[Short FIC] Some time beast.

ตอนที่ 2 : FIC : Happy Birthday My Darling [SY]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 ก.พ. 56


Tumblr_m01y63hbnv1r2tfqho1_500_large

FICHappy Birthday My Darling ll Pairing : Hyunseong x Yoseop ll Note : R-12 นิดหน่อย:'P


 




"ฮยอนซึง! ฮยอนซึง! จางฮยอนซึง!" ผมตระโกนเรียกจนปากเปียก ปากแชะยังไง คุณชายจางก็ไม่ยอมเหลียวหลังมามอง มิหนำซ้ำยังเดินลิ่วๆเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อภาพโดยไม่สนใจผมซะงั้น





 อ่า สวัสดีครับทุกคน ผมยังโยซอบ นักร้องเสียงหว๊านหวานประจำวงบีสท์เองครับ(โค้ง) ตอนนี้พวกเรามาถ่ายแบบให้กับสินค้ายี่ห้อหนึ่งอืม...อะไรนี่แหละ ผมจำไม่ได้ด้วยแฮะ และตอนนี้ ผมก็กำลังเจอกับปัญหาระดับชาติ(?)คือ คุณชายจางเขาหึงผมซะจนไม่ยอมคุยกับผมนะสิครับ!





 เหตุเกิดเมื่อตอนที่พักการถ่ายแบบ ผมแค่(แค่จริงๆนะ)แค่เอามือไปจับคอจุนฮยองเพื่อนร่วมวงเองนะ ทำไมเขาต้องหึงผมรวมกับว่าผมไปทำกุ๊กกิ๊กใส่คนอื่นงั้นแหละ นี่เพื่อนร่วมวงเขานะคร้าบบบบ ทำไมต้องหวงขนาดนี้ด้วยT^T





"ซึงอ่า อย่างอนเขาน้า คราวหลังเขาจะไม่ทำอีกแล้ว" ผมเดินเข้ามาในห้องได้ ก็จัดการไปเกาะแขนของคนตัวสูงกว่าเอาไว้ แล้วเอาหัวถูไถเป็นการอ้อนไปในตัว


"..." แต่ฮยอนซึงก็ยังคงเงียบจนผมเริ่มต่อไม่ถูก ตัดสินใจเดินไปเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ


"ซึงอ่า งอนเขาทำไมอ่า ก็บอกหลายครั้งแล้ว ว่าซอบไม่มีคนอื่นหรอก"


"จริง?" ในที่สุดเสียงทุ้มของคนตรงหน้าก็ยอมเอ่ยออกมา


"จริงสิ ต้องให้พูดอีกกี่ครั้งเนี่ย" ผมย่นจมูก ปากมู่ทู่ใส่ฮยองซึง ก่อนจะโดนบีบแรงๆ


"ทีหลังก็อย่าทำอีกนะ! ตัวเองก็รู้อยู่ว่า..."ฮยอนซึงหยุดพูด ก่อนจะก้าวเท้าเข้ามาใกล้ผมยิ่งขึ้น ด้วยความตกใจ ผมจึงเผลอก้าวถอยหลังไปจนหลังติดกำแพง ฮยอนซึงดังนั้นจึงเดินเข้ามาใช้แขนล็อคตัวผมไว้ ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้




"คนเขารักแรง ก็หึงแรง" เสียงกระซึบของคนตรงหน้าทำให้หน้าผมร้อนผะผ่าว



"อะ...อื้ม" ผมก้มลงมองพื้นทันที รู้สึกว่าทนไม่ไหวที่โดนจ้องด้วยดวงตาคู่สวยนั่น


"ปะ กลับหอเถอะ พวกนั้นคงคอยแล้ว"


"อื้ม!" ผมตอบรับ ก่อนจะเงยหน้า โดยไม่ทันได้รุ้เลยว่าหน้าของฮยอนซึงอยู่ใกล้ผมมาก จนปากของเราแตะกัน เมื่อผมจะผละออก คนตรงหน้าก็ล็อคคอไว้ก่อนจะกดจูบหนักๆลงมา




 ลิ้นเรียวของฮยอนซึงค่อยๆไล้เลียกลีบปากล่างของผมเบาๆ ก่อนจะสอดแทรกเข้ามาภายในโพรงปากโดยที่ผมเต็มใจ เขาค่อยๆใช้ลิ้นเก็บเกี่ยวความหวานในปากผมอย่างช้าๆ เราแรกเปลี่ยนสัมผัสอันอ่อนหวาน แต่แฝงความร้อนแรงไว้อยู่เนิ่นนาน นานจนไม่รู้เลยว่าได้มีแขกไม่ได้รับเชิญอยู่ในห้องแห่งนี้ด้วย




"ฉันก็จะไม่ว่าอะไรหรอกนะถ้าพวกนายจะจู๋จี๋กันนะ แต่คราวหลังช่วยระวังตัวให้มากกว่านี้หน่อยสิ" คนมาใหม่พูดขัดจนผลและฮยอนซึงต้องผละออกจากกัน โดยที่ผมไปแอบข้างหลังฮยอนซึงอย่างอายๆ


"เข้ามาทำไมไม่เคาะประตูฮะ 'ยุนดูจุน' "


"ฉันเคาะแล้วนะ แต่ไม่เห็นมีใครตอบ เลยเปิดเข้ามาก็เจอกับพวกนายกำลัง..."


"นายน่าจะเปิดเข้ามาให้ช้ากว่านี้สักหน่อยนะ จะได้เจอแจ็กพอตตอนที่ฉันกับซอบกำลัง..."


"นั่นสิ ตอนที่พวกนายกำลัง...นี่คนจะ เป็นภาพที่น่าดูทีเดียว"


"ย่าส์!!! หยุดพูดเลยนะทั้งสองคน! ไปๆ ซอบจะกลับหอแล้ว!" ผมตัดสินใจโวยวายขึ้นเพื่อขัดบทสนทนาที่ชักจะวาบหวามเกินไป แล้วปลีกวิเวกออกมาจากห้องเพื่อไปขึ้นรถ




[No : Say]





 ภายในห้องพักของบีสท์ ตอนนี้ทุกคนต่างนอนหลับพักผ่อนด้วยความเหนื่อยล้า ก็วันนี้พวกเขาเล่นตื่นตั้งแต่ตีห้า เพื่อไปเตรียมตัวถ่ายแบบตอนแปดโมงเช้า แล้วกว่าจะถ่ายแบบเสร็จก็ปาไปเกือบบ่ายโมง พี่จุนกอลเลยอนุญาติให้เวลาที่เหลือของวันนี้เป็นเวลาพักผ่อนหลังจากที่พวกเขามีอัดรายการโปรโมทอัลบั้มมายาวนานตลอดทั้งอาทิตย์



 แต่ก็ยังคงมีเพียงแค่อีกไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่ยอมพัก คนคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากร่างของนักร้องนำเสียงใสของวง 'ยังโยซอบ' ที่กำลังง่วนอยู่กับการทำครัวมาตลอดสองชั่วโมง ใบหน้ากลมมีเหงื่อเม็ดเล็กๆพุดขึ้น บ่งบอกให้รู้ว่ากำลังพยายามอย่างยิ่งที่จะทำของที่เรียกว่า 'เค้ก'




"เสร็จแล้ว เฮ้อ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นก่อนยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลย้อยมาจนถึงแก้มกลม


"ฮืม ทำอะไรอยู่นะซอบ กลิ่นหอมเชียว" เสียงทุ้มที่ดังขึ้นหลังหูเล็ก ทำให้โยซอบต้องรีบหันไปมอง ก่อนจะเจอเข้ากับใบหน้าคมสวยของชายหนุ่มที่มีศักดิ์เป็นแฟนของตน กำลังจ้องมองเค้กหน้าตาน่ากินที่วางอยู่บนเคาร์เตอร์อย่างสนอกสนใจ


"ทำให้ฉันหรอ?" ฮยอนซึงถามก่อนจะฉีกยิ้มหวาน จนคนตัวเล็กแถบเออออตาม


"ปะ...ป่าว ทำให้คนอื่นนะ" โยซอบปฎิเสธทันที ก่อนจะรีบนำเค้กเก็บแช่ตู้เย็น


ฮยอนซึงมองตามร่างบาง ก่อนจะเดินมาวางแขนกั้นไม่ให้คนตัวเล็กหนีไปไหนได้ตรงตู้เย็น คนหน้าสวยก้มหน้าลงไปจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน ก่อนจะถามเสียงเข้ม




"ทำให้ใคร"


"พะ...เพื่อน" โยซอบว่าพลางกอกตาไปมา แล้วเริ่มเหงื่อตกเพราะอารมณ์หวงของฮยอนซึงกลับมาอีกแล้ว


"ใคร"


"ก็บอกว่าเพื่....อื้อ" เสียงหวานหลงหายลงไปในลำคอทันทีร่างสูงประทิบริมฝีปากลงมา





 ลิ้นเรียวของคนตัวสูงไล้เลียทั้งลิ้มฝีปากบน และล่างของคนตัวเล็กเอาตามใจชอบ ดูดเม้มปากล่างเข้ามาให้โพรงปากของตัวเองเบาๆ ก่อนจะใช้จังหวะที่ร่างบางเผลอสอดแทรกลิ้นของตนเข้าไปในโพรงปากหวานของคนตรงหน้า ไล้ลิ้นเลียฟันแต่ละซี่อย่างละเอียด ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ลิ้นเล็กที่พยายามหลบหนีการรุกราน แต่เมื่อเห็นว่าหมดหนทาง จึงหันมาตอบรับอย่างไร้เดียงสา ซึ่งสร้างความพึงพอใจให้กับคนตัวสูงอย่างมาก




 มือหนาจับท้ายถอยให้กดเข้ามาอีก ขาเรียวแทรกระหว่างขาเล็กของคนตรงหน้าเพื่อเป็นที่พักให้กับโยซอบที่เริ่มจะหมดแรงไปกับการจูบที่นุ่มนวล และร้อนแรงครั้งนี้ อีกมือก็ทำหน้าที่ลูบไล้สะโพกมนเล็ก และเอวบาง ก่อนจะแทรกมือเข้าไปใต้สาปเสื้อ ก่อนจะถูกหยุดด้วยสองมือเล็กของโยซอบ ฮยอนซึงถอนริมฝีปากออกเปลี่ยนเป้าหมายเป็นใบหูขาวเนียนตรงหน้าแทน




"อื้อ...ฮะ...ฮยอนซึง...อื้ม" เสียงครางหวานหลุดออกมาจากนักร้องนำ จนฮยอนซึงยกยิ้มชอบใจ


"ตกลงนายทำไปให้ใคร" ร่างสูงยังไม่ละความพยายามในการจะเอาคำตอบให้ได้


"อื้ม...เพื่อนจริงๆ...อ๊ะ" โยซอบเผลอหลุดเสียงครางดังเมื่อคนตัวสูงกัดที่ใบหูของตน


"ถ้าไม่บอก โดนลงโทษนะ"


 ไม่พูดเปล่า คนตัวสูงยังพลักให้ร่างเล็กลงไปนอนกับพื้นห้อง ก่อนจะตามคร่อมด้วยร่างของตน ปากเรียวมุ่งไปที่ซอกคอขาว สูดดมกลิ่นหอมที่เหมือนกับขนมปังของคนตัวเล็ก ก่อนจะดูดเม้นซอกคอขาวนั่นจนเกิดรอยเพื่อทำสัญลักษณ์ มือหนาค่อยๆริดกระดุมเสื้อตัวบางออกทีละเม็ด ในขณะที่อีกมือทำหน้าที่ลูบสะโพก และเอวบางไปมา




 ริมฝีปากเรียวเลื่อนกลับมาที่ใบหน้ากลม ดวงตากลมโตปรือลงจนดูเย้าย่วนแทบทำให้คนที่เห็นคลั่งโดยทันที แต่ก็ต้องหักห้ามใจ พรมจูบไปทั่วใบหน้าหวาน ก่อนเปลี่ยนมาประทับลงกับริมฝีปากอิ่มเบาๆ ใช้ลิ้นเก็บเกี่ยวความหวานในโพรงปาก มือข้างที่ริดกระดุมเสื้อออกเลื่อนมาคลึงยอดไตรสีหวานที่เนินอก มืออีกข้างเลื่อนต่ำลงไปจับขอบกางเกงบ็อกเซอร์ที่เจ้าตัวเล็กใส่ประจำเวลาอยู่หอ ก่อนจะค่อยๆดึงต่ำลง



"อื้อ...ฮยอน...อ่าอย่าเลย" โยซอบร้องเรียกทันทีที่ถูกปล่อยจะพันธะนาการ


"นี่เป็นการลงโทษ อยู่เงียบๆเถอะน่า" ร่างสูงว่าพลางดึงกางเกงตัวจิ๋วออกไปพร้อมๆกับป้อมปราการด่านสุดท้าย จนตอนนี้ท่อนล่างของร่างเล็กไม่เหลือสิ่งใดปกคลุม


"ฮะ..ยอง...อ๊ะ...อื้อ...พอ...เถอะฮะ" ร่างบางร้องเรียกไม่ได้ศัพท์ จึงไม่สามารถดึงความสนใจจากร่างสูงได้





 ร่างสองร่างเกี้ยวพันกันจนบทเพลงรักบรรเลงจบ ฮยอนซึงอุ้มร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โซฟาโดยให้ร่างเล็กนอนซุกอยู่บนตักเขา นิ้วเรียวปัดเส้นผมที่ปกคลุมแก้มกลมอิ่มน่าจุ๊บออกอย่างแผ่วเบา แผ่นหลังที่สะท้อนขึ้นลงอย่างแรงบ่งบอกให้รู้ว่าคนตัวเล็กกำลังเหนื่อยหลังจากเสร็จจากกิจกรรมที่ผ่านมาขนาดไหน ดวงตากลมหลับพริ้มอย่างเหนื่อยอ่อน




"อื้ม หยุดเลยนะซึงอ่า นายทำฉันเหนื่อย" โยซอบโวยวายเสียงอ่อยเมื่อโดนคนหน้าสวยขโมยหอมแก้ม ดวงตากลมโตลืมขึ้นมองตาขวางใส่


"ก็นายไม่ยอมบอกเองนี่ว่าทำเค้กนั่นให้ใคร"


"นี่ซึงอ่าไม่เชื่อใจซอบกันบ้างเลยหรือ?" เสียงหวานเอ่ยตัดพ้อ


"ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อใจ แต่ซอบอ่าน่ารักขนาดนี้ จะให้ซึงหวงได้ไง ของใคร ใครเขาก็รักทั้งนั้นแหละ" เมื่อฮยอนซึงเริ่มเข้าหมวดอ้อนบ้าง ทำให้ร่างบางที่อยู่ในอ้อมแขนถอนใจเบาๆ


"เค้กนั่นนะ ซอบก็ทำให้ซึงอ่าแหละครับ"


"ทำให้ซึง แล้วทำไมบอกว่าทำให้คนอื่น"


"ก็...ซอบอยากฉลองวันเกิดของซึงอ่าที่เลยมาแล้วแค่สองคนนี่"


"ซอบ..." เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วเบา จนคนตัวเล็กต้องเงยหน้ามอง ก่อนจะโดนประทับริมฝีปากเบาๆ


"ขอบคุณนะครับคนดี" ฮยอนซึงพูดก่อนจะเริ่มพรมจูบไปทั่วใบหน้ากลมอีกครั้ง


"อื้ม...รักนะครับซึงอ่า"


"รักเหมือนกันครับ"


"Happy Birthday My Darling :')"










...ของขวัญที่ดีที่สุด ไม่จำเป็นจะต้องเป็นของที่เลิศหรุที่สุด
ขอแค่เพียงเป็นของที่มีค่า และเป็นของที่มาจากคนที่เรารักที่สุดก็เพียงพอแล้ว...








........................................................................................................................................
ย๊า เสร็จไปอีกเรื่อง เรื่องดั้นด้นคิดสดครับท่านT^T ออกมาแปลกก็แอมซอรี่ ตอนแรกก็กะว่าจะไม่อัพ แต่เดี๋ยวมาค้าง เลยขออัพดีกว่า สำหรับฟิคนี้ผมแต่งให้เป็นของขวัญวันเกิดกับฮยอซึงนะครับ ย้อนหลังๆ ยังไงก็ สวยขึ้นทุกปีๆนะฮยอนซึง รักกับลุงนานๆ(ห๊ะ?) มีความสุขมากๆน้า



 
คู่นี้เป็นคู่ที่แต่งยากสำหรับผม แต่งได้ขนาดนี้ ผมดีใจมากคร้าบบบบTwT
(เห็นภาพนี้ทีไรมันจิ้นนนนนนนนน // เรื่องนี้ทำไมซึงมันขึ้หึงจังฟร่ะ!)



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

198 ความคิดเห็น

  1. #102 iloveu68 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 21:57
    ชอบ>///<
    #102
    0
  2. #98 junseob_OB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 19:37
    อ๊าาาาา คู่นี้หายากสุดๆอ่ะ
    อ่านแล้วรู้สึกหวิวๆ เหมือนจะลอยเลยอ่า คิคิ
    น่ารักมากๆๆอ่ะค่ะ ซึงอา นายหวงโยซอบมากจริงๆนั่นแหละ
    แต่ก็ความใจความรู้สึกนะ ก็ซอบน่ารักมากๆอ่ะ ฮ่่าๆๆ (เข้าข้างเมนตัวเองสุดๆ)
    เป็นบทลงโทษที่ร้อนแรงมากๆเลยอ่ะ >//<
    ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆ สนุกๆให้อ่านนะค่ะ
    #98
    0
  3. #89 หมูตุ่มแลบลิ้น (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 12:56
    ชอบอ่ะ ไรเตอร์เก่งจริงๆ
    #89
    0
  4. #30 winning beauty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 15:24
    เป็นคู่ที่จิ้นยาก แต่ไรเตอร์เก่งอะ แต่งได้ไงเนี่ย 555

    ยิ่งดูภาพยิ่งรู้สึกว่า อืม คู่ซึงซอบก็น่ารักดีน้า อะคิคิ
    #30
    0
  5. #15 b2st>< (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 15:10
    ห้องครัวหรอคะ มันแบบ..._///////_ (ถึงจะฟินก็เถอะ)

    น่ารักดีอ่ะค่ะ ชอบๆๆ เอาซึงซอบอีกนะ
    #15
    0
  6. #11 mind (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2555 / 18:24
    น่ารักเกินแล้ววววว>
    #11
    0
  7. #9 กัดกินซอบ":) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2555 / 16:05
    โฮกกกกกกกกกกก!!! หาฟิคคู่นี้ยากยิ่งกว่างมเข็มในคลอง
    เคยเห็นคลิปของรูปที่ประกอบแล้วเหมือนกันเน้ออออ
    เห็นแล้งมัยก็แบบ...คนอื่นก็เข้าหาซึงนะ ทำไมดึงมากอดแต่ซอบคนเดียว>////<
    รออ่านเรื่องนี้อยู่เลยยย รอว่าจะมีไรเตอร์คนไหนแต่งมั้ย? และแล้วก็มี!
    ขอบคุณนะค้าาาาาาาา!!! โปสเตอร์หน้าบทความสวยสดมาก!
    ยอกนิ้วให้เลย! มันเวอรี่เจ๋งอ่ะ!
    จะรอเรื่องต่อไปเน้อออออออ สู้ๆๆนะคะ
    เอ่อถามได้มั้ย? ไรเตอร์เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงอ่ะ? เห็นแทนตัวเองว่าครับ?
    ถ้ารบกวนยังไงก็ขอโทษนะคะ (: ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ(:
    #9
    0
  8. #8 yoondujun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2555 / 14:39
    อัย น่ารักเกินไปแล้ว
    เอ่อ ตรงนั้นมันห้องครัวชิมิ
    #8
    0