Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 28 : ตอนที่28 เทพวิปริต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    31 ม.ค. 62

ตอนที่28 เทพวิปริต




“เทพวิปริตงั้นเหรอ”เกลทำหน้าครุ่นคิด เทพวิปริต พลังเทียบเท่ากับนิ้วของเกลเลยเชียวนะ ไม่แปลกใจที่เกลจะเป็นกังวล เทพวิปริตไม่ได้อยู่ข้างไหน แต่เป็นตัวทำลายโดยแท้จริง มีครั้งหนึ่งในช่วงที่ฉันกับจอมมารส่งทัพไปรบกัน มีเทพวิปริตมาโผล่กลางสงคราม ทำให้ทั้งสองทัพนั้นสูญสิ้นไปจนหมด
“โอเค เข้าใจแล้ว ตอนนี้พอทราบมั้ยว่าเทพวิปริตอยู่ตรงไหน”เกลถามออกไป เมนเทิลตอบกลับมาทันที
“ห่างจากเมืองไปทางเหนือประมาณ10กิโลเมตรครับ”หลังจากเมนเทิลพูดจบ เกลก็ฉุดมือฉันก่อนที่จะออกจากอาคารกิลด์ทันที



เมื่อมุ่งมาทางทิศเหนือด้วยการบินที่ไม่ไวมาก ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงในที่สุดก็เห็นกลุ่มนักผจญภัยที่ตั้งแคมป์กัน ก่อนจะบินลงไป
“สวัสดีครับคุณเกล”เสียงของนักผจญภัยหนุ่มคนหนึ่งทักมา เกลนี่ก็เป็นที่รู้จักเหมือนกันแฮะ มีคนมองมาที่ฉันด้วยง่ะ
“อย่าจ้องคนของฉันด้วยท่าทางแบบนั้นนะ”โอ้ว เกลหึงล่ะ เกลเอามือมาโอบฉันอย่างหวง ทำเอาผู้ชายหลายๆคนที่ทำสายตาหื่นใส่ฉันในตอนแรกซาลงไป
“ตอนนี้ห่างจากตรงนี้หนึ่งกิโลเมตรครับ กำลังมุ่งมาในทิศทางนี้”นักผจญภัยคนเดิมตอบกลับไปหาเกล
“ฉันขอไปดูท่าทีก่อนนะ”เกลพูดขึ้นมา หลายๆคนมองเกลด้วยความไม่เข้าใจ ไม่มีใครที่มีท่าทางหัวเราะกับการตัดสินใจของเกล แต่ทุกคนกลับมีสีหน้ากังวล แต่ด้วยความที่เกลเป็นคนที่มุทะลุ ทำให้ไม่มีใครเอ่ยห้าม
“ไม่ต้องห่วงค่ะ เดี๋ยวหนูดูแลเอง”ฉันพูดก่อนจะยิ้มออกไป ทุกคนที่มีสีหน้ากังวลตอนแรกเมื่อเห็นฉันยิ้ม ก็ยิ้มออกมาได้บ้าง ดีแล้วล่ะ
ฉันเดินตามเกลมาเรื่อยๆ ตอนนี้หยิบดาบดาร์คเบลดคู่ใจ(ใช้บ่อยเกิ้น)ออกมา แต่เกลกลับยกมือห้าม
“เดี๋ยวฉันลุยเอง รินคอยช่วยเหลือก็พอ”ง่าาาาา ฉันจะโกรธแล้วนะ
“เกล หนูโกรธจริงๆนะ เกลจะไปลุยคนเดียวได้ไง”ฉันพูดออกไป เกลทำท่าว่าจะพูดอะไร แต่ฉันยกมือห้าม
“ถ้าเกิดฉันเป็นอะไรไป เกลก็คงรู้สึกผิดใช่มั้ยล่ะ แล้วไม่คิดหรอว่าถ้าเกิดเกลเป็นอะไรไป แล้วฉันจะรู้สึกผิดน่ะ”ฉันพูดออกไป เกลที่ทำหน้าเคร่งเครียดมาตลอด ก็เริ่มนึกคิด ก่อนจะถอนหายใจออกมา
“เข้าใจแล้ว”เกลพูดออกมาเบาๆ
“ดีมาก ถ้าจะลุยก็ลุยมันทั้งคู่นี่ล่ะ”ฉันพูดออกไป เกลก็พยักหน้ารับ แต่ก็ทำหน้ามุ่ยออกมา ทำไมถึงได้ดึงดูดจังนะ
จุ๊บ! ฉันใช้ทีเผลอจูบที่ปากของเกลเบาๆ ทำให้เกลถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ฉันอาศัยจังหวะที่เกลยืนนิ่ง ผละออกก่อนจะรีบวิ่งออกมา
“ยัยนี่...”อ๊าเกลวิ่งตามมาแล้ว อะ ข้างหน้ามัน
“ชู่ว”ฉันบอกให้เกลเงียบทำเอาเกลแทบจะปรับตัวไม่ทัน แต่ก็เงียบลงไป
“นั่นมัน เทพสงครามวิชาดาบ”ฉันพูดออกไป ลักษณะของเทพตนนี้คือมีรอยแผลเป็นค่อนข้างเยอะ พร้อมกับดาบขนาดใหญ่ที่ห้อยอยู่กลางหลัง กำลังสู้รบกับกลุ่มคนประมาณสิบคน ซึ่งแต่ละคนก็มีบาดแผลค่อนข้างเยอะ
“อ้ากกกก”เสียงร้องของชายที่ค่อนข้างมีอายุคนหนึ่งร้องออกมา เมื่อถูกฟันเข้าอย่างจังที่กลางหลัง จนเป็นแผลใหญ่
“ขนาดเพียงเฉี่ยวๆยังอันตรายขนาดนี้ นี่คือความแข็งแกร่งของระดับTop ของคลาสSSSหรอเนี่ย”หนึ่งในคนกลุ่มนั้นพูดออกมาด้วยเสียงสั่นๆ
“เข้าไปลุยกันเถอะ”ฉันพูดออกไป



แถมให้อีกตอน รู้สึกว่าตอนที่แล้วมันสั้น เลยลงให้ไปเลย สองตอน ตอนต่อไปน่าจะเย็นๆเลย
ปล.กำลังทำNCตอนที่31อยู่ เริ่มตันกับการคิดNC ในเมื่อมันตัน ก็สร้างทางใหม่แม่ม ยังไงเรื่องนี้มันก็ไม่มีแก่นสารมาตั้งแต่ต้นเรื่องล่ะ55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

158 ความคิดเห็น