Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 5 : ตอนที่5 รินVSเกล พระเจ้าเล่นอะไรเนี่ย?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

ตอนที่5 รินVSเกล พระเจ้าเล่นอะไรเนี่ย?




ตัดมาที่สนามประลอง(ขี้เกียจคิดบท : ไรท์เตอร์)
หลังจากที่ตกลงกันว่าจะให้ฉันทดสอบด้วยการประลองกับเกล เดรกก็ได้พาฉันมายังโคลอสเซียม ที่มีด้วยกัน4ลานประลองใหญ่ๆ ที่มีอัฒจันทร์ล้อมทั้งสี่สนามไว้เป็นวงกลมขนาดใหญ่ ทั้งสี่สนามจะอยู่กันคนล่ะทิศทั้ง4ทิศ คือ เหนือ ตะวันออก ใต้ ตะวันตก ซึ่งสนามที่พวกเราเลือกใช้คือสนามตะวันตก ที่อยู่ใกล้กับประตูที่เราเข้าที่สุด
“เอาล่ะ กฏก็คือห้ามโจมตีถึงตาย ถ้างั้น เริ่มได้” อะ เริ่มแล้วหรอ ยังอธิบายไม่จบเลยแท้ๆ-*- เอาอีกนิด คนที่มาด้วยจะมี เดซี่ เดรก และมีล ซึ่งมีลได้ทำการร่ายเวทย์ครอบคลุมสนามแห่งนี้ไว้แล้วเพื่อป้องกันมีเหตุอะไรฉุกเฉิน แน่นอนว่าฉันแอบร่ายทับไว้อีกชั้น เพราะรู้ถึงความน่ากลัวของจอมมารดี
‘แอคเซล’ฉันร่ายเวทย์ที่ค่อนข้างใช้ประจำอย่างแอคเซล ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาจอมมารด้วยความเร็วที่คนอื่นมองตามไม่ทัน
เคร้ง เสียงมีดสั้นที่ปะทะเข้ากับโล่ที่ใส่แต่พอฟาดเข้าไปถึงได้รู้ตัวตนของมัน ‘ออโต้บล็อก’สกิลด์ป้องกันอัตโนมัติของจอมมาร เป็นหนึ่งในสกิลด์ที่ทำให้ปวดหัวที่สุด เพราะมันจะจับสัมผัสของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่เข้าไปบริเวณรอบตัวของจอมมาร ก่อนจะทำการปัดป้องออกไป
“โห พุ่งเข้ามาเลยแฮะ”เกลพูดขึ้นมา ก่อนที่จะร่ายเวทย์ออกมา ดูจากปฏิกิริยาของเจ้าตัวแล้ว คงจะเป็น มารุสุสินะ
“มารุสุ”ชายหนุ่มพูดขึ้นมา ทำเอาทั้งสามคนที่ยืนมองถึงกับผงะ และพยายามตะโกนเข้ามา
“คุณเกลครับ เวทย์นั่นมันอันตรายนะครับ ใช้อย่างอื่นเถอะครับ”เดรกตะโกนขึ้นมา ราวกับว่าเคยมีความหลังกับเวทย์บทนี้ แต่เกลก็ยิ้มให้ก่อนจะปล่อยเวทย์ออกมา หึ ดูถูกกันสินะ
“รับให้ได้นะ เจ้าหนู”ชายหนุ่มพูดขึ้นมาพร้อมกับแสยะยิ้ม เออ ก็ได้วุ้ย ต้องออกแรงอีกแล้วสินะ เวทย์ที่เกลส่งมานั้นก็พุ่งมาด้วยความรวดเร็ว ทั้งสามคนถึงกับขนลุกด้วยความกลัว เวทย์ที่เกลปล่อยออกมานั้น เป็นเวทย์ที่มีมวลความมืดอัดแน่นอยู่ค่อนข้างมาก ฉันกำลังใช้เวลา3วินาทีในการคิดว่าจะทำยังไงกับมันดี การทดสอบคือวัดพลังซะส่วนใหญ่สินะ
“อีลูมินาติ คอนเฟิร์ม”ฉันพูดพร้อมกับกวาดมือไปข้างหน้า หลังจากปล่อยพลังเวทย์ออกไปนิดหน่อย ก็มีพลังสามเหลี่ยมคล้ายกับปีระมีดทรงสี่เหลี่ยม แถมมีรูปดวงตาที่บริเวนที่เป็นรูปสามเหลี่ยมของปีระมิดเหล่านั้นทุกด้าก่อนที่พลังทั้งสองจะปะทะกัน เวทย์มืดของเกลชนเข้ากับส่วนแหลมของปีระมิดของฉัน ส่งผลให้เวทย์ที่เกลปล่อยมาพุ่งขึ้นฟ้า ส่วนเวทย์ของฉันที่เป็นเวทย์ตั้งรับนั้นถูกแรงปะทะกดลงไปจนจมพื้น จนยุบลงไปเกือบหนึ่งไม้บรรทัดได้ ส่วนเวทย์ที่ลอยขึ้นไปบนฟ้า ก็ลอยไปปะทะกับบาเรีย
ตู้ม! เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ก่อนที่บาเรียจะหายไปและเวทย์มืดนั้นก็พุ่งขึ้นฟ้าหายไป
“อะ...อะไรกัน”เสียงของเดซี่ที่ดูท่าทางจะช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเวทย์ที่เกลปล่อยมานั่นรุนแรงจนบาเรียแตก แต่เป็นเพราะเวทย์ที่ฉันใช้นั้นสามารถรับการโจมตีของเกลได้โดยแทบจะไม่เป็นอะไรเลย
“พลังเวทย์สุดยอดไปเลย”มิลพูกขึ้นมาหลังจากที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพร้อมกับดวงตาที่เปล่งประกาย นี่สุดยอดแล้วหรอ
“เท่านี้ก็พอพิสูจน์ พลังเวทย์ ของรินได้แล้วสินะ งั้นต่อไป ทักษะต่อสู้”เกลพูดขึ้นมาก่อนที่จะพุ่งเข้ามาหาฉันแล้วง้างหมัดต่อยออกมาตรงๆ
ฟิ้ว ฉันเอี่ยวหลบขวาก่อนที่จะหมุนตัวและเตะเข้าที่ชายโครงของฝ่ายตรงข้าม แต่เหมือนเกลจะรู้ทันเลยยกแขนซ้ายมารับการโจมตีอย่างทันท่วงที
“โห ไหวพริบการต่อสู้ก็ดี”เดรกพูดชมออกมา แน่นอนสิ ก็ฉันฝึกมาตั้งกี่สิบปี เพื่อล้มหมอนี่เนี่ย ฉันได้แต่คิดในใจ ก่อนที่จะผละออกมาจากเกล ก่อนจะพุ่งเข้าไปแล้วกระโดดเตะดื้อๆ
ปึ้ก! เสียงของเกลที่ใช้มือขวาปัดขาฉัน ก่อนจะหมุนข้อมือเพื่อจับข้อเท้าของฉันแล้วเหวี่ยงลงพื้น แต่ฉันรู้ตัวเลยขืนแรงไปข้างหลังทำให้หลุดจากการจับและม้วนตัวลงมายืนได้อย่างสวยงาม
ตุ๊บ พอลงมาตั้งหลักบนพื้นได้ ฉันก็ทำท่าว่าจะพุ่งเข้าไปต่อ แต่เกลกับยกมือห้าม
“แค่นี้คงพอแล้วสินะครับคุณเดรก”เกลพูกขึ้นมา ก่อนที่เดรกจะพยักหน้าอย่างเห็นด้วย พร้อมกับหน้าตาที่ดูเหนื่อยจากการลุ้น มิลก็มีสีหน้าที่ตื่นเต้น รวมถึงอาการที่อยากถามอะไรออกมาเต็มหน้า ส่วนเดซี่ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“ฮื่อออ ไม่เป็นอะไรนะคะ”เดซี่พุ่งเข้ามากอดฉันด้วยความเป็นห่วง ทำเอาฉันอดยิ้มไม่ได้ หมดกัน มาดเคร่งขึมที่อุส่าห์สร้างมา เดรกกับมิลก็ยิ้ทให้กับพวกผมสองคน ส่วนเกลเองก็เดินมาลูบหัวผมเบาๆ ฮื่ย ให้ก่อนวันนึงก็ได้ฟร่ะ
“มองอะไรกัน!”ผมดุออกไปเล็กน้อยทำให้ทั้งสามคนที่ยิ้มอยู่หุบยิ้ม แต่ก็ยังมีแอบยิ้ม อะไรของพวกนี้เนี่ย
“ด้วยอำนาจของผมคงให้ได้ที่ระดับAนะครับ ถึงจะอยากให้SSเลยก็เถอะ เนื่องจากถ้าจะให้ระดับสูงกว่านั้นต้องทำภารกิจจนครบตามเงื่อนไข ถึงจะเลื่อนระดับได้ แต่คิดว่าไม่นานคุณก็น่าจะเลื่อนระดับแล้วล่ะครับ”หลังจากเดรกพูดจบ ผมก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะผละออกมาจากเดซี่ที่ยังส่งเสียงกระซิกๆอยู่
“กลับบ้านกันเถอะ เกล วันนี้เหนื่อยแล้ว”ฉันพูดพร้อมกับหันไปมองเกล พร้อมกับแสดงท่าทางเหนื่อยล้าออกมา
“อืม ผมก็ไม่ต่างกันหรอก เกท”เกลพูดขึ้นมาก่อนจะร่ายเวทย์เกท ดูท่าทางปลายทางคงจะเป็นคฤหาสน์ เวทย์เกทเป็นเวทย์ที่จะสามารถใช้เปิดประตูไปยังส่วนไหนของโลกก็ได้ ใช้มานาตามระยะทาง แน่นอนว่าระดับเจ้าจอมมารบ้านี่คงใช้ไปได้ทั้งโลกอยู่แล้ว
“โรลแบค”ฉันพูดก่อนจะผายมือลงไปยังสนาม ก่อนที่สนามที่ผุพังจะกลับกลายมาเป็นปกติ
“เอาเอกสารไปด้วยครับ กรอกเสร็จแล้วเอามาส่งที่กิลด์นะครับ”เดรกโยนเอกสารที่ม้วนไว้ให้ฉัน ก่อนที่ฉันจะเดินตามเกลเข้าไปในวาร์ป



“ขอบใจนะ เกล”ฉันพูดออกไป ทำให้เกลถึงกับยิ้มออกมา ณ ห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์
วิ้ง! อยู่ดีๆก็มีแสงโผล่ออกมาจากตัวของเกลทำเอาฉันถึงกับแสบตาจนต้องหลับตา
“แสงอะไรอ่ะ ว้าย”โอ้ย ฉันสะดุดล้มก่อนที่จะไปทับอะไรสักอย่าง
หมับ ฉันจะใช้มือทั้งสองข้างค้ำพื้นเพื่อไม่ให้หน้าทิ่มกับพื้น แต่ว่ามือขวาเหมือนกับคว้าอะไรสักอย่างได้ มันนุ่มมาก
หลังจากที่ลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าตรงหน้ามีเด็กสาวอายุน่าจะประมาณ14-15ปี ผมสีแดงแสบตาแต่มีสีเหลืองแซมอยู่ตามปลายผม ที่สำคัญคือ น่ารักโคตรรรรร แต่ว่า หน้าคุ้นๆนะ
“ริน เธอช่วยลุกขึ้นไปได้มะ...อ๊ะ?”เหมือนเจ้าตัวจะรู้ตัวแล้ว ก็ได้เอามือปิดปากตัวเอง ก่อนจะทำหน้าเหมือนช็อคกับอะไรสักอย่าง เรียกชื่อแบบนี้ อย่างบอกนะว่า...
“เกล?”ฉันพูดถามไปสั้นๆ หญิงสาวตรงหน้าพยักหน้ารับ
“อ๊าง”อะ เวรกรรม ลืมไปว่ามือฉันจับที่หน้าอกของเธออยู่ เวรแล้วไง



“ฮื่อ ทำไมเป็นแบบนี้เนี่ย”เกลร้องไห้หลังจากที่เราผละออกมาจากกันแล้วไปนั่งบนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น ซึ่งก็นั่งอยู่ข้างๆกัน เกลร้องไห้เมื่อสำรวจไปตามร่างกายของตัวเอง ซึ่งมันทำเอาฉันหน้าแดงไปหลายรอบเหมือนกัน ก่อนที่จะมานั่งปิดหน้าแล้วก็ร้องไห้
“ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนั่นล่ะ อย่าลืมสิว่าฉันเองก็พึ่งเป็นผู้หญิงได้วันแรก”ฉันพูดออกไปตามความเป็นจริง ยังดีที่ฉันเป็นคนปรับตัวไว แต่จอมมารนี่สิ ฮ่าๆ แอบหัวเราะในใจเบาๆ
“ริน ฉันเหนียวตัวอ่ะ ไปอาบน้ำกันเถอะ”ฉัน? เดาว่าจอมมารน่าจะโดนคำสาปเดียวกัน เพียงแต่ทำให้อายุมากกว่าฉันนิดหน่อยล่ะมั้ง พูดขึ้นมา เดี๋ยวนะ อาบน้ำ?



คงไม่ต้องคิดล่ะนะ ว่าใครจะได้เฟิร์สไทม์ของตัวเองของเราไป ปกติจะลงนิยายหลังจากที่แต่งนิยายตอนต่อไปเสร็จแล้ว นั่นหมายถึงไรท์จะเก็บสำรองไว้เอง1ตอน แต่ตอนหน้านี่คือ ไม่รู้ว่าจะต้องลงถึงไหนแล้วข้ามไปดี ลงทั้งหมดก็กลัวว่าจะบิน ถ้าลงน้อยไปก็กลัวไม่ได้อรรถรส ถ้าใครพอรู้ก็ช่วยแนะนำหน่อยนะครับT_T(เป็นมือใหม่ด้านนี้จริงๆ)
ปล.แต่งไปเขินไปไอบ้าเอ้ย
edit : พบปัญหาใหญ่คือ ไม่สามารถลงนิยายตอนNC ในธัญวลัยได้ มีเว็ปไหนแนะนำบ้าง T_T
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #53 >•<♡[Sir.Koyuki]>~<♥ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:48
    ลองReadawriteรึยัง??
    #53
    1