เล่ห์หวนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,072,567 Views

  • 1,573 Comments

  • 11,693 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    24,582

    Overall
    1,072,567

ตอนที่ 18 : นาฬิกาไม่เดินถอยหลัง - 70% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1337 ครั้ง
    21 พ.ย. 61

"เชิญทางนี้ครับคุณชิน" ผู้จัดการหนุ่มผายมือเชิญให้ชินดนัยกับหญิงสาวที่มาด้วยกันไปนั่งที่ชุดรับรองแขก ทั้งสองคนจึงเดินไปตรงนั้น หลังจากนั่งเรียบร้อยแล้วชินดนัยจึงแนะนำจันทร์เจ้าให้อีกฝ่ายได้รู้จัก

"คุณเพชรครับ นี่คุณจันทร์เจ้า เป็นเลขาฯ คนใหม่ของผมเอง คุณจันทร์ นี่คุณพัชระ หรือเรียกคุณเพชรก็ได้ เขาเป็นผู้จัดการสาขานี้"

จันทร์เจ้ายกมือไหว้พัชระพร้อมกับยิ้มบาง ๆ ชายหนุ่มรับไหว้แล้วยิ้มตอบพลางลอบมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ เลขานุการคนใหม่ของท่านประธานดูนิ่งขรึมไว้ตัวแต่ไม่หยิ่งยโส ให้ความรู้สึกของความเป็นผู้ดี ซึ่งเขาคิดว่าบุคลิกแบบนี้จึงจะเหมาะสำหรับตำแหน่งเลขานุการของประธานบริษัทมากกว่าคนเดิม

"ผมพาคุณจันทร์เขามาที่นี่เพราะอยากให้เห็นภาพรวมทั้งหมดน่ะว่าเราทำงานกันยังไง มีขั้นตอนไหนบ้าง คุณจันทร์เขาเพิ่งมาทำงานกับผมได้ไม่กี่วันเองก็เลยคิดว่าพามาทำความรู้จักกับคุณเพชรไว้เลยดีกว่า เพราะอีกหน่อยต้องติดต่อกันบ่อย"

ชินดนัยบอกจุดประสงค์ของการมาที่นี่กับพัชระอีกครั้ง หลังจากที่ก่อนหน้านี้คุยกันทางโทรศัพท์แล้ว ซึ่งผู้จัดการหนุ่มก็พยักหน้ารับรู้พร้อมกับยิ้มให้เลขาฯ คนใหม่อย่างเป็นมิตรก่อนพูดว่า

"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมพาคุณจันทร์..." พัชระยังพูดไม่ทันจบประโยค ชินดนัยก็ชิงพูดขึ้นก่อน

"ผมจะเป็นคนพาคุณจันทร์ทัวร์ในช็อปเองเพราะคงต้องมีการอธิบายบางจุดละเอียดหน่อย คุณเพชรคอยอยู่รับรองลูกค้าดีกว่า" ชินดนัยยิ้มมุมปาก ประโยคที่ฟังดูเหมือนเป็นการออกคำสั่งกลาย ๆ นั้นทำเอาผู้จัดการหนุ่มถึงกับพูดอะไรไม่ออกนอกจากพยักหน้ารับแล้วคลี่ยิ้มให้เป็นธรรมชาติมากที่สุด

"ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนคุณชินดีกว่า มีอะไรก็เรียกผมได้เลยนะครับ"

พัชระลุกขึ้นอย่างรู้งาน แม้ในใจมีแต่ความสงสัยกับพฤติกรรมแปลก ๆ ของผู้เป็นนายที่ลงทุนพาเลขาฯ ส่วนตัวมาทัวร์ในโชว์รูม หนำซ้ำยังเป็นคนคอยอธิบายการทำงานด้วยตัวเองอีก ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยลงมายุ่งกับเรื่องหยุมหยิมแบบนี้ แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพในฐานะผู้จัดการ เขาจึงต้องเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ในใจ ไม่แสดงออกถึงความอยากรู้ทางสีหน้าและแววตาให้พนักงานคนอื่นในร้านสังเกตเห็น

ชินดนัยพยักหน้าเรียกให้จันทร์เจ้าเดินตามไปที่ตู้โชว์นาฬิกาที่ฝังเข้ากับผนังที่อยู่ใกล้ที่สุด ตู้โชว์แต่ละตู้จะมีนาฬิกาหนึ่งหรือสองเรือนจัดวางไว้อยู่ในนั้น หญิงสาวหยุดยืนหน้าตู้แล้วมองสิ่งประดิษฐ์นั้นผ่านกระจกนิรภัย ซึ่งจัดว่าเป็นงานศิลป์ชั้นยอดในรูปแบบของนาฬิกาข้อมือ

"อย่างที่จันทร์เคยรู้อยู่แล้วว่านาฬิกาของเราจะเป็นงานทำด้วยมือทั้งหมด และทุกขั้นตอนในการผลิตนั้น ต่อให้เป็นแค่ฟันเฟืองเล็ก ๆ เราก็พิถีพิถันมาก นาฬิกาบางรุ่น เราต้องใช้คนทำถึงห้าสิบกว่าคน กลไกของบางรุ่นก็มีส่วนประกอบมากถึงสองพันกว่าชิ้น เพราะฉะนั้นหากใครต้องการเป็นเจ้าของนาฬิกายี่ห้อนี้สักเรือน ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะได้ของกลับไปเลย เพราะเราต้องสั่งผลิตเรือนต่อเรือน"

ชายหนุ่มพูดพลางเดินไปอีกตู้โดยมีหญิงสาวคอยเดินตาม ซึ่งคราวนี้เป็นตู้ที่ตั้งอยู่กลางร้าน และมีนาฬิกาหลายรุ่นวางเรียงอยู่ในนั้น เขาก้มลงมองแล้วพูดว่า

"ยิ่งรุ่นไหนที่เป็นที่นิยมก็จะรอคิวนานหน่อย รอกันเป็นปีสองปีกว่าจะได้ครอบครอง"

"ลูกค้าส่วนใหญ่เข้าใจใช่ไหมคะว่าต้องรอนานขนาดนั้น" หญิงสาวถามอย่างสงสัย เพราะตอนนั้นที่ตนได้มาใส่ติดข้อมือก็เป็นของมือสอง แต่กระนั้นราคาของมันก็ยังหลายแสน

"ส่วนใหญ่คนที่มาเป็นลูกค้าของที่นี่ มักจะเล่นหรือสะสมนาฬิกากันอยู่แล้ว ก็จะเข้าใจว่ายี่ห้อนี้ต้องสั่งทำเท่านั้น นาฬิกาของเราจะไม่มีการผลิตออกมาหลายเรือนแล้ววางขายเรียงกันเป็นตับเหมือนบางยี่ห้อ หากใครอยากได้ของเร็ว จ่ายเงินปุ๊บได้ของปั๊บก็ต้องไปซื้อมือสองเอา แต่คนที่เขาอยากได้มือหนึ่งจริง ๆ เขาจะรอกันได้"

ชินดนัยหันไปมองรอบตัวว่ามีคนอื่นอยู่ใกล้หรือไม่ ครั้นพอเห็นว่าไม่มีใครเขาจึงหันไปหาหญิงสาวที่ยืนข้างกายแล้วลดเสียงเบาลงให้ได้ยินกันแค่สองคน

"ของบางอย่างถ้ามันคุ้มค่ากับการรอคอย ต่อให้รอหนึ่งปีหรือสองปียังไงก็รอได้อยู่แล้ว ก็เหมือนคนเรานั่นแหละ ถ้าคน ๆ นั้นควรค่าแก่การให้นึกถึงและรอคอย ต่อให้ต้องใช้เวลากี่ปีก็รอได้เสมอ"

จันทร์เจ้ามองเขาด้วยหางตาแล้วพูดกลับไปเบา ๆ เช่นกัน

"แต่ก็ต้องไม่ลืมถามคน ๆ นั้นด้วยนะคะว่าเขาอยากให้รอไหม บางทีเขาอาจจะอยากให้เป็นเส้นขนานกันไปตลอดชีวิตก็ได้นะคะ"

"ก็ไม่เป็นไร" เขายักไหล่อย่างไม่ยี่หระก่อนพูดต่อ

"เพราะพี่จะเอาปากกาลากเส้นขึ้นมาใหม่ให้เส้นขนานสองเส้นมันมาบรรจบกัน" เขาพูดพลางทำท่าประกอบ ขณะที่หญิงสาวนั้นหัวคิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยอย่างไม่สบอารมณ์ แต่น้ำเสียงของเธอก็ยังคงความเรียบเรื่อยอยู่

"เขียนได้ก็ลบได้ค่ะ ที่โต๊ะมีลิควิด และถ้ายังมือบอนเขียนอีกก็หักปากกาทิ้งซะก็สิ้นเรื่อง"

ชินดนัยเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับอมยิ้มมุมปาก จากนั้นก็เอียงศีรษะเข้าไปใกล้เธออีกนิดแล้วพูดเบา ๆ "ดุจัง กลัวนะเนี่ย"

หญิงสาวทำเสียงฮึเบา ๆ แล้วเดินหนีไปอีกด้านของตู้โชว์ ซึ่งฝั่งนั้นเป็นนาฬิกาสำหรับผู้หญิง สายตาของจันทร์เจ้าจับจ้องไปที่นาฬิกาเรือนหนึ่งไม่วางตา และชายหนุ่มก็สังเกตเห็นเช่นกัน

"รุ่นนี้ขายดีที่สุด ตอนนี้ยอดสั่งจองอยู่ที่สามร้อยกว่า ซึ่งแน่นอนว่าจะรับนาฬิกาได้ก็ต้องรอประมาณปีครึ่ง" เขาจำได้ว่าจันทร์เจ้าก็มีนาฬิกายี่ห้อนี้อยู่เรือนหนึ่งเช่นกัน และเป็นรุ่นเดียวกับที่หญิงสาวกำลังมองอยู่ เพียงแต่ตอนนั้นเขาไม่เคยบอกใครว่าครอบครัวทำธุรกิจอะไร เวลามีคนถามเขาก็บอกแค่ว่าที่บ้านเปิดร้านขายนาฬิกา

"ตอนนี้ราคาเท่าไรแล้วคะ" เธอถามขึ้นโดยที่สายตาไม่ละไปจากนาฬิกาเรือนนั้น

"รุ่นธรรมดาอยู่ที่หกแสนกว่า แต่ถ้าเป็นโรสโกลด์จะอยู่ที่หนึ่งล้านหนึ่ง"

ชินดนัยตอบเสียงนุ่ม ยิ่งเห็นสายตาที่มีแต่ความระลึกถึงของหญิงสาวแล้วเขาก็อดสงสารเธอไม่ได้ แต่ขณะเดียวกันเขาก็นับถือในความเข้มแข็งของเธอด้วย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านาฬิกาที่เขาเคยเห็นเรือนนั้น ป่านนี้คงถูกขายทอดตลาดไปแล้ว

เขาไม่กล้าละลาบละล้วงถามเรื่องครอบครัวของเธอ เพราะไม่อยากให้จันทร์เจ้ามองว่าตนไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว อีกทั้งเรื่องครอบครัวล้มละลายแบบนี้หญิงสาวคงไม่ต้องการพูดถึงเท่าไรนัก

"รุ่นนี้พวกดาราหรือไฮโซแถวหน้าของเมืองไทยฮิตกันมาก แต่เวลาที่มีคนใส่ชนกันกลับไม่ดูเกร่อ ถ้าเปรียบเป็นกระเป๋าก็คงเหมือนชาแนลหรือแอร์เมสนะคะ"

"ใช่ เพราะนาฬิกาของเราไม่เคยลดราคา มีแต่ขึ้นราคา ถ้ามีตำหนิหรือข้อผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว ทางผู้ผลิตจะทำใหม่ทันที ยิ่งบางรุ่นที่ไม่ผลิตแล้วก็ยิ่งแพง ราคามีแต่ทะยานขึ้น เขาถึงได้บอกไงว่าเก็บไว้เป็นมรดกส่งต่อให้ลูกหลานได้"

เขาพูดพลางบุ้ยหน้าไปทางผู้ชายอายุประมาณสี่สิบแต่งตัวภูมิฐานคนหนึ่งที่นั่งรออยู่ในห้องรับรอง

"เห็นลูกค้าคนนั้นไหม เขามารับนาฬิกาที่สั่งไว้ซึ่งนับเป็นเรือนที่หกแล้วที่ซื้อไปจากที่นี่ เขาบอกว่าชอบสะสมนาฬิกาเพราะกะจะเอาไว้เป็นทรัพย์สินในมรดกด้วย"

จันทร์เจ้าพยักหน้ารับรู้เพราะเข้าใจดี ตอนที่บ้านของเธอต้องนำทรัพย์สินมีค่าออกขายทอดตลาดเพื่อใช้หนี้ เฉพาะนาฬิกาสะสมของบิดาก็ขายได้มากถึงสิบกว่าล้าน ส่วนนาฬิกาของเธอกับพี่สาวนั้นขายได้ล้านกว่าบาท ซึ่งเงินก้อนนั้นเธอฝากธนาคารไว้เป็นค่าเล่าเรียนของพราวนภา

"แต่จะว่าไป ต่อให้ของมีราคาแพงแค่ไหน ก็ต้องมีวันที่มันจะเสียบ้าง เราจึงมีศูนย์บริการสำหรับซ่อมหรือเปลี่ยนอะไหล่ที่นี่ด้วย ไม่ต้องส่งไปซ่อมถึงเมืองนอก แต่ถ้าเปลี่ยนอะไหล่ยังไงก็ต้องรอของจากทางเมืองนอกส่งมาอยู่ดี"

จากนั้นชายหนุ่มก็พาจันทร์เจ้าเดินดูนาฬิการุ่นต่าง ๆ พร้อมกับอธิบายกลไกการทำงานของแต่ละรุ่นให้ฟังอย่างละเอียด รวมไปถึงให้เธอสัมผัสและหยิบขึ้นมาดูใกล้ ๆ ได้โดยก่อนที่จะแตะต้องนาฬิกาเหล่านั้น หญิงสาวต้องสวมถุงมือสีขาวของทางร้านก่อน

กว่าจะเสร็จจากการดูการทำงานในส่วนต่าง ๆ ของโชว์รูมรวมไปถึงการทำความรู้จักกับนาฬิกาแต่ละรุ่น เวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงครึ่ง ชินดนัยจึงถือโอกาสชวนจันทร์เจ้ากินมื้อกลางวันด้วยกันที่นี่

"กินอะไรกันดีหนูจันทร์ เที่ยงกว่าแล้วคนกำลังเยอะเลยล่ะ แต่พี่หิวมากเลยเนี่ยเมื่อเช้าดื่มกาแฟมาแค่แก้วเดียวเอง" เขาพูดพลางลูบท้องไปด้วย แต่จันทร์เจ้าเบือนหน้ามองไปทางอื่นเพราะทั้งคำพูดและเหตุการณ์ตอนนี้คล้ายคลึงกับอดีตที่ผ่านมาราวกับเดจาวู

"พี่ว่าเราเดินไปดูร้านอาหารข้างในกันดีกว่าไหม ตรงนี้คนเยอะเกิน ขี้เกียจรอ" เขาหันไปถามความเห็น

"ค่ะ" หญิงสาวตอบเขาสั้น ๆ แล้วเดินเยื้องไปทางด้านหลังเขาเล็กน้อย แต่ชินดนัยกลับชะลอฝีเท้าให้เดินช้าลงเพื่อจะได้เดินไปพร้อมกับเธอ จนในที่สุดคนทั้งคู่ก็เดินอยู่ในระดับเดียวกัน

ทว่าการเดินไปด้วยกันของทั้งสองคนนั้นได้ตกอยู่ในสายตาของใครบางคนเข้าโดยบังเอิญ

"นั่นมันยายจันทร์นี่นา เดินอยู่กับใครน่ะ" คนพูดเพ่งมองชายหนุ่มที่เดินอยู่กับจันทร์เจ้า เพื่อนสนิท ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นชัดเต็มสองตาว่าผู้ชายคนนั้นคือใคร

"พี่ชิน! ทำไมยายจันทร์มาอยู่กับพี่ชินได้"


*****************************************

21/11/2561

ความจริงจะอัปตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ แต่...อิฉันลืมจ่ายค่าเน็ตค่ะคุณณณณณ ถูกมันตัดเน็ตสิค้าาาา 5555

บอกตามตรงนะคะว่า....อาจจะจบไม่ทันก่อนปีใหม่นะเนี่ย (รู้สึกผิด) เพราะเหลืออีกตั้งเยอะแน่ะ แต่ก็จะพยายามปั่นๆๆๆ ให้ได้เยอะที่สุดแล้วกันนะคะ แอบอิจฉาคนทำงานเร็วจังเลย เขาทำยังไงกันทำไมถึงปั่นงานได้วันละสิบยี่สิบหน้า มี How to สอนไหม T_T

ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.337K ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #1477 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:36

    นางมารมาแล้วค่าาาา

    #1477
    0
  2. #849 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 08:00
    แหมๆพี่ชิน

    ยัยเพื่อนตัวดีของหนูจันทร์ใช่มั๊ย
    #849
    0
  3. #666 Phornkamon (@Berriest) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 07:51
    วีวี่แน่
    #666
    0
  4. #323 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 20:22
    ไรท์ไม่ต้องกดดันตัวเองให้จบก่อนปีใหม่หรอกค่ะ เอาตามธรรมชาติน๊าาา ลีลาการเขียนดี เพลินๆ รอไหวค่ะ
    #323
    0
  5. #294 pu_peee (@pu_peee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 21:53
    555 ใครๆๆๆ????ใครคะกำลังจะมาเนี่ย
    #294
    0
  6. #293 Anchalee19 (@Anchalee19) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 20:08
    สงสารหนูจันทร์
    #293
    0
  7. #291 Pookie (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 20:55

    การได้ต่อปากต่อคำกับหนูจันทร์ดูเหมือนจะเป็นเรื่องสนุกสนานของคุณชินนะคะ ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย

    สงสารแต่หนูจันทร์ที่ถูกล้อเล่นกับความรู้สึกเรื่อยมา

    ผู้กระทำกับผู้ถูกกระทำ ความรู้สึกมันต่างกันนะ

    #291
    1
    • #291-1 kkracomkaew (@kkracomkaew) (จากตอนที่ 18)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:22
      เห็นด้วยค่ะ
      #291-1
  8. #290 ติดตาม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 18:42

    แก้วร้าวกู้ยาก พี่ชินเหนื่อยและอดทนวนๆ ไปเลย หุๆ

    #290
    0
  9. #288 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 12:19
    ปล่อยให้อิพี่ชินรอวนไป
    #288
    0
  10. #287 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 09:02
    รอดูพี่ชินไปยาวๆ นะคะ
    #287
    0
  11. #286 juthamardsan (@juthamardsan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 08:46

    สนุกดีค่ะ แต่ไม่รักไม่หลงเท่าอิพี่เดช รายนั้นห่ามมาก รักเลยตั้งแต่ตอนแรก ฮาาาาา

    #286
    0
  12. #284 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 05:43
    พี่ชินต้องเจอ
    องครักษ์พิทักษ์
    น้องจันทร์แน่นอน
    #284
    0
  13. #283 My_babyboy (@baby_boo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 22:58
    ถึงจะแอบหมั่นไส้พี่ชิน แต่การที่พี่ชินรับรู้ถึงความเศร้าและแคร์ความรู้สึกหนูจันทร์มากขึ้น ก็ขอเทคะแนนให้นิดหน่อยละกัน หึหึ
    #283
    0
  14. #282 Plengg pleng (@ttppss) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 22:29
    รอจ้าาา
    #282
    0
  15. #281 sawutdipab (@sawutdipab) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 21:43
    รีบปั่นมาลงเลยน้าาา..กำลังสนุก
    #281
    0
  16. #280 wapeefai (@wapeefai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 21:15
    รอต่อนะค่ะ (แอบคิดว่าเป็นเพื่อนคนที่ชอบยกตัวแข่งกับหนูจันทร์)
    #280
    0
  17. #279 ploy_pns2 (@Ploy_PNS) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 21:11
    อย่าบอกนะ...ยัย...
    #279
    0