ครั้งหนึ่งวันนั้นของเจ้าหญิงทรอยแมร์

ตอนที่ 5 : ครั้งหนึ่งวันนั้น...ที่ฉันนั่งคิดทบทวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 ต.ค. 60

005

 

เมื่อตอนเป็นเด็กมัธยม ฉันเคยมีความฝัน ที่อยากจะมีโมเม้นท์กุ๊กกิ๊ก แบบว่าได้ขี่หลังเด็กผู้ชายในรุ่นเดียวกันสักคน หรือไม่ก็ได้จับคู่กับเด็กผู้ชายหล่อๆในชั่วโมงเต้นลีลาศ

แต่เนื่องจากฉันเป็นเด็กผู้หญิงที่ตัวสูงใหญ่ ในบางครั้ง ฉันต้องรับบทเป็นฝ่ายชายในชั่วโมงเต้นลีลาศ และจำนวนนักเรียนในห้องที่มีผู้ชายน้อยกว่าผู้หญิง ฉันจึงเลี่ยงอะไรไม่ค่อยได้

ก็นะ บางทีก็ลืมไปว่า เต้นลีลาสแบบผู้หญิงต้องทำอย่างไร

ที่พีคสุดคือ ในคาบพละที่ต้องทดสอบความทรหดอดทนด้วยการวิ่งรอบสนามเป็นร้อยรอบ....ฉัน...ต้องเป็นคนอุ้มเพื่อนผู้หญิงตัวเล็กที่เป็นลมไปห้องพยาบาลด้วย

555+ตลกจัง

.

.

.

ในเลข5มีน้ำตาซ่อนอยู่เป็นโหล

.

.

.

ฉันรู้สึกเหมือนโดนเขย่าตัวเบาๆ และเมื่อค่อยๆลืมตาขึ้น ฉันเห็นภาพทุ่งหญ้าเคลื่อนที่....ไม่สิ ตัวฉันเองกำลังเคลื่อนที่ช้าๆ และสัมผัสอุ่นๆที่ต้นขากับบริเวณด้านหน้าของร่างกาย....

อ่า ขี่หลัง.....ขี่หลังผู้ชาย!

แม่ขา ซิงต้นขาหนูเสร็จเจ้าชายไปแล้วค่ะ

ตื่นแล้วหรือขอรับ องค์หญิง

เสียงนาวิดังมาจากด้านล่างข้างๆ พอมองลงไป....อ่าฉันขี่หลังของเจ้าชายอาร์วีอยู่อ่ะ ฟินเล็กน้อยถึงปานกลาง ผมแดงๆของเขาทิ่มเบาๆ ทำให้ฉันจั๊กจี้ที่หน้านิดหน่อย...

รู้สึกดีจัง แต่เพราะความเคยชินหรืออะไรก็ตาม ฉันรู้สึกว่าไม่ได้ ตื่นๆ ลงเดินๆ

ปะ....ปล่อยฉันลงก่อนเถอะ เจ้าชายอาร์วี

เสียงแหบแห้งที่เปล่งออกไป ทำให้ฉันรู้สึกเจ็บคอนิดๆ

สลบไปนานแค่ไหนกันนะ ถึงได้เจ็บคอ...

 

อาร์วีค่อยๆวางฉันลงบนพื้นหญ้า เมื่อฉันยืนบนพื้นได้อย่างมั่งคง มองไปรอบๆ ตามเนื้อเรื่องในเกมเป๊ะ ลูคกับเมดี้เดินตามหลังอาร์วีมาด้วย

ลูคเป็นเจ้าชายที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจในตนเองสักเท่าไหร่ เขามีผมสีขาวเงินเหมือนกับคนสูงอายุ ดวงตาสีทองเปล่งประกาย ....ชุดที่เขาใส่เหมือนวนิพกพเนจร หมวกปีกกว้าง รองเท้าบู๊ตหลัง ผ้าคลุมไหล่...ชุดตอนที่เขายังเป็นเจ้าชายแค่หนึ่งดาว...


ส่วนเมดี้...เจ้าชายลั้นลา เขามีผมชมพู ตาสีแดง ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเสมอ ฉันเคยคิดนะ ว่าถ้าเมดี้ไม่ยิ้มเหมือนคนบ้า เขาต้องดูเป็นคนที่น่ากลัวแน่ๆ แต่ตอนนี้ ก็แค่อาร์ทติสจิตหลุดธรรมดา เมดี้ก็ยังคงแต่งตัวแบบหนึ่งดาว เสื้อเดรสยาว?สีม่วงเล่นลายขอบทอง....ถ้าเป็นฉันคงไม่กล้าใส่ออกมาจากบ้าน....

 

น้ำสักหน่อยไหมครับ

ลูคยื่นกระบอกน้ำของเขามาให้ฉันด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน...อ่า เข้าใจล่ะ ว่าเจ้าหญิงมีฮาเร็มเป็นของตัวเองนี่มันดียังไง

ขะ...ขอบคุณ

นาวิก็เริ่มแนะนำตัวสองคนนั้นให้ฉันฟังทันที

องค์หญิงขอรับ นี่คือเจ้าชายลูคแห่งอาณาจักรมิวเซ่ และท่านนี้คือ เจ้าชายเมดี้แห่งอาณาจักรเฟรเซียนขอรับ

หลังจากกลืนน้ำลงไปอึกใหญ่  อ่า สดชื่น

ฉันรู้จักพวกนายหมดแล้วค่ะ มีสองไอดี เล่นบทนำไปตั้งสองรอบ จำไม่ได้ก็บ้าแล้ว

ยิ้มกว้างๆ อากิ --- ฉันบอกตัวเองอย่างนั้นและโค้งให้พวกเขาทีหนึ่ง

สวัสดีค่ะ อากิจากทรอย์แมร์ค่ะ เพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงก็วันนี้ล่ะค่ะ เมื่อก่อนอาศัยอยู่อีกโลกหนึ่ง ตอนนี้โดนเรียกกลับมาแต่ยังจำเรื่องสมัยที่เคยอยู่ทรอย์แมร์ไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

พวกเขางงไปครู่หนึ่ง แต่ก็พูดตอบฉัน

"ขอบคุณนะที่ปลุกพวกเราขึ้นมา"

"ไม่เป็นไรค่ะ เป็นหน้าที่อยู่แล้ว"

ก่อนที่ฉันจะพูดอะไรมากไปกว่านี้ นาวิก็พูดแทรกขึ้น

นี่ นายคงกลัวฉันหลุดปากอะไรออกไปสินะ นาวิ

 

องค์หญิงอากิ จะต้องเดินทางกลับไปยังทรอย์แมร์เพื่อจัดการกับปัญหาเกี่ยวกับจำนวนปีศาจกินฝันที่เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วขอรับ

ฉันอยากจะตบมุกกลับไปว่า แล้วไง จัง

ดังนั้นแล้ว เจ้าชายอาร์วี ถ้าท่านรู้ว่ามูนโร้ดครั้งต่อไปจะปรากฎขึ้นที่ไหนและเมื่อใดในอาณาจักรของท่าน ได้โปรดบอกพวกเราด้วยขอรับ

นาวิ ถ้าในประโยคของนายไม่มีคำว่า ได้โปรด กับ ขอรับ แล้วละก็ ฉันคิดว่านายกำลังขู่อาร์วีอยู่ชัดๆ น้ำเสียงให้มากๆ

อ่า....ที่จริง ถ้าฉันรู้ว่าวันนี้เป็นวันที่เท่าไหร่ ฉันก็พอจะบอกได้อยู่หรอกนะ แต่ว่าฉันไม่มั่นใจว่าโดนทำให้หลับอยู่ในแหวนไปกี่วันหน่ะสิ เพราะฉะนั้นฉันขอพาทุกคนกลับไปที่ปราสาทของฉันก่อน แล้วจะได้มีเวลาคิดกันว่าจะทำอะไรต่อ หลังจากรู้เรื่องวันที่มูนโร้ดจะปรากฏแล้ว

เช่นนั้น เราเห็นด้วย

เมดี้ตอบด้วยน้ำเสียงการพูดเหมือนนักแสดงละครโอเปร่า ปอดแข็งแรงดีนะ เมดี้

ค่ะ ตามนั้นเลยค่ะฉันหิวแล้วล่ะ

ฉันละคำพูดสุดท้ายไว้ เพราะมันอาจจะทำให้ความประทับใจแรกของหนุ่มๆต่อเจ้าหญิงทรอยแมร์พังลงได้

 

และพวกเราสี่คน+หนึ่งตัวก็เดินทางไปยังปราสาทของอาร์วี

 

 

 

 

เมื่อมาถึงปราสาท ทางครอบครัวของอาร์วีดีใจกันใหญ่ เนื่องจากอาร์วีหายตัวไปหลายวัน  และพวกเขาก็ต้องการจัดงานเลี้ยงให้กับฉันที่ช่วยปลุกอาร์วีขึ้นมาด้วย

มะ...ไม่เอาค่ะ ไม่เอา เดี๋ยวฉันก็ได้เข้ารูทของอาร์วีพอดีสิ

พอฉันเอาเรื่องนี้ไปถามนาวิ พ่อบ้านขนปุยก็บอกแค่ว่า มันไม่ได้มีผลอะไรกับการเข้ารูทหรอก

เฮ้อ วางใจไปเปลาะหนึ่ง

 

คืนนั้น ฉันนอนคิดๆบนเตียงในห้องนอนแขกของอาณาจักรอัสโตรเรีย....ที่นุ่มมาก ถึงสาเหตุที่จะทำให้เข้ารูทของเจ้าชายได้....มันต้องเป็นเพราะว่า เจ้าหญิงทรอย์แมร์ชอบอู้อยู่ที่อาณาจักรของเจ้าชายและเที่ยวเล่นไปทั่วแน่ๆ

สังเกตสิ ไม่ว่าอีเวนท์ไหน หรือ รูทไหนก็ตาม เจ้าหญิงมักจะไปตามคำเชิญตลอด ใครเชิญก็ไป งานเล็กงานใหญ่ก็ไปทั้งหมด....

เพราะฉะนั้น การอู้อยู่อาณาจักรใดนานๆ เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำที่สุด

เพราะฉะนั้น ห้ามสโลว์ไลฟ์ รีบทำให้มันเสร็จ จะได้เอาแฟรี่สโตน์ไปหมุนกาชา...

5555

 

 

ฉันรู้สึกเหมือนน๊อตในหัวบางตัวมันหายไปแหะ

ช่างเถอะ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ ฉันจะไปปฏิเสธงานเลี้ยง และรีบออกเดินทางไปล่ะกัน

ส่วนอาร์วี ลูคกับเมดี้ ถ้าจะตามฉันไปด้วย ฉันก็โอเค

แต่ถ้าจะแยกกันก็ได้ ฉันว่าเจ้าชายเป็นร้อย มันต้องมีคนบ้ามาเดินทางพร้อมกับฉันแน่นอน

 

 

 

 

และเช้าวันถัดมา หลังจากที่ฉันบอกความตั้งใจของตัวเองกับทุกคนไป ฉันก็ได้คนบ้ามา 3 คน

รู้สึกเหมือนได้ยินเสียง

ตึ้ง

ผู้เล่นได้รับคนบ้า 3ea

 

 To be continue...

 

 

 

 



 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น

  1. #6 The LosT Human (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 20:53
    รู้สีกนาวิเรื่องนี้น่าเตะจังค่ะ 5555 จะรอตอนต่อไปนะคะ เพราะงั้นสู้ๆค่ะ !
    #6
    1
    • #6-1 nightya(จากตอนที่ 5)
      18 มีนาคม 2560 / 10:00
      สู้ๆค่ะ p( ^ ^ )q
      นาวิในเกมดูไม่ค่อยมีจุดเด่น...(ยกเว้นตอนอยู่กับไคริ)
      เลยลองใส่จุดเด่นให้
      5555 //โดนนาวิเตะ
      #6-1