คัดลอกลิงก์เเล้ว

[FICLET 2JUN] Hey! Darling [DoojunxJunhyung]

โดย Ninelives

ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือแต่ทว่าดีไม่น้อยเลยที่เป็นแบบนี้

ยอดวิวรวม

782

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


782

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  28 มี.ค. 56 / 01:39 น.
นิยาย [FICLET 2JUN] Hey! Darling [DoojunxJunhyung] [FICLET 2JUN] Hey! Darling [DoojunxJunhyung] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Duck- ร้านค้าแจกธีมบทความFly
 


Talk About My Fiction

ฟิคเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ ชายรักชาย หากผู้ใดที่พบเห็นหรือหลุดรอดเข้ามาแล้วรับไม่ได้กด X ตัวใหญ่ๆ ที่มุมขวาสุดของหน้าจอคอมหรือจะไอแพดไอโฟนไอพอดอะไรก็แล้วแต่ออกไปได้เลยเด้อ

ฟิคเรื่องนี้มีภาษาและคำพูดที่หยาบคายเล็กน้อย? เพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่าน

ฟิคเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อนสนอง Need ของผู้แต่งเองไม่ได้มีเจตนาล่วงเกินหรือกล่าวอ้างศิลปินคนใดให้เกิดความเสียหาย ทั้งหมดทั้งสิ้นเกิดจากจินตนาการของผู้แต่งเองล้วนๆ

 

 

การคอมเม้นท์ติชมเล็กๆ น้อยๆ ถือเป็นการช่วยให้ผู้แต่งมีการพัฒนาฝีมือที่ดีขึ้น

 

PS.หากผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้


________________________________________

 

ขอขอบคุณธีมสวยๆ จาก

แจกธรมบทความ

อขอบคุณเพลงเพราะๆ จาก

 www.youtube.com
 

음악중심 Infinite - In the summer, 인피니트 - 그 해 여름



MBCkpop·

แวะไปฟังเพลงเพราะๆ ซัก 1 เพลงในไอดี

 
 
talking

เนื้อเรื่อง อัปเดต 28 มี.ค. 56 / 01:39


Title : Hey! Darling

Status : Ficlet

Pairing : Doojun x Junhyung

Rating : PG 

 


____________________________________________________________


เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนที่ร่างเพรียวของยงจุนฮยองก้าวเข้ามาในหอพักที่เขาพักอยู่ปิดประตูลงกอนแผ่วเบาค่อยๆ ย่องผ่านกองรองเท้าที่สุมอยู่หน้าประตูเข้าเขตแดนของห้องนั่งเล่นกวาดสายตามองเพ่งไปที่พื้นห้องสะดุดกับก้อนกลมๆ ใต้ผ้าห่มบนพื้นห้อง

 

ใครมานอนตรงนี้วะเนี่ยบ่นงุบงิบๆ เดินหาววอดๆ ไปจับลูกบิดประตูเตรียมจะบิดแล้วเปิดมันออกเพื่อก้าวเข้าไปในห้องนอนที่มีเตียงหนานุ่มวางรออยู่ แต่แล้วเสียงออดอ้อนจากก้อนกลมๆ กลางห้องก็ทำให้จุนฮยองต้องเหลียวหลังกลับไปมอง

 

ฮยองกลับมาแล้วหรอ

 

อื้อขานรับสั้นๆ ปล่อยมือจากลูกบิดแล้วเดินไปนั่งยองๆ ข้างๆ มักเน่ที่นอนกระพริบตาปริบๆ ส่งยิ้มหวานให้

 

เหนื่อยมั้ยฮยองกินข้าวมายังอ่ะ

 

กินแล้วเหนื่อยสุดๆ แล้วทำไมนายมานอนตรงนี้เนี่ยทำไมไม่ไปนอนในห้องเปลี่ยนจากท่านั่งยองๆ เป็นนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นขมวดคิ้วมุ่นกับอาการยิ้มแก้มปริของน้องเล็ก

 

ยิ้มอะไร

 

ก็ผมโดนนูน่าแย่งที่นอนอ่ะตอนแรกนูน่าจะนอนเตียงฮยองแต่พวกผมไม่ยอมผมก็ไม่ยอมผมเลยสละเตียงผมให้เค้าเด็กน้อยเอ่ยไปยิ้มไปเมื่อนึกถึงตอนที่พวกเขาทั้งคนพยายามกีดกันไม่ให้นูน่านอนเตียงของผู้ชายอินดี้คนนี้ ไม่วายใช้นิ้วโป้งลูบหลังมือนิ่มที่จับอยู่

 

แล้วทำไมนายไม่นอนเตียงฉันแทนละจุนฮยองคลี่ยิ้มแล้วกลั้วหัวเราะเบาๆ

 

ก็กลัวฮยองกลับมาแล้วไม่มีที่นอน

 

ฉันก็นอนนอกห้องไง

 

ไม่เอาอ่ะดึกแล้วฮยองไปนอนเถอะกลับมาเหนื่อยๆ หิวน้ำมั้ย

 

ไม่ละ

 

กู๊ดไนทฮยอง

 

อื้มเหมือนกันลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วพาตัวเองเข้าไปในห้องนอนเปิดและปิดประตูให้เบาที่สุด ถอดเสื้อโค้ทตัวหนาออกตามด้วยเสื้อแขนยาวสีขาวตัวโปรดและกางเกงยีนส์ตัวหลวมโครก เหลือเพียงแผ่นอกบางเรียบเนียนกับบ๊อกเซอร์สีฟ้า ขายาวก้าวขึ้นเตียงหยิบหมอนกับผ้าห่มและปิกาจูตัวบิ๊กบึ้มกอดไว้แนบอกหันหน้ากลับเข้าหาประตู

 

กลับมาแล้วหรอแล้วจะไปไหนน่ะจุนฮยองเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียกไว้

 

ไปนอนข้างนอก

 

ทำไมอ่ะ

 

สงสารน้องกะจะไปนอนเป็นเพื่อนนายก็นอนได้แล้วกู๊ด....แรงสวมกอดจากด้านหลังกลืนคำพูดของเขาให้หายไปลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดอยู่ที่ลำคอขาวผ่อง

 

แล้วฉันละ

 

ทำบ้าอะไรของนายปล่อยนะเว้ยจากตอนแรกที่กะจะแผดเสียงโวยวายเต็มที่ก็ต้องลดระดับเสียงลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีสมาชิกใหม่อย่างนูน่าอยู่ด้วย

 

ก็ฉันคิดถึงนายนี่พรุ่งนี้เช้าตื่นมาจะเจอนายรึเปล่าก็ไม่รู้คนอื่นๆ เขาก็คิดถึงนายนะกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูให้ได้ยินกันแค่สองคน แรงกอดกระชับจากอ้อมแขนก็มีเพิ่มมากขึ้นจนจุนฮยองเริ่มจะอึดอัด

 

ก็งานฉันยุ่งนี่

 

พรุ่งนี้ลางานแล้วไปเที่ยวกันมั้ยจุนฮยอง

 

กับนาย?

 

กับทุกคนนูน่าด้วย

 

ดูก่อนแล้วกันทีนี้ปล่อยได้หรือยังฉันจะได้ไปนอนเป็นเพื่อนดงอุน

 

อะไรก็ดงอุนตลอดแต่ก็เอาเถอะอย่างน้อยฉันก็ได้มากกว่ากอดดูจุนจูบซับลาดไหล่มนไล่ลงไปหาแผ่นหลังเนียยนัวเนียอยู่พักใหญ่โดยที่เจ้าของแผ่นหลังแค่ครางเบาๆ ในลำคอไม่ได้ขัดขืนหรือผลักไสแต่อย่างใด

                                                                                                                              

พอได้แล้วน่าดูจุนฉันง่วงจะตายอย่แล้ว

 

กู๊ดไนท์จุนฮยองยื่นใบหน้าหล่อเข้าใกล้พวงแก้มนุ่มในความมืดฝังจมูกลงหาความหอมแล้วผละออกกระโดดขึ้นเตียงของตัวเองไปแล้วนอนยิ้มร่ามองเพดานอย่างมีความสุข

 

ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือกล้ำกึ่งคำว่าคนรักกับมิตรภาพไม่ได้ทำให้ดูจุนและจุนฮยองหนักใจ ความรักย่อมเกิดจากมิตรภาพระยะเวลาและความผูกพันที่แน่นแฟ้น ต่างฝ่ายต่างพึงพอใจในสิ่งที่ได้รับ จุนฮยองอมยิ้มให้กับบานประตูแล้วเปิดออกไปพร้อมปิดลงอย่างเงียบเชียบ

 

ดงอุนทำไมยังไม่นอน

 

อ่าวฮยองออกมาทำไมอ่ะมักเน่ตัวสูงเด้งตัวลุกขึ้นนั่งแล้วปิดทีวีที่ฉายภาพตัวการ์ตูนสำหรับเด็ก ขวบอยู่

 

ออกมานอนเป็นเพื่อนนอนได้แล้วพรุ่งนี้ดูจุนมันจะพาไปเที่ยวจัดแจงที่นอนได้แล้วก็ล้มตัวลงนอนแผ่หรา

 

จริงอ่ะฮยอง

 

อื้ม

 

กู๊ดไนท์ฮยองผมกอดฮยองได้มั้ยล้มตัวลงนอนข้างๆ จุนฮยองเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนเช่นเดิม

 

ทำไมจะไม่ได้มักเน่ไม่รอช้ารีบคว้าตัวพี่ชายมากอดแน่นฝังใบหน้าลูกครึ่งลงกับแผ่นอกบางของพี่ชาย

 

ฮยองตัวเล็กจัง

 

เล็กซะที่ไหนเลิกพูดได้แล้วฉันง่วงแล้ว

 

ครับ

.

.

.

ดวงตาสวยกระพริบปริบๆ ปรับสายตาให้เข้ากับแสงแดดยามเช้าที่สาดเข้าตาเต็มๆ อ้าปากค้างเมื่อเห็นหัวฟูๆ กับหน้ายับๆ ของลีดเดอร์อย่างดูจุน

 

จุนฮยอง

 

อะไรกันทำไมวันนี้นายตื่นก่อนฉันเนี่ยไม่ได้ตอบคำถามแต่กลับบ่นเองซะมากกว่า จุนฮยองยกแขนของมักเน่ที่พาดเอวอยู่ออกลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิหัวกระเซอะกระเซิงหาววอดๆ แล้วจ้องหน้ายับๆ ของดูจุนด้วยสีหน้ากลั้นขำ

 

ยังจะพูดว่าอะไรอีกนะกอดกันกลมเลย

 

แล้วไงนี่มักเน่เลยนฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆจุนฮยองระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นไม่แคร์ว่าใครจะตื่นมาเอาหมอนหนุนหมอนกอดมาทุบหัวเพราะเขารู้ว่าอากาศสดใสยามเช้าแบบนี้พวกขี้เซาคงไม่ยอมตื่น แต่ดูเหมือนเขาจะลืมใครไปซักคนนะ นูน่าบงซอนยังไงละแต่ก็อย่างว่าหกใมงเช้าแบบนี้ต่อให้เป็นนูน่าก็ไม่ยอมตื่นหรอก

 

อิจฉาโว้ยยยยยยมานี่เลยนะจุนฮยองดูจุนฉุดมือของอีกคนให้เดินตามไปทางห้องน้ำผลักร่างเพรียวเบาๆ ให้เข้าไปข้างในก่อนจะลงมือล๊อคประตูแน่น แล้วหันมากอดอกยืนทำหน้าบึ้ง

 

เป็นอะไรไปดูจุนแก่แล้วนะยังจะทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้จุนฮยองเหยียดยิ้มมุมปากอย่างยั่วยวนเข้าประชิดตัวลีดเดอร์ หน้าขาเรียวยาวแนบชิดสนิทกัน วาดวงแขนขึ้นโอบรอบคอปลายจมูกรั้นสัมผัสเบาๆ ที่ปลายจมูกโด่งของอีกคนแค่ผิวเผิน ดูจุนยกยิ้มพอใจกับท่าทางที่ไม่ค่อยจะได้เห็นมากนักของจุนฮยอง

 

หึงหนะสิถามได้

 

ก็แค่กอดน้องเฉยๆ ฮยอนซึงมันยังกอดฉันเลยไม่เอาน่าอย่างอนสิเลื่อนใบหน้าคลอเคลียข้างแก้มเกือบนิ่ม(?) ฝังจมูกลงหอมแก้มหยอกเย้าให้เหยื่อตายใจ

 

นายนี่ร้อนแรงชะมัดจะยั่วกันรึไงมือคร้ามกดท้ายทอยของคนตัวเล็กกว่าไว้ กดจูบลงจุมพิตร้อนแรงบดเบียดริมฝีปาดแลกเปลี่ยนความร้อนในตัวกันอย่างไม่มีใครยอมใคร


-THE END-


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Ninelives จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 เมนหนูคือที่สุด><
    วันที่ 12 มีนาคม 2556 / 01:35
    สนุกดีจ๊ะ
    #1
    0