Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 29 : ตอนที่29 กังวลเกินเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    6 ก.พ. 62

ตอนที่29 กังวลเกินเหตุ




เคร้ง! เกลใช้ลำตัวของเคียวรับการโจมตีจากเทพดาบวิปริต(ขอเรียกสั้นๆนะ55)  ส่วนฉันกำลังอพยพผู้บาดเจ็บ รวมถึงรักษาบาดแผลส่วนหนึ่ง แต่ก็เพียงแค่ไม่นาน
เคร้ง! ฉันพุ่งเข้าไปช่วยรับการโจมตีจากเทพดาบวิปริต ก่อนจะปัดดาบของมันออกไปข้างซ้าย เกลเห็นจังหวะก็พุ่งเข้าไปโจมตี
“เฟดแอทแทค”เกลพูดขึ้นมาก่อนที่เคียวของเกลจะมีออร่าทำให้ใหญ่ขึ้นมา พร้อมกับฟาดเป็นแนวนอนทำให้โดนตัวเทพดาบวิปริตไปเต็มๆ
“อ้ากกกกก”เสียงคำรามของเทพดาบวิปริตดังออกมาจากอาการเจ็บปวด มันมีท่าทางที่โมโหมาก ก็นะ สมกับเป็นเกลนั่นล่ะ
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! เสียงของเกลที่ปัดการโจมตีของเทพดาบวิปริตที่พุ่งเข้ามาโจมตีด้วยความดุดัน แต่เกลก็สามารถรับได้ทั้งหมด แถมยังแอบหยอดเวทย์เพิ่มดีบัฟให้กับเทพดาบวิปริตด้วย
“ริน ฝากต่อด้วย”เกลพูดขึ้นมาก่อนจะใช้เคียวปัดดาบของเทพดาบวิปริตออกไปจนหลุดมือเทพดาบวิปริต ฉันไม่รอช้า
“ไฮเปอร์ไดร์ฟ”ฉันพูดออกไปก่อนจะพุ่งเข้าใส่เทพดาบวิปริตเป็นจำนวนสี่ครั้งถ้วน ก่อนที่ดาบของฉันจะทำให้เทพดาบวิปริตแทบจะล้มโดยสมบูรณ์ แต่เหมือนมันจะสร้างความแค้นให้กับเทพดาบวิปริตมาก
ฟู่ว! อยู่ดีๆเทพดาบวิปริตก็พ่นออร่าดาบออกมารอบตัว ฉันกับเกลเห็นตรงกันก็เลยพุ่งไปยังจุดที่นักผจญภัยนั่งอยู่
“ดาร์คออร่า/จัสตินเบลด”เกลและฉันต่างร่ายออกมาคนล่ะท่าโจมตี เพื่อโจมตีออร่าดาบที่เทพดาบวิปริตปล่อยออกมา ทำให้เกิดเป็นลมพัดที่แรงมากจนนักผจญภัยข้างหลังฉันถึงกับปลิวในทีเดียว
“หะ...หายไปแล้ว”นักผจญภัยหญิงในกลุ่มกล่าวขึ้นมาด้วยความตกใจ เมื่อพบว่าเทพดาบวิปริตได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย คงเพราะบาดเจ็บมากล่ะมั้ง
“บ้าชะมัด หนีไปได้ยังไงเนี่ย”เกลพูดบ่นออกมาเบาๆ
ฉันหันไปมองทางกลุ่มนักผจญภัย ทุกคนมองมาที่พวกเราสองคนด้วยแววตาขอบคุณ อืม ถึงจริงๆจะไม่ลำบากอะไรก็เถอะ
“เดาไว้แล้วล่ะ ว่าจะจบไวขนาดนี้”ฉันพูดออกไป เกลหันมามองฉันก่อนจะพูดขึ้นมา
“นั่นสินะ ฉันคงกังวลจนเกินเหตุ”




สุดท้ายเรื่องที่เกิดขึ้นก็ได้ถูกเล่าให้กับบรรดากิลด์ต่างๆรวมถึงผู้คนในเมืองฟัง ส่งผลให้เกิดอาฟเตอร์ช็อคไปทั่วทั้งเมือง ส่วนใหญ่ตกใจเพราะนักผจญภัยระดับSSSถึงสองคนทพได้เพียงแค่ทำให้มันหนีไป ถึงจริงๆจะเพราะว่าเกลขี้เกียจตามก็เถอะ
“เฮ้อ จากรางวัลที่ควรจะได้เป็นค่ากำจัดเทพวิปริต ดันกลายเป็นได้แค่ขับไล่เท่านั้นเอง”เกลบ่นออกมาพร้อมกับหน้าบูด ฉันเลยหยิกแก้มเปลเบาๆ เกลเลยหันมามองฉัน น่ารักแฮะ
“เอาน่า อย่างน้อยก็ไม่มีใครเป็นอะไร”ฉันพูดออกไป ใช่แล้ว เพราะพวกเราไปทันเวลา เลยทำให้ไม่มีใครเสียชีวิต อาจจะมีบาดเจ็บจนต้องพักฟื้นบ้าง แต่ก็ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีเพราะปกติเทพสงครามโผล่ที่ไหน ต้องมีคนตายเป็นจำนวนมากล่ะนะ
“ถึงอย่างงั้น แรงค์ก็ไม่เขยื้อนเลย”เกลบนออกมาเบาๆ
“ขึ้นมานี่หน่อยสิ”อยู่ดีๆก็มีใครพูดอะไรไม่รู้ ก่อนที่ภาพตรงหน้าฉันจะเปลี่ยนไปเป็นภาพที่คุ้นเคย เสื้อทาทามิอันไร้จุดสิ้นสุด ข้างๆมีเกลที่นั่งอยู่ด้วยกัน
“ไง ผู้กล้าและจอมมาร ไม่สิ ต้องเรียก อดีต สินะ”



วันนี้เหมือนจะไม่ค่อยมีเวลาแต่ง เริ่มเข้าโปรเจกต์ใหญ่ของบ. -..-
ตอนที่31 ที่เป็นตอนพิเศษ กำลังทยอยแต่ง เสร็จไปล่ะฉากนึง สปอยสั้นๆว่าเป็นเรือหลัก55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

158 ความคิดเห็น