Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 12 : ' Love Attack 11 : การแข่งรถเถื่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    13 พ.ค. 58

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว


11
  การแข่งรถเถื่อน

 

ฉันกับยูเคใช้เวลาไม่นานนักเพื่อมาถึงถนนที่ฟ้าครามว่าเพราะว่าฉันคุ้นชินอยู่แล้ว เมื่อมาถึงฉันเห็นว่าถนนถูกรถที่เกี่ยวข้องล้อมปิดไว้เรียบร้อย พร้อมผู้คนมากมายที่มารอเข้าแข่งขันครั้งนี้ รวมถึงคนที่มาพนัน มาเชียร์ด้วย พอฉันเห็นคนในทีมยืนอยู่อีกฟากหนึ่งจึงรีบวิ่งไปหาทันที

“ลูกพี่!” บูมเป็นคนเห็นฉันก่อนเป็นคนแรก

“ไซคีเป็นยังไงบ้าง!” ฉันถามด้วยความร้อนรน

“ยังไม่มีวี่แววอะไรเลย ได้ยินมาว่าพวกนั้นพาไซคีไปรอที่ปลายทาง” แอลตันที่เป็นคนไปตามข่าวเป็นคนบอก

ขณะนั้นฉันหันไปเห็นว่าพวกที่เคยมีเรื่องกับฉันกำลังเดินตรวจความเรียบร้อย ฉันก็รีบวิ่งเข้าไปกระชากคอหนึ่งในพวกนั้นทันทีด้วยความโกรธ

“แก! แกเอาไซคีไปไว้ที่ไหน!

พวกที่เหลือตกใจพยายามแยกฉันออกจากเพื่อนพวกมัน และเมื่อทุกคนหันมาให้ความสนใจ ยูเคจึงเป็นคนล็อคแขนฉันไว้เพื่อไม่ให้มีเรื่อง

“โผล่หัวมาแล้วเหรอ ครั้งที่แล้วแกทำฉันไว้แสบมาก ครั้งนี้ฉันจะถล่มแกให้ยับ” หนึ่งในพวกมันที่ดูเหมือนจะเป็นหัวโจกพูด

“ไอ้พวกขี้แพ้! ถ้าแกมีปัญญา แกก็คงไม่ลอบกัดแบบนี้หรอก ถุย!” ฉันตะโกนด่าพวกมันอย่างโมโห ถ้าไม่ติดว่ายูเคมันจับฉันเอาไว้อยู่ ฉันคงพุ่งกระโจนไปหาพวกมันอย่างหยุดไม่อยู่แน่ แค่เห็นหน้าฉันก็อยากจะฟาดหมัดใส่มันไม่ยั้งแล้ว

“ช่วยไม่ได้ แกอยากทำให้พวกฉันโดนไล่ออกจากสนามไอ้เวรซีซันนั่นเอง” มันบอกด้วยสีหน้าที่ยังแค้นฉันอยู่เต็มอก

“แกก็เลยต้องเอาไซคีมาล่อฉันเหรอวะ! บอกมานะว่าไซคีอยู่ไหน!

“แกไม่มีทางขัดขวางได้หรอก ทุกคนที่นี่มาก็เพื่อนังผู้หญิงคนนั้นกันทั้งนั้น ถ้าแกจะมาหยุด อย่าหวังเลยว่าจะรอดไปจากที่นี่” พวกมันคนหนึ่งพูดขึ้น ตามด้วยเสียงอีกคน

“จะว่าไปแฟนแกก็หน้าตาสวยใช้ได้นะ ไม่คิดว่าคนอย่างแกจะหาผู้หญิงแบบนี้ได้ ถ้าแกช่วยไว้ไม่ได้ ไม่รู้คนสวยจะตกเป็นของใครในการแข่ง แค่คิดก็สะใจแล้ว อาจจะเป็นพวกฉันก็ได้” มันแกล้งพูดยั่วแล้วหันไปหัวเราะกับเพื่อนมัน

เพราะอย่างนี้นี่เอง เพราะพวกมันคิดว่าไซคีเป็นแฟนฉัน พวกมันถึงได้จับไซคีมาล่อ  

“ไอ้เลว!” ฉันอดที่จะด่าพวกมันไม่ได้และสะบัดตัวจากยูเคเพื่อพุ่งเข้าหามันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้คนในทีมช่วยกันรั้งฉันเอาไว้อีกแรง

“ลูกพี่ อย่าเสี่ยงเลยดีกว่า มันพูดถูก เรื่องที่ทุกคนที่นี่มาก็เพื่อไซคี” บีมบอก

“เราต้องยอมเล่นตามเกมมันไปก่อน ไม่อย่างนั้นเรื่องมันจะวุ่นวายไปมากกว่านี้” ฟ้าครามช่วยกล่อมฉันอีกแรง

ฉันสะบัดตัวออกจากทุกคนพร้อมกับขยี้ผมตัวเองอย่างหัวเสีย ตอนนี้ฉันเป็นห่วงไซคีจะแย่อยู่แล้ว ยัยนั่นไม่เคยเจออะไรพวกนี้ ไม่รู้ป่านนี้จะกลัวแค่ไหน

“ฉันเห็นด้วยกับที่ไอ้ฟ้าครามบอก เพราะถ้าเราไปเอาตัวไซคีมาตอนนี้ เราเดือดร้อนแน่” แอลตันออกความเห็นบ้าง

“ไว้แข่งเสร็จแล้วถ้าเราไม่ชนะหรือพวกมันเล่นตุกติกอะไร ไว้ไปชิงตัวไซคีตอนนั้นจะง่ายกว่านะลูกพี่” บูมว่า

“ไม่ต้องห่วงหรอกชูว์ เราจะช่วยไซคีให้ถึงที่สุด” ฟ้าครามให้คำมั่น ทำให้ฉันต้องถอนหายใจอย่างยอมแพ้

จริงอย่างที่พวกนี้บอก ฉันรู้ดีว่าพวกที่มาแข่งเป็นยังไง ถ้าขืนฉันยังดึงดันที่จะพาตัวไซคีออกมา ยิ่งจะทำให้เรื่องวุ่นวายมากขึ้น ฉันต้องเล่นตามเกมพวกมันไปก่อน ฉันรู้ว่าถึงฉันจะชนะ พวกมันก็ไม่ยอมปล่อยไซคีให้ฉันง่ายๆแน่ ถึงตอนนั้นต่อให้ต้องฆ่าคนทั้งสนาม ฉันก็จะทำ!

การแข่งจริงๆที่คือห้าทุ่ม ฉันจึงกลับไปเอาเจ้าแก่มอเตอร์ไซค์คู่ใจสมัยก่อนจากที่บ้านมาเพื่อมาเตรียมตัวที่นี่ คนในทีมของฉันก็ตั้งใจกับการแข่งครั้งนี้เต็มที่จนฉันซึ้งใจแม้ว่าพวกนั้นจะเคยเจอไซคีแค่สองสามหนตอนที่ไซคีมาหาฉันก็ตาม

แต่เมื่อฉันมาถึง ฉันเห็นคนๆหนึ่งรออยู่ก่อนแล้วพร้อมกับพิงมอเตอร์ไซค์ของตัวเอง

“ไอ้ยูเค แกก็จะแข่งเหรอวะ!

“ไซคีก็พี่เพื่อนฉัน ฉันก็ต้องช่วย” มันบอกเสียงเรียบเหมือนไม่ใช่เรื่องแปลก

“แต่แกไม่เคยแข่งสนามเถื่อนแบบนี้” ฉันร้องบอก “แกไม่รู้หรอกว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นก็ได้ คนพวกนี้ไม่มีกติกา ไม่มีกฎอะไรทั้งนั้น”

“แล้วไง” ไอ้ยูเค

“ฉันไม่อยากให้แกต้องเสี่ยง” ฉันบอกมันอย่างหัวเสีย

“แล้วคิดว่าฉันอยากให้แกเสี่ยงหรือไง” มันบอกด้วยสีหน้าจริงจัง “ฟังฉันนะชูว์ แกลงแข่งทั้งๆที่รู้ว่าพวกมันเป็นหมาลอบกัด แล้วจะไม่ให้ฉันลงแข่งได้ยังไง”

ฉันนิ่งเงียบกับสิ่งที่ยูเคบอก สายตาที่มันมองมาเหมือนมีอะไรบางอย่าง เหมือนเป็นห่วง เหมือนเป็นกังวล ทำให้ฉันต้องยอมถอนหายใจอย่างใจอ่อน

“ระวังตัวด้วยก็แล้ว”

“บอกตัวเองเหอะ ฉันไม่ใช่เป้าหมายของพวกมันสักหน่อย -_-“ ไอ้ยูเคผลักหัวฉันพร้อมกับพูดปลอบเสียงอ่อน “ไซคีจะต้องไม่เป็นอะไร”

“อืม ขอบใจ” ฉันยิ้มให้มันนิดหน่อย

ฟ้าครามเดินมาดึงแขนฉันไว้ให้ฉันรู้สึกตัวว่าตัวเองกับไอ้ยูเคเผลอมองหน้ากันอีกแล้ว

“การแข่งใกล้จะเริ่มแล้วชูว์”

ฉันพยักหน้าให้ฟ้าคราม ก่อนจะเดินที่จุดสตาร์ท คนที่แข่งที่ประมาณสามสิบคันได้ คนมาดูการแข่งครั้งนี้ก็ไปรวมกันที่ขอบสนาม

“ย้ำกติกากันอีกครั้ง ผู้เข้าแข่งขันจะต้องขับไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้ จะมีคนของเรารออยู่ที่จุดหมาย ของพนันจะรออยู่ที่ปลายทาง ผู้เข้าแข่งจะต้องนำของพนันกลับมาด้วย จะถือว่าชนะ ถ้าระหว่างทางมีใครแย่งของพนันไปได้ก่อนกลับเข้าเส้นชัย ถือไม่ผิด ถ้าพร้อมแล้วก็เข้าประจำที่”

โถ่เว้ย กฎบ้าอะไรกัน แล้วถ้าเกิดตอนแย่งของพนัน ไซคีเกิดเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง!

แต่เมื่อมองไปที่พวกมันจึงรู้ว่าพวกมันตั้งใจจะให้ฉันร้อนเป็นไฟอยู่แล้ว ฉันจึงต้องข่มอารมณ์ไว้ไม่เต้นไปกับการยั่วโมโหของพวกมัน

ฉันสวมหมวกกันน็อคให้เรียบร้อย ก่อนจะเหลือบไปมองคนที่อยู่ข้างๆซึ่งมันก็กำลังมองฉันอยู่เหมือนกัน เมื่อเห็นว่าไอ้ยูเคพยักหน้าให้ ฉันรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อคนให้สัญญาณยกธงขึ้น มอเตอร์ไซค์มากมายก็เริ่มออกจากจุดสตาร์ททันทีรวมถึงฉันด้วย เป็นอย่างที่คิด พวกมันคิดจะเล่นตุกติกตั้งแต่แรก เมื่อมีรถสองคันขับมาเบียดฉันทันทีที่ฉันออกจากจุดสตาร์ท ฉันบิดคันเร่งเพื่อจะออกไปจากการล้อมของพวกนี้ ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นๆเป็นยังไงกันบ้าง แต่เดาว่าพวกนั้นก็คงโดนจ้องเล่นงานไม่ต่างอะไรจากฉัน

ฉันหักหลบคันหนึ่งที่ขับเข้ามาหมายจะชนฉัน พวกมันคงไม่คิดจะเอาชนะ แต่คิดที่จะโจมตีฉันแต่แรก

“เวรเอ๊ย!” ฉันสบถลั่น เมื่อฉันถูกรถอีกคันเบียดจนเกือบเสียการควบคุม

ฉันเริ่มจะไม่สู้ดี เมื่อพวกมันเบียดฉันมาที่ขอบถนนเพื่อหวังให้ฉันกระเด็นตกขอบไป ในขณะที่รถอีกคันที่ฉันเห็นจากกระจกข้าง มันจงใจขับเข้ามาเพื่อจะกระแทกท้ายรถฉันอย่างแรง แต่มีมอเตอร์ไซค์คันหนี่งขับมาขวางข้างท้ายฉันเอาไว้ ทำให้โดนกระแทกข้างอย่างจังจนมอเตอร์ไซค์เสียหลักล้มไปในที่สุด

“ฟ้าคราม!” ฉันตะโกนร้องด้วยความเป็นห่วงทันทีเมื่อรู้ว่าเจ้าของรถคันนั้นเป็นใคร เป็นจังหวะเดียวกับที่ฉันเบี่ยงหนีคันที่ขับเบียดมาได้ ฉันจึงขับย้อนกลับไปดู

“ชูว์ไม่ต้องไปเป็นห่วงผม ไปต่อเถอะ!” ฟ้าครามตะโกนบอก

“แต่ว่า!

“ไปสิ!

เมื่อเห็นว่าฟ้าครามยังมีสติดีอยู่ ทำให้ตัดใจขับต่อไปทั้งๆที่ยังเป็นห่วงคนในทีมอยู่ ดูเหมือนมันจะไม่ละความพยายามที่จะโจมตีทีมฉัน เมื่อฉันเห็นคันของบีมกับบูมกำลังถูกโจมตีอยู่ไกลๆ สองคนนั้นถนัดเรื่องเบียดกับคู่แข่งอยู่แล้ว จึงไม่ต้องเป็นห่วง แต่จะทำให้เสียเวลาอยู่มาก จนคันอื่นขับแซงไปหลายคัน เหลือแต่แอลตันที่ขับนำอยู่ข้างหน้า หมอนี่ไวเรื่องความเร็วและคล่องตัวกว่าคนอื่น ทำให้ขับหลบไปอย่างง่ายดาย ส่วนฉันน่ะเหรอ อยู่สายเป้าหมายมีไว้พุ่งชนเท่านั้น!

ตอนนี้ฉันมองไม่เห็นไอ้ยูเคแล้ว ไม่รู้ว่ามันจะเป็นอะไรหรือเปล่า เพราะมันเพิ่งเคยแข่งแบบนี้เป็นครั้งแรก


              แต่แล้วเรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
!

ปัง!

ฉันสะดุ้งกับเสียงที่ดังอยู่ใกล้ตัวเองมากแต่ไม่รู้ว่ามันคือเสียงอะไรจนกระทั่งแอลตันตะโกนมาหาฉัน

“ระวังตัวด้วย พวกมันมีปืน!!

ปืน!!

บ้าเอ๊ย พวกมันคิดจะทำอะไรกันแน่!

ปัง! ปัง! ปัง!

เร็วเท่าความคิด พวกมันยิงไปที่ล้อรถของแอลตันจนทำให้มันเสียหลักแต่ประคองมอเตอร์ไซค์ไปได้จนมันไปจอดอยู่ที่ข้างทาง

“ไอ้พวกเลวเอ๊ย!!” แอลตันสบถอย่างหัวเสียที่ถูกยิงล้อเข้า

เมื่อพวกมันกำจัดคนในทีมฉันได้จนหมดแล้ว ก็ขับตรงเข้ามาหาฉันแค่คนเดียว ฉันพยายามเร่งความเร็วแล้วขับซิกแซกขึ้นเพื่อไม่ให้มันยิงล้อได้

ปัง! ปัง!

พวกมันไล่ตามมายิงติดๆโดยไม่สนว่ามันจะโดนส่วนไหนของรถเลยด้วยซ้ำ บ้าเอ๊ย พวกมันไม่กลัวตำรวจกันเลยใช่มั้ย ถึงได้มาขับรถยิงปืนกลางถนนหลวงแบบนี้

ไอ้พวกขี้แพ้เอ๊ย!!

ปัง!

นัดสุดท้ายก่อนฉันจะร้องด้วยความเจ็บ เมื่อพวกมันยิงถากข้อเท้าข้างหนึ่งของฉันไป ทำให้ฉันเสียการควบคุม จนในที่สุดมอเตอร์ไซค์ก็เอียงไปด้านข้างก่อนที่ตัวฉันจะหลุดกลิ้งออกมาจากมอเตอร์ไซค์ไปตามพื้นถนน

“สะใจจริงโว้ย!” ฉันได้ยินเสียงพวกมันก่อนที่จะขับต่อไปเพื่อไปยังเส้นชัย

“เวรเอ๊ย!” ฉันร้องสบถลั่นถนน ไม่ได้สนใจความเจ็บของตัวเอง แต่ตอนนี้ฉันเป็นห่วงไซคีมากกว่า ฉันพยายามลุกขึ้นมาเพื่อไปที่มอเตอร์ แต่เมื่อขาข้างที่ถูกยิงได้เหยียบพื้น ฉันก็ทรุดตัวลงเหมือนเข่าอ่อนทันที

“ไอ้ชูว!” ยูเคขับรถมาจอดที่ข้างทางก่อนจะวิ่งมาดูฉัน

“แกไม่ต้องห่วงฉัน ขับไปช่วยไซคีก่อน!” ฉันพยายามดันมันให้กลับไปที่รถ แต่มันมาดูฉันจนฉันต้องตะโกนไล่มันอีก “พูดไม่รู้เรื่องหรือไง ฉันบอกให้...

“หุบปาก ตัวเองเจ็บขนาดนี้แล้วยังเป็นห่วงคนอื่นอีกหรือไง!” มันตะโกนกลับด้วยสีหน้าโมโห

“แต่ไซคี

“ยังไงไซคีก็ต้องปลอดภัย แต่ถ้าแกไม่ให้ฉันช่วยตอนนี้ แกจะไม่มีแรงแม้แต่กระทั่งเดินไปหาไซคีเลยด้วยซ้ำ!

ฉันหุบปากเงียบเมื่อมันทำเสียงดุพร้อมกับคุกเข่าลงดึงขาข้างที่ถูกยิงของฉันไปวางที่หน้าขาของตัวเองแล้วจัดการฉีกแขนเสื้อออกมาเพื่อเอามาผูกห้ามเลือดให้ฉัน ที่ตอนแรกฉันไม่ทันสังเกตว่าเลือดมันจะไหลออกมามากมายขนาดนี้

“เจ็บมั้ย” มันถามด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นห่วง

“เจ็บใจมากกว่า”

ยูเควางขาฉันของฉันลงก่อนจะหันหลังกลับย่อตัวให้ฉัน

“ขึ้นมาสิ”

“อะไรนะ” ฉันถามมันด้วยความไม่เข้าใจ

“ขึ้นหลังฉันมา ฉันจะพาแกไปที่รถ เราจะกลับไปรอไซคีที่จุดสตาร์ท”

“แต่..” ฉันทำท่าจะแย้ง

“หรือแกจะให้ฉันจับแกอุ้ม ก็เลือกเอา”

ฉันมองแผ่นหลังมันอย่างลังเล แต่เพราะฉันไม่อยากให้มันอุ้มด้วยท่าน่าอายแน่ๆ ฉันจึงค่อยๆใช้แขนทั้งสองข้างโอบรอบคอของมันไว้ เพื่อให้ไอ้ยูเคแบกฉันขึ้นหลังได้

“ไซคีจะต้องไม่เป็นอะไร เชื่อฉัน”

มันพูดเหมือนมั่นใจจริงๆว่าไซคีจะไม่เป็นอะไร เหมือนมันรู้อะไรบางอย่าง

ฉันให้สัญญากับตัวเองในใจ ไม่ว่าใครจะได้ไซคีไป ฉันจะต้องเอาไซคีกลับมาให้ได้!
 

 



 

ฉันจำเป็นต้องทิ้งมอเตอร์ไซค์ไว้ที่เกิดเหตุเพื่อซ้อนท้ายยูเคกลับมาที่จุดสตาร์ท แถมยังต้องให้มันแบกขึ้นหลังตอนลงเพราะว่าขาข้างที่ถูกยิงมันชาจนแทบขยับไม่ได้ ปากมันก็บ่นไปเรื่อยเปื่อย ทำตัวเหมือนพ่อฉันเข้าไปทุกที

ฟ้าครามกับแอลตันมาถึงก่อนแล้ว แอลตันไม่ได้เป็นอะไรมากเพราะจับรถไว้อยู่ก่อนที่มันจะล้ม แต่ฟ้าครามเนี่ยสิ มีรอยแผลถลอกไปทั้งตัวเพราะโดนชนจนรถล้ม ถึงอย่างนั้นฟ้าครามก็ยังพุ่งมาถามอาการฉันก่อน น่ารักจริงๆ

“ชูว์เป็นยังไงบ้าง ได้ยินว่าพวกมันเล่นปืน ชูว์ถูกยิงเหรอ” ฟ้าครามถามฉันด้วยความเป็นห่วงแล้วค่อยๆประคองฉันที่ลงจากหลังยูเคไปนั่งที่ริมฟุตบาท

“แค่ถากๆไปน่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฉันไม่เป็นอะไร” ฉันบอกเพื่อให้ฟ้าครามคลายความกังวลลง

“อวดเก่ง” ไม่วายถูกคนที่แบกมากัดเบาๆ

“ไม่คิดเลยว่าพวกมันจะเล่นสกปรกขนาดนี้” แอลตันพูดด้วยความเจ็บใจ “ลูกรักฉันเพิ่งเปลี่ยนยางมาเลยนะโว้ย”

“ไม่รู้ว่าไอ้บีมกับไอ้บูมจะเป็นยังไง” ฟ้าครามบ่น

ไม่ทันขาดคำบีมก็พาบูมซ้อนท้ายมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พวกฉันทั้งหมดวิ่งเข้าไปดูมันด้วยความเป็นห่วง ยิ่งเห็นว่าบูมซ้อนมาด้วยสภาพไม่ค่อยมีสติ

“ไอ้บูมโดนพวกมันยิงจนรถล้มหัวกระแทก ฉันต้องพามันไปโรงพยาบาลก่อน ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง โทษทีว่ะลูกพี่ ถ้ามันปลอดภัยแล้ว จะกลับมาช่วย” บีมบอก บูมตอนนี้สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก

“ไม่เป็นไร ไปเถอะ อยู่ดูไอ้บูมเลยก็ได้ ฉันก็เป็นห่วงมันเหมือนกัน ตรงนี้ฉันจัดการเอง”

“ระวังตัวด้วยนะลูกพี่ พวกนี้มันเกินกว่าคำว่าแพ้แล้วพาลไปแล้ว” บีมเตือนก่อนจะขับรถเลยจากจุดแข่งไปเพื่อพาบูมไปโรงพยาบาล

“ฟ้าคราม นายเองก็น่าจะไปเหมือนกัน ไม่รู้ว่าช้ำในตรงไหนบ้าง” ฉันหันไปบอกกับฟ้าคราม

“ผมไม่เป็นไร ให้ผมอยู่ช่วยเถอะ” ฟ้าครามยืนยัน

“อยากจะอัดคนใจจะขาดแล้วเนี่ย” แอลตันว่าพร้อมกับกำหมัดทุบที่ฝ่ามือ

ฉันพยักหน้าขอบใจทั้งสองคนมากที่อยู่ช่วยฉัน และคนที่ควรขอบใจอีกคนหนึ่งก็คือ

“ขอบใจว่ะไอ้ยูเคที่มาช่วย”

“อย่าคิดมากเลย” มันบอก “ไอ้พวกนั้นกำลังจะมา ไอ้โซลเองก็ใจร้อนไม่ต่างจากแก ไซคีจะต้องปลอดภัยแน่”

ยูเคคงจะหมายถึงพวกวงรันเวย์ ไอ้พวกนั้นก็ชอบแข่งรถเหมือนกัน อีกอย่างไซคีก็เป็นพี่สาวโซลด้วย ถ้าพวกมันมาถึง เราคงจะมีพวกเพิ่ม อย่างที่มันว่า ไม่ว่ายังไงไซคีจะต้องปลอดภัย

คิดไม่ออกเลยว่าถ้าเรื่องนี้ถึงหูเซนจะเป็นยังไงบ้าง เซนรักไซคียิ่งกว่าอะไรทั้งหมด เขาคงทำให้พวกเราทั้งหมดแทบอยู่ไม่ได้กันเลย ที่สำคัญเขาคงจะโกรธฉัน ที่พาไซคีมาเจอเรื่องแบบนี้ เขาอาจจะเกลียดฉันไปเลยก็ได้ และฉันเองก็รู้สึกผิดมากที่ดึงไซคีมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

ทำไมพอคิดว่าผู้ชายคนนั้นจะเกลียด ฉันจะต้องรู้สึกเจ็บแปลกๆขึ้นมาด้วยนะ ก็ดีแล้วนี่! เขาจะได้เลิกยุ่งกับชีวิตฉันสักที

ฉันนั่งรออยู่จนกระทั่งได้ยินเสียงคนประกาศดังขึ้นมา

“ผู้เข้าแข่งกำลังพาของพนันมาแล้ว!

เสียงคนที่เชียร์โห่ร้องด้วยความตื่นเต้น ทุกคนต่างลุ้นว่าใช้คันที่ตัวเองพนันไว้มั้ย ฉันรีบลุกขึ้นพยายามเดินฝ่าฝูงชนไปข้างหน้าโดยมีไอ้ยูเคตามประคองฉันเอาไว้

ฉันเห็นมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขับมาด้วยความเร็วโดยมีรถคันอื่นๆตามมาล้อม ที่สำคัญมอเตอร์ไซค์คันนั้นมีไซคีซ้อนมาด้วย!

ฉันไม่รู้ว่าคนขับเป็นใครเพราะเขาสวมหมวกกันน็อคและเครื่องป้องกันตัวอย่างมิดชิด รถคันอื่นพยายามเบียดเพื่อแย่งไซคีไปครอง ยิ่งได้ยินเสียงไซคีกรีดร้องดังลั่นตอนที่รถเข้ามาเบียดจนเกิดเสียง ฉันก็ยิ่งร้อนรนมากเข้าไปอีก

ไม่ว่าคนที่เข้าเส้นชัยมาจะเป็นใคร ฉันจะพาตัวไซคีออกมาให้ได้!

รถคันนั้นบิดคันเร่ง เพิ่มความเร็วจนเสียงดังสนั่นไปทั้งถนน ทำให้กองเชียร์ยิ่งโห่ร้องกว่าเดิม จนในที่สุดคันที่มีไซคีซ้อนท้ายก็เข้าเส้นชัยมาได้โดยที่ไม่มีใครบาดเจ็บ รถคันนั้นขับมาจอดตรงเส้นชัยอย่างสวยงาม จังหวะนั้นฉันรีบเดินเข้าใกล้เส้นชัยมากกว่าเดิม ดูเหมือนว่าไซคีจะยังไม่เห็นฉัน เพราะยัยนั่นดูเหมือนกลัวจนสติหลุดไปแล้วด้วยซ้ำ

เจ้าของรถลงมาจากรถทั้งๆที่ยังไม่ถอดหมวกกันน็อค ไอ้พวกเวรนั่นรีบเดินเข้าไปแสดงความยินดีพร้อมหันมาเยาะเย้ยฉันด้วยสีหน้าสะใจ ฉันเตรียมเข้าไปดึงตัวไซคีออกมา แต่ถูกยูเคที่ประคองฉันอยู่ห้ามเอาไว้ก่อน

“อย่าบุ่มบ่าม รอดูสถานการณ์ก่อน” ยูเคเตือนสติที่ฉันใจร้อน ฉันจึงทำได้แต่ฮึดฮัดยอมรอทั้งๆที่ในใจร้อนเป็นไฟแล้ว

“ยินดีด้วย แกได้ยัยสวยของพนันนี่ไป ว่าแต่แกเป็นใครวะ ไม่คุ้นหน้าเลย ไม่ค่อยมีใครขับบิ๊กไบค์กันหรอก รถสวยว่ะ” ไอ้พวกนั้นพยายามทำความรู้จัก

ผู้ชายคนนั้นนิ่งไปสักพักเหมือนพักหายใจ ก่อนจะหมุนตัวกลับไปช้อนตัวอุ้มไซคีที่หน้าเปรอะไปด้วยรอยน้ำตาและนั่งช็อคอยู่บนรถด้วยความกลัวลงมาจากมอเตอร์ไซค์ เขาอุ้มไซคีไว้ในอ้อมแขนและเดินมาหาฉัน ในขณะที่ทุกคนพร้อมใจกันแหวกทางให้เพราะไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นต้องการทำอะไร

ชายคนนั้นวางไซคีลงตรงหน้าของฉัน จากนั้นก็ค่อยๆถอดหมวกกันน็อคออกจากหัว และนั่นทำให้ไอ้พวกนั้นและทุกคนรวมถึงพวกฉันอึ้งไปตามๆกัน

ซีซัน!

“บอกแล้วใช่มั้ยว่ามีเรื่องอะไรให้บอกฉัน ไม่ฟังกันเลย-_-” ซีซันเอ็ดฉันด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ในขณะที่ฉันและทุกคนกำลังอึ้งอยู่

“อะ..ไอ้ซีซัน!!” หนึ่งในพวกมันร้องอย่างตกใจ คาดไม่ถึงว่าซีซันเองก็ลงแข่งในครั้งนี้ด้วย

“เออ” ไม่ว่าเปล่า ซีซันปล่อยหมัดใส่ไอ้หัวโจกไปด้วยหนึ่งหมัดจนมันล้มลงไปกองกับพื้น “สำหรับที่แกเอาของพนันมาทั้งที่เขาไม่ได้เต็มใจ”

“ชูว์!

เมื่อไซคีได้สติกลับมาก็รีบโถมตัวกอดฉันแน่นด้วยความกลัว ตัวของยัยนี่สั่นเหมือนลูกนกตกน้ำ ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกมากกว่าเดิม

“ชูว์..ฉันกลัว..

“ไม่เป็นไรแล้วไซคี” ฉันกอดตอบแล้วลูบหัวพยายามปลอบให้ไซคีใจเย็นลง “ฉันขอโทษที่ทำให้แกต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ฉันขอโทษฉันขอโทษ”

ฉันพูดขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนไซคีส่ายหน้าไปร้องไห้และยังคงกอดฉันไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

“มันเกิดขึ้นเร็วมากอยู่ๆพวกนั้นก็พาตัวฉันมาตอนที่ฉันไปเข้าห้องน้ำ แล้ว..ฮือ

“ไม่เป็นไร..แกปลอดภัยแล้ว” ฉันบอกเมื่อเสียงของไซคีปนไปด้วยเสียงสะอื้นจนหน้าสงสาร

“ฮือ” ยัยนั่นยังร้องไห้ไม่หยุดด้วยความกลัว

ไซคีไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน ไม่แปลกที่ยัยนั่นจะเสียขวัญกับเหตุการณ์นี้มาก

“แกไม่ได้เจ็บตรงไหนใช่มั้ย” ฉันถามด้วยความเป็นห่วง ไซคีส่ายหน้า นั่นทำให้ฉันโล่งใจที่อย่างน้อยพวกมันก็ไม่ได้ทำร้ายไซคี ฉันหันไปหาซีซันที่เป็นคนพาไซคีกลับมา

“ขอบคุณมากขอบคุณ”

 “พวกแกรวมหัวกัน!” ไอ้พวกนั้นโวยวาย

“ฉันเคยเตือนแกแล้วใช่มั้ย ว่าอย่ามาวุ่นวายแถวนี้อีก” ซีซันหันไปบอกพวกมันเสียงเข้ม ปกติมันก็เป็นคนที่ดูน่ากลัวอยู่แล้ว แต่ตอนนี้น่ากลัวกว่าหลายเท่าเลย

“ไม่สนโว้ย ฉันไม่ได้แข่งที่สนามแกแล้ว ไม่จำเป็นต้องฟังอี..

ไม่ทันขาดคำฉันก็เดินไปสวนหมัดใส่มันทันที

“ไอ้พวกเลว แกไม่มีปัญญาทำอะไรพวกฉัน เลยไปลงกับคนอื่นเหรอ! ถ้าแกอยากจะแก้แค้น ก็มาแก้แค้นที่ฉันสิวะ!

ฉันตั้งใจจะพุ่งเข้าหามันอีก แต่ไซคีเป็นคนรั้งตัวฉันไว้ด้วยความเป็นห่วง ยัยนั่นไม่เคยเห็นฉันตอนตีกับคนอื่นมาก่อน

“แกบาดเจ็บนี่ ชูว์ แกบาดเจ็บเพราะช่วยฉันเหรอ” ไซคีร้องออกมาอีกรอบเพราะคิดว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้ฉันเจ็บตัว

“ไม่เป็นไรเลย ฉันไม่เจ็บ แกอย่าร้องนะ” ฉันกอดปลอบมันอีกรอบ

“พาไซคีไปส่งบ้านซะ แล้วก็แวะไปทำแผลที่โรงพยาบาลด้วย” ซีซันสั่ง

“แต่ฉัน..” ฉันอยากอยู่สะสางไอ้พวกชั่วพวกนี้ก่อน!

“ที่เหลือให้ฉันเป็นคนจัดการเอง” มันบอกเสียงเข้ม เมื่อฉันทำท่าจะแย้ง ซีซันก็ยื่นคำขาดอีก “ไปเดี๋ยวนี้ชูการ์”

ทำไมมีแต่คนเผด็จการใส่ฉันฟะ!

ทันใดนั้นพวกรันเวย์ก็ตามมาสมทบได้ทัน มีทั้งไวท์ พีค ดาร์ก โซล ก็ตามมาสมทบครบ ไซคีรีบโผไปกอดโซลทันที โซลกอดพี่สาวของตัวเองแน่นด้วยความเป็นห่วง ได้ยินว่ามันรักพี่สาวมาก แต่ก็ไม่ค่อยได้เห็นแสดงออกอะไร จนวันนี้เนี่ยแหละ ฉันก็ไม่เคยเห็นมันมุมนี้เหมือนกัน ปกติจะเห็นแต่นิ่งๆ ไม่ค่อยพูดกับใคร

“เอ้าไอ้ยูเค กุญแจรถ” ไวท์เป็นคนโยนกุญแจรถให้

“ฉันจะพาไซคีไปส่งเอง แล้วก็จะเลยพาชูว์ไปทำแผลที่โรงพยาบาล มันขับรถไม่ไหวหรอก” ยูเคบอกกับซีซัน มันพยักหน้ารับ จากนั้นยูเคก็เดินมาช่วยไซคีประคองฉันไปที่รถ โดยที่ฉันไม่ค่อยเต็มใจจะเดินไปจากตรงนี้สักเท่าไหร่

โถ่เอ๊ย ทั้งๆที่ฉันคือคนที่พวกมันตั้งใจล่อออกมาแท้ๆ ทำไมงานนี้ฉันถึงไม่ได้เข้าร่วมอะไรเลยฟะ!




- ก่อนอื่นต้องขอโทษก่อนเลย ที่มาอัพช้ามากกก รู้สึกผิด ;_; 
หายไปนาน พอกลับมาอัพก็แต่งไม่ออก เลยใช้เวลานิดนึง แต่พาร์ทหน้า ไม่นานแน่นอน 
แข่งรถเถื่อนนี่มันเถื่อนจริงๆ เขียนแล้วมันส์มาก 5555555 เลือดตกยางออกกันหมดเลย โถ่พี่ชูว์
คงไม่ต้องเดากันแล้วเนอะว่าตอนหน้าใครมาช่วยไซคี สปอยขนาดนี้แล้ว 555 น่าจะเก็บไว้ให้ลุ้นเนอะ 
อิมเมจไซคีสวยจังเลยย ชอบบบ ครึ่งหน้าเอาใจช่วยไซคีด้วยนะคะ จะรีบมาเลยยยย 
เจอกันจ้า เป็นกำลังใจให้คนแต่งด้วยนะ ต้องการมากกกกก
ขอโทษอีกทีน้า U_U 

- ทำไมเรื่องนี้เงียบไป เค้าหายไปแปปเดียวเองนะ ฮือออ
บอกแล้วว่าตัวละครเยอะ เชื่อยัง เยอะมากกกกกกกกก
นี่ถ้าเป็นค่ายละคร คือขนมาหมดค่ายแล้วนะ ขาดแต่พวกพระเพลิงเนี่ย 55555 
บทพูดนี่ไม่รู้จะแบ่งให้ใครบ้างเลย พี่ดาร์กับพี่โซล จะเป็นคนที่อดได้บทตลอด คนอื่นเขาพูดมากไง 555
เฮียซีซันออกแล้วค่า เย่ ออกมาปุ๊บก็แย่งซีนพระเอกเลยยย
ส่วนพี่ชูว์ก็ทำตัวเป็นนางเอกยืนสวยๆปล่อยให้พวกพ่อหนุ่มเขาจัดการบ้างเนอะ แมนจนคนอื่นคิดว่าเป็นนิยายวายแล้ว
แล้วนี่มากอดกับไซค อื้อหือ เป็นเลสต่อเลยมั้ยนางเอกเรา 555555 
ค้างล่ะสิว่ายังไงต่อ อะไรต่อ เกิดอะไรขึ้น ไม่บอกกกก 
เราจะตามชูว์ไปส่งไซคี หรือว่าจะอยู่กับพวกหนุ่มๆดี ? 555555
 ยังไงดี รอลุ้นดีกว่า -..-
เจอกันตอนหน้าจ้า 
 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #749 บะบิว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 07:42
    ซีซันอ่ะให้ไซคีไปเลยย
    #749
    0
  2. #478 PhayuBluestorm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 20:26
    โอเค... ก่อนอื่นขอสารภาพ...
    นอกจากเฮียซี... เราเจออีกคนที่ไม่รู้ทำไมเรากรี๊ดได้กับตอนนี้....
    แอลตันค่ะ!!!! 
    ไม่รู้เหมือนกันทำไมอยู่ดีๆกรี๊ดกับพ่อหนุ่มคนนี้ขึ้นมาทั้งที่บทก็น้อยแสนน้อย รู้สึกชอบที่ว่า "ไวเรื่องความเร็วและความคล่องตัว" ของแอลตันน่ะค่ะ -/- (/เหตุผลมีแค่นั้นจริงๆนะ)

    เดาถูกด้วยล่ะที่ว่าเฮียซีเป็นม้ามืด!! //โผล่มาได้ก๊าวใจมากค่ะเฮีย// แต่นางเอกของเราก็แมนเสียจนไม่มีใครแปลกใจถ้าจะมีแฟนเป็นผู้หญิงสวยๆอย่างไซคี 55555

    เดาว่าเตี๋ยมกับยูเคมาชัวร์ แบบว่า ยูเคไปบอกซีซันเรื่องทั้งหมด ให้มาช่วยแข่งอะไรงี้ แกก็รู้นิสัยชูว์ดีว่ามันจะบุกจะบ้าแบบไม่สนใจใคร เพราะงั้นก็เลยอยากให้ซีซันมาโผล่แบบ(โคตร)พระเอกม้ามืดแล้วตัวพี่ยูเคเองก็คอยระวังไม่ให้ชูการ์เจ็บตัวอีก....

    ยาวอีกแล้วค่ะ _ _ // เนื้อความทั้งหมดมียูเคโผล่มาแค่สองบรรทัด 55555
    #478
    1
    • #478-1 Supernofull(จากตอนที่ 12)
      24 พฤษภาคม 2558 / 13:37
      แอลตันก็ญาติเฮียซีซันนี่แหละ จำได้มั้ย สงสัยรีดจะชอบคนตระกูลนี้ 5555555555
      ชอบจังเวลามีคนเดาเนื้อเรื่อง พี่ยูเคบอก ต้องระวังนางเอกก็เหนื่อยจะตายแล้ว ให้เฮียซีเป็นพระเอกไปค่ะตอนนี้
      เวลาอ่านเม้นรีดทีไร สงสารพี่ยูเคทุกที พี่ยูเคไปสร้างเพจทวงคืนความเป็นพระเอกแปปป 5555
      #478-1
  3. #477 jjeex (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 20:03
    น่าจะ ซีซัน ไซคี เน้อออออ คริคริ
    #477
    0
  4. #476 nim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 21:41
    เฮียซีซั่นแมนมาก ชอบโซลโมเม้นนี้
    #476
    0
  5. #475 ป๋าย ป๋าย น่ารัก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 21:16
    อัพต่อเร็วๆน้าาา
    #475
    0
  6. #474 Aummieswl (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 23:40
    รอค่าาา><
    #474
    0
  7. #473 jinepay (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 22:58
    เฮียซีมาแปบเดี๋ยวแต่ได้เสียงกรี๊ดถล่มถลาย หนูแพ้ผู้ชายแบบนี้ กรี๊ดๆๆๆ >//< ยูเคนี้ก็ชอบเค้าก็บอกๆเค้าไปจะมากักอะไรอยู่ได้ เป็นห่วงเป็นใยเว่อร์เสียเหลือเกิน อิจฉา(?) 555555555555
    #473
    1
    • #473-1 Supernofull(จากตอนที่ 12)
      24 พฤษภาคม 2558 / 13:34
      พี่ยูเคเริ่มชัดเจนแล้ว ที่ยังมึนๆก็นางเอกเรานี่แหละ ไม่รู้เรื่องอะไรเล้ย 555
      #473-1
  8. #472 bunnysky_jp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:48
    ชูร์กะโชว์แมนกว่านี้สักหน่อย เสียดายเรยยย
    #472
    0
  9. #471 bunnysky_jp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:48
    ชูร์กะโชว์แมนกว่านี้สักหน่อย เสียดายเรยยย
    #471
    0
  10. #470 bunnysky_jp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:48
    ชูร์กะโชว์แมนกว่านี้สักหน่อย เสียดายเรยยย
    #470
    0
  11. #469 bunnysky_jp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:48
    ชูร์กะโชว์แมนกว่านี้สักหน่อย เสียดายเรยยย
    #469
    0
  12. #468 bunnysky_jp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:48
    ชูร์กะโชว์แมนกว่านี้สักหน่อย เสียดายเรยยย
    #468
    0
  13. #467 bunnysky_jp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:48
    ชูร์กะโชว์แมนกว่านี้สักหน่อย เสียดายเรยยย
    #467
    0
  14. #466 bunnysky_jp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:48
    ชูร์กะโชว์แมนกว่านี้สักหน่อย เสียดายเรยยย
    #466
    0
  15. #465 bunnysky_jp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:48
    ชูร์กะโชว์แมนกว่านี้สักหน่อย เสียดายเรยยย
    #465
    1
    • #465-1 Supernofull(จากตอนที่ 12)
      13 พฤษภาคม 2558 / 19:52
      โดนยิงขาเดี้ยงไปก่อน 5555
      #465-1
  16. #464 Beel_ch (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 18:58
    เฮียซีซันออกมาทีนี่เเทบกรี๊ดเลย จะเท่ไปไหนเฮีย555 เก็บเฮียยูเคไว้ก่อนเนอะตอนนี้ มีนางเอกเป็นเเบบนี้เเล้วครบมากนิยายเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นชายหญิง เลส หรือ บีเเอล555 เป็นความรู้สึกที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลยทีเดียว ขอบคุณไรท์ที่มาอัพให้อ่านนะ จะบอกว่ายังตามเรื่องนี้อยู่นะไรท์ มาต่อไวๆนะ
    #464
    1
    • #464-1 Supernofull(จากตอนที่ 12)
      24 พฤษภาคม 2558 / 13:35
      ขอบคุณมากนะคะ ช่วงนี้มาอัพช้า รอนิดนึงน้า T_T
      #464-1
  17. #463 ไม่ได้เมา เเค่มึน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 17:50
    สนุกกกก ชอบมากก มาต่อเร็วๆนะ
    #463
    0
  18. #462 Pinkpinknii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 17:39
    สนุกกก อยากอ่านต่อแล้ว
    #462
    0
  19. #461 Pinkpinknii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 17:39
    สนุกกก อยากอ่านต่อแล้ว
    #461
    0
  20. #460 puiziiza (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 14:01
    ต่อออน๊าา
    #460
    0
  21. #458 amsv (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 09:46
    อยากอ่านตอนหน้าแล้วอ่ะ ><
    #458
    0
  22. #457 MOONLIGHT (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 06:50
    ตามหนุ่มๆไปดีกว่าช่วงนี้ไม่อยากตามชูว์55555555มาต่อไวๆนะคะ
    #457
    0
  23. #456 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 03:04
    สนุกมาก  รอลุ้นต่อ
    #456
    0
  24. #455 Ao Nuttanicha (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 20:50
    รอค่าาา
    #455
    0
  25. #454 เกล็ดหิมะ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 20:26
    รออยู่นะไรต์
    #454
    0