หนามรักสนิมใจ

ตอนที่ 9 : ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    18 พ.ย. 62











บรรยากาศในสนามแข่งรถคราคร่ำไปด้วยคนที่หลงรักในความเร็ว การแข่งขันทางตรงครั้งนี้เป็นการจัดการแข่งขันระดับโลก จึงถ่ายทอดสดไปทั่วโลกเช่นกัน      มนรัตน์คือหนึ่งในนักแข่งแถวหน้าที่ประจำรถยนต์เรียบร้อย ไม่นานนักสัญญาณการแข่งขันจึงเริ่มต้นขึ้น เสียงรถยนต์ดังกระหึ่ม ครู่ต่อมาบรรดานักแข่งก็ปล่อยตัวออกไปอย่างรวดเร็ว มนรัตน์คือคนที่ถูกจับตามองเป็นพิเศษ  ในที่สุดเขาไม่ทำให้ผิดหวัง ชายหนุ่มนำม้วนเดียวจบและได้รับถ้วยรางวัลไปครองตามการคาดเดาของใครหลายคน 

รวมทั้งนางแบบชื่อดังที่กำลังโดดเด่นในวงการบันเทิงขณะนี้ เข้ามาร่วมดูการแข่งขันและตั้งใจมาให้กำลังมนรัตน์โดยเฉพาะ

นักข่าวกรูเข้าไปหาทันทีเมื่อมนรัตน์รับถ้วยรางวัลเรียบร้อย นางแบบสาวที่เตรียมตัวอยู่แล้วเดินมาหาเขาพร้อมดอกไม้ช่อโต สร้างเสียงฮือฮาให้กับคนรอบข้าง แล้วเคียงข้างเขาอย่างประกาศตัว ทว่าชายหนุ่มไม่ให้สัมภาษณ์นอกเหนือจากเรื่องการแข่งขัน แม้จะมีนักข่าวบางคนพยายามล้วงลึกถึงความสัมพันธ์ของทั้งสอง เมื่อไม่ได้รับความร่วมมือจากนักแข่งรูปหล่อ จึงหันเหไปทางนางแบบสาวแทน

“การแข่งขันครั้งหน้าที่ญี่ปุ่นไม่ทราบว่าคุณวิเวียนจะตามไปให้กำลังใจคุณมนด้วยหรือเปล่าครับ”

วิเวียนยิ้มหวาน นางแบบสาวปรายตามองคนข้างๆ ด้วยสายตาบ่งบอกถึงความรักใคร่และภาคภูมิใจ เพราะความโด่งดังของหล่อนและเขา เสริมให้ทั้งสองเป็นที่สนใจมากยิ่งขึ้นไปอีก 

“เรื่องนี้ยังบอกไม่ได้ค่ะ ต้องดูตารางงานอีกทีว่าจะไปได้ไหม” ตอบกลางๆ พลางโปรยยิ้มหวาน นักข่าวหนุ่มปรายตามองใบหน้าหล่อเหลาที่ไร้ปฏิกิริยายิ้มๆ แล้วเอ่ยถาม

“แสดงว่าถ้าว่างจะไปให้กำลังใจคุณมนรัตน์แน่นอนใช่ไหมครับ” นักข่าวผู้กระหายข่าวปรายตามองคนหน้าเข้มที่เริ่มเรียบตึงขึ้นทุกทีอีกครั้ง 

“ก็...คงเป็นแบบนั้นค่ะ” 

ยังไม่ทันที่นักข่าวจะถามคำถามต่อไป มนรัตน์เอ่ยขอตัวและไม่รอให้นางแบบสาวบอกลาใครๆ เพราะเขากำลังหมดความอดทน จึงไม่สนใจว่าใครจะมองเขาด้วยสายตาแบบไหน เดินฝ่าฝูงนักข่าวเข้าไปยังด้านใน ทำให้นางแบบสาวต้องโปรยยิ้มหวานให้นักข่าวแล้วขอตัวอย่างรวดเร็ว

การ์ดออกมาขวางทั้งนักข่าวและนางแบบสาว วิเวียนได้แต่เก็บความขุ่นเคืองเอาไว้ในใจ เพราะไม่มีใครมีสิทธิ์เข้าไปยุ่มย่ามด้านในได้และหล่อนก็ไม่ได้รับการยกเว้น ทว่าเมื่อมีคนมาขอถ่ายภาพหญิงสาวก็ยิ้มหวาน พลางบอกตนเองว่าไม่เป็นไร แค่นี้ไอ้อีที่มันอิจฉาตนก็จะยิ่งร้อนรุ่มมากยิ่งขึ้น เพราะไม่ใช่จะมีใครที่ได้เข้าใกล้มนรัตน์ง่ายๆ แบบหล่อน มันจึงเป็นคำตอบกรายๆ ว่าหล่อนและเขาเป็นอะไรกัน!

ใบหน้าบอกบุญไม่รับของมนรัตน์ทำให้ทีมงานและเพื่อนที่เป็นเจ้าของอู่และหัวหน้าทีมต้องมองอย่างสนใจ 

“ไง ยุงยากไหม” อธิปตบไหล่เพื่อนเบาๆ แววตาบ่งบอกถึงความเห็นใจ เพราะนับวันนางแบบสาวก็ยิ่งออกตัวแรง และเริ่มจุ้นจ้านให้ข่าวเกินความจำเป็น

“ไม่เท่าไร แต่รำคาญ!” ทั้งสีหน้าและแววตาบ่งบอกเช่นนั้นจริง อธิปหัวเราะเบาๆ พลางบอก

“น่า อย่างน้อยก็มีสาวๆ มาคอยให้กำลังใจแถมสวยหยาดเยิ้มขนาดนั้น”

มนรัตน์ส่ายหน้า 

“รำคาญว่ะ วันนี้กลับก่อนนะ”

อธิปมองเพื่อนแล้วพยักหน้า ขณะที่ทีมงานคนหนึ่งร้องบอก

“พี่มนอย่าลืมนัดพวกเราอาทิตย์หน้าล่ะ”

มนรัตน์หันมามองช่างหนุ่มฝีมือดีรุ่นน้อง พลางพยักหน้า

“ไม่ลืม แล้วเจอกัน” เขาตบไหล่อธิปแล้วเดินหายไปกับฝูงชน โดยไม่คิดจะรอหรือออกไปรับนางแบบสาวเช่นที่ผ่านมา จนอธิปนึกสงสัยว่าวิเวียนยังทนมนรัตน์ได้อย่างไร แต่พอคิดไปคิดมาจึงรู้ว่า คงเป็นเพราะความดังของมนรัตน์นั่นเอง เวลานี้ใครๆ จึงอยากพาตัวมาใกล้ชิดชายหนุ่ม เพราะแค่เป็นข่าวกับเขานิดหน่อย งานก็รุมเข้าหาและได้รับความสนใจอย่างท่วมท้นเลยทีเดียว

“เกิดเป็นคนดังแล้วเสือกหล่อรวยก็งี้ วุ่นวายหน่อยนะเพื่อน” อธิปเปรยกลั้วเสียงหัวเราะ ก่อนจะหันไปสั่งการกับลูกน้องอีกครั้ง

เมื่อกลับมาถึงเพนท์เฮาส์สุดหรู ชายหนุ่มก็เหวี่ยงเสื้อแล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาหนานุ่มตัวใหญ่อย่างหมดแรง เปลือกตาปิดลง...

เสียงโทรศัพท์ดังเป็นครู่ทำให้คนที่คิดจะหลับหงุดหงิด ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าที่หน้าจอคือชื่อของวิเวียน เขาก็จัดการตัดสายแล้วลบชื่ออีกฝ่ายทิ้งทันที ก่อนจะปิดเครื่องหนีความวุ่นวายต่างๆ นานาลงเพียงแค่นั้น

ทว่าในห้วงลึก เขากำลังนึกถึงใบหน้าน้อยๆ ของแม่หนูมะเหมี่ยว ทำให้ใบหน้าเคร่งครึมของเขาค่อยๆ ผ่อนคลายและสบายใจขึ้นอย่างน่าประหลาด เขาแปลกใจตนเองที่รู้สึกห่วงหาอาทรแม่หนูน้อยที่ไม่ช่างพูดคนนั้นนักหนา 

“ทำไมกันนะ” 

เจ้าของเสียงทุ้มเปรยแผ่วๆ กับตนเอง ก่อนที่ใบหน้าเรียวหวานของผู้หญิงอีกคนที่ละม้ายคล้ายแม่หนูมะเหมี่ยวจะแทรกซ้อนเข้ามา สีหน้าคมคายที่ผ่อนคลายจึงแปรเปลี่ยนเป็นราบเรียบ เย็นชา ทว่านัยน์ตามีแววหม่นเศร้าฉาบฉายเข้ามาวูบหนึ่ง ก่อนปัดความโหยหารุนแรงชนิดหนึ่งที่เขาซุกซ่อนทิ้งไปและพยายามไม่คิดถึงทิ้งไป 

แต่...ทำได้ไม่ง่ายเลย และทำไม่เคยสำเร็จแม้เพียงครั้งเดียว






หนามรักสนิมใจโหลดอีบุ๊กได้แล้วนะคะ 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น