[Short FIC] Some time beast.

ตอนที่ 3 : FIC : Secret love [DY]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    10 ก.พ. 56



FIC : Secret love ll Pairing :Dongwoon x Yoseop ll Note : No-R ใสๆ ฉบับมักเน่-..-









 
 "ย่าส์! มึงวิ่งให้มันเร็วๆหน่อยดิ!" เสียงทุ้มของ 'ซนทงอุน' หันมาสั่งเพื่อนซี้สุดเลิฟอย่าง 'อีกีกวัง' ให้วิ่งตามมาให้ทัน


"มึงจะรีบไปไล่ความที่ไหนวะ ตลาดนัดยังไม่เก็บหรอกน่า" กีกวังโวยวาย แต่ก็วิ่งตาม


"ช่างตลาดนัด กูจะไปหาคน!"


"ใครวะ"


"เอ่อน่า ช่างเหอะ แล้วรีบตามมาด้วย" ว่าจบขายาวๆของทงอุนก็วิ่งต่อไป





 ทั้งสองคนวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านเล็กๆที่วางขายของจำพวกแฮนเมค เจ้าของร้านร่างบางเงยหน้าขึ้นมามองผู้มาเยือน ก่อนที่รอยยิ้มสดใสจะระบายบนหน้าตาน่ารักนั่น จนคนมองอย่างทงอุนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเขิน และประหม่าอย่างบอกไม่ถูก





"สวัสดีครับ วันนี้รับอะไรดีครับ" ด้วยความที่คุ้นหน้าเพราะคนตัวสูงแวะมาบ่อย เกือบจะทุกวันทำให้ร่างบางทักอย่างสนิทสนม


"เอ่อ...ตะ..ตุ๊กตาตัวนี้เท่าไหรครับ" มือหนาหยิบตุ๊กตาโคเชที่คนร่างบางทักขึ้นมา ก่อนจะถาม


"เฮ้ยอุ่น เดี๋ยวนี้มึงชอบแบบนี้หรือวะ?" กวังที่ยืนมองถามอย่างแปลกใจ





...ก็ร้อยวันพันปี ไอ้บ้านี่ไม่เคยจะถูกกับตุ๊กตาถักมือสักนิด...





"เอ่อน่า กูเพิ่งรู้ว่ากูชอบ" ทงอุนหันมาตอบเพื่อนอย่างขอไปที พร้อมกับหันไปรอคำตอบจากร่างบาง


"ตัวนี้หรอ อืม...6พันวอนครับ" เจ้าของร้านตัวน้อยเอ่ย ก่อนจะส่งยิ้มให้(6พันวอน=ประมาณ180บาท)


"งั้นผมเอาตัวนี้><!"


"เฮ้ย มึงเอาจริงอะ ฝนแมร่งตกแหง่ๆ"


"ถ้ามึงไม่พูด ก็ไม่มีใครหาว่ามึงเป็นใบนะไอ้กวัง" อุ่นหันไปค้อนให้กวัง ก่อนจะส่งตุ๊กตาให้เจ้าของร้านที่รับไปใส่ถุงกระดาษสีน้ำตาอ่อน ก่อนส่งคืนให้ร่างสูง


"โอกาศหน้าเชิญใหม่นะครับ^^"


"เอ่อ...ครับ" ทงอุนตอบรับยิ้มนั่นด้วยความเขิน ก่อนจะฉุดคิดอะไรบางอย่าง "คุณเจ้าของร้านครับ"


"ครับ อ่อ จริงสิ เรียกโยซอบก็ได้ครับ^^" ร่างบางนามว่า 'ยังโยซอบ' หันมายิ้มให้ลูกค้าคนเดิม


"คะ...ครับ คือ..."


"ครับ?"


"ถ้าผมจะขอเบอร์ ได้ไหมครับ" ทงอุนรวบรวมความกล้าทั้งหมด ขอในสิ่งที่เขาอยากได้มานาน โยซอบชะงักเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้าซ่อนพวงแก้มที่ขึ้นสีแดงระรื่อไม่ให้คนร่างสูงเห็น





...อ่า...เขาขอเบอรืเราด้วย ไม่นะโยซอบ อย่าเพิ่งยิ้มสิ ให้ตาย>///<...





"เอ่อ ยะ..โยซอบ?" ทงอุนเอ่ยเรียกสติร่างบางที่ส่ายหน้าเบาๆกับตัวเอง


"คะ..ครับ" โยซอบเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคู่คมเข้ม น่าหลงใหลที่จ้องมองมา


"สรุปว่า..."


"อ่ะ ได้ครับๆ" โยซอบว่า ก่อนจะหันไปหยิบกระดาษซึ่งเป็นนามบัตรส่งให้คนตัวสูง


"ขอบคุณครับ^^" รอยยิ้มบางๆที่ดูมีเสน่ห์ถูกระบายบนใบหน้าคมเข้มราวกับเจ้าชายของทงอุน จนคนมองอดเขินไม่ได้


"งั้นผมไปก่อนนะครับ" ทงอุนบอกลาเจ้าของร้านด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเดินไปลากกวังที่กำลังจีบสาวอยู่อีกด้านของร้าน ก่อนที่ทั้งสองจะเดินลับไป ทิ้งให้เจ้าของร้านร่างบางยืนอมยิ้มน้อย










 เมื่อยามค่ำ ถนนเริ่มไร้ผู้คนตลาดนัดที่จัดมายาวนานก็จบลง ร้านขายของต่างๆพากันเก็บร้าน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็เป็นร้านที่มีเจ้าของร่างบาง หน้าตาน่ารักนามว่ายังโยซอบรวมอยู่ด้วย โยซอบก้มหน้าก้มตาเก็บของให้เสร็จ ก่อนจะต้องชะงักเมื่อรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเบาๆจากโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกง





ไอโฟนรุ่นปัจจุบันที่ยังไม่ได้อัพเดท(4s) เป็นรุ่นล่าสุด(5) เคสสีเหลืองดำถูกหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกง นิ้วเรียวกดปลดล็อค ก่อนจะมองดูก็รู้ว่ามีคนส่งข้อความมา แต่เบอร์นี่สิ ไม่คุ้นเอาซะเลย แต่ด้วยความเป็นคนไม่คิดอะไรมาก นิ้วเรียวจึงกดเปิดอ่านข้อความนั้น ก่อนที่รอยยิ้มน้อยๆที่แสนจะน่ารักพุดขึ้นมาบนใบหน้ากลมของโยซอบ





'อ่า...นี่ก็ดึกแล้ว...อืม นอนหรือยังครับ? อ่า....ไม่สิๆ วันนี้ขายของดีหรือเปล่า...เอ่อ ช่างที่ผมพิมพ์ๆก่อนหน้านี่เถอะฮะ วันนี้กลับบ้านดีๆนะครับ ถ้าคืนนี้นอนไม่หลับ ก่อนนอนดื่มนมอุ่นๆก่อนนอนนะครับ อ่า...ฝันดีครับยังโยซอบกุน จาก ซนทงอุน ลูกค้าแสนหล่อ:'P'





"คนบ้า" เสียงหวานเอ่ย ก่อนจะเก็บโทรศัพท์สุดรักเข้ากระเป๋าอย่างเดิม หันมาเดินหน้ากลับบ้าน โดยที่ไม่ทันได้รู้เลยว่ามีร่างสูงของใครคนหนึ่งเดิมตามมาอย่างเงียบๆ










 [ก็ หลายๆวันผ่านไป / ตัดบทสุดๆ] แสงแดดยามเช้าถูกส่งผ่านผ้าม่านสีโอรส ส่องไปยังร่างบางที่นอนมุดอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหน้าที่คลุมทั้งร่างนั้นเอาไว้





ปิ๊งป่อง (สาบานได้ว่านี่คือเสียงออด)





 เสียงออดมรณะ(?)ส่งเสียงแหกปากขึ้น ทำให้คนร่างเล็กขมวดคิ้วมุ่น พอเดาได้ว่าใครเป็นคนมากด เพราะช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้ มันคนคนเดียวที่มาถึงบ้านเขา และเขาก็สนิทเสียด้วย โยซอบลุกขึ้นก่อนจะขยี้ตาตัวเองให้หายมัวเล็กน้อย ชะโงกหัวออกไปมองนอกหน้าต่าง ก็เห็นร่างสูงอันคุ้นเคยของ ซนทงอุน รอยยิ้มบางๆถูกระบายบนใบหน้ากลม





'ทำแบบนี้ไง ถึงได้รักนัก รักหนา' โยซอบเอ่ยกับตัวเองเบาๆ ก็เพราะว่าคนคนนี้ เขาถึงยอมให้บ้านในวันนั้น แล้วไหนจะการตามมาของเขาอย่างไม่ได้คาดหมายในคืนนั้นอีก









"ยะ...โยซอบกุน" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ร่างบางเจ้าของชื่อหันไปมอง ก่อนจะพบว่าเป็นคนคุ้นหน้า ตอนนี้เขากำลังเดินทางกลับบ้านอยู่ เลยนึกสงสัยว่าคนคนนี้มาทำอะไรที่นี่ หรือว่าเขาจะถอนตังค์ให้ไม่ครบ


"คะ...คือว่า" ทงอุนพูดจาตะกุกตะกัก ก่อนจะเงียบไปอึดใจเหมือนรวบรวมความกล้า แล้วพูดสิ่งหนึ่งออกมา "ต่อจากนี้ให้ผมมาส่งคุณได้ไหมครับ?"





 คำพูดนั้นทำให้พวงแก้มกลมของโยซอบขึ้นสีระรื่อ ก่อนที่รอยยิ้มอย่างเขินอาย ปนดีใจเล็กๆจะปรากฏขึ้น โดยที่เจ้าตัวพยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติ ซ่อนความดีใจ และตื่นเต้นไว้ข้างใน





"ได้สิ ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่^^"









 แล้วหลังจากนั้น คนตัวสูงก็คอยมารับ มาส่งเขาแทบทุกวัน แต่วันนี้มันวันอาทิตย์นี่น่า โดยปกติแล้วโยซอบจะไม่เปิดร้านวันอาทิตย์ เพราะเป็นวันหยุดพักผ่อน คนตัวเล็กลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูบ้าน ก่อนจะเจอเข้ากับดอกไม้ที่ไว้มอบกันในวันวาเลนไทน์ หรือก็คือดอกกุหลาบทั้งสีแดง และสีขาวเต็มไปหมดหน้าประตูบ้าน จนเจ้าของบ้านแอบสงสัย





"อะไรหรือทงอุน ดอกไม้พวกนี้นะ?" ร่างบางเอ่ยถาม แม้ว่าในใจจะตีตนไปก่อนไข้แล้วว่ามันคืออะไร แต่ก็เพราะไม่อยากหน้าแตกทีหลัง เลยพยายามกลั้นยิ้มเอาไว้


"คือ..." แล้วร่างสูงก็เป็นเหมือนเช่นทุกครั้งที่เวลาจะพูดเรื่องสำคัญ จะต้องพูดจากตะกุกตะกัก แต่ก็ดูน่ารักในสายตาของโยซอบ "ผมชอบคุณครับ"





 ประโยคบอกรักสั้นๆ แต่ได้ใจความถูกส่งผ่านมาให้โยซอบที่ยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้ากลมๆถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงของพวงแก้มเพราะความเขิน ดวงตากรอกไปมาอย่างอายๆ ปากอิ่มที่เดี๊ยวๆก็เหมือนจะยิ้ม เดี๊ยวๆก็เหมือนจะบึ้ง แต่มันก็ดูน่ารักไปอีกแบบ





 คนร่างสูงเองก็ใช่ว่าจะไม่เขิน มันเป็นคำพูดจากใจจริงของเขา ที่กว่าจะรวบรวมความกล้าบอกได้ ก็คิดมาหลายวัน ไหนจะตอนนั้น ตอนที่ขอเบอร์เขาช่างใจอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ขอจนได้ แล้วไหนจะตอนขอมาส่งที่บ้านอีก แต่ละอย่างทำให้เข้าลุ้นจนแทบขาดใจ แต่ร่างเล็กตรงหน้าก็ไม่เคยถามเหตุผล และอนุญาติเขาทุกอย่าง จนวันนี้ มันเป็นวันครบรอบร้อยวันที่เขาแอบชอบคนคนนี้ จนจะเรียกได้ว่าแอบรักเลยก็ได้






"เป็นแฟนกับผมนะครับ" ทงอุนเอ่ยพร้อมกับยื่นดอกไม้ช่อเล็กๆให้กับร่างบาตรงหน้า เขาคุกเข่าลงในท่าเหมือนขอเจ้าสาวแต่งงาน จนคนตัวเล็กหน้าแดงรีบถลาไปดึงคนร่างสูง


"ละ...ลุกเถอะ อายเขา" โยซอบเอ่ย แต่ริมฝีปากบางกลับยิ้มไม่หุบ


"ไม่ครับ จนกว่าคุณจะยอมตกลง"


"นายนี่มัน...ก็ได้ๆ ฉัน...คบกับนายก็ได้-///-" คนร่างเล็กเอ่ย ก่อนจะหน้าแดงยิ่งกว่าเก่า คนร่างสูงที่ได้ฟังดังนั้น ก็ได้ดีใจจนถลาตัวกอดโยซอบแน่นด้วยความดีใจ


"ปล่อยน่า อึดอัด แล้วนี่อะไรเนี่ย ดอกกุหลาบพวกนี้" โยซอบหันโวยวายในอ้อมแขนของคนตัวสูง


"ก็กุหลาบขาว กับกุหลาบแดง99ดอก ที่มีความหมายว่าเราชัวร์นิรันดิ์ไงครับ"


"บะ...บ้า" โยซอบตีแขนแกร่งเบาๆ เขินกับความโรแมนติดของคนตรงหน้า


"ผมรักคุณนะ โยซอบกุน" ว่าแล้วก็ขโมยหอมแก้มนิ่มฟอดใหญ่


"นี่!"


"แล้วคุณหละครับ....รักผมไหม" คำถามที่ถูกถามออกมา ทำให้ร่างบางก้มหน้าซุกลงกับอกแกร่ง พูดจาอู้อี้ๆ แต่ก็มีร่างสูงที่ฟังออก และเป็นคำที่คนร่างสูงพึงพอใจ










"ถ้าไม่รัก แล้วจะให้ทำแบบนี้หรือไงเล่า...รักสิเจ้าบ้า"















____________________________________________________________________
กรี๊ดดดดดดดดดดดด(?) เรื่องนี้ยาวที่สุดในรอบล้านปี=[]=!
ก็ดีใจ มีคนกดไลค์เพจครบยี่สิบคนแว้ว แถมได้คุยกับพี่สาวที่น่ารักอีกสองคน
ไอเดีบมาเลยพุ่งแปลกๆ(?) อันที่จริงเรื่องนี้พล็อตไว้ตั้งแต่ก่อนสอบแล้วอ่านะ
แต่มันต้องอ่านหนังสือหลายวิชา เลยไม่ได้แต่งต่อสักที ได้มาแต่งอีกทีก็ตอนนี้แหละฮะ
ที่จริงพล็อตที่วางๆในหัวไว้มันคนละแนวกันเลย อันนั้นมันจะมีดราม่าเสียด้วยซ้ำ แต่มาแต่งจริง
ดราม่าหาย เอาเถอะ ฟังไรบ่นมามากพอและ ขอบคุณที่อ่าน แล้วคอมเม้นนะครับ:')
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

198 ความคิดเห็น

  1. #123 iloveu68 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 18:38
    น่ารักๆ
    #123
    0
  2. #99 junseob_OB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 19:48
    5555 อุนหรอกหรอ นึกว่าลุง เห็นแล้วกรี๊ดเลยทีเดียว หาอ่านยากมากๆๆเลยอ่ะคู่นี้
    น่ารักอ่า ทั้งดงอุนทั้งโยเลย เขินชะมัด*ฟาดโต๊ะๆๆ*
    หวานมากเลยนะค่ะ โอ๊ยๆๆๆๆ ไม่ไหวและ น้ำตาลทะลักเลย 555
    #99
    0
  3. #90 หมูตุ่มแลบลิ้น (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 13:01
    อ่านแล้วแฮปปี้จริงๆ
    #90
    0
  4. #22 b2st>< (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 13:27
    เห็นdyแล้วก็คิดว่าเป็นดูโย

    มาอ่านจริงๆแล้วทำให้อึ้ง #สตั๊น5วินาที

    ที่เเท้มันคือดงโย แต่ก็ น่ารักดีอ่ะ
    #22
    0
  5. #21 ?-[]-;พี่ห้อยน้องยวย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 09:11
    ตกใจที่อุ่นคู่กับซอบ แล้วกวังจีบสาวอยู่เนี่ยแหละ =[]= !
    เราก็คิดว่าจะคู่กันซะอีก 55555555
    ซอบน่ารักทุกเรื่องเลยอ่ะ หวานแท้ -3-//
    #21
    0
  6. #20 กัดกินซอบ":) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 15:01

    มันเขินนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!

    รู้สุกได้ถึงคำว่าแอบรักเลยอ่ะ จริงๆนะ น่ารักมากอ่ะให้ตาย!

    เน่อุ่นลูก! ดูดีไปป่ะ? ตอนที่มันขอเบอร์ซอบ คงกลับว่าซอบจะไม่ให้อ่ะ

    เป็นฟิคที่อ่านแล้วทำให้ตาตี่(มัวแต่ยิ้มไง5555555)

    กีกวังจีบสาว? เอ่อ...ได้ข่าวว่าแกดูเคะนะจ้ะหนู

    ตอนเห็นชื่อเรื่องแล้ววงเล็บ DY นึกว่าเป็นดูซอบ

    พอเปิดขเามา น่ารักๆฉบับมักเน่ อ่ออออออ กระจ่างเลยอ่ะ

    ไรเตอร์เป็ฯคนที่แต่งหวานน่ารักได้ดีเลยนะรู้มั้ย? มันฟินอ่ะ ฟินๆๆๆๆ

    ย้ากกกกกกกกกก ขอจุนซอบอีกเรื่อง ได้โปรดดดดด เค้ายังไม่มีเวลาอ่านเรื่องยาวของไรเตอร์เลยอ่ะ

    กลัวอ่านแล้วติด เพราะหนูยังไม่ปิดเทอมเลย55555555 เพื่อนเป็ฯน้องไรเตอร์นะ เพื่อน13

    เห็นที่ตอบในอีกเรื่องนึงละ รู้ได้ไงอ่ะว่าหนูชื่อเพื่อน? เอ๊ะ!หรือกนูเคยบอก หนูลืม5555555

    เม้นเริ่มนอกเรื่องละ5555555 สู้ๆต่อไปนะออนนี่5555555 รู้แล้วนะว่าพี่เป็นผญ.;p

    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์คนนี้เน้ออออออออออ เลิฟยูววววว จุ้บเหม่งที!

    #20
    0
  7. #19 yoondujun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 11:44
    น่ารักแบบใสใส
    คู่ต่อไปใครนะ มาอัพไวไวนะค่ะ สนุกดีค่ะ
    #19
    0