Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 13 : ' Love Attack 12 : ความห่วงใย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    7 ก.ค. 59

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว


12
  ความห่วงใย

 
 

ฉันกอดปลอบไซคีในรถอยู่นานกว่าที่จะรู้สึกดีขึ้น ไซคีผล็อยหลับไปโดยพิงไหล่ของฉัน ฉันนั่งอยู่ด้านหลังรถกับไซคีโดยมียูเคเป็นคนขับ โดยที่มันหันมามองด้านหลังเป็นระยะ

“ไม่แปลกใจเลยที่พวกมันคิดว่าแกกับไซคีเป็นแฟนกัน” มันว่า ซึ่งฉันก็ทำเพียงแค่ยักไหล่ ฉันเองก็ไม่แปลกใจเหมือนกัน ด้วยลุคของฉันก็ทำให้มีคนเข้าใจผิดมาหลายคนแล้ว

“ซีซันมาได้ยังไง แกรู้ป่ะ” อยู่ๆฉันก็นึกสงสัยขึ้นมาว่าซีซันรู้เรื่องการแข่งวันนี้ได้ยังไง ทั้งๆที่ฉันไม่ได้บอกมัน หรือว่าพวกในทีมจะบอก ? แต่พวกมันก็ไม่เห็นมีใครพูดอะไร

“แกคิดว่าเรื่องพวกนี้จะพ้นสายตามันหรือไง แถวนี้คนของมันก็เยอะ” ยูเคบอก

“แปลว่าแกก็รู้เหรอว่าซีซันมาแข่งด้วย”

“รู้” มันยอมรับ

“รู้แล้วทำไมไม่เห็นบอกฉันสักคำ!” ฉันโวยวาย ปล่อยให้ฉันตกใจที่เห็นมันตอนมารับไซคี ดีแค่ไหนแล้วที่มันไม่ได้คาดโทษฉันด้วย 

“มันตั้งใจมาเงียบๆเพราะไม่อยากให้ใครรู้ จะได้ไม่โดนเล่นงานเหมือนมันที่ทำกับแกนี่ไง”

“เอาเถอะ แค่มันช่วยไซคีมาได้ ฉันก็ขอบใจมากแล้ว” ฉันหันไปมองอีกคนที่หลับคาไหล่ของฉัน อดไม่ได้ที่จะลูบหัวเบาๆ

ยัยนี่มองยังไงก็สวยชะมัด ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนมารวมตัวกันแข่งเพราะอยากได้มัน =_=

เมื่อยูเคขับรถมาจอดที่หน้ารั้วบ้านของไซคีเพราะไม่สามารถเข้าไปในบ้านได้ ฉันเห็นรถหลายคันและคนมากมายกำลังรวมตัวกันอย่างวุ่นวาย คงเป็นเพราะเรื่องไซคี

“ถึงบ้านแล้ว” ฉันหันไปปลุกไซคี ในขณะที่ยูเคเองก็เปิดประตูรถเพื่อมาช่วยฉันอีกแรง เพราะตอนนี้ฉันยังเจ็บแผลที่ข้อเท้าอยู่ เมื่อเซนเห็นไซคีก็รีบวิ่งมาทางนี้ทันที

“ไซค์!

“พี่เซน!

ไซคีรีบวิ่งไปโผกอดพี่ชายทันทีที่เห็นเซน ซึ่งเขาเองก็รับกอดไซคีด้วยความโล่งใจ แววตาของเซนทั้งล้าทั้งเหนื่อยอย่างเห็นได้ชัด ฉันรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้รักไซคีมากแค่ไหน

“หายไปไหนมา รู้มั้ยว่าพี่ตามหาเราแทบแย่”

“เป็นความผิดของฉันเอง” ฉันพูดขึ้นอย่างยอมรับผิด ทำให้เซนผละจากไซคีและหันมามองฉันอย่างแปลกใจ

“มันไม่ใช่ความผิดของเธอสักหน่อย” ไซคีแย้ง

“พวกมันจับไซคีไปเพื่อล่อให้ฉันออกมา” ฉันพยายามพูดไม่ให้เสียงสั่นในขณะที่สายตาจ้องกับเซน เขาคงจะโกรธฉันมากที่ทำให้ไซคีต้องเดือดร้อน แต่มันก็สมควรแล้ว

“พวกมันเป็นใคร” เซนถามด้วยเสียงดุดันขึ้นมาทำให้ฉันรับรู้ว่าตอนนี้เขาเริ่มโกรธแล้ว

“คนที่เคยมีเรื่องกับฉัน”

“ชูว์ เงียบเถอะ!” ไซคีร้องห้าม เพราะยัยนั่นก็รู้ดีว่าเวลาพี่ชายตัวเองโกรธน่ากลัวแค่ไหน

เซนกระชากแขนของฉันให้เข้ามาใกล้ ยูเคเห็นแบบนั้นจึงพยายามเดินเข้ามา แต่ติดคนของเขาจับเอาไว้ก่อน ฉันกัดฟันแน่น พยายามไม่รู้สึกอ่อนไหวกับอารมณ์ของเซน ถ้าเขาอยากจะทำร้ายฉัน ฉันก็คงจะไม่โกรธ

“พี่เซนอย่าค่ะ ปล่อยชูว์เถอะ!” ไซคีดึงแขนอีกข้างของเซนเอาไว้และพยายามร้องห้าม

“ทำไมเธอถึงชอบเอาตัวเข้าไปเสี่ยงอันตรายอยู่เรื่อย” แม้ว่าเซนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่ก็เป็นน้ำเสียงเย็นชาจนฉันรู้สึกได้ และฉันดันรู้สึกแย่กับน้ำเสียงของเขาเสียด้วย “ไม่หาเรื่องสักวันจะตายหรือไง!

ฉันนิ่งเงียบยอมให้เขาต่อว่าเพราะรู้สึกผิดที่ทำให้ไซคีต้องมาเสี่ยงด้วย

“เรามีเรื่องต้องคุยกัน” แต่เมื่อเซนออกแรงลากให้ฉันเดินตามเข้าบ้านไปด้วย ฉันก็ร้องด้วยความเจ็บเพราะตอนนี้ขาข้างหนึ่งของฉันยังเจ็บแทบจะขยับไม่ได้

“เธอบาดเจ็บ?” เซนมีสีหน้าตกใจขึ้นมาเมื่อเห็นข้อเท้าของฉันข้างที่ถูกยิงมีเลือดซึมออกมา

“พี่เซน ไซค์ผิดเองที่ไม่ระวังตัว” ไซคีดึงพี่ชายตัวเองออกสำเร็จ ก่อนที่จะเอาตัวเข้ามาบังฉันไว้ เพราะกลัวว่าเซนจะต่อว่าฉันไปมากกว่านี้ “พอเถอะค่ะ อย่าเพิ่งว่าอะไรตอนนี้เลย ชูว์ต้องไปโรงพยาบาล”

“ทำไมไม่บอกฉันว่าเธอบาดเจ็บ” เซนเสียงอ่อนลงมากกว่าเดิม ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะใส่ใจทำไม แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าเขาก้มลงมาเพื่อที่จะช้อนตัวของฉัน แต่ยูเคฝ่าคนของเซนมาได้ก็ผลักเซนออกห่างจากฉันอย่างแรงจนเซนเซถอยไปข้างหลัง ก่อนที่มันจะเป็นคนช้อนตัวฉันขึ้นมาแทน

“แกทำอะไรวะ” ฉันกระซิบถามยูเคอย่างตกใจเมื่อมันอุ้มฉันขึ้นมา

“ผมดูแลแฟนตัวเองได้” ยูเคพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนหงุดหงิด

“ถ้าดูแลได้ ชูว์คงไม่เป็นแบบนี้!” เซนตวาดกลับด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดไม่แพ้กัน

“ฉันทำตัวของฉันเอง!” ฉันเป็นคนโต้กลับ เพราะทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน ไม่ใช่ของใครทั้งนั้น

“พี่เซน พอแล้วนะคะ เราเข้าบ้านกันเถอะค่ะ ปล่อยให้ยูเคพาชูว์ไปโรงพยาบาลเถอะ” ไซคีพยายามดึงให้เซนเดินเข้าไปในบ้าน แม้เซนจะยอมเดินตามน้องไป แต่สายตาของเขาก็ยังไม่ละไปจากฉัน จนกระทั่งเขาพ้นประตูบ้านไป

“ปล่อยได้หรือยัง” ฉันถามเมื่อเซนกับไซคีเดินลับตาไปแล้ว

ยูเคนิ่งเงียบไม่ฟังฉัน กระชับให้อุ้มฉันได้ถนัดขึ้นก่อนจะก้าวขาเดินไปที่รถ ท่ามกลางคนของเซนที่ยังมองอยู่

“ปล่อยเถอะน่า ฉันเดินเองได้” ฉันบอกมัน

“อย่าปากเก่ง” มันด่าก่อนจะเปิดประตูรถข้างคนขับก่อนที่จะยัดฉันเข้าไปในรถอย่างไม่ปราณี

“โอ๊ย มันโมโหอะไรของมันวะ” ฉันบ่นในขณะที่ยูเคเดินอ้อมไปที่ประตูคนขับ

ยูเคขับรถพาฉันมาที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด ก่อนที่ฉันจะถูกมันอุ้มอีกครั้งเพื่อมานั่งรถเข็นของทางโรงพยาบาลเพื่อพาฉันไปแผล

“ดีนะคะที่เป็นเฉี่ยวไปไม่ลึกมาก ไม่ได้โดนเส้นเลือดหรือโดนกระดูกเข้า” พยาบาลบอกพร้อมทำแผลไปด้วย ฉันได้แต่ยิ้มด้วยสีหน้าแหยๆเพราะตอนพยาบาลทำแผลเจ็บกว่าตอนที่โดนยิงมาก =_=

นอกจากแผลที่โดนยิงก็มีส่วนอื่นๆที่ถลอกนิดหน่อย แต่ฉันไม่ได้รู้เจ็บอะไรมากเพราะชินแล้ว เจ็บแค่นี้เรื่องธรรมดาสำหรับฉันมาก

พอทำแผลเสร็จฉันก็มีพยาบาลพยุงออกมาหน้าห้องที่ยูเคกำลังยืนรอ เมื่อมันเห็นว่าฉันเดินออกมาจากห้องก็เดินมาช่วยพยาบาลพยุง

“แหม แฟนน่ารักจังเลยนะ มาเฝ้ากันด้วย” พยาบาลแซว

“เอ่อ คือเขาไม่..” ฉันกำลังจะปฏิเสธ แต่ยูเคกลับพูดขัดขึ้นมาก่อน

“ขอบคุณมากครับ ไป”

ยูเคบอกกับพยาบาลเสร็จก็พาฉันเดินไปจากตรงนี้ทันทีโดยไม่สนใจว่าพยาบาลมองมันด้วยสายตาชื่นชมแค่ไหน

“แกจ่ายค่ารักษาแล้วเหรอ” ฉันถาม เมื่อเห็นว่ามันไม่ได้พาแวะไปจ่ายเงิน

“อืม”

“เท่าไหร่ เดี๋ยวฉันใช้ให้”

“เก็บไว้ซื้อขนมกินเหอะ” มันบอกอย่างไม่ใส่ใจ

ไอ้นี่..เห็นฉันเป็นคนยังไง ถึงให้เก็บเงินไว้ซื้อขนม -_-^

“ไอ้ซีโทรมาบอกว่าถ้าแกทำแผลเสร็จแล้วให้ไปฉันพาไปหามันที่สนามแข่งด้วย”

เมื่อยูเคพูดแบบนั้นฉันก็ร้องซี้ดขึ้นมาทันทีที่รู้ว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆที่ซีซันเรียกฉันไปพบ จำได้มั้ยครั้งล่าสุดก็ตอนฉันมีเรื่องกับไอ้พวกนั้น ฉันเกือบจะโดนมันห้ามแข่งในสนามไปตั้งหนึ่งอาทิตย์

“ฉันเพลียแล้ว ไม่อยากไปอ่ะ” ฉันหาข้ออ้าง

“ทีเมื่อกี้ยังอวดเก่ง ตอนนี้จะมาสำออย” ยูเคแขวะ

“แหม ก็มันเหนื่อยแล้ว”

“มันไม่ได้จะด่าแกหรอก” มันพูดอย่างรู้ทัน “แค่จะดูแกว่าเป็นยังไงบ้าง ไอ้ฟ้าครามกับไอ้แอลตันก็อยู่ที่สนาม”

“เกลียดคนรู้ทัน” ฉันบ่น

“ถ้าเกลียดก็ขับรถไปเองเลยไป” มันผลักหัวฉันอย่างแรงจนหัวเกือบทิ่ม

ไอ้นี่ ชอบเล่นแรงๆตลอดเลย!

“โถ่ แค่พูดเล่น ไม่เอา ไม่งอนสิที่รัก” ฉันดึงแก้มมันด้วยความหมั่นไส้

ยูเคคว้ามือของฉันที่ดึงแก้มเขาแล้วดึงเข้าหาตัวจนฉันสะดุ้ง ก่อนที่มันจะค่อยๆเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ฉัน จนฉันเป็นฝ่ายเอนตัวไปข้างหลังเพราะกลัวว่าหน้าเราจะชนกัน

“ไม่ตลก” มันบอกก่อนจะผละจากฉัน แล้วเดินไปโดยที่ไม่รอฉัน

“อะไรวะ ล้อเล่นแค่นี้ก็ไม่ได้” ฉันบ่นอุบอิบที่เห็นท่าทางจริงจังของมัน ทำไมช่วงนี้มันหงุดหงิดบ่อยจัง

แล้วจะรีบเดินไปไหน มาพยุงฉันด้วยดิเฟ้ย!
 

ฉันกับยูเคกลับมาที่สนามแข่งอีกครั้ง เป็นอย่างที่ยูเคบอก ซีซันรออยู่ที่สนามพร้อมกับฟ้าครามกับแอลตัน ตอนนี้ดึกมากแล้วจึงไม่มีใครนอกจากสามคนนี้ พอลงจากรถฉันเลยพุ่งตัวไปหาฟ้าครามก่อน เพราะฟ้าครามบาดเจ็บ

“ฟ้าคราม ไปโรงพยาบาลมาหรือยัง” ฉันจับตามตัวเพื่อเช็คและถามอย่างเป็นห่วง

“ไม่เป็นไร ผมไม่เป็นไร” ฟ้าครามยิ้มให้แล้วและจับบ่าฉันไว้เพื่อปรามไม่ให้ฉันแตะตัวเขามากไปกว่านี้ คิดว่าเพราะคงยังเจ็บอยู่

“ว่าแต่แกเถอะ แผลที่ถูกยิงเป็นไงบ้าง” แอลตันเป็นคนถามขึ้น

“แค่ถากๆไม่ร้ายแรงอะไรมากหรอก” ฉันบอก

“ดีแล้วล่ะชูว์ ผมเป็นห่วงแทบแย่” ฟ้าครามยิ้มให้ฉันด้วยท่าทีเบาใจ โถฟ้าคราม ทำไมนายเป็นผู้ชายที่น่ารักแบบนี้ ฉันเลยกอดมันไปหนึ่งทีด้วยความเอ็นดู

 “ขอโทษที่ทำให้รถแกพังนะ” ฉันหันไปบอกแอลตันบ้างเพราะรู้สึกผิด มันเพิ่งเอารถเข้าอู่ไปเมื่อสองวันที่แล้วเอง

เออ ไม่เป็นไร พอดีรวยมันยักคิ้วให้ด้วยท่าทีกวนๆและน่าหมั่นไส้มาก ฉันเลยผลักหัวมันไปทีหนึ่งก่อนจะหันไปหาซีซันที่มองอยู่

“มีเรื่องอะไรจะคุยกับฉัน อย่าบอกนะว่าจะเทกระจาด ไม่เอานะ ฉันจะอยู่สนามนี้ต่อ จะไล่ยังไงฉันก็ไม่ไปแน่ๆ” ฉันออกตัวก่อน

“คิดมากไปแล้ว” ซีซันส่ายหัวระอากับความมโนขั้นสุดของฉัน “ฉันยังไม่ได้พูดสักคำ”

“อ้าว” ฉันมองหน้ามันอย่างงงๆ “ถ้าอย่างนั้นเรียกมาทำไม”

“เฮียแกก็แค่จะอยากรู้ว่าอาการคนโปรดเป็นยังไงบ้างไง โถ่เอ๊ยกับฉันไม่เห็นเคยสนใจอย่างนี้” แอลตันแขวะญาติตัวเอง มันชอบล้อฉันบ่อยๆว่าฉันเป็นคนโปรดของซีซัน พอๆกับที่ล้อว่าฟ้าครามเป็นลูกรักฉันนั่นแหละ

“แล้วที่ให้เอารถเข้าอู่ฟรีไม่เรียกว่าสนใจหรือไง” ซีซันตอบโต้

“ซึ้งใจมาก ไปไอ้ฟ้า กลับบ้านกันเหอะ” เมื่อแอลตันเถียงไม่ได้เมื่อรถเอาไปเข้าอู่อยู่ทุกวันนี้ก็ของเฮียมัน มันก็เลยลากฟ้าครามกลับบ้านไปดื้อๆ

“ไม่ยักรู้ว่าฉันเป็นคนโปรดของนายด้วย” ฉันเอาไหล่ไปกระแซะซีซันอย่างแซวๆเล่นตามแอลตัน เป็นคนโปรดของซีซันก็ดีจะตาย มันเป็นคนที่เวลาจะใจดีก็ใจดีสุดๆ จะร้ายก็ร้ายจนน่าใจหาย ถ้าทำให้มันดีด้วยได้ก็ถือว่าชีวิตดีสุดๆไปเลยล่ะ อย่างน้อยก็มีป๋าคอยเลี้ยงข้าว (คิดแค่นี้เรอะ!)

“มันก็พูดไปเรื่อย” ซีซันส่ายหน้าอย่างระอา “ที่เรียกมาเพราะแค่อยากจะเตือน วันหลังอย่าทำอะไรโดยไม่คิดหน้าคิดหลังแบบนี้อีก”

“โถ่ ตอนนั้นมันจะไปคิดอะไรออกล่ะ เพื่อนทั้งคนโดนจับตัวไปนะ” ฉันบ่นอุบพร้อมโบ้ยไปหาอีกคน“ไอ้ยูเคก็อยู่ไม่เห็นว่ามันบ้าง”

“อย่างน้อยฉันก็มีสติพอที่จะไม่เล่นไปตามเกมส์จนโดนพวกมันยิงขาเป๋แบบนี้” ยูเคเทศน์ทันทีเมื่อฉันพาดพิงถึงมัน

“ฉันขอห้ามไม่ให้เธอทำอะไรอย่างวันนี้อีก สำนึกบ้างว่าตัวเองก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง จะไปสู้มันได้ยังไง” ซีซันก็เข้ามาเทศน์ต่อทันที

โอ้ย ตกลงพวกมันเป็นพ่อฉันหรือเปล่านะ ฉันชักเริ่มสงสัยแล้ว =_=

“แต่ฉันไม่กลัวนี่” ฉันบอก

“ไม่กลัวก็หัดนึกถึงคนที่เขาเป็นห่วงเธอบ้าง” เมื่อซีซันทำน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น ทำให้ฉันรู้สึกจ๋อยลงไป

 “รู้แล้วน่า ขอโทษแล้วกันที่ทำให้เดือดร้อนไปด้วย” ฉันขอโทษทั้งยูเคและซีซัน

“แกพาชูว์กลับบ้านเถอะ ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้ว” ซีซันหันไปบอกยูเคเมื่อหมดเรื่องที่จะพูดกับฉันแล้ว

“สรุปเรียกมาแค่นี้ ไม่ลงโทษอะไร?” ฉันถามเพื่อความแน่ใจ

“หรือเธออยากโดนลงโทษ?” มันขมวดคิ้วขึ้นขู่

“ไม่อยาก ไปแล้วจ้า” ฉันยิ้มฟันกว้างให้ซีซันไปทีหนึ่ง ก่อนจะเดินกะเผลกไปเกาะยูเค “ไปส่งหน่อยดิ”

“แล้วคิดว่าฉันจะปล่อยให้แกกลับบ้านคนเดียวหรือไง” ยูเคสวนกลับ

“แหมน่ารักจริงๆผู้ชายสนามนี้ ถ้าฉันเป็นสาวๆฉันคงกรี๊ดกระจายแน่ๆ” ฉันหัวเราะอย่างอารมณ์ดี แต่ยูเคกับซีซันกลับมองหน้ากันก่อนจะมองมาที่ฉันด้วยสีหน้าระอาสุดๆ

“แล้วตอนนี้แกแก่อยู่หรือไง” ยูเคบอก

“หรือว่ากลายเป็นทอมไปแล้ว” ตามมาด้วยซีซัน

โอ๊ย ไม่พูดมากแล้ว ไม่อยากโดนพ่อรุม =_=

กว่าที่ยูเคจะขับรถมาถึงบ้านฉันก็ปาไปเกือบเที่ยงคืนแล้ว แต่ยามที่บ้านรู้ดีว่าฉันชอบกลับบ้านดึก และพ่อหรือป้าอุ่นก็ห้ามไม่อยู่สักที ฉันเลยให้ยามทำกุญแจที่บ้านให้หนึ่งชุดเพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาคอยฉันกลับบ้าน

“แกส่งฉันข้างหน้าก็ได้ ฉันเดินไหว” ฉันบอกมันอย่างเกรงใจ วันนี้มันช่วยฉันมาทั้งวันคงเหนื่อยมากแล้ว ขนาดฉันเองยังรู้สึกเพลียไปทั้งตัว

“ขับมาส่งถึงขนาดนี้แล้ว เอากุญแจมา เดี๋ยวไปเปิดประตูให้” เมื่อมันบอกอย่างนั้นฉันเลยยื่นกุญแจให้มันไปเปิดประตูรั้วเพราะไม่อยากจะเถียงอะไรมากและให้มันจะขับรถเข้ามาส่งที่หน้าประตูบ้าน

“กลับบ้านดึกขนาดนี้ คนที่บ้านไม่ว่าหรือไง” ยูเคถาม

“จะเหลือเหรอ ให้เดาเลยว่าตอนเช้าต้องมีโทรศัพท์สายตรงมาจากอังกฤษแน่ๆ” ฉันพูดถึงแม่ที่ถ้ารู้เรื่องนี้เข้าคงจะโทรมาบ่นฉันตั้งแต่เช้ายันค่ำ และยิ่งถ้ารู้ว่าฉันถูกยิง มีหวังบินกลับมาดึงหูฉันถึงที่

“ถ้าไปไหนคนเดียวอย่ากลับบ้านดึก เข้าใจมั้ย หัดรู้จักระวังตัวเองบ้าง”

“แหม แล้วให้ผู้ชายมาส่งดึกๆดื่นๆนี่ปลอดภัยมากเลย” ฉันประชดมันที่มันทำเหมือนว่าฉันเป็นผู้หญิงที่ดูแลตัวเองไม่ได้

“ฉันไม่ใช่คนอื่น”

แต่คำพูดของยูเคทำให้ฉันชะงักไปนิดหน่อย เพราะน้ำเสียงของมันบอกถึงความจริงจังของคำพูดเมื่อกี้มากจนฉันต้องรีบพูดแก้ ช่วงนี้ดูมันเป็นคนจริงจังกับชีวิตจังวะ พูดเล่นหน่อยไม่ได้เลย =_=

“รู้แล้วน่า ฉันก็พูดไปเรื่อย ไปไหนกับแกปลอดภัยที่สุดแล้ว เนอะ” ฉันยิ้มโชว์ฟันขาวหวังให้มันอารมณ์ดีขึ้น

“ไม่ต้องมาประจบ” แต่มันกลับส่ายหน้าผลักหัวของฉันไปหนึ่งที “ไป เข้าบ้านไปได้แล้ว”

“ขับรถกลับดีๆล่ะ” ฉันเปิดประตูรถออกไปแต่ยูเคก็ลดกระจกลงมาคุยกับฉันต่อ

“แกนี่พูดเหมือนคนเป็นแฟนกันเข้าไปทุกทีแล้วนะ” มันยิ้มขำ

“ถ้าจะให้ครบ ต้องบอกฝันดีด้วยใช่มะ” ฉันบ้าจี้เล่นตามที่มันแซวโดยการยื่นหน้าเข้าไปในรถ “ฝันดีนะที่ร้าก”

ฉันลากเสียงคำว่ารักยาวและพูดเสียงหวานที่สุดเท่าที่ตัวเองจะพูดได้ ตอนแรกฉันคิดว่ายูเคจะอึ้งๆเหมือนทุกทีแล้วด่ากลับ แต่มันกลับนิ่งไปสักพักก่อนจะยิ้มตอบ

“ฝันดีครับ”

=O=” กลายเป็นฉันแทนที่อึ้งไป เพราะไม่คิดว่ามันจะเล่นด้วยแบบนี้

“อ้าปากเหวอขนาดนั้น..เจอผู้ชายบอกฝันดีครั้งแรกในชีวิตหรือไง ขอบใจฉันซะสิ” มันยิ้มล้อเลียนก่อนที่จะลดกระจกแล้วแล้วขับรถออกไป

“ไอ้บ้า” ฉันด่ามันไล่หลัง

แต่ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมฉันต้องรู้สึกเขินกับคำพูดมันด้วย

ชักจะอินบทบาทกันเกินไปแล้วนะเนี่ย  


 



ใจเย็นค่ะทุกคน ตามคู่พระนางไปก่อนเนอะ 5555555
ขอโทษที่มาช้าจ้า ไม่ว่างจริงๆ พอว่างก็ต้องมาจูนอีก ขอโทษน้าที่มาช้า Y_Y
ตอนนี้ชื่อว่าความห่วงใย ที่พี่ชูการ์ได้รับจากหนุ่มๆทั้งหมด พานางไปเปิดฮาเร็มเลยดีมั้ย 5555 
ใจเย็นค่ะทุกคน พี่ยูเคแกเริ่มรู้ตัวแล้ว มีแต่นางเอกของเรานี่แหละที่ยังมึน คู่นี้ไม่รีบเนอะ 
เขาเป็นเพื่อนกันมาก่อน ต้องเข้าใจ ความรู้สึกมันต้องสับสนเป็นธรรมดา 
และยินดีด้วย ครึ่งหน้าหนุ่มๆยังอยู่กับเราค่ะ ฮิ้ววว 
เม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยน้า เจอกันครึ่งหน้าจ้า <3 

- ณ จุดๆนี้ต้องพูดว่า อิจฉาพี่ชูการ์มากค่ะ มีแต่หนุ่มๆรุมเป็นห่วง โอ๊ยยย สวยไปอีกก 
ด้วยความที่นางเอกเราแมนมากจนลืมคิดไปว่าตัวเองเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง 
ทำให้หนุ่มๆคอยปวดหัวกับความแมนของพี่แกตลอดด รู้สึกอยากจะแมนขึ้นมาบ้าง 555
ช่วงนี้มาช้าลงเพราะอย่างที่บอก ตัวละครเยอะมากกก นี่บีมกับบูมพากันไปโรงบาลอยู่นะเนี่ย 55
แอบแง้มๆว่า จบเรื่องนี้ไป จะมีตัวละครในเรื่องนี้มีตอนพิเศษของตัวเอง
เนื่องจากว่า คนชอบเรียกร้องบ่อย จนบางทีก็เปิดเรื่องไม่ไหว ไม่ได้ไปทำเป็นเซ็ตอื่นบ้างสักที 
เปิดเรื่องที ความรับผิดชอบมันเยอะนะคะ กว่าที่จะทำให้มันเป็นนิยายเรื่องหนึ่งได้ 
ก็เลย ตัดปัญหา ชอบคนไหนคู่ไหน ทำเป็นเรื่องสั้นซะเลย เนอะ เล็กๆน้อยๆ 555 
เจอกันตอนหน้าน้า คอมเม้นเป็นกำลังให้กันด้วยนะคะ ต้องการมากก พูดเลยย 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #530 คิมดงจุน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 21:32
    เริ่มรู้สึกล่ะๆ อิอิอิ
    #530
    0
  2. #522 Yul lovelove (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 22:55
    กรี๊ดดดกดกกก ยูเคน่าร๊ากกกกก อิจฉาชูว์><
    #522
    0
  3. #521 Padsiya Khonpekdee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 00:28
    ใครเป่นพระเอกค่ะ555 ชอบยูเคจังเลยยย จิ้นกับชูว์ได้น่ารักมาก
    #521
    0
  4. #520 pairypie13 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 09:03
    โอ๊ยๆยูเคอย่าพูดครับได้ไหมมันน่ารักนั่งอ่านะฟินเลย>3<
    #520
    0
  5. #519 nim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 02:41
    อยากให้ ยูเค มาบอกฝันดีครับ บ้างงง อิจมากกกก
    #519
    0
  6. #517 ไม่ได้เมา เเค่มึน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 20:47
    ตั้ลล้ากกกกก(เข้ามาอ่านอีกรอบ) มาต่อเร็วๆนะ เเบร่บว่าหม่นไส้เซนสุดเเละ ชอบซีซั่น เเต่ร้ากยูเค จุ๊บๆ
    #517
    0
  7. #516 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 13:40
    น่ารักอ่ะ  จิกหมอนแล้ว
    #516
    0
  8. #515 Jupiterr7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 12:30
    555 เจอฝันดีครับเข้าไปคำเดียวถึงกับเหวอเลย
    #515
    0
  9. #514 Pinkpinknii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 12:27
    ฟินนนน
    #514
    0
  10. #513 ไม่ได้เมา เเค่มึน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 12:18
    ตั้ลล๊ากกกกกกกกกกกก
    #513
    0
  11. #512 puiziiza (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 09:28
    มาอัพเร็วๆน๊าาาาา
    #512
    0
  12. #511 Beel_ch (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 09:06
    สนุกมากกกค่ะ ขอบคุณที่มาอัพให้อ่านนะคะ
    #511
    0
  13. #510 sattel (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 08:23
    ตกลงว่าพระเอกเป็น ยูเครน หรออออ
    #510
    1
    • #510-1 Supernofull(จากตอนที่ 13)
      30 พฤษภาคม 2558 / 13:34
      ใจเย็นๆค่ะ พระเอกชื่อยูเคนะคะ 5555555
      #510-1
  14. #509 Pim Unchisa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 07:58
    โอ๊ยย ฟินน ><
    #509
    0
  15. #508 praewSKAFHA_P73 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 07:41
    อิจๆ อยากอ่านนนนนน จะรอน้าาาาา
    #508
    0
  16. #507 dds (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 07:21
    คู่นี้แลดูอึนๆมึนๆกันน
    #507
    0
  17. #506 MOONLIGHT (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 07:16
    นางเอกเราจะรู้อะไรบ้างมั้ยเนี่ย
    #506
    0
  18. #505 กระต่ายน้อย!!" (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 07:16
    รอจร้าาาาาาา รอโซลเฮ้ยไม่ใช่ล๊ะนี่มันเรื่องของชูการ์เรื่อ55
    #505
    0
  19. #504 มายอีฟ. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 06:57
    ชูว์มีแต่คนเป็นห่วง แต่นางไม่รู้ตัว อิจนางสุดๆ // ยูเคน่ารัก
    #504
    0
  20. #503 Yul lovelove (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 23:18
    กรี๊ดดดดดดดก ยูเคมากค่ะ คนอะไรหึงแรงจริง5555
    #503
    0
  21. #502 เพลิน เพลิน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 22:06
    เจิมมมมมมมมม
    #502
    0
  22. #501 pairypie13 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 19:46
    รอออออออออออออออออออ
    #501
    0
  23. #498 PhayuBluestorm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2558 / 12:11
    อะหือ พี่ยูเคโผล่มาเรียกเสียงกรี๊ดแล้วค่ะ 5555555 //ทำไงได้ ก็เขาเป็นพระเอกนี่เนอะ ._.

    แอบสงสัย ว่าพี่ยูเคจะแอบดีใจไหมนะที่คนอื่นเห็นว่าไซคีกับชูการ์เป็นแฟนกัน (ก็แหม พระเอกของเรารู้ตัวแล้วนี่ก็ต้องมีหึงมึหวงของธรรมดา ถ้าชูคบกับไซคีจริงๆพี่ยูเคก็จะไม่ต้องกังวลว่าจะมีหนุ่มไหนมาตามจีบชูว์ไง -..- //มโนคือที่สุด) ถึงพี่ยูเคจะไม่ชอบเซนเพราะว่าผู้ชายด้วยกันย่อมดูออก (เซนยังชอบชูว์อยู่ชัวร์! แต่ไปหักอกกันนี่อาจจะเหตุผลส่วนตัวไม่ก็ทางบ้าน ._.) แล้วก็เซนเป็นคนที่ทำให้ชูว์เจ็บและไม่เป็นตัวของตัวเองไรงี้....

    /กลับมาสครีมซีซันกัน/ เฮียเปิดมารูปหน้านี้คือกรี๊ดมากค่ะ 55555 //เราเข้าใจถูกเนอะ ไม่งั้นหน้าแตกแหงม ._.
    สารภาพว่าจำไม่ได้ว่าแอลตันกับซีซันเป็นญาติกันค่ะ สงสัยว่าขอสมัครเป็นน้องสาวบ้านนี้ละกันเนอะ (น้องสาวไม่ถูกทิ้งชัวร์ๆแต่ถ้าแฟนนี่มีสิทธิ์โดนทิ้งแน่ ฮา) ซีซันอาจจะมีเฉ่งชูการ์สักนิดโทษฐานที่มีเรื่องแล้วไม่บอกแล้วก็เป็นห่วงด้วย ..มั้ง

    โอเค ยาวทุกคอมเม้นที่เขียน ขอบคุณที่ตอบกลับมาค่ะ! รออีกครึ่งนะคะ -..-
    #498
    0
  24. #497 mist (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2558 / 09:21
    เห็นด้วยค่ะ. เปิดฮาเร็มเลยเถอะชูว์ ฮ่าๆๆ เจ๊ชูว์ไม่รู้จริงๆเหรอว่า เฮียเซนเป็นห่วง. ที่จะลากเข้าไปคุยต่อในบ้านก็เพราะจะไปเทศน์เรื่องที่ไม่รู้จักระวังตัวเอง. กับแอบสำรวจนิดๆว่า บาดเจ็บตรงไหนบ้าง (เดาเอานะ ฮ่าๆ).





    พาฉันไปแผล=> พาฉันไปทำแผล

    ให้ไปฉันพาไป=> ให้ฉันพาไป

    ฝากแก้ไขด้วยจ้า. ขอบคุณมากๆจ้า :)
    #497
    0
  25. #496 กระต่ายน้อย!!" (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2558 / 07:11
    555พี่ยูเคทำไมน่ารักงี้เกิดมาเพื่อขยี้ใจเลยนะเนี้ย
    #496
    0