Rin no Kikan การกลับมาของริน (Yuri/NC)

ตอนที่ 18 : ตอนที่18 บาดแผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    27 ม.ค. 62

ตอนที่18 บาดแผล


หลังจากอ่านจากความทรงจำ ผู้หญิงใส่แว่น ชื่อคานากะ ส่วนผู้หญิงท่าทางโทรมๆ ชื่อซีซ่า คานากะมาจากประเทศที่ชื่อว่าญี่ปุ่น เป็นฮิคิโคโมริ หรือก็คือพวกติดบ้านในความเข้าใจของฉัน แน่นอนว่าเรื่องของโอตาคุก็เข้ามาในหัวเช่นกัน เลยทำให้ฉันรู้ว่าสิ่งที่โลกฉันกำลังเป็นอยู่นี้คือโลกของแฟนตาซี และแน่นอนรวมไปถึงเรื่องต่างๆบนโลกแห่งนั้นด้วย ความรู้ วิทยาการ อาหาร ความบันเทิง สิ่งต่างๆอยู่เต็มหัวไปหมดเลย
ส่วนความทรงจำของซีซ่า เธอเป็นสปายที่มีข้อมูลของสิ่งต่างๆที่แปลกๆมากมาย เช่นเทคโนโลยีนิวเคลียร์ การสร้างพาหนะล้ำยุกต์ต่างๆ รวมถึงการสร้างเทคโนโลยีทางการรบต่างๆที่เป็ความลับทั้งหลาย ทำเอาฉันตื่นเต้นไปหมด ต่อไปถ้าเกิดทำอาวุธพวกนี้ขึ้นมา ต่อให้เป็นนักพจญภัยระดับDก็สามารถล้มมังกรระดับSได้ แน่นอนว่ามันก็เป็นเพียงความคิด
แน่นอนว่าฉันได้เห็นถึงสาเหตุการเสียชีวิตของทั้งคู่ด้วย คานากะ หรือ โอโตชิกิ คานากะ เสียชีวิตจากการป่วยด้วยโรคมะเร็งระยะสุดท้ายที่บริเวณลำใส้ ส่วนซีซ่า หรือ ซีซ่า โจวน์ เสียชีวิตจากการทนพิษบาดแผลไม่ไหว เนื่องจากหนีจากการถูกตามล่าขององค์กรFSB(Federal Security Services
) เนื่องจากการรู้ความลับมากเกินไป ทำให้เกิดการตามล่า เพราะตนเองต้องการใช้ชีวิตอิสระ สุดท้ายก็มาจบชีวิตลง
“คุณหนูตื่นแล้วหรอครับ”เผลอคิดนอกเรื่องไปหน่อย ตอนนี้เซบาสก็ได้มาตามฉัน ที่ไม่รู้วันรู้คืนเอาซะเลย
“ตอนนี้กี่โมงแล้ว เซบาส”ฉันถามออกไป เซบาสเลยทำหน้างง ก่อนจะตอบกลับมา
“กี่โมงคืออะไรหรือครับ”จริงสิ ลืมไปเลย ว่า[นาฬิกา]ของที่โลกนี้ยังไม่มี สงสัยต้องสร้างขึ้นมาใช้ในบ้านซะล่ะ(เริ่มชินกับการเรียกคฤหาสน์ของตัวเองว่าบ้านแล้ว : ไรท์เตอร์)
“อืม ช่างมันเถอะ แล้วสองคนนั้นล่ะ”ฉันถามถึงคนสองคนที่มาเยือนยันบ้านของฉัน
“ตอนนี้ท่านที่ผอมโซนั่นเก็บตัวอยู่แต่ในห้องครับ ส่วนทางท่านที่ใส่แว่น ตอนนี้อยู่ในห้องหนังสือน่ะครับ”เซบาสพูดขึ้นมา ก่อนจะโค้งหัวให้อย่างสุภาพ
“โอเค งั้นฉันขอตัวไปดูก่อนนะ”ฉันกล่าวขึ้นไป ก่อนจะเดินออกจาห้องมา
ฉันเดินทางระเบียง มองดูพระอาทิตย์ น่าแปลกที่พอฉันรู้เรื่องของนาฬิกา ทำให้ฉันรู้วิธีดูวันและเวลาแบบค่อนข้างชัดเจน ระดับตรงยันวินาทีเลย โลกนี้มีลักษณะเหมือนโลกแห่งนั้น ซึ่งรวมถึงการเป็นวงกลมของโลกแห่งนี้ด้วย ถึงแม้ว่าบรรยากาศภายในโลกจะต่างกันก็ตาม อืม สงสัยเพราะซีซ่าเคยฝึกเกี่ยวกับทหาร เลยรู้วิธีดูเวลาจากธรรมชาติ ถือเป็นเรื่องที่ดีล่ะนะ อ๊ะ คิดเพลินมาจนถึงห้องของซีซ่าซะแล้วแฮะ
ก๊อกๆๆ ฉันเคาะประตู แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ ฉันเลยถือวิสาสะเดินเข้าไปเลย
ครื้ด! เสียงเปิดประตูดังขึ้นมา ฉันมองไปในห้อง ก็พบกับซีซ่าที่นั่งขดตัวเองอยู่ที่มุมห้อง
ข้างๆกับตู้เก็บของขนาดเล็ก ท่าทางเหมือนกับกลัวอะไรบางอย่างมาก เห็นจานอาหารว่างเปล่าวางอยู่ อืม ก็ยังกินหมดนะ ดีล่ะ
“เป็นอะไรหรือเปล่า”ฉันถามออกไป หญิงสาวคนนั้นหันมามองฉัน ด้วยสายตาหวาดกลัว
“ยะ อย่าเข้ามานะ”กลัวอะไรกันอยู่นะ ฉันพยายามที่จะเดินเข้าไปหาเธอ ทว่า
ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ! เสียงขว้างปาข้าวของมาใส่ฉัน ทว่าฉันก็ยังเดินต่อไป ดีนะที่ฉันสั่งให้เสิร์ฟอาหารด้วยภาชนะที่มันไม่แตกจากการโยน
“อย่าเข้ามา ว้าก!”หญิงสาวตรงหนากระโจนมาที่ฉันหมายจะทำร้ายอย่างชัดเจน ฉันเข้าใจว่าเพราะความกลัวยังคงอยู่ในจิตใจเธอล่ะนะ
หมับ! ฉันกอดเธออย่างไว ก่อนที่เธอจะพยายามทำร้ายฉัน ทั้งเอาเล็บข่วน ทุบหลัง พยายามเตะหรือต่อยฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้ทำร้ายเธอกลับแต่อย่างใด
“ไม่เป็นไร เธอปลอดภัยแล้วนะ”ฉันกอดอยู่อย่างนั้น หญิงสาวก็พยายามทุบตีฉัน แต่ว่ากลับเบาลงไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะหยุดลง
“ไม่นะ ฮื่ออออออ”ก่อนที่หญิงสาวตรงหน้าจะร้องออกมา ซึ่งฉันก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ลูบหัวเบาๆเท่านั้น
หลังจากนั้น เธอก็สงบมากขึ้น พร้อมกับพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆว่า ฉันปลอดภัยแล้ว
“ฮีลลิ่ง”ฉันพูดขึ้นมา ทำให้ซีซ่าถึงกับตะลึงในความสามารถของฉัน
“ก่อนอื่น ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ หนูชื่อ ดาเร ริน บอสตัน เรียกว่ารินก็ได้นะคะ เป็นหนึ่งในเจ้าของบ้านหลังนี้”ฉันแนะนำตัวออกไป หญิงสาวตรงหน้าพยักหน้ารับ ก่อนจะพูดขึ้นมา
“ฉันชื่อ ซีซ่า เคยเป็นสายลับมาก่อน แต่ตอนนี้คงไม่จำเป็นแล้วล่ะมั้ง”ซีซ่าพูดก่อนจะยิ้มมาให้ฉัน อืม ดีแล้วล่ะ
“งั้น ตามฉันมาที่ห้องหนังสือ ฉันจะอธิบายเกี่ยวกับโลกนี้ให้ฟัง”ฉันพูดขึ้นมา


ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมตอนเก่าๆมันถึงได้เลื่อนวันที่มาเป็นวันนี้นะ พอดีนั่งเช็คคำผิดหลายๆตอนเลย นั่งเช็คจนตาลาย55555 จริงๆ ว่าจะอัพตั้งแต่ตอนเที่ยงคืนล่ะ แต่หิว เลยไปกินข้าวมา เลยพึ่งมาอัพ
วันนี้จะพยายามแต่งตอน20ให้จบ จะได้ปิดตอนที่19
รู้สึกแต่งสั้นๆลงไงไม่รู้ เหมือนรีบอ่ะ-.-
ปล.หลังตอนที่20 น่าจะมีตอนพิเศษ1ตอน 55555 อย่าแปลกใจถ้าตอนที่20จบแล้ว ตอนต่อไปจะเป้นตอนที่22 สามารถอ่านข้าม21เลยก็ได้(ถ้าแต่งไม่แป๊กนะ555)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #26 Panida Ketkaew (@panifern1234) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 08:58
    รินรินดูอบอุ่นจังค่ะ ชอบมากเลย
    #26
    0