คัดลอกลิงก์เเล้ว

ผมเป็นหอย ส่วนเขาเป็นหมึก [yaoi]

โดย larza

พระเอกเป็นหมึก นายเอกเป็นหอยสังข์ ดังนั้นเรื่องนี้ไม่มีคน

ยอดวิวรวม

6,891

ยอดวิวเดือนนี้

48

ยอดวิวรวม


6,891

ความคิดเห็น


62

คนติดตาม


604
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 ธ.ค. 61 / 12:33 น.
นิยาย ǹ֡ [yaoi]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เป็นพล็อตที่นึกขึ้นมาได้ตอนช่วงสอบพอดีค่ะ 

ตอนแรกเริ่มมาจากความคิดที่ว่า 

"อยากลองเขียนแนวที่พระเอกเป็นปลาหมึก ส่วนนายเอกเป็นหอยสังข์"


**มาต่อจนจบแล้วค่ะ** (19/01/18)

ตอนอ่านเรื่องนี้กรุณาละทิ้งสติและความเป็นจริงต่างๆ ไปนะคะ เพราะความจริงแล้วนั้นหอยไม่มีตาค่ะ(....) 


เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 ธ.ค. 61 / 12:33


ผมควรเริ่มเรื่องจากตรงไหนก่อนดี


 

ก่อนอื่นเลยผมอาศัยอยู่ที่ใต้ทะเลแห่งนี้มานานมากแล้ว หากถามว่าพ่อแม่หน้าตาเป็นอย่างไรนั้นผมเองก็ตอบไม่ถูก --นั่นแหละ ยังไม่ทันจำความได้พ่อแม่ก็หายไปนับตั้งแต่วางไข่ไว้ที่ท้องทะเลแห่งนี้ ฟังดูแล้วน่าเศร้าเนอะ แต่ว่ามันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่จะไม่เคยเห็นหน้าพ่อหรือแม่ของตนเองถ้าเป็นหอย


 

เอาเป็นว่าไม่มีหอยตัวไหนได้เห็นหน้าพ่อแม่หรือหน้าตัวเองแน่นอน รวมทั้งผมเองก็เช่นกัน


 

นอกจากในน้ำนี้ผมก็ไม่เคยเห็นทัศนียภาพอย่างอื่น เคยมีหอยบอกต่อกันว่าข้างบนเหนือน้ำนั้นสดใสกว่าใต้ทะเลอยู่ก็จริง แต่ผมกลับไม่มีความคิดที่อยากจะขึ้นไปดูโลกข้างบนเลย


 

ไม่ใช่เพราะผมไม่เชื่อคำบอกเล่านั้นหรือกลัวสิ่งที่อยู่ด้านบนหรอก แค่ขี้เกียจแบกเปลือกหอยขึ้นไปด้วยก็เท่านั้น มันหนัก


 

ตอนที่ยังเป็นลูกหอยผมก็กินแพลงก์ตอนพืชอยู่หลายวัน พอโตขึ้นผมก็หากินอยู่ที่พื้นทะเล คอยขูดตะไคร่หรือสาหร่ายต่าง ๆ กิน


 

ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครมาสอนผมว่าควรต้องระวังสัตว์ตัวไหนหรืออะไร ทว่าดูเหมือนทุกอย่างนี้จะสามารถรับรู้ได้โดยสัญชาติญาณอยู่แล้ว


 

แน่นอนว่าสัตว์ที่บรรดาพวกผมกลัวมากที่สุดย่อมเป็นปลาหมึก


 

ลองจินตนาการภาพดูว่าระหว่างที่กำลังเดินเตาะแตะอยู่ตามริมหาดอยู่ดีๆ จากนั้นก็มีหนวดปลาหมึกโผล่มาจากทางด้านหลังแล้วเลื้อยเข้ามาชอนไชข้างในสิว่ามันน่ากลัวขนาดไหน!


 

แค่นึกว่าต้องโดนหนวดเหนียวๆ เปื้อนเมือกมารัดตัวก็รู้สึกขยะแขยงแล้ว ถึงแม้ว่าตัวผมจะลื่นๆ เป็นเมือกเหมือนกันก็เถอะ


 

ทว่าพักนี้ดูเหมือนว่าสาหร่ายเริ่มหายากมากขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่ปะการังก็ยังตายกลายเป็นสีขาวเยอะขึ้น ส่วนอุณหภูมิในทะเล.. เห็นมีหอยบอกต่อกันมาว่าก่อนหน้านี้ยังอุดมสมบูรณ์กว่านี้เยอะ เย็นกว่านี้ด้วย


 

จนบางทีเดี๋ยวนี้ผมก็ไม่ค่อยเห็นสาหร่ายแล้ว อาศัยขูดตะไคร่กินเอาอย่างเดียว พออาหารลดน้อยลง พวกปลาหมึกที่อดอยากก็ล่าพวกเรากินมากขึ้น ผมเลยต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิม


 

วันนี้ผมเองก็เดินเลียบหาอะไรกินตามพื้นเหมือนกับวันก่อนๆ หลังจากขนเปลือกหอยขนาดยักษ์เดินไปรอบๆ จนเห็นว่าตรงที่หินก้อนนั้นมีตะไคร่ขึ้นเกาะอยู่เพียบ ผมก็รีบคลานไปอย่างอ้อยอิ่ง


 

จวบจนกระทั่งเมื่อมาถึงที่ก้อนหิน ผมก็พยายามขูดตะไคร่ที่อยู่บนก้อนนั้น ทว่ายังไม่ทันที่จะได้เข้าปาก ร่างกายของผมก็ถูกดึงไปทางด้านหลังอย่างแรง


 

ในขณะที่ผมมึนงงอยู่เพราะยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร สัมผัสเปียกชื้นและลื่นๆ ก็เลื้อยชอนไชเข้ามาในเปลือกหอย ภายในพริบตานั้นผมก็ทำความเข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่าอะไรเป็นอะไร


 

หมึกสาย


 

ในวินาทีที่ความตายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ นั้น ผมพึงระลึกแล้วว่าถึงอย่างไรตนเองก็ตายเป็นแน่แท้


 

(19/01/19)


 

จังหวะที่หนวดปลาหมึกเข้ามารัดตัวนั้น ผมก็พยายามขัดขืน ถึงจะรู้ว่าขัดขืนไปแล้วไม่ได้อะไรก็ตาม ในเมื่อพวกนักล่าแรงเยอะกว่าผมที่เป็นเหยื่ออยู่หลายเท่าตัว

 


 

ปลาหมึกดึงผมออกมาจากเปลือกหอยนั้นได้สำเร็จ ผมทำใจเอาไว้แล้วว่ายังไงตัวเองก็ตายแน่ๆ พอคิดแบบนั้นแล้วร่างกายพลันขดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ


 

ในขณะนั้นอยู่ๆ หนวดปลาหมึกที่ชอนไชเข้ามาก็หยุดด้วย


 

ผมมองหมึกสายที่ขนาดใหญ่กว่าเปลือกหอยเกือบเท่าตัว พลันความกลัวไหลทะลักเข้ามาจนผมไม่อาจสู้หน้าได้ ในขณะที่กำลังจินตนาการถึงภาพความตายของตนเองหลังจากนั้น อยู่ๆ ปลาหมึกก็ใส่ผมกลับเข้าไปในหอยเหมือนเดิม


 

“....”


 

อะไรวะเนี่ย สรุปจะกินหรือไม่กิน


 

เมื่อกี้ผมทำใจไว้แล้วว่ายังไงก็ตายแน่ๆ เลยพอทำใจที่จะรับได้หากต้องตาย แต่พอมาหักมุมแบบนี้แล้วผมก็เริ่มไปไม่ถูกเสียดื้อๆ


 

จากนั้นอยู่ๆ อีกฝ่ายก็ใช้หนวดยกตัวเปลือกหอยขึ้น แล้วสอดหนวดชอนไชเข้ามาเพื่อปิดรูเปลือกหอย


 

ผมถึงกับตั้งสติไปไม่ถูก ทว่าเมื่อเริ่มตั้งสติได้แล้วและมีเวลาคิดเรื่องต่างๆ มากขึ้น ถึงเอะใจคิดขึ้นมาได้ว่าดูเหมือนว่าปลาหมึกต้องการจะพาไปที่ไหนสักแห่ง ไม่อยากนั้นคงไม่จงใจสอดหนวดเข้ามาเพื่อปิดช่องทางหนีหรอก


 

ผมใช้เท้าเขี่ยๆ ตรงหนวดปลาหมึกสองสามเส้นนั้น ในขณะที่หนวดปลาหมึกก็แหย่กลับจนผมจั๊กจี้แล้วต้องรีบขยับตัวหนี ..อืม บางทีอาจจะมีความเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายอาจจะเอาไปให้ปลาหมึกตัวอื่นกิน แต่จะคิดแบบนั้นก็คงไม่ถูก ในเมื่อส่วนมากพวกหมึกสายชอบอาศัยอยู่ตามลำพังมากกว่าอยู่รวมกันเป็นฝูงเหมือนหมึกตัวอื่นๆ


 

ถ้าอย่างนั้นเอากลับไปกินที่พัก..?


 

แล้วทำไมถึงจำเป็นต้องเอาเปลือกหอยไปด้วย?


 

ผมคิดไม่ตกกับเรื่องนี้เลย ความจริงถ้าต้องการเอาไปเก็บไว้ในที่พักตนเอง เขาก็ไม่น่าเอาเปลือกหอยมาอยู่ดี บางที..บางที อาจจะมีความเป็นไปได้ว่าเขาอาจจะเอาเปลือกหอยไปใช้เป็นที่พัก


 

แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ป่านนี้เขาก็คงกินผมไปแล้ว


 

ผมหดตัวเข้าไปในเปลือกหอยเมื่อรับรู้ได้ถึงแรงกระแทกจากภายนอก พอหนวดปลาหมึกถูกดึงออกไป ผมก็ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะค่อยโผล่หน้าออกมาข้างนอก


 

เอากลับมาที่รูจริงๆด้วย..


 

ผมมองโลกภายนอกด้วยความรู้สึกหดหู่ ต่อให้หนีเข้าไปในเปลือกหอยก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร ในเมื่อหนวดสามารถสอดเข้ามาด้านในได้ งั้นสู้โผล่ออกมาข้างนอกเผื่อหนีทันดีกว่า


 

ระหว่างที่กำลังขยับตัวมองรอบๆ อยู่นั้น เขาก็ใช้หนวดปลาหมึกยื่นบางอย่างมาให้ตรงหน้า พอสังเกตดีๆ ผมถึงเห็นว่าสิ่งนั้นน่าจะเป็นเนื้อหอย


 

“...”


 

พอผมขยับตัวถอยหนี สีหน้าของปลาหมึกก็ดูผิดหวังมาก ไม่สิ สีหน้าปลาหมึกยังเหมือนเดิม แต่น่าจะบอกว่าผมรู้สึกได้เองมากกว่าว่าเขาผิดหวัง


 

แล้วหลังจากวันนั้นก็มีแต่คำถามในหัวของผมเต็มไปหมด


 

พอรู้ว่าผมไม่ได้กินเนื้อหอย เขาก็ไปสรรหาอาหารต่างๆ มาให้ หลังจากทนดูอยู่ได้พักหนึ่งด้วยความทนไม่ไหว ผมเลยขูดตะไคร่บนโขดหินกับกินแพลงก์ตอนให้เขาดู


 

วันถัดมาปลาหมึกเลยเอาหินก้อนเล็กที่มีตะไคร่น้ำเกาะมาให้ ท่าทางของเขาดูดีใจมากที่ผมยอมกินอะไรสักที


 

ผมขูดตะไคร่น้ำกิน สายตาก็มองด้วยความหวาดระแวงกลัวว่าจะถูกดึงจับไปเคี้ยวเข้าไปในปากแบบไม่ทันตั้งตัว ดังนั้นตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันผมจึงระวังตัวตลอด


 

ทว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีท่าทีที่จะทำแบบนั้นเลย


 

พออยู่ไปด้วยกันระยะหนึ่งผมก็เริ่มลดความระวังตัวลง ผมเดาว่าเขาคงไม่ได้อยากจับกิน แต่เหมือนอยากเลี้ยงมากกว่า..?


 

แล้วเขาจะเลี้ยงหอยอย่างผมไปทำอะไร


 

นั่นสิ หากให้ตอบแบบมองในแง่ดีหน่อยคือเขาคงอยากเป็นเพื่อน มองอีกแง่คือเขาขุนผมไว้เป็นเสบียงเพราะผมยังโตไม่เต็มที่ แต่แบบนั้นน่ะเสียเวลาเปล่าชัดๆ


 

เมื่อเห็นว่าปลาหมึกไม่ได้มีทีท่าจะกิน ผมเลยอาศัยอยู่ต่อไปเรื่อยๆ ความจริงแล้วการได้อยู่กับเขาก็นับว่าเป็นเรื่องดี อย่างน้อยก็มีอาหารกิน มีที่ปกป้อง ชีวิตจะหาความสบายแบบนี้จากที่ไหนได้อีก


 

จวบจนกระทั่งฤดูกาลผสมพันธุ์หวนมาถึง


 

…………………………………………


 

……………………


 

เรื่องนั้นเกิดขึ้นในตอนกลางวันหรือตอนเช้า ผมเองก็ไม่แน่ใจสักเท่าไร แต่รู้แค่ว่าในขณะที่กำลังขูดตะไคร่น้ำกินอยู่ดีๆ เขาก็ใช้หนวดดึงตัวผมให้ออกมาจากเปลือกนั้น


 

ผมตกใจกับการกระทำกะทันหันนั้นไม่น้อย ส่วนหนึ่งเพราะอยู่กับเขามานานมากจนวางใจว่าอีกฝ่ายคงไม่ทำอันตรายอะไร จึงไม่เคยคาดคิดถึงเรื่องแบบนี้มาก่อน


 

ผมพยายามขืนตัวหนี ในขณะที่เขาลากร่างของผมไปกับพื้นทราย แล้วเอาอะไรบางอย่างเข้ามาเสียดสีกับร่างกาย ผมตัวแข็็งทื่อเมื่ออีกฝ่ายพยายามควานหารูเพื่อสอดสิ่งนั้นเข้าไปด้านใน


 

หลังจากที่เสียดสีกันอยู่พักหนึ่ง น้ำอะไรบางอย่างก็ถูกพ่นออกมา แล้วอวัยวะนั้นก็หดกลับเข้าไป ในขณะที่ผมยังไม่หายตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น


 

ผมเดาว่าเขาคงรู้แล้วว่าผมเป็นตัวผู้หลังจากที่พยายามผสมพันธุ์เมื่อครู่ แต่ที่คิดไม่ถึงคือหลังจากรู้ว่าผมเป็นตัวผู้แล้วแต่ดันทำต่ออีกต่างหาก


 

อย่าบอกนะว่าเขาพาผมมาอยู่ที่นี่เพราะรู้สึกถูกใจเลยพามาเพื่อผสมพันธุ์ ..ผมนึกถึงความเป็นไปได้ที่ตนเองไม่เคยนึกมาก่อนขึ้นมา ดูเหมือนจะมีโอกาสสูงมาก แต่เขาลืมไปหรือเปล่าว่าผมกับเขาน่ะเป็นคนละสปีชี่ส์กันเลย


 

ถึงจะอยู่ในไฟลัมกับอาณาจักรเดียวกันก็ใช่ว่าจะทำได้สักหน่อย!


 

ผมรู้สึกว่างเปล่ามาก แม้ว่าเขาจะจับผมยัดเข้าไปในเปลือกหอยเหมือนเดิมและผมก็หดหนีเข้าไปข้างในแล้ว ถึงอย่างนั้นผมก็รู้สึกโหวงๆ อย่างบอกสาเหตุไม่ได้อยู่ดี


 

ผมคิดว่าเขาอาจจะเป็นเพราะชอบอะไรในตัวผมสักอย่าง แล้วคิดว่าผมเป็นตัวเมียถึงได้เก็บมา แต่จะเอามาทำอะไรต่อนั้นก็เป็นปริศนายากจะหยั่งถึง


 

แล้วถ้ารู้ว่าเป็นตัวผู้แล้วผมจะถูกฆ่าหรือเปล่า..?


 

ผมเริ่มคิดหน่อยๆ แล้วว่าที่รู้สึกโหวงๆ ไม่ใช่เพราะผมถูกทำแบบนั้น ทว่าเป็นเพราะผมกลัวว่าในเมื่อความแตกแล้วเขาจะทำอย่างไรกับผมต่อไป


 

ถ้าเกิดต้องถูกเขากิน ผมสู้ไปให้ปลาหมึกตัวอื่นหรือสิ่งมีชีวิตอื่นกินดีกว่า


 

ผมคิดแบบนั้น ตั้งใจว่าถ้าเป็นไปได้ก็จะหนีไปเงียบๆ แต่เทียบกับความเร็วของปลาหมึกกับหอยที่ต้องแบกเปลือกเดินไปตามพื้นทรายแล้ว ความเป็นไปได้ที่จะหนีนั้นยากจนแทบเป็นศูนย์


 

ดังนั้นผมเลยทำใจไว้กึ่งหนึ่งว่า เอาเถอะ ต่อชีวิตมาได้ยาวถึงขนาดนี้ก็นับว่าดีแค่ไหนแล้ว ถึงจะถูกกินในวันพรุ่งนี้ก็ไม่เห็นเป็นอะไร


 

ทว่าหลังจากนั้นปลาหมึกก็ยังคงทำตัวเหมือนเดิม เขาเคยทำกับผมอย่างไร ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิมอยู่อย่างนั้น จนความระแวงที่มีในตอนแรกเริ่มลดลงไปนิดหน่อย


 

พอความระแวงเริ่มลดลง ผมก็เริ่มสงสัยว่าความจริงแล้วเขาคิดอย่างไรกับผม ..ที่แน่ๆ ผมรู้สึกดีกับเขาในหลายๆ เรื่อง แต่ผมไม่รู้หรอกว่าเขาคิดอย่างไร ในเมื่อพวกเราสื่อสารกันไม่ได้


 

ผมเดินเตาะแตะอย่างเชื่องช้าไปตามพื้นทราย ก่อนจะขยับเข้าไปถูเข้ากับผิวหนังของเขา ปลาหมึกขยับตัวทันทีที่ผมเข้าไปสัมผัส ก่อนจะใช้หนวดรวบตัวผมเข้ามากอดแล้วถูไถราวกับว่าผมเป็นของรักอย่างไรอย่างนั้น


 

ผมพิงตัวเขา ตัดสินใจว่าคิดมากไปก็ไม่เห็นได้ประโยชน์ใดๆ ฉะนั้นปล่อยให้ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ต่อไปนั่นแหละ


 

อย่างน้อยตอนนี้อยู่ด้วยกันแค่นั้นก็พอแล้ว


 


 


 

------------------------------------------------------------------


 

[Talk]


 

สวัสดีค่ะ


 

สารภาพว่าตอนเขียนเรื่องนี้ค่อนข้างเครียด เขียนไปก็กลัวว่ามันเหมือนมนุษย์เกินไป บทบรรยายเลยออกมาค่อนข้างสั้นมากเลยค่ะ เพราะตันจนนึกอะไรไม่ออก


 

ความคิดแรกสุดก่อนเริ่มเขียนเรื่องนี้คืออยากเขียนพระเอกเป็นปลาหมึกค่ะ แล้วพอคิดว่านายเอกจะเป็นอะไร เลยคิดว่ายังไงก็ต้องเป็นหอยแน่ๆ!


 

..แต่เราไม่ได้คิดว่าจะเขียนฉากแบบนั้นออกมาเหมือนกันค่ะตอนแรก..


 


 


 

เผื่อใครสงสัยว่าเป็นพันธุ์อะไร


 

พระเอกเป็นหมึกสายค่ะ


 

ส่วนนายเอกเป็นหอยชักตีน


 


 


 


 

ทั้งนี้ขอบคุณแหล่งที่มาของข้อมูลจากเว็บต่างๆ เหล่านี้ด้วยค่ะ


 

https://en.wikipedia.org/wiki/Laevistrombus_canarium


 

https://www.youtube.com/watch?v=Q4q0U8UK_VE


 

https://en.wikipedia.org/wiki/Conch


 

https://th.wikipedia.org/wiki/หอยชักตีน


 

https://www.technologychaoban.com/news_detail.php?tnid=1071


 

https://th.wikipedia.org/wiki/หมึกสาย


 

https://www.youtube.com/watch?v=hIzeGkxBEgc


 

https://th.wikipedia.org/wiki/หอยสังข์


 

http://www.electron.rmutphysics.com/science-news/index.php?option=com_contenttask=viewid=1010


 

https://th.wikipedia.org/wiki/ตะไคร่น้ำ


 

https://www.youtube.com/watch?v=8aTNLaLQaAI


 


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Updated/(21/11/62)


 

ล่าสุดเราเปิดเรื่องนี้เป็นเรื่องยาวแล้วนะคะ เผื่อใครสนใจ สามารถตามไปอ่านได้ค่ะ


 

https://writer.dek-d.com/dekd/writer/view.php?id=202473

เนื้อเรื่องบางส่วนจะเหมือนกับเรื่องสั้น แต่บางส่วนจะมีการขยายให้ยาวขึ้น ตอนช่วงแรกๆ จะยังเหมือนกับเรื่องสั้นอยู่ แต่จะมีการขยายให้ยาวขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ

 

ป.ล.เรายังไม่แน่ใจเรื่องกำหนดการอัพ รวมทั้งยังไม่มีแท้กด้วย ช่วยกันคิดแท็กได้นะคะ เรานึกได้แต่แท็กแปลกๆ ในหัว555555

 

ป.ล.สอง ด้านล่างเป็นตัวอย่างค่ะ

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 


 


 

ผลงานอื่นๆ ของ larza

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

62 ความคิดเห็น

  1. #62 Tibo (@Tibo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 21:16
    หลงเข้ามาอ่านแบบงงๆ มันน่ารักแบบแปลกๆเว้ยเห้ย ชอบความพี่หมึกสายแสนอบอุ่นกับน้องหอยชักตีนแสนซื่ออะ อยากให้มาต่อมาก ชอบนะ
    #62
    0
  2. วันที่ 17 มกราคม 2563 / 13:28
    น่ารักมากกกก มันแบบน้อนนนน
    #61
    0
  3. วันที่ 13 มกราคม 2563 / 21:37
    แงงงงงน่ารักมากๆๆๆๆๆ เอ็นดูน้องหอยตอนเดินเตาะแตะ ตอนน้องเอาตัวไปถูๆพี่หมึกแล้วพี่เขาก็กอดๆเอาไว้ ฮรุกกกกน่ารักกกกก
    #60
    0
  4. #59 fighting writeee♡ (@sedna0327) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 17:26
    อ่ยย455555น่ารักจังเลยค่ะ!
    #59
    0
  5. #58 เฮกเซนเอง (@eyelove123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 16:37
    น่ารักมากเลยค่ะ ตามไปเรื่องยาวว
    #58
    0
  6. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 09:27
    ลบเเล้วหรอคะะะ
    #57
    1
    • 27 พฤศจิกายน 2562 / 14:31
      ยังนะคะ
      #57-1
  7. วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 01:49
    งื้ออ น่ารักมากกก อยากอ่านต่อแล้วค่ะะ สู้ๆนะคะคนเขียน น่าร้ากก
    #56
    0
  8. วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 15:41

    แงงงงง้น้องหอยกับพี่หมึกน่ารักจัง

    #55
    0
  9. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:01

    น่ารักกก

    #54
    0
  10. #53 worajaroen2517 (@worajaroen2517) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:27
    รออยู่นะ
    #53
    0
  11. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:04
    น่ารัก5555
    #52
    0
  12. วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:01
    อุ๊ยยยติดตามเลยยค่ะ
    #51
    0
  13. วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:56
    ชอบแนวแบบนี้อะ......
    #50
    0
  14. วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:56
    ชอบแนวแบบนี้อะ....
    #49
    0
  15. #48 NuMaple (@numagicpen) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:42
    น่ารักจังเลยยยย อบอุ่นแบบแปลกๆ555
    #48
    0
  16. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 10:42

    รู้สึกสลดหดหู่เล็กน้อยถึงปานกลางตอนที่ไปค้นภาพพระเอกกับนายเอกเรื่องนี้ พวกนางโดนต้มอยู่บนจานพร้อมรับประทานเรียบร้อย 55555

    #47
    2
  17. วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 22:34

    55 น่ารักดีค่ะ

    #46
    0
  18. #45 The Z (@35xxxv) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 13:51
    แปลกดี หมึกกับหอย แต่ก็น่ารัก อยากรู้อะไรไปทำให้หมึกติดใจหอยขึ้นมา
    #45
    0
  19. วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 10:26
    อ่านไม่ได้ค่ะ
    #44
    0
  20. วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 09:52
    ท ทำไมอ่านไม่ได้แล้ว ลบเนื้อหาไปแล้วเหรอคะ ;-;
    #43
    1
    • 25 ธันวาคม 2561 / 12:34
      เนื้อหาเรื่องนี้ชอบหายค่ะ แต่ไม่ได้ลบนะคะ
      #43-1
  21. วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 15:04

    น่ารักกก ชอบค่ะ

    #42
    0
  22. #41 FiftyEight (@bambadoo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 14:25
    ชอบมากๆเลยค่ะะะ
    #41
    0
  23. #40 Pompaii (@solybom) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:24
    น่ารักกกกก
    #40
    0
  24. #39 N - xainah ★☆ (@hisachi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 22:53
    อ้าววว จบแล้วหรอออ
    #39
    0
  25. #38 +Busshetta+ (@night-butter) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 22:39
    5555555

    นึกตามแล้วตลกอ่ะ
    #38
    0