Sleep With Me, Free Breakfast [Yaoi]

ตอนที่ 3 : My love for you [อัพเพิ่ม]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51,900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,202 ครั้ง
    19 ก.พ. 62











-My love for you-





“ค่าเช่าเดือนละเท่านี้..” ป้าที่เป็นเจ้าของตึกแถวหนึ่งคูหาในตลาดชูโน้ตที่เขียนด้วยลายมือยึกยือขึ้น ปากเคี้ยวไม้จิ้มฟันจั๊บๆ “พื้นที่ด้านล่าง รวมชั้นลอย พักได้เลย ทำสัญญาจ่ายล่วงหน้าสามเดือน..ไหวไหม”

          อินทร์นิ่งคิดก่อนจะพยักหน้า แพงพอตัว ซ้ำร้ายยังไม่รู้เลยว่าจะไปรอดไหม เวลาเริ่มต้นทำกิจการอะไร มันมีค่าใช้จ่ายเยอะเสมอ ยิ่งขายข้าวแกงด้วยแล้ว กว่าจะคืนทุนคงต้องใช้เวลา

          ..ถ้ามันไปต่อไม่ไหว อย่างมากก็เจ๊งเท่านั้นเอง..

          “มีพวกโต๊ะเก่าๆ กับกองไม้เนื้ออ่อนอยู่ด้านหลัง ถ้าอยากใช้ก็ยกให้นะ วางทิ้งไว้ก็เกะกะ” ป้าบอก

          “ขอบคุณครับป้า” อินทร์ยิ้มรับ “ปลายอาทิตย์ผมจะโอนเงินให้” เขารีบร้อนทำสัญญา เพราะกลัวว่าป้าแกจะปล่อยให้คนอื่นมาเช่าแทน ถึงค่าเช่าจะเอาเรื่อง แต่ด้วยทำเลที่มีคนพลุกพล่านตลอดเวลา มันก็น่าลอง

          อินทร์เคยเป็นลูกจ้างมาหลายที่ ไม่เคยได้เป็นเจ้าของกิจการสักที ครั้งนี้คงต้องทำอะไรใหม่ๆบ้าง

          พูดคุยกันเสร็จ เขาก็กลับบ้านใหญ่ หิ้วผักกับเนื้อพะรุงพะรัง ตั้งใจจะช่วยทำมื้อเที่ยง เสร็จแล้วค่อยกลับไปคอนโดของคุณเชน

          “อิน..” เสียงเรียกดังมาจากห้องรับแขก

          “อ้าว..คุณชิน” เขายิ้มกว้าง “วันนี้กลับบ้านตั้งแต่หัววันเลยนะครับ”

          “ลาครึ่งวันน่ะ” ชินภัทรหายจากไข้หวัดแล้ว เขากลับไปทำงานเหมือนเดิม “กะว่าจะพาอินไปดูห้องในตลาด”

          อินทร์ชะงักก่อนจะยิ้มแหย “ขอโทษนะครับคุณชิน..” เขารู้สึกผิดสุดๆ

          “ไปจัดการมาแล้วหรือไง” คุณชินส่ายหัว “บอกแล้วให้รอก่อน ผมจะช่วยดูให้ นี่เขาคิดเท่าไรล่ะ”

          เจ้าตัวบอกค่าเช่ากับนาย

          “อืม..ก็แพงอยู่ แต่ดูทำเลแล้วผมว่าก็สมน้ำสมเนื้อ” ชินภัทรลูบปลายคาง “เอางี้แล้วกันนะ..ผมกับพี่เฌอคุยกันเรียบร้อย พวกเราตั้งใจจะช่วยเรื่องค่าตกแต่งร้านให้อิน”

          อินทร์เบิกตากว้าง “ไม่..ไม่ได้นะครับ” เขาจุกในลำคอ แค่คุณชินออกปากว่าจะช่วยดูให้ เขาก็ซึ้งใจมากแล้ว ลำพังเงินเดือนที่ได้ก็มากเหลือเกิน พอจะออก ยังจะช่วยเหลือกันอีก เขารับไว้ไม่ได้

          “อย่าคิดมากๆ” ชินภัทรโบกมือ “ถ้ากังวลล่ะก็ เวลาพวกเราไปเยี่ยม อินก็ทำอาหารเลี้ยงให้สุดฝีมือแล้วกัน”

          คนฟังน้ำตารื้น จะมีลูกจ้างที่ไหนได้รับความเมตตาได้เท่าเขาอีกบ้าง

          “ไอ้น้องชาย” คุณหมอหัวเราะเบาๆ “อย่าคิดว่าตัวเองเป็นคนอื่นนะอิน..ถ้าไม่ไหว มันเกินกำลัง สู้คนเดียวแล้วท้อ..อินกลับมาหาผมได้เสมอ”     

          เขาพยักหน้ารับ ยกมือไหว้คุณชินด้วยความอุ่นอวลในใจ

          ..ชาตินี้ทั้งชาติ ไม่รู้จะได้กลับมาตอบแทนบุญคุณหรือเปล่า..

          ..แต่เขาสาบาน..ว่าจะไม่มีวันลืมผู้ชายคนนี้เลย..

 



เสียงเปิดประตูห้องทำให้อินทร์หันไปมอง เขาเพิ่งจะทำมื้อเย็นให้คุณเชนเสร็จตอนที่เด็กหนุ่มกลับมาจากมหาวิทยาลัยด้วยตัวที่ชุ่มเหงื่อ

          “ไปทำอะไรมาครับนี่” อินทร์ล้างมือแล้วเข้าไปรับเป้จากอีกฝ่าย ในถุงผ้ามีชุดนิสิตขยุ้มเป็นกองยัดอยู่ข้างใน คุณเชนนี่สอนเท่าไรก็ไม่ทำ บอกว่าถอดเสื้อผ้าแล้วให้พับดีๆ มันจะได้ไม่ยับมาก

          “เล่นบาสมา” ชยนหันไปมองที่แพนทรี “กลิ่นหอมชะมัด..เดาว่าแกงเขียวหวาน”

          “แกงเขียวหวานเนื้อกับผัดขี้เมาไก่ครับ” อินทร์ยิ้มให้ “คุณเชนชอบใช่ไหม”

          “ชอบโคตรๆ” ร่างสูงดูอารมณ์ดี เขาถอดถุงเท้า โยนไปคนละทิศละทางให้อินทร์ตามเก็บ จากนั้นก็ถอดเสื้อออกทางหัว เหวี่ยงไปพาดโซฟา เหลือแต่กางเกงบอลตัวเดียว เดินวุ่นวายอยู่ในห้อง

          “ไปอาบน้ำก่อนไหมครับ กับข้าวเสร็จหมดแล้ว เดี๋ยวจะตั้งโต๊ะให้” อินทร์หยิบเสื้อยืดกับกางเกงขายาวที่เพิ่งซักเสร็จใหม่ๆ ยังมีกลิ่นแดดแทรกตามเนื้อผ้ามาวางไว้รอ

          “อืม..ก่อนอื่น ดูนี่สิ” ชยนหยิบผลควิซออกมาจากเป้ โชว์ให้ดู “นี่คะแนน..นี่ลำดับ เป็นไง”

          อินทร์เห็นคะแนนท็อปเซคแล้วยิ้มกว้าง “โอ้โห..คุณเชนสุดยอด” เขาดีใจ “แอบซุ่มนี่นา”

          ชยนหัวเราะ “ถึงจะดูขี้เกียจเป็นพักๆ แต่ผมก็อ่านหนังสือนะ”

          “ดีใจมากเลย” อินทร์ฉีกยิ้ม ตาเป็นประกาย “ผมบอกแล้วว่าคุณเชนน่ะหัวดี”

          “งั้นหรือ? หัวดีแค่ไหนก็สู้พี่เฌอกับพี่ชินไม่ได้หรอก”

          “โธ่..คุณเชน” อินทร์ส่ายหัว “คนเรามีดีไม่เหมือนกันนะครับ”

          เขาเข้าใจคุณเชน ความที่เป็นลูกคนเล็ก ห่างกับพี่ๆมากพอตัว นอกจากจะเหงาเพราะไม่มีใครเล่นด้วยแล้ว คุณเชนยังอดเปรียบเทียบตัวเองกับพี่สาวและพี่ชายไม่ได้ คุณเฌอมาเป็นผู้หญิงเก่ง เรียนและใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกตั้งแต่วัยรุ่น ได้ทำงานบริษัทใหญ่ ได้รับการยอมรับ มีรายได้สูงทั้งที่เป็นคนต่างชาติในเมืองฝรั่ง

          ส่วนคุณชินภัทรก็เรียนเก่งและจบมาด้วยทุนของรัฐบาล เป็นแพทย์เฉพาะทางของแผนกอายุรกรรม ซ้ำยังเป็นอาจารย์หมอที่ใครๆก็นับถือ

          เป็นธรรมดาอยู่แล้วที่ลูกหลงอย่างคุณเชนจะรู้สึกว่าสู้พี่ๆไม่ได้ ช่วงวัยรุ่นยังเคยคิดว่าตนเองเป็นตัวถ่วงของบ้านด้วยซ้ำ แต่เขาคอยอยู่ข้างๆตลอด คอยให้กำลังใจและแสดงความยินดีกับความสำเร็จที่คุณเชนได้รับ แม้บางอย่างจะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆก็ตาม

          เพราะเขารู้ดี..ว่าการมีใครสักคนเห็นความสำคัญของเรา มันทำให้เรามีพลังใจและอยากก้าวต่อไป

          ..หน้าที่ของพี่เลี้ยงอย่างเขาก็มีแค่นี้เอง..

          ชยนเดินไปนั่งพาดขาที่โซฟา อินทร์เอาน้ำเย็นมาให้ เจ้าตัวมองคะแนนของคุณเชนอย่างสนอกสนใจและถามว่าแต่ละตัวเลขหมายถึงอะไรบ้าง วิชาที่สอบคือวิชาอะไร ยากมากไหม

          “ไม่รู้สิ ถ้าทำได้ก็ไม่น่าจะแปลว่ายาก”

          “ที่คุณเชนรู้สึกว่าไม่ยาก เป็นเพราะคุณเชนเตรียมตัวดีมากกว่า” อินทร์ยิ้ม “ถ้าให้คนโง่อย่างผมทำ ตายตั้งแต่ข้อแรกแล้วครับ”

          “อย่าบ้าน่า” ชยนมอง “อินไม่โง่สักหน่อย”

          “ผมเรียนมาน้อยครับ” เขาหัวเราะแผ่วเบา “จบแค่ม.หกเอง”

          “เรียนต่อสิ” เด็กหนุ่มมีท่าทีจริงจัง “เอาไหม..จะคุยกับพี่ชินให้”

          อินทร์เงียบไปอึดใจ ส่ายหัวยิ้มๆ “อย่าเลยครับ ผมแก่แล้ว หัวช้าน่าดู”

          “แก่อะไร แค่สามสิบเจ็ด”

          “ก็คุณเชนชอบพูดบ่อยๆว่าผมแก่” อินทร์ย้อน

          ชยนโต้ไม่ออก “เออ..อยากรับก็ตามใจ”

          อินทร์หัวเราะ เขาไม่เรียนหรอก ไม่อยากรบกวนคุณชิน และอีกอย่าง..เขาก็ไม่ได้วางแผนว่าจะอยู่ต่อด้วย อีกไม่ช้า..เขาก็จะแยกตัวออกไป

          ..แต่ไม่รู้จะหาโอกาสไหนบอกคุณเชน..

          ..ต้องอาละวาดแน่นอน..

          “ไปอาบน้ำเถอะครับ” อินทร์บอก “อยากทานอะไรเพิ่มไหม เดี๋ยวผมไปซื้อให้ ฉลองที่ได้ท็อป”

          ชยนหันมามองหน้า “อะไร..อินจะให้รางวัลผม?

          “ไม่เอาแอลกอฮอล์ได้ไหมครับ ผมขอ..”

          “ยังไม่ได้พูดสักคำ” ชยนหัวเราะหึ คว้าข้อมือคนที่ลุกขึ้น ตั้งใจจะไปเตรียมข้าวเย็นให้ “อิน”

“ครับ?

“อาบน้ำกัน”

อินทร์ชะงัก “เอ่อ..” เขาหน้าร้อนผ่าว พอจะรู้ความหมายนั้น “ผม..เพิ่งจะอาบน้ำมา”

“อาบแล้วก็อาบอีกได้”

เขาอึกอัก แต่พอคุณเชนจ้องหน้า สายตาดูดุขึ้น เขาก็ผงกหัวรับ เดินตามแรงฉุดอย่างไม่โต้แย้ง

ชยนเข้าห้องไปก่อน เขาเปิดก๊อก ปล่อยให้น้ำไหลเข้าอ่างระหว่างที่ถอดกางเกงออกแล้วโยนไปใส่ตะกร้า

“ถอดชุดออกสิ” เสียงทุ้มต่ำสั่ง

อินทร์ไม่พูดอะไร ใบหูขึ้นสีแดงตอนที่ปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด

ดวงตาที่จับจ้องกันไม่วางทำให้เขารู้สึกวูบวาบตลอดแนวสันหลัง

“กางเกงด้วย ถอดให้หมด” ชยนบอก หันกลับมา เอนหลังพิงขอบอ่าง

อินทร์พับชุดไว้ที่เคาน์เตอร์ล้างหน้า ค่อยๆก้าวเท้าลงมาในอ่างและนั่งซ้อนหลังอีกฝ่าย

“คุณเชน..สระผมไหมครับ” เขาถามเสียงเบา

“อืม..” ชยนขยับเล็กน้อยให้อินทร์ลุกขึ้นนั่งด้านบน อีกฝ่ายเปิดฝักบัว ใช้น้ำอุ่นค่อยๆรดศีรษะ ลงแชมพูบนเส้นผมและนวดให้อย่างนุ่มนวล “แรงๆก็ได้ หัวไม่หลุดหรอก”

อินทร์ยิ้มขัน..ใครจะชอบอะไรห่ามๆแบบคุณเชนล่ะ บรรทัดฐานไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านสักเท่าไร

“นี่..” ชยนพูดขึ้น “วันนี้ตอนเล่นบาสกัน มีรุ่นพี่เอาน้ำมาให้ผมด้วย”

อินทร์นิ่งไป “หรือ..ครับ”

“หน้าตาน่ารักดี สเปคเลย”

เขาไม่โต้ตอบ ได้แต่เปิดน้ำแล้วล้างแชมพูออกจากเส้นผมสีดำขลับ..ตอนเด็กผมคุณเชนนุ่มเหมือนขนแมวเลย ตอนนี้เส้นใหญ่ขึ้น กระด้างไปบ้าง คงเพราะขี้เกียจใช้ครีมนวด

..แต่เวลาอ้อนให้อาบน้ำให้..ก็ยังเหมือนเดิมไม่มีผิด..

“เงียบทำไม”

“แล้ว..” อินทร์ไม่รู้จะถามอะไรต่อดี

..จะถามอะไร..ที่ไม่ทำให้รู้สึกเจ็บแปลบในใจ..

“เขาขอไลน์ผม” ชยนพูดเหมือนไม่รู้สึกรู้สา “ก็เลยให้ไป เผื่อคุยกันทีหลัง”

“อ่า..” อินทร์ฝืนยิ้ม “หนุ่มๆสาวๆนี่..ดีจังเลยนะครับ”

คิ้วเข้มขมวดมุ่น ใบหน้าคมเงยมอง “แค่นี้?

“ครับ?

ชยนหันกลับไปตามเดิม “เล่าให้ฟังตั้งเยอะ พูดอย่างอื่นบ้างไม่ได้หรือไง”

..แล้วผมพูดอะไรได้หรือครับ..

“หลับตาครับคุณเชน” เขาบีบครีมนวดผมแล้วคลึงเบาๆที่กลางศีรษะ

ชยนพาดหัวกับตักของอีกฝ่าย

อินทร์เหลือบมองคนตรงหน้า “คุณเชน..แลกไลน์กับเขา แล้วแฟนคุณ..ไม่ว่าอะไรหรือครับ”

เด็กหนุ่มหัวเราะในลำคอ “คนบางคนก็ใจกว้างเหมือนแม่น้ำ ขนาดรู้ว่าคุยกับคนอื่นยังไม่สนใจอะไรเลย”

          “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ” เขาพึมพำ “ที่เขาไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา ไม่ใช่ว่าเพราะใจกว้างหรอก”

          ชยนลืมตาขึ้น หันมามอง “จะพูดอะไร”

          “คุณเชน..รักเธอไหมครับ” อินทร์ถามเสียงอ่อน ดวงตาดูหม่นลง

          คนฟังไม่ตอบ ได้แต่จ้องกลับมานิ่งๆ

          “ถ้ารัก..ก็อย่าทำให้เธอเสียใจเลยนะครับ” อินทร์ยิ้มจาง “เพราะคนบางคน ถึงไม่พูด..ก็ไม่ได้แปลว่าไม่รู้สึก

          นัยน์ตาคมกล้าหรี่ลงคล้ายจะครุ่นคิด อินทร์รู้สึกตัวว่าพูดมากเกินไปแล้ว เขาบอกให้คุณเชนหลับตาอีกครั้งและล้างผมให้จนสะอาด ใช้สบู่เหลวถูตัวแล้วล้างออกให้ด้วยความใจเย็น

          “เสร็จแล้วครับ” เขายิ้ม “ขึ้นดีกว่า..เดี๋ยวจะไม่สบายเอา”

          ชยนไม่ขยับเลยสักนิด แต่พออินทร์ลุก เขากลับคว้าข้อมือแล้วฉุดตัวไว้

          ทั้งร่างร่วงลงในอ่าง ยังดีที่อ้อมแขนแข็งแรงรอรับอยู่ ชยนอุ้มพี่เลี้ยงให้นั่งคร่อมตัก

          อินทร์นิ่วหน้า ฝ่ามือใหญ่กดเข้ามาที่ต้นคอแล้วโน้มลงต่ำ ยังไม่ทันได้ท้วงถาม ปากร้อนจัดก็ทาบทับ ลิ้นอุ่นแทรกเข้ามาภายใน จู่โจมเหมือนอดกลั้นมานาน

          “คุณ..!” เขาเจ็บเสียดในอก ดันบ่ากว้างออก “อย่าทำนะครับ”

          “อะไร” เสียงห้าวต่ำถาม

          “ผมขอ..” อินทร์ส่ายหัว “ผมไม่เคยอยากได้อะไรจากคุณสักครั้ง แต่วันนี้ผมขออย่างเดียวได้ไหม..”

          ชยนขมวดคิ้ว รอฟัง

          “ถ้าคุณมีแฟนแล้ว อย่ายุ่งกับผมเลย”

          ทุกอย่างเงียบนิ่ง ไม่มีการเคลื่อนไหวอย่างอื่น อินทร์มองคนที่ชะงักไป

          “ผม..ไม่อยากรู้สึกผิดกับคนของคุณเชนไปมากกว่านี้อีกแล้ว” อินทร์บอก “ขอโทษนะครับ..”

          เขาลุกขึ้นจากอ่าง เนื้อตัวเปียกปอนไปหมด แต่พอจะเอื้อมคว้าผ้าเช็ดตัว วงแขนข้างหนึ่งก็กระหวัดรัดเข้ามา ยกตัวเขาลอยขึ้นโดยไม่ต้องพยายาม

          “คุณเชน!” อินทร์ร้อง ถูกผลักไปติดผนัง ขาสองข้างโดนจับพาดกับบั้นเอวหนา เขาจับบ่ากว้างโดยอัตโนมัติ ปลายเท้าเกี่ยวเข้าหากัน “ไม่ได้ครับ!” เขาดิ้นรนเมื่ออุ้งมือกร้านผละไปรูดรั้งตนเอง

          “รู้แล้วน่า..” ชยนถอนหายใจ “ถุงยางใช่ไหม” เขาปล่อยอินทร์ลงก่อนจะเอื้อมหยิบมาจากตู้กระจก

          “ผม..ไม่..” เขาหายใจเฮือก มองคนที่สวมถุงยางลงบนความต้องการ

          “จะร้องทำไม เดี๋ยวก็มีอารมณ์เองนั่นแหละ” ชยนใช้เข่าดันต้นขาขาวออกจากกัน แทรกตัวลงกึ่งกลาง ร่างนั้นดิ้นรนจนเขาต้องพูดเสียงเข้ม “อยู่นิ่งๆสิอิน!

          “ผมไม่อยากมีอะไรกับคุณ!” อินทร์ตะโกน “คุณมีแฟนแล้ว ผมไม่อยากยุ่ง!

          “โธ่เว้ย” คนที่กำลังหน้ามืดตามัวถึงกับสบถออกมาอย่างหงุดหงิด “แหย่นิดแหย่หน่อยทำเป็นจริงจังไปได้”

          อินทร์ชะงัก

          โสดมาเป็นชาติแล้วเนี่ย พอใจหรือยัง

          หัวใจของใครคนหนึ่งวูบไหว

          ..ก็ในเมื่อวันนั้น..คุณพูดเอง..

          “อย่ามาทำหน้าระแวงนะ” ชยนมุ่นหัวคิ้ว “ถ้ามีแฟนแล้วจะมานอนกับอินเหมือนคนตายอดตายอยากได้หรือไง”

          ..ก็คงจะเป็นอย่างนั้น..

          “มีแฟนจริง ผมก็ต้องนอนกับแฟนผมสิ จะมายุ่งกับอินทำไม” เขาบอกห้วนๆ

          “......”

“ทีนี้หมดปัญหาหรือยัง”

          อินทร์ไม่โต้ตอบ ได้แต่หลับตาลง ยอมให้คุณเชนสวมสอดเข้ามาในร่าง

          เสียงครางต่ำดังอยู่ข้างหู เขายกแขนขึ้นโอบแผ่นหลังเปลือยขณะตัวโยกคลอนไปตามแรงขยับ

        “มีแฟนจริง ผมก็ต้องนอนกับแฟนผมสิ จะมายุ่งกับอินทำไม”

          ..ช่างเป็นคำรับรองที่ซื่อสัตย์และจริงใจเหลือเกิน..

          ..เพราะสุดท้าย..มันก็ทำให้เขารู้แน่ชัดถึงสถานะของตัวเอง..

          ..ว่าไม่ต่างอะไร..กับการเป็นที่ระบายความอยาก..ในเวลาที่คุณเชนต้องการเลย..

 


“อิน” เสียงเรียกดังมาจากในห้องนอน

          อินทร์กำลังทำความสะอาดครัว เขาหันไปหาคนที่เดินออกมา

          “เป่าผมให้แห้งก่อนนะครับ อย่าเพิ่งนอน”

          “ล้างจานเสร็จหรือยัง” ชยนเอามือขยี้หัวที่ยังหมาดๆ “เสร็จแล้วก็มานวดให้หน่อย ตึงขาไปหมด”

          อินทร์พยักหน้า

          “อ้อ..เดี๋ยวจัดกระเป๋าให้หน่อยนะ พรุ่งนี้ต้องไปเขาใหญ่ มีรับน้อง” เขาถอนหายใจ “น่าเบื่อจะตายห่า”

          “รับน้องดูน่าสนุกออกนะครับ ผมไม่เคยเข้ามหาลัย เลยไม่รู้ว่าเขาทำกันยังไง”

          “ก็มีรุ่นพี่สั่งให้ทำนั่นทำนี่ บอกว่าจะทำให้สามัคคี ไม่เห็นจะรู้สึกอย่างนั้น” ชยนยืนกอดอกพิงกรอบประตู มีผ้าขนหนูพาดบ่า ท่อนบนเปลือยเปล่า สวมเพียงกางเกงขายาวที่อินทร์เตรียมไว้ให้

          “อย่างน้อยก็ทำให้เจอเพื่อนนะครับคุณเชน” อินทร์ยิ้ม ล้างมือแล้วเดินมาหา “ไปครับ..ผมจะนวดให้”

          ร่างสูงใหญ่นำเข้าห้องนอน อินทร์หยิบเคาน์เตอร์เพนแล้วลงไปคุกเข่าอยู่ข้างเตียง

          “ทำอะไร” เขากดล็อกประตู “ขึ้นไปนั่งข้างบน”

          อินทร์ลังเลเล็กน้อยแต่ก็ทำตาม

          “นอนตรงนี้มาตั้งกี่ครั้ง ยังจะเกร็งอยู่อีก” ชยนทิ้งตัวลงนอนหงาย พาดหัวกับตักของคนด้านหลังโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย “ทีหลังก็มานอนทุกคืนซะเลยนะ จะได้ชิน”

          “คุณเชน..” เขาขยับไปมา “หันหัวมาทางนี้แล้วจะนวดขาให้คุณได้ยังไงครับ”

          “ขาช่างมัน นวดบ่าแทน” เขาชี้ให้ดู หยิบมือถือมาเปิดไลน์

          อินทร์ดูงกเงิ่นอยู่ครู่หนึ่งถึงจะเริ่มไล้ปลายนิ้วลงกับแนวไหล่ บีบมือลงน้ำหนักพอไม่ให้แรงนัก

          ชยนแชทกับเพื่อนไปเรื่อย ส่วนตัวก็นอนเพลิน ปล่อยให้อินทร์จัดการ

          “ดูนี่” เขายื่นมือถือให้

          “ครับ?

          “บอกว่าให้ดูไง” ชยนย้ำ “เลื่อนไปเลย..หาดูว่ามีผู้หญิงสักคนไหม”

          อินทร์งุนงง

          “ก็บอกแล้วว่าไม่มีแฟน ยังจะทำหน้าไม่เชื่อ” เขาพูด “โสดสนิท! จะเพศไหนก็ไม่มีทั้งนั้น”

          “ครับ..เชื่อแล้วครับ” อินทร์ส่ายหัว ยิ้มระอา “ว่าแต่..รับน้องต้องค้างกี่คืนหรือครับ”

          “คืนเดียวก็เบื่อจะตายแล้ว อย่าให้มากกว่านั้น เดี๋ยวได้หนีกลับ”

          ..เป็นเด็กต่อต้านสังคมหรือไงนะคุณเชน..

          “เขาใหญ่ใช่ไหมครับ” อินทร์นวดแรงขึ้น พอให้คุณเชนผ่อนคลาย

          “อือ” ชยนโยนมือถือไปไว้ข้างหมอน “ภูเขา..ไม่ชอบเลย”

          อินทร์เพียงแต่ยิ้มเท่านั้น ไม่ออกความเห็นว่าอะไร

          “อิน..”

          “ครับ?

          “คราวหน้า..ไปทะเลบ้าง..ดีไหม”

          อินทร์นิ่งอยู่ครู่ก็พยักหน้ารับ

          เขาจำได้ว่าคุณเชนชอบทะเลมาก ยังจำภาพเด็กชายตัวน้อยๆวิ่งลงไปเล่นน้ำได้ดี พอคลื่นใหญ่ซัดมา เด็กน้อยทรงตัวไม่ได้ คุณเชนก็ล้มคะมำ สำลักน้ำยกใหญ่ แถมหน้ายังเป็นรอยครูดจนกลับถึงกรุงเทพ

          ..ตอนนั้นมีแต่เสียงหัวเราะ..

          “ไว้จะพาไป..”

          อินทร์ก้มหน้าลงมอง “อะไรนะครับ” เขาโน้มตัวไปดูคนที่หลับตา หายใจสม่ำเสมอ

          ชยนหลับไปแล้ว..หลับบนขาของอินทร์โดยไม่คิดตะขิดตะขวงใจสักนิด

          เขาถอนหายใจ ค่อยๆประคองศีรษะของคุณเชนแล้วเอาหมอนมาหนุนให้ จับปลายผมแล้ว เห็นว่าแห้งพอใช้ ยังมีเปียกบ้างเล็กน้อยเลยเอาไดร์มาเป่า

          อินทร์จัดท่าทางให้คุณเชนนอนสบาย ดึงผ้ามาคลุมอกแล้วจึงปิดไฟ เขาจะไปจัดกระเป๋าให้ข้างนอก

          “ฝันดีนะครับ..คุณเชน” เขายิ้ม

          ผู้ชายตัวโตบนเตียงนั่น..เวลาหลับก็เหมือนจะย้อนกลับไปในวัยเด็กที่ไร้เดียงสา ดูไม่มีอะไร ไม่ได้ร้ายกาจ ไม่ได้พูดจาทำร้ายจิตใจหรือบีบบังคับกันบ่อยๆอย่างที่ทำ

          แต่สำหรับอินทร์..ไม่ว่าคุณเชนจะทำให้เขาเสียใจแค่ไหน เขาก็ไม่ได้คิดโกรธเกลียดหรอก

          เพราะในสายตาเขา อีกฝ่ายยังคงเป็นเด็กอยู่เสมอ

          ..เด็กคนเดิม..ที่เขารักมากเหลือเกิน..


 

..........................................................................................................



สองวันนี้คุณชินไปงานแต่งงานเพื่อนที่เชียงใหม่ อินทร์ไม่อยากอยู่คอนโดคนเดียวเพราะเปลืองค่าไฟเลยกลับมาบ้านใหญ่แทน เขามาช่วยป้าทำงานจิปาถะ ปัดกวาดเช็ดถู แล้วก็รดน้ำต้นไม้

          เสียงกุกกักดังอยู่แถวต้นมะม่วงริมกำแพง อินทร์โผล่หน้าไปดู

          “อ้าว..เมฆ”

          เด็กหนุ่มคนขับรถสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นอินทร์ เมฆหลบตาวูบ ใบหูเป็นสีแดง

          “อะไรล่ะนั่น” อินทร์หัวเราะ เดินเข้าไปหา “ทำอะไรอยู่”

          “ค..ควั่นกิ่งครับ”

          “หือ..ทำยังไง โชว์หน่อย”

          ไม่ทันได้พูดจบดี เจ้าเมฆก็ปาดมีดเข้านิ้วตัวเองเสียแล้ว อินทร์ชะงัก รีบเข้าไปช่วยห้ามเลือด

          “เหม่ออะไรของเรา มานี่เลย” เขาลากเมฆไปทำความสะอาดแผลแล้วใส่ยาให้ “ใจไม่อยู่กับตัว เป็นอะไร”

          เมฆยิ้มแหย ไม่กล้าสบตา

          “โดนคุณเชนดุมาหรือ”

จะว่าไป เมฆเป็นเด็กร่าเริง บางครั้งก็เล่นไม่ค่อยรู้กาลเทศะ คุณเชนไม่ค่อยชอบหน้านักเพราะความล้นเกินเหตุของน้อง แต่อินทร์ก็เห็นว่าเมฆไม่ได้เกเรอะไร ออกจะน่ารักด้วยซ้ำ เวลามาบ้านใหญ่แล้วได้เจอ เขาก็มักมาคุยด้วยบ่อยๆ แต่พักนี้เหมือนเมฆจะมีธุระเยอะ หายตัวได้ตลอด

“ป..เปล่าครับ” เมฆก้มหัว เกาท้ายทอยแกรกๆ

“หรือเครียดเรื่องเรียนต่อ” อินทร์ติดพลาสเตอร์ยาให้ “คุณชินบอกว่าถ้าเมฆอยากต่อราม คุณชินก็จะจ่ายค่าเทอมให้ใช่ไหม ดีจังเลยนะ”

เมฆผงกหัวหงึกๆ อินทร์เห็นแล้วเอ็นดูเลยเอื้อมไปลูบผม แต่น้องกลับผงะหนี

เขานิ่งไป เด็กมันหลบตาอีกแล้ว “มีอะไรหรือเปล่า..เมฆ”

ถูกคาดคั้นเข้า เมฆก็ค่อยๆเงยขึ้นมอง จมูกขึ้นสีแดง

“เมฆ..” อินทร์ขมวดคิ้ว

“ผม..” เมฆอึกอัก “คืนนั้น..ที่..ห้องครัว”

คนฟังนิ่งขึง

“พี่อิน..กับ..คุณเชน”

อินทร์ใจกระตุก พูดอะไรไม่ออก “เราเห็น?

เมฆก้มหน้าต่ำอีกครั้ง “ผม..ห้องผมติดกับครัว” เขาอายแทนคนสองคน “ได้ยิน..เสียง”

“ได้บอกใครหรือเปล่า”

เมฆสั่นหัวดิก “ไม่ครับ ไม่ได้พูดเลย สาบานได้” เหลือบมองคนที่ลอบถอนใจคล้ายโล่งอก แต่สีหน้านั้นก็ยังมีแววกังวลอยู่ “คุณ..คุณเชนบังคับพี่อิน?

อินทร์ปฏิเสธทันที “พี่สมัครใจ”

“ไม่จริง..” ท่าทางที่เห็น มันใช่อย่างนั้นเสียที่ไหน

“เป็นเด็กเป็นเล็ก อย่ายุ่งเรื่องของผู้ใหญ่” อินทร์เบือนหน้าหนี กังวลจนปวดมวนในท้อง “เมฆไม่บอกใครก็ดีแล้ว พี่ขอบใจมาก”

“คุณเชนอายุเท่าผมนะพี่..” เมฆพูดเสียงอ่อย

อินทร์ยืนนิ่ง อุ้มกล้องยาเอาไว้แน่น “แล้วไง..”

“พี่ยอมเขาจริงๆหรือครับ” เมฆไม่เข้าใจเลยสักนิด “พี่ดูไม่ค่อยโอเค”

“อย่าถามเลยเมฆ..พี่ขอเถอะ ลืมๆมันไปซะ” อินทร์พึมพำ

..หากจะเห็นเขาขัดขืน นั่นก็คงเป็นเพราะปฏิกิริยาต่อต้านมันมาจากส่วนลึกของใจ..

..ด้วยคิดอยู่เสมอ..ว่าต่อให้แนบชิดแค่ไหน ก็คงไม่มีวันได้สิ่งที่ต้องการมาครอบครอง..

“พี่ผิดเองที่ไม่ระวัง ขอโทษด้วย”

“ไม่ๆ พี่อินไม่ผิดหรอก จริงๆนะ” เมฆรีบพูด

เขารู้นิสัยคุณเชนดี เอาแต่ใจ ดึงดันแค่ไหน แล้วยิ่งคืนนั้น..ทั้งบังคับ ทั้งจัดการรุนแรง เขาจำได้ติดตา

“ลืมมันได้ไหม” อินทร์ขอ และน้องก็ผงกหัวรับคำ “ดีมาก..คนเก่ง”

เมฆมองตามคนที่เดินออกไปจากห้องครัว พอได้สติว่าเขายืนพิงเคาน์เตอร์ที่คุณเชน..ผลักพี่อินลง แล้ว..ร่วมรักอย่างรุนแรง เขาก็หน้าแดงเถือก รีบวิ่งตามพี่อินไปติดๆ

“พี่จะออกไปตลาด ฝากเมฆดูบ้านด้วย” อินทร์บอก เมื่อครู่นี้มีไลน์มาจากคุณชิน บอกว่าจ้างให้คนมาเคลียร์ของข้างในแล้ว พอทำความสะอาดเสร็จก็จะทยอยปรับปรุงไปเรื่อยๆ

พื้นห้องเช่าไม่ค่อยสวยนัก ซ้ำยังอยู่ต่ำเกิน คุณเฌอให้ช่างก่อสร้างที่รู้จักกันมาปรับระดับให้สูงและปูพื้นด้วยกระเบื้อง จะได้ง่ายต่อการทำความสะอาด เพราะร้านอาหารต้องล้างพื้นบ่อยๆ

ขั้นตอนต่อไปคือการทาสี ติดไฟกับพัดลมเพดาน รื้อประตูเหล็กผุพังออก ใส่ประตูสแตนเลสแบบพับได้เข้าไปแทน ทำเคาน์เตอร์เล็กๆตรงหน้าร้าน ติดตั้งระบบดูดควันก็เป็นอันเสร็จ

พอทุกอย่างเรียบร้อย ค่อยลงโต๊ะกับเก้าอี้ที่ได้มาจากร้านเฟอร์นิเจอร์ของเพื่อนสนิทคุณชิน ฝ่ายนั้นคิดราคากันเองให้ ส่วนตู้เย็นใหญ่สำหรับแช่ของสด อินทร์ได้ของมือสองจากร้านที่รู้จักกัน เลยช่วยลดต้นทุนได้เยอะ

คุณชินบอกว่า วันเปิดร้าน พี่เฌอกับเขาจะให้เงินอินทร์ไว้เป็นขวัญถุง

“คงจะวุ่นวายแน่ๆ แล้วจะเกณฑ์เด็กๆในบ้านไปช่วยอีกแรงนะ”

อินทร์ไม่รู้จะก้มกราบเจ้านายทั้งสองกี่ครั้งดี เขาได้รับความช่วยเหลือมากเกินไป

“พี่อิน..” เมฆวิ่งตาม “ผม..ผมไปด้วย”

“มาทำไม” อินทร์งุนงง ตลาดอยู่ไม่ไกลเลย เดินไปห้าร้อยเมตรก็ถึง

“ผมช่วยหิ้วของนะครับ” เมฆดูสลด อยากตบปากตัวเองที่พูดมาก

อินทร์เข้าใจว่าน้องอยากจะไถ่โทษเลยส่ายหัวพลางยิ้มระอา ให้ทำอย่างไรได้ล่ะ เห็นก็เห็นไปแล้ว ต้องโทษตนเองที่ไม่ระวังและห้ามคุณเชนไม่ได้ ถ้าเขาไม่ทำให้เกิดเรื่อง เมฆจะมารู้มาเห็นหรือ

“อยากมาก็ตามใจ ถือของหนักไม่รู้ด้วย” อินทร์ขู่

เมฆยิ้มหน้าบาน วิ่งตุบๆตามหลัง แต่พี่อินไม่ได้เข้าตลาดไปซื้อของอย่างที่คิด กลับเดินไปทางตึกแถวเก่าๆ พาเขาข้ามถนนขนาดสองเลนที่คั่นระหว่างตลาดสดกับบ้านคน

อินทร์ชะโงกหน้าเข้าไปดูคนงาน ยิ้มทักทายแล้วสั่งน้ำชงมาเลี้ยงช่างก่อสร้างสองสามคนที่ผสมปูนอยู่

“นี่อะไรน่ะครับ” เมฆถามอย่างสงสัย พอพี่อินหันมามอง เมฆก็ยกมือไหว้ “ขอโทษครับ..ผมขี้เสือก”

อินทร์หัวเราะ “ยังไม่ได้ว่าอะไรสักคำ” เขายิ้มบาง “นี่น่ะ..ร้านของพี่เอง”

เมฆตาโต จู่ๆ พี่อินก็จะมีร้านเป็นของตัวเอง มันอะไรล่ะเนี่ย

“เอ๊ะ..แต่พี่อินดูแลคุณเชนอยู่..”

“อืม..” อินทร์พยักหน้า “แต่อีกหน่อยก็คงไม่แล้ว..”

“พี่จะลาออกหรือครับ!

“เมฆจะอยู่เป็นคนขับรถตลอดไปหรือเปล่าล่ะ” เขาถามยิ้มๆ

เมฆชะงัก “ผม..ผมยังไม่ได้คิด”

“อือ..ตอนพี่อายุเท่าเมฆ พี่ก็ยังไม่ได้คิด” อินทร์พูด “แต่เดี๋ยวเมฆโตขึ้น เมฆก็จะค่อยๆวางแผนชีวิตเอง”

“แล้ว..แล้วพี่จะออกเมื่อไรครับ” น้องดูสลด ที่บ้านใหญ่น่ะ เมฆคุยเล่นกับพี่อินบ่อยที่สุด พวกลุงๆป้าๆเขาไม่มาสุงสิงหรอก วันๆแทงหวยกับคุยเรื่องพระเครื่อง

“ว่าจะรอให้คุณเชนสอบเสร็จ..ถึงตอนนั้น ร้านคงเรียบร้อยพอดี” เขาคิดว่าอาจจะราวๆช่วงปิดกลางภาคก็ได้ “คุณเชนเพิ่งขึ้นปีหนึ่งได้ไม่นาน ยังต้องปรับตัว พี่จะดูแลเขาไปก่อน”

..แล้วจากนั้น ต่างคนก็ต่างแยกย้าย..

..เขารู้ว่ามันจะลำบากในช่วงแรก..

..แต่สักพัก..คุณก็คงเคยชินกับการไม่มีผมไปเอง..

เมฆยืนเงียบ ไม่กล้าออกความเห็นอะไร แต่เด็กหนุ่มรู้ว่าคุณเชนคงหัวเสียน่าดู

เขารู้สึกอยู่ไม่น้อยเรื่องที่คุณเชนติดพี่เลี้ยงมาก จะบอกว่าดูแลกันมาตั้งแต่เด็กก็ใช่ที่ เพราะลักษณะการตามไม่ปล่อยแบบนั้น มันไม่ค่อยเหมือนเด็กกับคนเลี้ยงเลย เด็กตัวโข่งที่ไหนจะขับรถจากคอนโดกลับมาบ้านใหญ่ เพราะคนดูแลไม่อยู่ มันไม่ตลกไปหน่อยหรือ

สภาพที่เกิด มันเหมือนกับ...

เมฆนึกภาพที่เห็นในครัวแล้วหน้าแดง

..อ่า..สามีขี้หึงที่คอยไล่ตามภรรยาด้วยความหวงสินะ..

..ไม่อยากนึกภาพตอนพี่อินขอลาออกเลย..

“เละแน่..” เขาอุบอิบ

อินทร์เลิกคิ้ว “พูดอะไร”

“เปล่าครับเปล่า” เมฆโบกไม้โบกมือ “อ๊ะ..มีสวนใกล้ๆตลาด ไปนั่งเล่นกันไหมครับ”

อินทร์เห็นว่าที่บ้านก็ไม่มีอะไรทำ เลยซื้อไอศกรีมแล้วไปนั่งตากลมกับน้อง

เมฆเหมือนเด็กขี้เหงาคนหนึ่ง เห็นแล้วอดนึกถึงคุณเชนไม่ได้ แค่ว่าเจ้าเมฆดูอารมณ์ร่าเริงกว่า เขาเองก็อยากให้คุณเชนมีวุฒิภาวะมากกว่านี้สักที

..คุณเชนที่โตขึ้น ใจเย็นขึ้น สุขุม เป็นผู้ใหญ่ จะให้ความรู้สึกแบบไหนกันนะ..

อินทร์ตักไอศกรีมวานิลามากิน อมช้อนเล่นอย่างครุ่นคิด

คุณเชนน่ะเป็นผู้ชายที่ดูดีมากๆ ทั้งรูปร่างและหน้าตา เรียกว่าดีที่สุดในบ้านก็ว่าได้ ถ้าปรับปรุงนิสัยสักหน่อย คงจะเท่ หล่อเหลาและมีเสน่ห์มากแน่ๆ

ยิ่งพอเข้าวัยทำงาน..วัยที่ผู้ชายส่วนใหญ่จะดูมั่นคงและภูมิฐานที่สุด ก็คงจะมีแต่คนเข้าหา และในที่สุดก็จะได้แต่งงาน สร้างครอบครัวกับผู้หญิงที่เขารัก มีลูกตัวน้อยๆเต็มบ้านไปหมด

..แต่อินทร์คงไม่มีโอกาสได้เห็นแน่แล้ว..

“พี่อิน..” เมฆมองคนที่เขี่ยไอศกรีมไปมา สีหน้าเศร้าสร้อย เขาเลยกินไม่ลงไปด้วย

“หือ..”

“เล่าให้ผมฟังได้นะพี่..” เมฆเกาหัว “ผมจะไม่พูดมาก..จะฟังอย่างเดียวเลย”

“เป็นห่วงหรือ” อินทร์เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ จู่ๆ น้ำตาก็เอ่อขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

“พี่~”

การตัดสินใจจะไป นั่นเพราะอินทร์ไม่อยากเห็นตอนที่คุณเชนมีใครสักคนเข้ามาในชีวิต อินทร์ใจแคบเกินกว่าจะทนมองได้ และเมื่ออินทร์รักเขามากขึ้น อินทร์ย่อมไม่อยากอยู่เป็นของตาย..เป็นแค่เครื่องมือระบายความต้องการในเวลาที่คุณเชนไม่มีคนอื่น

เมื่อรักมากเข้า ภูมิต้านทานในการทนกับความเจ็บปวดก็เบาบางลง ทุกครั้งที่ถูกทำร้ายน้ำใจกัน อินทร์คิดอยากหนีไปให้ไกล แต่อีกใจก็ยังวนเวียนอยู่กับเขา อยากใกล้ชิด อยากเป็นที่หนึ่ง

ยิ่งใกล้ก็ยิ่งมีความสุข แต่หลายครั้ง..ยิ่งใกล้ก็ยิ่งมีความทุกข์

ไม่เข้าใจเลย..กับความรัก

ในมุมของคุณเชน ถ้าอินทร์ไม่อยู่ ก็คงจะโกรธเกลียดกันอยู่ชั่วระยะหนึ่ง เพราะสิ่งอำนวยความสะดวกใกล้มือหายไป แต่เชื่อเถอะว่าหลังจากนั้น คุณเชนก็จะอยู่ได้ด้วยตัวเอง ไม่มีอินทร์สักคน คุณคงโตขึ้นอีกมาก และใช้ชีวิตต่อไปในทางที่ถูกที่ควร

อินทร์เองก็ไม่ต้องกังวลกับอนาคต ไม่ต้องเจ็บปวดกับการกระทำของใครอีก

..ไม่จากกันวันนี้..วันหน้าก็ต้องไปอยู่ดี..

“พี่อิน..” เมฆมองคนที่นิ่งเงียบ เขารู้ว่าพี่อินคงไม่เล่าออกมาง่ายๆหรอก แต่ก็อยากนั่งเป็นเพื่อนอยู่ดี

มีเสียงเตือนรถไฟเข้าและเสียงนกหวีดดังแว่วมา เมฆหันไปมอง เขาพูดอย่างตื่นเต้น

“นึกออกแล้ว!

“อะไรหรือ” อินทร์มองคนที่ฉุดข้อมือเขา

“ไปนั่งรถไฟเล่นกันเถอะพี่!” เด็กหนุ่มยิ้มลิงโลด “ไปๆ นั่งให้ถึงหัวหินเลย!

 


ชยนเหวี่ยงข้าวของลงกับเตียงนอนสองชั้น มันคับแคบจนอึดอัดไปหมด

          เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ฟังรุ่นพี่พูดนั่นพูดนี่ หาวแล้วหาวอีกกว่าจะถูกปล่อยตัว นี่ก็เพิ่งได้เวลาอิสระ ใครอยากทำอะไรก็ทำ จะเล่นไพ่ นั่งกินเหล้าก็ตามใจ อย่าให้อาจารย์เห็นเป็นพอ

ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนอนหงาย พาดขายาวเหยียดกับขอบกั้น ยกแขนหนึ่งขึ้นหนุนหัวขณะเปิดไลน์ไล่ดูข้อความเข้า วันนี้ทั้งวัน ชยนไม่ได้ติดต่อกลับไปหาใครเลย เพิ่งจะได้เปิดมือถือนี่แหละ

มีสาวๆร่วมคณะบางคนพิมพ์หา กิ๊กเก่าชวนคุยบ้าง แต่เขาเลื่อนข้อความแล้วกดลบทิ้ง ขี้เกียจจะอ่าน

          พี่เฌอส่งรูปหลานมาให้ เขายิ้มมุมปาก หลานชายอายุได้ขวบเศษ รอโตกว่านี้พี่เฌอจะพากลับไทย ส่วนพี่ชิน..ส่งภาพไปงานแต่งเพื่อนร่วมรุ่นที่เชียงใหม่มา เขาเปิดอ่านแล้วส่งสติ๊กเกอร์กลับไปสั้นๆ

          ..ไม่มีข้อความ จากใครบางคน..

“หึ..” ชยนทำเสียงในลำคอ “ตาแก่เอ๊ย..ส่งไลน์เป็นบ้างไหม”

สอนแล้วสอนอีก สติ๊กเกอร์จิ้มมาทีเดียวก็ถึง อินเตอร์เน็ตก็มี เปิด 4G ตลอดเวลา ค่าโทรเขาเป็นคนจ่ายให้ ไม่ยักเห็นทำอะไรที่นอกเหนือจากรับสายกับโทรออกเลย

อินทร์เป็นคนไม่ชอบเรียนรู้ ซ้ำยังชอบบ่นนั่นบ่นนี่เรื่องตัวเอง เขาเลยช่วยเสริมมันซะเลย ทนไม่ได้ก็โต้กลับมาเองนั่นแหละ แต่ตลกดี..แทนที่จะแย้งบ้าง ดันยอมรับเสียนี่

“ไอ้เพื่อนเลิฟฟ” ซี้ในกลุ่มโผล่หน้ามาที่เตียง ยื่นหัวมาดูมือถือ “หลบมาอยู่นี่เองมึง ไม่ไปนั่งกะเขาเรอะ”

“ไม่ล่ะ ยุงเยอะ” ชยนบอกอย่างรำคาญ “รุ่นพี่แต่ละคนแม่งพูดมากฉิบหาย เปลืองน้ำลาย”

“มึงมันพวกขบถ” มันหัวเราะ มองคนที่นอนดูโทรศัพท์เล่นๆ “จะโทรหาใครวะ”

          ชยนทำปากพะงาบใส่เพื่อน

          คนมองทำหน้างง “อะไรของมึ้งง”

          “เสือก” เขาช่วยแปลความให้ “กูพูดว่า..เสือกครับ”

          “ไอ้สลัดด” มันร้องโวยวายเสร็จก็หันไปรื้อเหล้าที่แอบซุกมาในเป้เสียงดังกุกกัก “รีบโทรรีบออกมา มีเหล้าให้แดกฟรี อย่าเรื่องเยอะ”

          ชยนรอปลายสายรับ แต่โทรออกสองครั้งยังไม่มีใครตอบมา

          “กูไม่ชอบกินเหล้า” เขาเริ่มหงุดหงิดแต่ยังสงวนท่าทีอยู่ ตอนนี้ออกมานอกบ้าน จะทำอะไรต้องดูสถานการณ์ เขาไม่ได้งี่เง่า กระฟัดกระเฟียดยี่สิบสี่ชั่วโมงหรอกนะ บางที่ทำได้ บางที่ทำไปจะถูกยำตีน

          ..แค่อยากเอาแต่ใจกับใครสักคน..ตามใจหน่อยได้ไหมล่ะ..

          “มึงอ่ะนะไม่ชอบแดกเหล้า?

          “เออ..กินแล้วปวดหัว”

          ..แล้วที่จริง..ส่วนหนึ่งก็เพราะว่ามีคนขอไว้ด้วย..

          ..แต่เวลาเมาดิบน่ะก็เคยทำบ่อยๆนะ..

          “แหม..ไอ้เด็กดี” มันยกขวดแสงโสมขึ้นหนีบ “สรุปโทรหาใคร โทรติดยัง”

          “แม่ง..ไม่รับสายกู” ชยนข่มใจ

          “ใครวะ” มันชะโงกมองหน้าจอ “พี่อิน? กิ๊กใหม่?

          คนฟังหัวเราะ “ไอ้สัตว์”

          “นั่นแน่ะ..” ยื่นนิ้วไปชี้หน้า เลยถูกไอ้เชนตบจนนิ้วพลิก ห่านเอ๊ย~ “อย่าเสือกเหนียมกับเพื่อนฝูง ใครๆๆ”

          “เมียกูมั้ง ห่า” ชยนยกเท้าปัดๆ “ออกไปไกลๆตีน คนจะโทรศัพท์ เสือกชะมัด”

          “กิ๊วก๊าววว ไอ้เชนมีเมีย~”

ชยนชูนิ้วกลางให้ ยกมือถือแนบหูระหว่างโทรออกครั้งที่สาม “หุบปากเลยไอ้หมาเน่า..นี่พี่เลี้ยงกู”

“ห๋า..พี่เลี้ยง” มันทำหน้าเซ็งสุดขีด “พี่เลี้ยงอะไรวะ ทำไมต้องโทรจิกขนาดนั้น”

“ก็จะโทร มีปัญหาไหม”

“มึง..ไอ้ลูกแหง่เอ๊ย ปีหนึ่งแล้วนะ”

ชยนขว้างหมอนใส่หัวเพื่อน มันหัวเราะร่า

“ข้องใจแม่งว่ะ ทำไมมึงต้องมีพี่เลี้ยง คือเลี้ยงตอนเด็กๆก็เกทนะเว้ย แต่นี่มึงโตจนทำลูกได้เป็นครอกแล้ว” มันเกาหัว “ก็เห็นทำทุกอย่างได้เองไม่ใช่หรือวะ หรือมึงเป็นลูกคุณหนู ต้องมีคนดูแลส่วนตัว”

“เสือกรู้เสือกเห็นนักนะมึง” ชยนรำคาญมันจริงๆ “มึงเคยหาข้าวหาน้ำกินเองได้แต่ไม่อยากทำไหมวะ กูก็เป็นแบบนั้นแหละ”

“อ๋อ..อยากอ้อนตีนว่างั้น”

“มึงนั่นแหละอ้อนตีน ไปเลยไป” เขาชูนิ้วไล่ มันหัวเราะแล้วถึงจะหอบเหล้าวิ่งหายไป

ชยนตัดสายครั้งที่สาม พออยู่ตามลำพัง อารมณ์เขาก็กรุ่นขึ้นมาอีกจนได้

..ลองไม่รับอีกรอบสิ..ได้เห็นดีกัน..

คราวนี้เป็นผลสำเร็จ อินทร์ตอบกลับมา แต่เสียงรอบข้างดังจนแทบไม่ได้ยิน..ฟังแล้วเหมือนเป็นเสียงวงดนตรีเล่นสดที่ไหนสักแห่ง มีเสียงดังแทรกมาจากในไมโครโฟน ประชาสัมพันธ์ละครเวทีอะไรสักอย่าง

คุณ..คุณเชน มีอะไรหรือครับ

“อยู่ไหน” ชยนถามเสียงห้วน

อยู่..อยู่ตลาดครับอินทร์รีบตอบ ขอโทษที่ไม่ได้รับสาย ผมไปหาซื้ออะไรกิน

“อ้อ..” เขาคลายสีหน้าลง “แล้วไปเที่ยวตลาดที่ไหน ไปเองหรือ”

ครับ..อินทร์เงียบไป พรุ่งนี้กลับแน่ๆ รับรองครับ

ชยนขมวดคิ้ว เป็นบ้าอะไรของเจ้าลุงนี่กัน

พรุ่งนี้คุณเชนกลับกี่โมงครับ

“ถึงกรุงเทพสี่โมงเย็น” เขาพูดเสียงนิ่ง “อยากกินกุ้ง..ทำให้กินหน่อย”

ได้เลยครับ! โชคดีเลย มีของสดแน่ๆ

ชยนเพียงแต่ฟังเฉยๆ

เอ่อ..แค่นี้ก่อนได้ไหมครับ ผมกลัวแบตหมด แล้วเจอกันนะครับ เดินทางปลอดภัยนะคุณเชน

เขาขมวดคิ้ว สัมผัสได้ว่าอินทร์พะวักพะวงอย่างประหลาด

เด็กหนุ่มลุกขึ้นนั่ง เปิดแอพพลิเคชั่นที่โหลดมาใช้และติดตั้งเอาไว้ทั้งเครื่องเก่าและเครื่องใหม่

Find my iPhone

..กล้านักนะอิน..

 





อัพเพิ่มอีกหน่อยจ้า 100% แล้วคร้าบบ 

(สรุปว่ามันไม่สั้นแล้ว 555 แต่ก็ไม่เกิน 15 ตอนแน่นอน)

#คุณเชนเอาแต่ใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.202K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,357 ความคิดเห็น

  1. #6344 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 05:35

    เมียทิ้งเพราะปากแน่ๆ! คุณเชน!!!!

    #6,344
    0
  2. #6340 mildmancat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 10:39
    อาการมันเป็นยังไง หงุดหงิด งุ่นง่าน เมื่อรู้ว่าเมื่ออยู่ที่อื่นใช่มั้ย แค่กๆ
    #6,340
    0
  3. #6326 9nvwqluvXz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 21:55
    มันว้าวุ่นขนาดนั้นเลยนะคุณเชนนน
    ปากหนักดีนะ เดี๋ยวคุณอินทร์หนีไปไหนไกลกว่านี้ล้ะจะรู้สึก!!
    #6,326
    0
  4. #6315 phapha087bw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 10:03
    ผัวเด็กนี่น่ากลัวจริงๆ
    #6,315
    0
  5. #6305 Galaxy_Pcy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 04:56
    โอ้โหขนาดนี้เลยนะคะคุณ
    #6,305
    0
  6. #6276 lin_minew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 10:58
    เมฆยังสงสัย เชนน่ะติดพี่อินทร์มากเกินไป เหมือนสามีตามติดภรรยาจริงๆแหละ 555
    #6,276
    0
  7. #6251 Spices_smile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 12:36
    นังคนปากเเข็ง
    #6,251
    0
  8. #6239 aliskyu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 22:22
    โกหกไม่เนียนเด็กมันโกรธแบ้ววว
    #6,239
    0
  9. #6227 Withcake (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 18:46
    อย่างน้อยคุณอินทร์ก็พอจะมีนายเมฆเป็นเพื่อนคุย เฮ้อออ กลัวใจคุณเชนจริงๆ
    #6,227
    0
  10. #6203 - cherish 。 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 16:40

    รู้จักขิงมั้ยคุณเชน เรียกว่าเค้าว่าตาแก่น่ะ ขิงน่ะยิ่งแก่ยิ่งเผ่ดข่าา🌝 แต่เอาจริงๆเวลาคุณเชนผีออกก็เอ้อ ได้อยู่เด้อ เพราะฉะนั้นอย่าร้ายกับคุณอินของเรานักเลย;-;

    #6,203
    0
  11. #6193 jj_jantakarn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 22:55
    อินทร์นะอินทร์โกหกไม่เนียนเลย555 ส่วนเมฆนี้ก็นิสัยดีมากเลยนะเห็นใจคุณอินทร์ตลอดเลยเวลาคุยด้วย^^
    #6,193
    0
  12. #6183 Khaha62442 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 03:45
    ไม่รู้จะเอ็นดูหรือวงวารเมฆดี5555แถมมีการพยากรณ์ล่วงหน้าด้วยว่าเด็กน้อยจะอาละวาดแน่ๆถ้าพี่อินไม่อยู่//เด็กน้อยมันร้ายนะคะวางแผนไว้ทั้งหมดแล้วทั้งเรื่องทรศ.ให้พี่เขาไปเพื่อเช็คพิกัด คนคุยที่อยากให้พี่เขาเช็คบ้างว่าไม่มี(แต่พี่เขาก็ไม่อยากรู้) อุ่นข้าวกินเองไม่ได้ต้องให้พี่เขาทำให้(แต่สุดท้ายก็ไม่กินแถมต้องมาวงวารเมฆด้วยTT)เป็นเด็กน้อยที่งอแงเรียกร้องความสนใจจีมๆ
    #6,183
    0
  13. #6164 galaxysecret🌈🌈 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 14:42
    หวงมากจ้าาาาาาาา
    #6,164
    0
  14. #6153 อยากเกิดเป็นแมว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:56
    ก็รักเค้าแหละ แต่คนมันเคยๆอยู่ด้วยกันทุกวันเลยไม่คิดว่าวันนึงคนพี่จะหายไป เลยทำตัวแบบนี้
    #6,153
    0
  15. #6138 blueeyes111 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:07
    เชนนายชอบพี่อินมากเลยนะเนี่ย!!! คนปากไม่ตรงกับใจ ดีกับพี่เขาหน่อย พี่เขาจะหนีแล้วนะ
    #6,138
    0
  16. #6122 baekbow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:47
    หืมมม ถึงกับมีแอพตามพิกัดเลยหรอ ไม่ธรรมดานะเนี่ยเชน // เชนไม่มีแฟนหรอ ก็เหมือนจะโล่งใจไปหน่อยนะ พอปัดประเด็นนี้ตกไปก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย เชนกลายเป็นเด็กน้อยที่ชอบเขาแต่ไม่รู้ตัวไปเลย 5555 // เมฆได้ยินด้วยอ่ะ เขินแทนเลย เป็นเราคงไม่กล้าบอกหรอกว่ารู้
    #6,122
    0
  17. #6108 phapha087bw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:36
    เชนน่ากลัวมากอ่ะ ผัวอะไรวะเนี่ย อินทร์หนีไปเถอะลูก
    #6,108
    0
  18. #6089 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 07:37
    ชอบเขาแล้วดูทำดิ
    #6,089
    0
  19. #6077 eannysrr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 03:08

    หมั่นไส้เชนว่ะ

    #6,077
    0
  20. #6065 Rosemary is happy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 23:32
    เชนคือตามหึงเป็นผัวเลยเว้ย ตอนพี่อินนึกภาพเชนมีเมียมีลูกคือหน่วงมาก คือแบบพี่อินแทบไม่มีครอบครัวหรือเพื่อนเลยอะ ต้องเหงาแน่ๆถ้าไม่ได้เลี้ยงเด็กโข่งนี่แล้ว แต่ๆๆๆน้องเมฆแรงมากได้ยินเรื่องที่ห้องครัวจ้า ตลกตรงอินบอกไม่ให้ยุ่งเรื่องผู้ใหญ่แต่นางอายุเท่าคุณเชน5555555555555
    #6,065
    0
  21. #6034 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 23:24
    ง่ายๆสั้นๆ ปากไม่ตรงกับใจ!!!!!!!
    #6,034
    0
  22. #6022 fxmm_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 17:07
    อยากเตะพระเอกก
    #6,022
    0
  23. #6014 karene (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 14:45
    โอ้โห มี find my iphone ด้วย ><
    #6,014
    0
  24. #6013 SkmilkSk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 23:08
    เชนน่ารักนะเอาจริงๆ แต่ด้วยวุฒิภาวะมันต่างกัน ความคิดมันเลยไม่ตรงกัน 555
    #6,013
    0
  25. #6004 whoamidouknow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:13
    เรื่องมันหน่วงมากเลย แต่ก็น่ารักดี น้องเชนผู้แอบรักพี่อินแต่ไม่รู้ใจตัวเอง
    #6,004
    0