังไง คงเป็นพ่อเขาแอบชอบแม่แต่ไม่กล้าบอก มองดูอย่างห่างๆ แต่แม่เขาฮาร์ดคอ กระชากเสื้อกลางห้องโถงแล้วลากไปเดทกันที่ฮอกส์มี้ด สรุปก็แต่งงานกันหลังเรียนจบเลย เหอะๆ บ้านเขาแต่ละคน



    หลังเสร็จจากธุระ วีต้องการหาของหวานมาเติมพลังงานเล็กน้อย จึงเลี้ยวเข้าร้านฮันนี่ดุกส์เพื่อซื้อลูกอมทุกรสของเบอร์ตี้ บอตส์สักกล่องสองกล่อง


“พี่วี มาซื้อขนมเหมือนกันหรอครับ”

    รุ่นน้องบ้านเดียวกันเอ่ยถาม สตีเฟ่น โฮเวล น้องชายของสเตลล่า สาวหนึ่งเดียวของกริฟฟินดอร์ในชั้นปีเขาเอ่ยถาม

“ใช่ ว่าแต่เรามาซื้ออะไรหรอ”

“มาซื้อกบช็อคโกแลตให้ฮิลตันครับ นอนซมเป็นไข้อยู่ที่ห้อง ผมว่าจะกลับพอดี พี่ฮิวเบิร์ตเฝ้าอยู่”

“อ่า งั้นรอหน้าร้านแปปนึง จะได้เดินกลับพร้อมกันเลย”

    เขาหยิบลูกอมมาสามกล่อง ก่อนจ่ายเงินและเดินออกไปเพื่อกลับฮอกวอตส์พร้อมกับน้องบ้านเดียวกัน วางแผนว่าจะนอนยาวไปถึงเย็นแล้วค่อยตื่นขึ้นมา

“วี ศาสตราจารย์ทีเรลเรียกนายไปหาแน่ะ”

    จอย ฮาร์มอน พรีเฟ็คและเพื่อนสาวในบ้านแจ้งข่าวให้แก่เขา โดยไม่ปล่อยให้ก้นเขาแตะเก้าอี้โซฟาหายเหนื่อยเลย

“เมอร์ลิน อยู่มาสี่ปีแล้วอาจารย์ไม่เคยเรียกฉันในวันสุดสัปดาห์เลยนะ เธอโกหกไหมเนี้ย ฉันจะฟ้องแซนแน่”

“ถึงฟ้องก็ไม่กลัวจ้ะ แต่ศาสตราจารย์เพิ่งเข้ามาบอกพวกฉันเมื่อกี้นี้เอง ใช่ไหมพี่บ็อบ”

“อือ ศาสตราจารย์เพิ่งเดินออกไปข้างนอกก่อนนายกลับมาแค่สิบนาทีเองวี”

“โอเคๆ เชื่อแล้วๆ”

    สิ้นคำบอกของคนที่น่าเชื่อถือที่สุดในฮัฟเฟิลฮัฟ (แน่นอน เขาเชื่อมากกว่ายัยจอย เพราะยัยนี้แสบเหมือนกับแฟนหนุ่มเธอเป๊ะๆ) เขาก็ลาทั้งสามคนที่อยู่ในห้องนั่งเล่น พร้อมเอาลูกอมหนึ่งกล่องฝากสตีเฟ่นให้ฮิลตันด้วย ก่อนมุ่งหน้าไปยังเรือนกระจก ที่ประจำของศาสตราจารย์ประจำบ้านเขา



“คุณวิลคินสัน มาเร็วดีจัง”

“ครับอาจารย์ มาแต่มีอะไรหรอครับ”

“อ้อ ครูให้เธอมาช่วยดูต้นเมนเดรกสักหน่อยนะ แลกกับการที่เธอไม่ต้องไปทำความสะอาดห้องน้ำพรีเฟ็คสัปดาห์หน้า”

    คนอายุมากกว่าว่าพร้อมขยิบตา เมอร์ลิน ถ้าอาจาย์เขาแต่งงานวันไหน สัญญาเลยว่าจะมาช่วยงานแกตั้งแต่เช้ายันค่ำ


“ขอบคุณมากครับศาสตราจารย์”

“ไปที่เรือนกระจกสามเลยนะ ฉันรดน้ำพวกนี้เสร็จแล้วไป”

    เขารับที่ปิดหูมาจากอาจารย์คนโปรดและเดินไปยังเรือนกระจกสามตามคำสั่ง

    สิ้นภาระกิจ เขาก็ขอตัวออกมาจากเรือกกระจกจากคนเป็นอาจารย์ ก่อนมุ่งหน้าออกไปเดินเล่นคนเดียวตามปกติ


“วี กำลังไปไหนหรอ”

   สิ้นเสียงนี้ เขารู้ทันทีโดยไม่ต้องหันไปดูด้านหลัง นิโคลัส เมคเลน เขามีบาร์เร็ตเป็นญาติฝ่ายแม่ คุณอาของเขาหรือคุณพ่อของบาร์เร็ตเป็นน้องชายของคุณแม่เขา ส่วนนิคโคลัสเป็นญาติฝ่ายพ่อ เขากับพี่ชายเรเวนคลอคนนี้สนิทกันไม่น้อยไปกว่าเขากับบาร์เร็ตเลย แถมตอนที่เข้าที่นี่ใหม่ๆ นิคกับบาร์เร็ตยังแท็คทีมพาเขากับแก็งค์ไปทัวร์รอบป่าต้องห้ามอยู่เลย อย่าคิดว่าเข้าเรเวนคลอแล้วปหกกฎไม่เป็น พี่ชายเขาล่ะตัวดีทั้งสองคนเลย


“พี่นิค กำลังไปไหนหรอ”

    เขาถาม เมื่อเห็นคนตัวสูงกว่ากำลังแบกหนังสือสามสี่เล่ม ที่อย่างหนามากๆจนเกือบพ้นหน้าตัวเอง

“เอาหนังสือไปทำรายงานน่ะ”

“ให้ช่วยไหม”

    เขาเอ่ย พร้อมช่วยยกหนังสือจากมืออีกคนออกมา

“ขอบคุณ”

    เขายิ้มกว้างกลับไปอย่างเคย

“แล้วพี่จะไปที่ไหนหรอ”

“ห้องสมุด เงียบดี”

    เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ ต่อด้วยสนทนาที่เป็นเขาบ่นให้พี่ชายฟังมากกว่า

    เมื่อถึงห้องสมุดแล้ว คนบ้านเรเวนคลอก็ไล่ให้เขากลับบ้านไปแทบตายเมื่อปลีกตัวเอาหนังสือไปคืน เขาจึงจำใจออกมาอย่างงงๆ

    กลับไปหาเจมส์กับเฮนรี่ดีกว่า ตอนนี้คงอยู่ที่ห้องครัวแน่ๆเลย






“ทำไมต้องไล่น้องออกไปด้วยเล่านิค”

    จิน แลมเบิร์ค มองคนตัวสูงด้วยความสงสัย

“ก็เพราะมีน้องชายจินนะสิ”

    คนบ้านเรเวนคลอบุ้ยปากไปทางเจค เฮอร์นันเดซ และแมทธิว สก็อต ที่ทั้งคู่ก็เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเขา


“คนไหนก็น้องเราทั้งนั้นนะนิค”

“คนที่ชอบน้องเราอ่ะจิน”

    เขาถึงกับหลุดขำเล็กน้อย

“เรื่องของคนอื่นก็คนอื่นสินิค สักวันน้องก็ต้องมีแฟน มีลูก จะปกป้องเกินไปแล้วนะ”

    เขาเอื้อมไปแตะหลังมืออีกคน ให้กลับมาสนใจเขา แทนที่จะหันไปจิกกัดทางสายตาทางน้องชายเขาทั้งสองที่อ่านหนังสืออยู่อีกโต๊ะ


“แต่นั้นน้องเราไง เรากับบาร์เร็ตเลี้ยงมาเองนะ ถึงเราจะไปหาแค่เดือนละครั้งก็เถอะ”

“แต่บาร์เร็ตยังไม่เห็นโวยวายอะไรเลยนะเมื่อวานที่พวกนายไปคุยกันนะ”

    อีกคนถึงกับเงียบไป พร้อมเบะปากอย่างเด็กเอาแต่ใจ บ้านนี้เหมือนกันทุกคนหรือเปล่าเนี้ย

“ฮ่าฮ่า เอาเป็นว่าเราจะไม่ยุ่งละกัน ทำรายงานกันเถอะ”





    วีเดินไปตามระเบียงทางเดินอย่างอารมณ์ดี


“วิลคินสัน อารมณ์ดีจังนะวันนี้”

    ศาสตราจารย์มิโนเอ่ยทักเขา

“แน่นอนครับศาสตราจารย์ ผมก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วน่า”

   เขาเอ่ยพร้อมยิ้ม


“หรอ ได้ข่าวมาว่าใครกันน่าที่พอได้ยินว่าต้องถูกลงโทษด้วยการไปขัดห้องน้ำพรีเฟ็คถึงกับหน้าเสียอย่างกับโดนคำสาปมา”

    ศาสตราจารย์พูดไปพร้อมทำท่าทางจะขำ

“เมอร์ลิน เลิกล้อผมเถอะศาสตราจารย์”

    เขาทำหน้าบูด

“ฮ่าฮ่าฮ่า โอเคๆ ขอโทษแล้วกัน พอดีมีเรื่องขอให้ช่วยหน่อยนะ”

“มีอะไรหรอครับ”

“ช่วยเอาหนังสืออันนี้ไปให้พรีเฟ็คที่อยู่ในห้องเรียนชั้นสามให้หน่อยได้ไหม ห้องวิชาป้องกันตัวน่ะ”

    ศาสตราจารย์มิโนยื่นหนังสือที่ห่อด้วยกระดาษสีน้ำตาลมาให้เขา

“อ่อได้สิครับ แค่นี้ใช่ไหมครับ”

“ใช่ ขอบคุณมากนะวิลคินสัน”

“ยินดีครับศาสตราจารย์ แต่ให้ดีอย่าเพิ่งจับผมหักคะแนนบ้านครั้งหน้านะครับ”

    เขาว่าพร้อมหัวเราะ


“ก็อย่าออกไปหลังเวลาเคอร์ฟิวซิโว้ย”

    คนอายุมากกว่าหลายรอบทำท่าจะเขกหัวเขา เขาจึงรีบวิ่งออกมาก่อน





“ขอโทษนะครับ พอดีว่าศาสตราจารย์มิโนให้ผมเอา…”

     เขาชะงักเมื่อเห็นคนที่อยู่ด้านในห้องเป็นคนที่ทำให้เขาอารมณ์เสียทันที  ให้ตายสิศาสตราจารย์นะศาสตราจารย์ ทำไมไม่บอกกันก่อนล่ะว่าพรีเฟ็คคนนั้นคือ เจค เฮอร์นันเดซน่ะ

“อ่อ งั้นขอบคุณนะครับ”

    อีกคนว่าพร้อมเดินมาเอาของที่เขา

“หื้ม แล้วคุณไม่ออกไปเที่ยวหรอวันนี้”

    เขาถามอีกคนด้ยความสงสัย

“อ่อ เพิ่งกลับมาแล้วก็เลยมาช่วยงานศาสตราจารย์น่ะ”

“โห่ คุณนี้เป็นพรีเฟ็คแล้วก็เป็นนักเรียนที่ดีอีกแหะ”

    เขาว่า


“สาบานกับเมอร์ลิน ว่านี้ไม่ได้ประชดใช่ไหม”

    อีกคนถามพลางหัวเราะ

“เอ้า นี้ชมก็ไม่พอใจ ต้องให้ด่าหรอ แปลกคน”

    เขาเอ่ยกับอีกคนพร้อมทำหน้ามุ่ยใส่

“ฮ่าฮ่าฮ่า ขอโทษแล้วกันๆ ยังไงก็ขอบคุณมากนะที่เอาของมาให้ แล้วก็ศาสตราจารย์ทีเรลบอกแล้วนะว่าเราทำงานอื่นแล้ว สัปดาหนี้ไม่ต้องไปทำความสะอาดที่ห้องน้ำพรีเฟ็คแล้ว แต่อย่าหวังว่าจะอนุโลมแบบนี้อีกนะ”

    คนอายุมากกว่าใช้เสียงกึ่งเล่นกึ่งเอาจริง


“ครับๆ แล้วมีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า”

   เขาถามอีกฝ่ายตามมารยาท

“ช่วยครั้งนี้ไม่นับเป็นยอดรวมกับบทลงโทษนะ”

    เจคว่าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ที่ทำเอาใจเขากระตุกวูบ คนอะไรยิ้มทีหน้าเหมือนกระต่ายไปเลย วีส่ายหัวเรียกสติกลับมา

“ตกลงอยากจะให้ผมช่วยหรือไม่ช่วย”

    เขายื่นโอกาสให้คนตรงหน้าก่อนที่เขาจะเดินออกไป


“ขอช่วยหน่อยนะครับ คุณวี วิลคินสัน”

    


เมอร์ลิน เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงหัวใจที่สั่นและเต้นระรัวที่มีคนมาเรียกชื่อเต็มเขาแบบนี้

น่าหงุดหงิดจริงๆ เจค เฮอร์นันเดซ





181002

น้องวีเขาแค่หมั่นไส้คุณเจคเอง ไม่เกลียดอะไรพี่เขาหรอก แต่พี่เขาก็ขี้เก๊กจั้งงงงงงงงง

แฮร่ กลับมาแล้วฮะทุกคน ตั้งใจจะให้ฟิคนี้เป็นฟิคประจำเดือนด้วย วันนี้เราหลุดพ้นมาจากการสอบแล้ว เย้!!!

เราควรมีแท็คฟิคนี้ไหม ชื่ออะไรดี 555555

คอมเม้นต์ ให้กำลังใจ ติชมได้ข้างล่าง

หรือทวิตเตอร์ @noon_path

รักทุกคนนะค่า

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #4 grace555789acb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 22:48

    สู้ๆน้าเป็นกำลังใจให้
    #4
    1
    • #4-1 noonfairytail(จากตอนที่ 3)
      4 มกราคม 2562 / 20:38
      ขอบคุณนะคับบบบ
      #4-1
  2. #2 kimtaetae13 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:28
    สู้ๆน๊าาาา
    น้องวีน่ารักอ่ะน่ารักแบบแสบๆ55555
    #2
    1
    • #2-1 noonfairytail(จากตอนที่ 3)
      17 ตุลาคม 2561 / 18:52
      ชอบน้องวีแบบนี้มั้กค่ะ 55555 ขอบคุณนะค่าาาา
      #2-1