เล่ห์หวนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,072,573 Views

  • 1,573 Comments

  • 11,692 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    24,588

    Overall
    1,072,573

ตอนที่ 19 : นาฬิกาไม่เดินถอยหลัง - 100% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1216 ครั้ง
    25 พ.ย. 61

สรุปแล้ววันนี้จันทร์เจ้าได้ไปเยี่ยมชมโชว์รูมนาฬิกาที่ห้างสรรพสินค้าสยามพารากอนเพียงแห่งเดียว ไม่ได้ไปที่ศูนย์บริการสำหรับซ่อมนาฬิกาเพราะชินดนัยอ้างว่ามีเอกสารบางฉบับต้องรีบกลับไปจัดการให้เสร็จ ตลอดช่วงบ่ายหญิงสาวจึงได้มาติดตามงานที่คั่งค้าง และเพราะตนปิดเสียงโทรศัพท์มือถือไว้ จึงไม่ได้ยินเสียงข้อความจากเพื่อนที่กระหน่ำส่งเข้ามาทางไลน์ กว่าจะได้อ่านข้อความเหล่านั้นก็เกือบถึงเวลาเลิกงานแล้ว

'แกกลับไปคบกับพี่ชินเหรอ ทำไมแกไม่เล่าให้ฉันฟัง'

'ไหนแกบอกว่าจะไม่ยุ่งกับเขาแล้วไง'

'คบกันมานานเท่าไหร่แล้ว และทำไมแกต้องปิดบังฉัน'

'คืนนี้ฉันจะโทรไปคุยด้วย ทำสายให้ว่างด้วยนะ'

ทั้งหมดเป็นข้อความจากวรัชยา หรือวีวี่ เพื่อนสนิทอีกคนของจันทร์เจ้าที่ยังหลงเหลืออยู่ หญิงสาวถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะส่งข้อความไปถามไปรมาว่าได้เล่าเรื่องนี้ให้วรัชยาฟังหรือเปล่า แต่อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาทันทีว่าไม่ได้คุยกับวรัชยามานานมากแล้ว เธอจึงคิดว่าวีวี่น่าจะบังเอิญเห็นเธอเดินอยู่กับชินดนัยกระมัง

ความจริงแล้วจันทร์เจ้าจะคุยเรื่องสำคัญ หรือปรึกษาปัญหาส่วนตัวกับไปรมามากกว่า ส่วนวรัชยานั้นแม้จะคบหากันมานานตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่เธอกลับรู้สึกว่าไม่ค่อยสนิทใจกับอีกฝ่ายเท่าไรนัก อาจเป็นเพราะว่าวรัชยามักมา ๆ หาย ๆ บางครั้งก็หายหน้าไปไม่ติดต่อเธอกับไปรมาหลายเดือน หรือเกือบปี จะได้คุยกันเล็กน้อยผ่านทางเฟซบุ๊กเท่านั้น แต่สาเหตุสำคัญที่ทำให้เธอไม่รู้สึกสนิทใจกับวรัชยานั่นก็เพราะอีกฝ่ายมักพยายามแข่งกับเธอแทบทุกเรื่องอย่างที่ไปรมาพูดไว้

โทรศัพท์มือถือ เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้าที่เธอมี วรัชยามักจะมีเหมือนกับเธอ จะแตกต่างกันก็แค่สีเท่านั้น หรือบางครั้งเจ้าตัวจะมีรุ่นใหม่กว่าแล้วนำมาเกทับเธออย่างผู้ชนะ ซึ่งเธอก็ไม่ได้เก็บเรื่องหยุมหยิมแบบนั้นมาเป็นอารมณ์ แต่มีสองอย่างที่วรัชยาไม่สามารถมีเหมือนเธอได้นั่นก็คือนาฬิกาข้อมือ และผู้ชาย เพราะนาฬิกาที่เธอใส่ตอนนั้นราคาหลายแสนบาท ส่วนผู้ชาย หรือคนรักนั้นวรัชยาตามตื๊อชินดนัยไม่สำเร็จ อีกฝ่ายจึงไม่เคยเปิดปากพูดถึงเรื่องนี้เลยเพราะสู้เธอไม่ได้

ทว่าหลังจากที่บ้านของเธอล้มละลาย วรัชยาก็ไม่ได้สนใจจะมาประชันขันแข่งอะไรกับเธออีก แต่เปลี่ยนเป็นมาอวดข้าวของเครื่องใช้ราคาแพง หรืออวดการไปเที่ยวต่างประเทศด้วยการถ่ายรูปแล้วส่งมาให้ดูทางไลน์

"คุณจันทร์ ผมเชิญที่ห้องหน่อยครับ"

เสียงจากอินเตอร์คอมดังขึ้น จันทร์เจ้าจึงวางโทรศัพท์มือถือไว้ที่เดิมแล้วกรอกเสียงตอบรับไปสั้น ๆ "ค่ะ"

หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปเคาะห้องทำงานของประธานบริษัทก่อนจะเปิดประตูเข้าไป เห็นชายหนุ่มกำลังนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่หน้าคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กจึงเดินไปยืนหน้าโต๊ะทำงานของเขาเพื่อรอรับคำสั่ง

ชินดนัยหันหน้าจอโน้ตบุ๊กมาทางเธอ ซึ่งเว็บไซต์ที่เขาเปิดทิ้งไว้เป็นเว็บบอร์ดชื่อดังที่คนไทยนิยมอ่านกันมากที่สุดเว็บหนึ่ง หญิงสาวก้มหน้าอ่านหัวข้อกระทู้และเนื้อหาในนั้นแล้วก็ต้องเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย เพราะมีคนมาตั้งกระทู้บอกว่าซื้อนาฬิกาจากโชว์รูมที่สยามพารากอนแล้วมีปัญหา ส่งซ่อมไปร่วมครึ่งปีแต่ได้ของกลับมาแล้วยังมีปัญหาเดิมอยู่

"ท่านประธานจะให้ฉันตามเรื่องนี้ใช่ไหมคะ"

"ใช่ เพราะเขาบอกว่าซื้อไปไม่ถึงเดือนแต่เครื่องมีปัญหา แจ้งศูนย์ส่งซ่อมไปแต่รอถึงครึ่งปีกว่าจะซ่อมเสร็จ พี่คิดว่าระยะเวลามันนานเกินไป พี่อยากรู้ว่ามันผิดพลาดที่ตรงไหน ช่างคนไหนเป็นคนรับผิดชอบเคสนี้ และตกลงแล้วมันเกิดปัญหาอะไรขึ้นกันแน่ และถ้าเป็นไปได้ หลังจากที่เคลียร์ปัญหาตรงนี้เสร็จแล้ว จันทร์ลองไปคุยกับฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ดูหน่อยว่าเราจะชี้แจงปัญหานี้ลงไปในกระทู้ได้ยังไงบ้าง พี่ไม่ต้องการให้ภาพลักษณ์ของแบรนด์เสียหาย"

"ได้ค่ะ" หญิงสาวรับคำสั่งแล้วก้มหน้ามองหัวข้อกระทู้นั้นอีกครั้งเพื่อที่จะได้ไปเปิดที่คอมพิวเตอร์ของตัวเองบ้าง

"เมื่อกี้พี่ส่งลิงก์ให้ทางอีเมลแล้ว" ชายหนุ่มทำหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจสั่งงานให้เธอทำอีกหนึ่งงาน

"แล้วก็พี่รบกวนอีกอย่างนะจันทร์ ถ้าว่างจากงานอื่นแล้วจันทร์ลองเข้าเว็บบอร์ดนั้นหน่อย เสิร์ชหากระทู้ที่เกี่ยวกับนาฬิกาของเราทั้งสองแบรนด์ดูว่ามีลูกค้ามาโพสต์ว่าเจอปัญหาอะไรอีกรึเปล่า"

"ค่ะ ถ้าเจอฉันจะส่งลิงก์ให้ทางอีเมลนะคะ"

"ขอบคุณครับ" ชายหนุ่มยิ้มจนตาเป็นสระอิ จากนั้นก็พับหน้าจอโน้ตบุ๊กปิดไว้แล้วลุกขึ้นยืน

"วันนี้พี่ขอตัวกลับก่อนนะ มีธุระกับที่บ้านน่ะ ถ้าจันทร์มีปัญหาอะไรก็โทรหาพี่ได้ตลอดเวลาไม่ต้องเกรงใจ หรือไม่มีปัญหาอะไรก็โทรมาได้ ถ้าเป็นสายจากจันทร์ พี่แสตนด์บายรอเสมอ"

"ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ ขอตัวนะคะ" หญิงสาวยิ้มบาง ๆ ก่อนเดินออกจากห้อง เธอรู้ว่าเขายังคงมองตามหลังมาอยู่จึงพยายามไม่เบนสายตาไปทางนั้น ครั้นพอออกมานอกห้องก็เจอกับกิตติกร ผู้จัดการฝ่ายการตลาด ซึ่งดูแลไปถึงฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ด้วย จันทร์เจ้าจึงค้อมศีรษะให้เขาในฐานะที่ตนตำแหน่งต่ำกว่า

"คุณชินอยู่ในห้องใช่ไหม" กิตติกรถามพลางชี้เข้าไปในห้อง

"อยู่ค่ะ แต่เห็นท่านประธานบอกว่าจะขอตัวกลับบ้านก่อน คุณกิตติกรจะคุยกับท่านเรื่องกระทู้ในเว็บบอร์ดใช่ไหมคะ"

หญิงสาวลองถามเขาดูเพราะคิดว่าชินดนัยคงส่งอีเมลถึงทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องทั้งหมดแล้ว ซึ่งก็ไม่ผิดจากที่คาดเดานักเพราะกิตติกรพยักหน้าให้แทนการตอบรับ

"งั้นหรือ ไม่เป็นไร เอาไว้พรุ่งนี้ผมค่อยมาคุยอีกทีก็แล้วกัน" กิตติกรยิ้มให้เลขาฯ คนใหม่ก่อนจะเดินกลับห้องทำงานของตัวเอง

คล้อยหลังผู้จัดการฝ่ายการตลาด ประตูห้องทำงานของชินดนัยก็เปิดออก ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจที่เห็นจันทร์เจ้ายังยืนอยู่หน้าห้อง รอยยิ้มของเขาจึงคลี่ออกกว้างทันที

"รอส่งพี่หรือครับ" เขาพูดเบา ๆ แม้ว่าตรงนี้จะไม่มีคนเดินผ่านมาก็ตาม

"สำคัญตัวเองผิดไปรึเปล่าคะ" หญิงสาวเอียงคอตอบเขาพร้อมทำหน้าราวกับเหนื่อยหน่ายใจอย่างสุดแสน ทำเอาคนมองรู้สึกมันเขี้ยวอย่างบอกไม่ถูก แต่เขาก็ไม่กล้าทำอะไร ทำได้เพียงข่มใจไม่แตะเนื้อต้องตัวเธอเพราะเขาไม่อยากถูกเกลียดไปมากกว่านี้

"มันก็ต้องมีบ้าง ถ่านไฟเก่าอย่างพี่น่ะถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองบ่อย ๆ มันก็ไม่รู้จะเอาอะไรไปหล่อเลี้ยงใจ"

จันทร์เบ้ปากใส่ "ถ่านไฟเก่าอะไร ไม้ขีดไฟก็พอมั้งคะ เป่าทีเดียวก็ดับแล้ว"

พูดจบเธอก็เดินห่างออกไปทันที ทิ้งให้ไม้ขีดไฟอย่างเขาได้แต่ยืนอึ้งอยู่ที่เดิม ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ พลางส่ายหน้าช้า ๆ สายตามองตามร่างระหงที่เดินเชิดหน้ากลับไปที่โต๊ะของตัวเองอย่างเอ็นดู

"อะแฮ่ม!" เสียงกระแอมเบา ๆ จากด้านข้างทำให้ชินดนัยต้องละสายตาออกมาจากจันทร์เจ้าแล้วหันไปมองต้นเสียง

"อยากกินไก่วัดหรือครับท่านประธาน อ้อ...ไอ้ที่ห้ามไม่ให้คนอื่นยุ่งก็เพราะจะเก็บไว้กินเองล่ะสิ" นิธิมองด้วยสายตารู้ทัน ขณะที่ชินดนัยทำทีเป็นไม่ยอมรับแม้ว่าจะถูกอีกฝ่ายจับได้

"พูดอะไรของแกวะไอ้ไนต์ เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้าน้องเขาจะเสียหายเอาได้"

"ก็พูดไปตามที่ตาเห็น" นิธิยิ้มจาตาหยีก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูอีกฝ่าย

"ชอบก็จีบเลยพี่ชาย สมัยนี้เรื่องเจ้านายกับลูกน้องคบกันไม่ใช่เรื่องเสียหายสักหน่อย ถ้าไม่จีบผมจีบเองนะ"

นิธิพูดจบ ชินดนัยก็ทำตาขวางใส่ทันที ก่อนจะทำปากพูดออกมาสองคำแบบไม่มีเสียง "อย่าเสือก"

นิธิหัวเราะร่วน พลางถามญาติผู้พี่ "แล้วนี่จะกลับแล้วหรือ ทำไมกลับเร็ว"

"จะแวะซื้อเค้กร้านโปรดกลับไปให้ยายนุชกินสักหน่อยน่ะ กลัวว่าถ้าไปช่วงเลิกงานแล้วคิวมันจะยาว" ชินดนัยตอบไปตามความจริงเพราะนิธิเป็นอีกคนหนึ่งที่รู้ว่าชญานุชป่วยเป็นโรคซึมเศร้า

"น้องนุชเป็นยังไงบ้าง อาการดีขึ้นบ้างไหม" นิธิถามอย่างเป็นห่วง ชินดนัยถอนหายใจพลางส่ายหน้าช้า ๆ

"ไม่ยอมกินยา เก็บตัวอยู่แต่บนห้อง"

นิธิพยักหน้ารับรู้แล้วเอื้อมมือไปตบไหล่พี่ชายเบา ๆ "ฝากความคิดถึงให้น้องนุชด้วย"

ชินดนัยรับคำก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินออกจากออฟฟิศ เพราะนิธิก็ตั้งใจจะไปห้องน้ำ ระหว่างที่เดินผ่านโต๊ะทำงานของจันทร์เจ้า ชินดนัยลอบยักคิ้วให้หญิงสาวพร้อมกับอมยิ้มมุมปาก ซึ่งการกระทำทั้งหมดอยู่ในสายตาของนิธิตลอดเวลาแต่เขาทำทีเป็นมองไม่เห็น ขณะที่จันทร์เจ้านั้นขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วไม่สนใจเขาอีกเลย

 

จันทร์เจ้ากลับถึงบ้านในเวลาใกล้เคียงกับทุกวัน ทว่ายังไม่ทันที่หญิงสาวจะก้าวขาลงจากรถ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นเสียก่อน ครั้นพอเห็นว่าคนที่โทร. เข้ามาเป็นใคร เธอก็ได้แต่ถอนหายใจก่อนจะกดรับสาย

"แกเล่ามาเดี๋ยวนี้เลยนะยายจันทร์ว่าแกกลับไปคบกับพี่ชินตั้งแต่เมื่อไหร่"

เสียงแหลมของวรัชยาดังแหวกทะลุโทรศัพท์ออกมาตั้งแต่จันทร์เจ้ายังไม่เปิดปากพูด ฟังจากน้ำเสียงของอีกฝ่ายแล้วไม่ต้องเดาก็รู้ว่าอยู่ในอารมณ์ไหน หากแต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจนัก

"ฉันไม่ได้คบกับเขาสักหน่อย"

"โกหก! ก็วันนี้ฉันเห็นแกเดินควงอยู่กับเขาหยก ๆ ยังมีหน้ามาบอกว่าไม่ได้คบอีก"

น้ำเสียงกระโชกโฮกฮากของวรัชยาเริ่มทำให้จันทร์เจ้าหงุดหงิดขึ้นมาเช่นกัน เพราะอีกฝ่ายไม่มีสิทธิ์จะมาอารมณ์เสียใส่ตนอย่างนี้ เสียงที่ตอบกลับไปจึงเริ่มห้วนกว่าทุกครั้ง

"แล้วแกจะมาตวาดใส่ฉันทำไม ฉันแค่เดินกับเขาแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะกลับไปคบกับเขาสักหน่อย แกเป็นอะไรของแกยายวีวี่"

เหมือนปลายสายจะรู้ว่าจันทร์เจ้าเริ่มไม่พอใจแล้ว เสียงที่พูดกลับมาจึงอ่อนลงกว่าเดิม

"เปล่า ฉันไม่ได้เป็นอะไร ก็แค่ตกใจนิดหน่อยที่เห็นแกเดินอยู่กับพี่ชิน"

"ตอนนี้ฉันทำงานกับเขา เป็นเลขาฯ ให้เขาอยู่" จันทร์เจ้าตัดสินใจบอกไปตามตรงเพราะคิดว่าปิดไปก็ไม่มีประโยชน์

"ถามจริง! แกนึกยังไงไปทำงานเป็นเลขาฯ ให้เขา อย่างนี้แกก็ต้องตัวติดกับเขาทุกวันน่ะสิ นี่แกยังรักเขาอยู่หรือถึงได้พยายามหางานที่เดียวกับเขาจนได้ ไหนแกบอกว่าจะไม่มีวันกลับไปคบกับพี่ชินอีกไง"

จันทร์เจ้ากลอกตาอย่างเบื่อหน่ายที่อีกฝ่ายคิดไปคนละทาง "นี่ยายวีวี่ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ถ้าฉันรู้แต่แรกว่าเจ้านายที่ฉันต้องมาทำงานด้วยเป็นเขา ฉันจะไม่มาทำที่นี่เด็ดขาด ฉันยอมถูกมาดามสุ่ยจิกหัวด่าทุกวันยังจะดีซะกว่า"

"ฉันไม่เชื่อแกหรอกยายจันทร์ มันจะเป็นไปได้หรือที่แกไม่รู้ว่าเจ้านายของแกคือใคร และพอรู้ว่าพี่ชินเป็นเจ้านาย ถ้าแกไม่อยากทำงานกับเขาจริง ๆ แกก็ลาออกมาสิ"

"ไม่เชื่อก็ตามใจ แค่นี้นะ ฉันกำลังยุ่ง" พูดจบจันทร์เจ้าก็ตัดสายทิ้งทันทีพร้อมกับปิดเครื่องไปเลยเพราะมั่นใจว่าวรัชยาต้องกระหน่ำโทร.เข้ามาอีกแน่นอน

เธอยอมรับว่าพลาดตรงจุดนี้ที่ไม่รู้ว่าเจ้านายของตัวเองเป็นใคร นั่นก็เพราะตอนส่งใบสมัครเธอไม่คิดว่าจะได้งานบริษัทนี้เลยด้วยซ้ำ เนื่องจากเงินเดือนที่ขอไปค่อนข้างสูงกว่าที่เก่าเกือบสองเท่า เธอจึงคิดว่าอย่างไรเสียก็คงไม่ได้งานที่นี่แน่นอน แต่ถ้าได้ขึ้นมาจริงก็ถือว่าตนโชคดีมาก และตอนส่งใบสมัครงานนั้นเธอก็ส่งไปหลายที่ ซึ่งเธอตั้งความหวังไว้กับอีกบริษัทหนึ่งมากกว่า

แต่พอรู้ว่าได้งานที่นี่ เธอก็พยายามหาข้อมูลของบริษัทนี้จากอินเทอเน็ต แต่ข้อมูลที่ได้มาส่วนใหญ่มักเป็นประวัติอันยาวนานของแบรนด์นาฬิกา ส่วนประวัติที่ว่าใครเป็นผู้นำเข้า หรือตัวแทนจำหน่ายในประเทศไทยแต่เพียงผู้เดียวนั้นก็มีแต่ชื่อของบริษัท ส่วนชื่อของผู้ก่อตั้งบริษัทนั้นเป็นผู้ชายที่ใช้ชื่อว่าโจเอล ชยังกูร ส่วนชื่อของประธานผู้บริหารคนปัจจุบันนั้นไม่มีปรากฏ มีเพียงกิตติกร ผู้จัดการฝ่ายการตลาดเท่านั้นที่ออกสื่อ และออกงานต่าง ๆ ในฐานะตัวแทนบริษัทอยู่เสมอ

ถ้าเธอรู้ว่าเจ้านายคือชินดนัย มีหรือที่เธอจะยอมทำงานที่นี่


****************************************

25/11/2561

เห็นคอมเมนต์หนึ่งบอกว่า มีแต่คนรักพี่ชิน หนิงนี่ขำเลย 5555 มีแต่คนรักจริงๆ ค่ะ รักจนอยากเอาไม้ฟาดแรง ๆ เลยใช่ไหมคะ อิอิ เอาน่าาาา ดูพี่เขาไปเรื่อยๆ ก่อนเนอะ คนเราไม่มีใครดีสุดขั้ว หรือชั่วสุดขีดหรอก ทุกคนมีดีมีเลวปะปนกันอยู่ในตัว อยู่ที่ว่าสามัญสำนึก หรือความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของใครจะมีน้ำหนักมากกว่า

คนที่เคยเลิกกันไป แม้จะจบไม่สวยเท่าไร แต่ถ้าเวลาผ่านไปแล้วได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง หนิงเชื่อว่ามีหลายคู่นะที่กลับมาคบกันอีก ถ้ามันถูกที่ถูกเวลา ความสัมพันธ์ก็อาจจะยาวนานและจริงจังกว่าที่คิดเพราะเอาความผิดพลาดจากอดีตมาปรับปรุงแก้ไข

ในขณะที่บางคู่ คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนม.ปลาย รักกันมาสิบกว่าปีไม่เคยมีเรื่องนอกใจจนได้แต่งงานกัน แต่แต่งไม่นานผช.เจอคนใหม่ก็ทิ้งคนเก่าไปแบบไม่สนใจอะไรทั้งนั้น สิบกว่าปีสู้ของใหม่ที่เจอแค่ไม่กี่เดือนไม่ได้ คนหมดรักหมดใจ ต่อให้เคยรักกันมานานแค่ไหน บทจะไปก็ไปไม่เหลียวหลังจริงๆ

เรื่องของความรัก เรื่องของจิตใจ บางทีก็เข้าใจยากค่ะ 

หนิงชอบอ่านเรื่องราวจากเพจจี G Strong ผู้หญิงสวยในโลกความจริง อ่านแล้วก็ปลงหลายอย่าง แม้บางเรื่องอ่านแล้วจิตตกไปหลายวันก็เถอะ แต่ก็ยังชอบอ่าน ใครติดตามเพจนี้เหมือนหนิงบ้างคะ บางทีก็สอนอะไรได้หลายอย่างเลยเนอะ

ปล. ขออวดหน่อยนะคะ เรื่องนี้จะได้เซ็นสัญญาเป็นละครช่อง 3 แล้วนะเธออออออ "มายาเสน่หา"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.216K ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1406 Waratchaya Uthum (@felize1822) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:22
    เราชื่อ วรัชยา ...
    #1406
    0
  2. #1024 k.am. (@kam0) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 11:28
    เลิกคบเลยมีเพื่อนแบบนี้
    #1024
    0
  3. #910 soramimi (@soramimi) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 05:24
    เขาจะกลับไปคบกันใหม่มันก็ไม่เกี่ยวกับหล่อนค่ะ ลำใยวีวี่
    #910
    0
  4. #850 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 08:11
    อยากจะตบยัยวีวี่ มาพูดจาเยี่ยงนี้ได้อย่างไร
    #850
    0
  5. #786 Book2 (@Book2) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 08:26
    เพืรอนอย่างวีวี่ทนคบทำอะไร งงเน้อ
    #786
    0
  6. #364 namymelody (@namymelody) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 23:48

    ว๊าววววว ยินดีด้วยค่ะ รอตามดูละครค่า
    #364
    0
  7. #322 leo_changfush (@leo_changfush) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 00:54
    ยินดีด้วยนะจ๊ะ พระนางขอเป็น
    หมากคิม ได้ป่ะ..อิอิ
    #322
    0
  8. #321 leo_changfush (@leo_changfush) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 00:50
    รอๆๆ จ๊ะ
    #321
    0
  9. #320 @pucky (@0812726556) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 21:54
    รออ่านนานแล้วน้า
    #320
    0
  10. #319 omeletom (@omeletom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 12:57
    ยินดีด้วยนะคะ รอดูเลย
    #319
    0
  11. #318 stupidainol (@stupidainol) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 09:26
    fool me once shame on you fool me twice shame on me!!!

    คนเราเจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือนิยาย

    นั่นแหละแต่นี่คือนิยายถ้าเป็นชีวิตจริงเหรอเหอๆ มันเคยนอกใจได้ครั้งนึง ครั้งที่23456789ก็ต้องมีอีก ไม่ให้ผ่านค่ะผู้คนนี้
    #318
    0
  12. #317 woranatvilathorn (@woranatvilathorn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 20:52

    จิงอ่ะ
    #317
    0
  13. #316 noone_else (@koikoy-sasori) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 20:39
    ยินดีด้วยนะคะ
    #316
    0
  14. #315 Andenoomz (@cheeranan10) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 17:24
    ยินดีด้วยนะค้าาาา ว้าวววว
    #315
    0
  15. #314 ploy_pns2 (@Ploy_PNS) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 16:52
    อีวีวี่นี่ไว้ใจไม่ได้...
    #314
    0
  16. #313 kittyapplesnow (@kittyapplesnow) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 08:38
    ลำใยนังวีวี่ รอค่ะ สู้ๆ
    #313
    0
  17. #312 ืNippy (@Thannaree499) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 08:03

    ยินดีด้วยค่ะไรท์

    #312
    0
  18. #311 Jinny Jintana (@jinny9999) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 06:08
    ว้าวววๆๆๆ ยินดีด้วยคร่่า
    #311
    0
  19. #310 Kann4455 (@Kann4455) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 05:37
    ดีใจด้วยจร้าาาาา ขออะไรอย่างนะคะ หนังทุกเรื่องของจรสจันทร์เราขออีบุ๊คด้วยนะคะ กราบบบบบบบบคะ
    #310
    0
  20. #309 hunmijuncq. (@ctokk) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 01:16
    ยินดีด้วยนะคะะะ
    #309
    0
  21. #308 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 23:38
    เค้าเคยเห็นด้วยแหละที่ไปคอมเมนท์

    เป็นแฟนเพจจีเช่นกัน
    #308
    0
  22. #307 aprilfuday (@aprilfuday) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 22:46

    ยินดีด้วยค่ะ
    #307
    0
  23. #306 Amore12 Amore (@amore12amore24) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 22:22
    ยินดีด้วยนะคะ
    #306
    0
  24. #304 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 21:56
    ยินดีด้วยค่าไรท์
    #304
    0
  25. #303 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 21:51

    ใช่เลยคุณหนิง แล้วยินดีด้วยคร้าาา
    #303
    0