นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

OS Bungou Stray dogs – I need you {Akutagawa x Dazai}

โดย Blue Jasper

ทำไมผมต้องรักคุณแม้รู้ดีว่าต้องเจ็บปวด? - I need you , BTS

ยอดวิวรวม

1,109

ยอดวิวเดือนนี้

6

ยอดวิวรวม


1,109

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


67
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 ธ.ค. 59 / 19:40 น.
นิยาย OS Bungou Stray dogs – I need you {Akutagawa x Dazai}

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 ธ.ค. 59 / 19:40


Fall (everything)

흩어지

ทุกสิ่งทุกอย่างได้พังทลายลงไปแล้ว

               

ที่นี่คือที่ไหน?

            ใต้น้ำ?

                ภายใต้ความมืดมิด ร่างสูงลืมตาโพลง กระตุกเฮือก มวลน้ำทะลักเข้าสู่ปอดบีบอัดจนรู้สึกเหมือนปอดฉีก สองมือสองขาขยับควบคุมทิศทางให้ร่างกายซึ่งเหลืออากาศเพียงน้อยนิดขึ้นสู่ผิวน้ำที่เลือนลางอยู่ด้านบน พลันสายตาเหลือบไปเห็นร่างของใครกำลังจมดิ่งอยู่ด้านข้าง

                เด็กคนนั้น?

            เบื้องหน้าของอาคุตางาวะคือใครคนหนึ่งว่ายตรงไปยังร่างไร้สติ ดวงตาสองคู่สบกัน ความเยียบเย็นยิ่งกว่าแม่น้ำสายนี้ทิ่มแทงเสียจนชายหนุ่มไร้เรี่ยวแรงจะดิ้นรน

                อาคุตางาวะสำลัก อากาศที่เหลือเพียงน้อยนิดแปรเปลี่ยนเป็นฟองอากาศ แขนขาไร้เรี่ยวแรง หยุดแหวกว่าย ปล่อยร่างทั้งร่างจมดิ่งสู่ก้นบึ้งท้องน้ำ ภาพสุดท้ายที่มองเห็นคือใครคนนั้นกำลังพาร่างของอัทสึชิขึ้นสู่พื้นดิน

 

그만할래 이제 가져

ผมอยากจะหยุด ผมไม่ต้องการคุณแล้ว

못하겠어 같아서

ผมทำไม่ได้ มันบ้าบอเหลือเกิน

 

            เฮือก!

            “แค่กๆ” อาคุตางาวะสะดุ้ง ลุกพรวดขึ้นมานั่ง ไอขับน้ำที่หลงเหลืออยู่ในปอดออกมา ชายหนุ่มมองไปรอบๆอย่างไม่เข้าใจ เขาควรจะตายไปแล้วอยู่ที่ก้นบึ้งแม่น้ำสายใหญ่ตรงหน้า

                หรือว่า?

                หัวใจเต้นแรงคล้ายดั่งว่ามันพึ่งได้ทำงานเป็นครั้งแรก

                “รุ่นพี่คะ!

                เสียงของคนที่ไม่ได้คาดหวังปิดการทำงานของหัวใจลงอีกครั้ง

                นั่นสินะ คนๆนั้นจะมาช่วยเขาได้ยังไง ป่านนี้ก็คงพาอัทสึชิกลับไปยังสำนักงานนักสืบพาเด็กคนนั้นกลับไปทั้งๆที่รู้ว่าเขากำลังจะตาย

                 อาคุตางาวะลุกขึ้นตามแรงพยุงของรุ่นน้องสาว แม้ขาสองข้างจะไร้เรี่ยวแรง แม้ขอบตาจะร้อนผะผ่าว แม้หัวใจจะถูกขยี้แหลกเหลวไม่มีชิ้นดี แม้รู้ดีว่าผู้ชายคนนั้นเย็นชาอย่างเหลือร้าย

                แต่เศษหัวใจเหลือๆก็ยังคงเฝ้ารัก

 

But you’re my everything (You’re my)

แต่คุณคือทุกๆอย่างของผม

제발 꺼져 huh

ได้โปรดจากไปเถอะนะ

 

                ดะไซยืนกอดอกอยู่ที่สะพาน ด้านหลังคือพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังลับขอบฟ้า หยดน้ำไหลจากไรผมตกลงไปตามแนวผ้าหยดกระทบพื้นผ่านชายเสื้อคลุม ดวงตาจับจ้องไปยังคู่ชายหญิงที่อยู่บนริมแม่น้ำ รอยยิ้มเยาะผุดขึ้นที่ริมฝีปาก คงมีเพียงเจ้าตัวที่รู้ว่ายิ้มครั้งนี้ดะไซเยาะเย้ยตัวเขาเอง

                ไหนเลยเขาจะปล่อยอาคุตางาวะตายต่อหน้าต่อตาได้?

            แต่เพราะเส้นทางของเขาและอีกฝ่ายไม่อาจมีวันบรรจบ ดะไซจึงไม่อาจให้อดีตลูกน้องคนสนิทรับรู้เบื้องหลังภาพลวงตาของทานิซากิได้ เขาไม่อาจให้อาคุตางาวะรู้ได้ว่าเขาดึงอัทสึชิขึ้นฝั่ง

                และกระโดดตามอีกฝ่ายลงไป

                ดะไซหัวเราะ ช่างเป็นเสียงหัวเราะที่แม้แต่พระเจ้าได้ยินก็ยังต้องหลั่งน้ำตา

               

 

미안해 (I hate u)

ผมขอโทษ (ผมเกลียดคุณ)

           

            “ไม่บอกเขาว่าอยู่ตรงนี้มาสามวันแล้วจะดีหรอ?” ดะไซยิ้มมุมปากเช่นทุกทีให้กับข้อความของคุนิคิดะ มองลอดช่องหน้าต่างห้องพักฟื้นของพวกพอร์ตมาเฟีย อาคุตางาวะยังคงนอนหลับสนิทอยู่ตรงนั้น

                ดะไซบอกตัวเองว่ามันดีแล้ว

 

사랑해 (I hate u)

ผมรักคุณ (ผมเกลียดคุณ)

 

            อาคุตางาวะถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ของวัน ดวงตาเหม่อลอยไร้จุดโฟกัส เขากินไม่ได้ นอนก็ไม่หลับ ไม่ว่ายามหลับหรือลืมตา กลางวันหรือกลางคืน โดดเดี่ยวหรือรายล้อมด้วยลูกน้อง ภาพที่เขาเห็นมีเพียงดวงตาเย็นชาคู่นั้น เขานึกชิงชังชายผู้นั้นนัก มือที่เต็มไปด้วยสายระโยงระยางยกขึ้นมาแตะเบาๆที่หน้าอกข้างซ้าย

                แล้วชายหนุ่มก็เริ่มต้นร้องไห้

 

용서해

อภัยให้ผมด้วย

 

            เพียงน้ำตาหยดหนึ่งกระทบที่ผ้าห่ม ดะไซหันหลังกลับพิงกำแพง มือสองข้างกำเข้าหากัน เจ้าสิ่งที่เต้นอยู่ในอกข้างซ้ายร่ำร้องคล้ายรู้ว่าคู่ของมันกำลังร่ำไห้ เขารู้สาเหตุที่อาคุตางาวะเสียน้ำตาเป็นอย่างดี ไม่ใช่เพราะเจ็บปวดจากบาดแผล ไม่ใช่เพราะหวาดกลัวความตายดะไซยกมือที่สั่นเทิ้มมาแตะที่ริมฝีปาก ฟันคมๆกัดเข้าที่หลังมือ

                ดะไซสะอื้น

                 

다칠 알면서 자꾸 니가 필요해

ทำไมผมยังต้องการคุณทั้งที่รู้ว่าต้องร้าวราน

            อาคุตางาวะหลับลงไปอีกครั้งเพราะความเหนื่อยอ่อน หากในความฝันเขาเห็นดะไซ เพราะถ้าไม่ใช่ความฝัน เป็นไปได้หรือว่าคนที่ทิ้งเขาให้ตายอย่างเดียวดายจะมาเยี่ยมเยียน

                ในความฝัน ดะไซกอบกุมมือเขา จุมพิตที่หลังมือ ปลอบประโลมคำหวานที่ข้างหูไม่ให้ร่ำไห้ ปลอบประโลมว่าทุกสิ่งเป็นเพียงฝันร้าย เมื่อตื่นขึ้นมาเขาจะพบดะไซนอนอยู่เคียงกันอีกครั้งเหมือนวันวาน

                ในความฝัน ดะไซบอกกับเขาว่าภาพที่เห็นคือภาพลวงของทานิซากิ

                ในความฝัน ดะไซบอกว่าตัวเองกระโดดตามเขาลงแม่น้ำสายนั้น

                ในความฝัน ดะไซจุมพิตที่หน้าผากอย่างที่ชอบทำ

               

                แสงแดดแยงตาปลุกคนบาดเจ็บให้ได้สติ อาคุตางาวะกะพริบตาหลายที หัวใจอิ่มเอมแม้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงความฝัน เขายิ้ม เป็นยิ้มที่ขมขื่น ยิ้มให้กับความโง่งมของหัวใจที่ไม่มีวันเลิกภักดีแม้จะถูกทอดทิ้งให้สิ้นสูญลมหายใจเพียงลำพังอีกกี่พันครั้งก็ตาม 

            


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

*TALK*


ช่วงนี้ไปติ่งมังงะเรื่องคณะประพันธกรจรจัดค่ะ UvU 

อันที่จริงชอบนักเขียนญี่ปุ่นอย่างอาคุตางาวะกับดะไซอยู่แล้ว บังเอิญมาอ่านมังงะแล้วชอบสองคนนี้พอดีด้วยก็เลยลั่นฟิ---

(แนะนำสูญสิ้นความเป็นคนของดะไซกับฉากนรกของอาคุตางาวะค่ะ ดีต่อใจเรามากๆ)

คือจริงๆดะไซติ่ง(...)อาคุมาก พอในมังงะเอามากลับกันแล้วรู้สึกก๊าวค่ะ (...) ยังไงก็ฝากเรือลำน้อยๆไว้ด้วยนะคะ 

อ้อ อีกเรื่องหนึ่ง ตอนที่อ่านรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของคนสองคนนี้มันดูเหมาะกับเพลงนี้ยังไงก็ไม่รู้ ทั้งรักทั้งเกลียดก็เลยใส่มาค่ะ เพลงเพราะมากนะคะ เราชอบมากเลย ฮือ <3 

ยังไงก็แวะมาติ่งด้วยกันได้นะคะ ขอบคุณที่แวะเข้ามาค่ะ <3


***ขอโทษที่หายไปนะคะ ทุกคนคงจะทราบใช่มั้ยคะว่าเกิดอะไรขึ้นกัน UvU ยังไงก็อย่าไปอุดหนุนแอปแบบนั้นกันเลยนะคะ <3***

ผลงานอื่นๆ ของ Blue Jasper

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Fic788
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 21:18

    ชอบมากๆค่ะ แต่งได้ดีจัง เราก็ชอบคู่นี้เหมือนกันค่ะ มันดีต่อใจ:;__;; ดีใจที่มีคนลงเรือนี้นะคะ พายไปด้วยกันค่ะ ฮือออ

    #5
    0
  2. วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 23:51
    ชอบมากเลยค่ะ แงง;//-//;
    ชอบภาษากับการบรรยายมาก สื่อความได้ดีสุดๆเลยค่ะ!
    อ่านจบแล้วมีความสุขและปวดตับไปพร้อมๆกันแบบไม่น่าเชื่อ?
    #4
    0
  3. #3 luisme
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 22:49
    ส่วนตัวเรา main Dazai x Atsushi x Akutagawa ค่ะ
    แต่ Dazai x Akutagawa ก็โอเค <3
    เด็กๆ ของดาไซซังมันดีต่อใจ >///<

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2559 / 22:50
    #3
    0
  4. #2 นัทสึเมะ ยูกิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 19:36
    อาคุตางาวะเป็นฝ่ายรุกหรือค่ะ เห็นตรงชื่อเรื่อง....
    #2
    1
    • #2-1 CosbB(จากตอนที่ 1)
      16 พฤศจิกายน 2559 / 20:02
      ตอนแรกเราอ่านในมังงัเราว่านางเมะค่ะ แต่เขียนไปเขียนมา UvU แล้วแต่เลยค่ะ๕๕๕๕๕๕๕
      #2-1
  5. #1 silverlz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:37
    ติ่งด้วย แต่งอีกเลยค่ะ><
    #1
    0