นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[FIC Overwatch] Dream

ข้าฝันเห็นเจ้า เก็นจิ ฝันว่าเจ้าได้มาบอกวาระสุดท้ายของเจ้าที่สูญสิ้นไปเพราะน้ำมือของข้าเอง

ยอดวิวรวม

643

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


643

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


8
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 พ.ย. 59 / 17:14 น.
นิยาย [FIC Overwatch] Dream

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

"เหตุใดเล่า" 

"เหตุใดข้าจึงฝันถึงเจ้า"

"เหตุใดเจ้าจึงพูดกับข้าเช่นนี้"

"เพราะเหตุใดกัน"

"เก็นจิ..."


*ฟิคเรื่องนี้ได้แรงบรรดาลใจมาจากวรรณกรรมของ นัตสึเมะ โซเซกิ เรื่อง ฝันสิบราตรี ค่ะ อาจจะงงๆบ้าง ต้องขออภัยด้วยนะคะ* 


________________________________________________________


สวัสดีค่ะ  นี่เป็นฟิคเรื่องแรกที่เราแต่งลงเด็กดีเลย ยังแต่งอะไรไม่เป็นเลย งงไปหมด(ซับ) ด้วยความที่เราได้ลองอ่านผลงานของอาจารย์ นัตสึเมะ โซเซกิ แล้วติดใจมากๆ จนอยากลองเขียนเองเลยค่ะ แต่ดันออกมาเป็นฟิคซะงั้น ฮา ยังไงก็ ถ้าอ่านแล้วชอบก็ช่วยคอมเมนท์ให้กำลังใจไรท์เตอร์มือใหม่คนนี้ด้วยนะคะ จะพยายามอัพเรื่องอื่นๆ ให้ได้อ่านกันเรื่อยๆ ค่ะヾ(>∀<☆ヾ)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 พ.ย. 59 / 17:14


          ข้าฝันเช่นนี้

          ท่ามกลางทุ่งดอกหญ้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา มีเพียงข้าและน้องชายข้าอยู่ ณ ที่แห่งนี้ สายลมพัดโบกดอกหญ้าไปมาคล้ายกับว่ากำลังเริงระบำตามเสียงเพลงที่สายลมเป็นผู้บรรเลง ท้องฟ้าไร้แสงอาทิตย์เหตุเพราะโดนเมฆหมดบังไปหมดสิ้น เส้นผมที่ลูบไล้ตามใบหน้า เสื้อผ้าที่พลิ้วไหวตามแรงลม

          ไร้สุ้มเสียงใดๆ นอกเสียจากเสียงลมที่พัดโบกไปมา บรรยากาศอันเงียบเชียบนี้ล่วงเลยไปนานเท่าใดก็มิอาจทราบได้ จนกระทั่งเสียงคนๆ หนึ่งได้ดังขึ้นมา

          ข้ากำลังจะตายน้องชายข้าพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอันเป็นปกติ ไร้การสั่นไหว หรือแม้แต่ความกลัว และไม่แม้จะหันมาสบตากับคู่สนทนา

          ข้ากำลังจะตาย ด้วยน้ำมือของท่านบัดนี้ เขาค่อยๆ หันหน้ามาสบตากับข้า แววตาที่ฉายประกายความเศร้าสะท้อนเงาของข้าจากดวงตาคู่นั้น ข้าสัมผัสได้ถึงความอาลัยอาวรณ์ ความโหยหา ความขมขื่นที่มาจากตัวเขา ถึงแม้มันจะเบาบางเสียจนแทบมลายหายสิ้น

          เจ้าพูดอะไรของเจ้าน่ะ เก็นจิ?ข้าฝืนพูดจากลำคออันแห้งเหือด เพราะความรู้สึกที่ข้ารับรู้นั่น มันทำให้ข้าใจหายวาบ แทบจะไร้เรี่ยวแรงที่จะยืนหรือแม้แต่จะพูด หากข้าไม่สามารถประคองสติตัวเองให้ดีข้าคงล้มลงไปบนท้องทุ่งดอกหญ้าได้เสียตอนนี้

          ข้าเพียงจะบอกว่า ข้านั้นจะต้องตายด้วยน้ำมือของท่าน ไม่ช้าก็เร็ว เพราะเหตุนี้ข้าจึงอยากมากล่าวลาท่านก่อนที่จะสายเกินไป

          คำพูดเหล่านั้นทำเอาข้าไม่เชื่อหูตัวเอง เหตุใดข้าจึงต้องทำเช่นนี้ เหตุใดข้าจึงต้องฆ่าน้องชายของข้าเอง แทบไม่มีเหตุผลใดๆ ที่จะสมเหตุสมผลเอาเสียเลย ข้าได้แต่ตกตะลึงในคำพูดนั้น แน่นิ่งไปไม่ต่างกับรูปปั้นที่ตั้งเอาไว้ เพียงจะเปล่งเสียงออกไปก็ไม่สามารถทำได้ ราวกับเสียงของข้าได้กลืนหายลงไปในลำคอเสียหมด

          ข้ารู้ว่าท่านคงตกใจไม่น้อยที่ได้ยินเช่นนี้ หากแต่ชะตาได้กำหนดไว้แล้วคงมิอาจจะเปลี่ยนแปลงได้ เมื่อใดที่บุตรตระกูลชิมาดะเป็นพี่น้องสองคน เมื่อถึงครานั้น สองพี่น้องจะต้องหันดาบฆ่าฟันกันเอง เพื่อหาผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด เพื่อสืบทอดตระกูลต่อไปเป็นเรื่องที่น่าอดสูเสียจริง ท่านว่าไหม?ประโยคคำถามที่ส่งมานั้นเป็นเพียงคำพูดราบเรียบไม่ได้หมายจะถามข้าเพียงนิด

          ท่านน่ะพรั่งพร้อมไปเสียทุกอย่าง ทั้งยิงธนู ฟันดาบ หรือแม้แต่อาวุธใดๆ ท่านก็สามารถใช้งานได้อย่างคล่องแคล่ว นับเป็นพรสวรรค์อันแสนวิเศษทีเดียว แต่ข้านี่สิ เป็นถึงน้องชายของท่านแท้ๆ กลับทำตัวเหลวเหลก ทำชื่อเสียงตระกูลเสื่อมเสีย ไร้ความสามารถไปหมด ลึกๆ ท่านคงเกลียดข้าไม่น้อยทีเดียวคราวนี้ น้ำเสียงนั้นกลับแฝงด้วยความเศร้าสร้อย ความน้อยเนื้อต่ำใจ เปล่าเลย เก็นจิ ข้าไม่เคยคิดเช่นนั้นกับเจ้า เจ้าเป็นถึงน้องชายสุดที่รักของข้า ใยข้าจะเกลียดเจ้าลง ข้าได้แต่เพียงคิดมิได้พูดออกไปเพราะเสียงอีกคนที่แทรกขึ้นมาเสียก่อน

          ท่านไม่ต้องพูดอะไรหรอก ข้ารู้ดีว่าท่านรู้สึกอย่างไรในที่สุดเขาก็หันมาประจันหน้ากับข้าตรงๆ เดินเข้ามาหาข้าช้าๆ พร้อมน้ำตาที่ร่วงหล่นตามใบหน้าอันอ่อนเยาว์ สองแขนได้โอบกอดข้าอย่างอ่อนโยน ช่างเป็นความอบอุ่นที่ข้าโหยหามาเนิ่นนาน ความอบอุ่นเช่นนี้อยู่ใกล้กับข้าแค่นี้เองหรือ ไฉนข้าถึงมองข้ามไปตราบจนถึงตอนนี้ ตอนที่ข้าเพิ่งจะได้รับรู้

          ข้ารักท่าน ฮันโซ หากวันนั้นมาถึง ขอให้ชาติหน้า หรือไม่ว่าชาติไหนๆ ขอให้เราได้เกิดมาเป็นพี่น้องที่ไม่ต้องเข่นฆ่ากันเช่นนี้เถอะภาพตรงหน้าที่ค่อยๆ เลือนหายไป เหลือเพียงแต่สัมผัสอันอบอุ่นที่คงเหลือไว้ บัดนี้ ความฝันนั้นกลับย้อนคืนมาในหัวของข้า เสียงหยดของเลือดจากปลายดาบอันเย็นเฉียบในมือของข้า ร่างไร้วิญญาณของบุคคลที่ข้ารักที่สุดนอนท่ามกลางกองเลือดในมุมหนึ่งของห้องในปราสาทตระกูลชิมาดะ

          ดูเหมือนคราวนี้ ความฝันแบบที่เจ้าเคยบอกข้านั่นช่างเหมือนจริงเสียจนข้าไม่อยากจะเชื่อเลยล่ะ หรือว่านี่เป็นความจริงกันเล่า แต่คราบเลือดในมือบอกข้าได้อย่างชัดเจนทีเดียว ข้าเค้นเสียงหัวเราะออกมาอย่างยากลำบาก น้ำตาที่หยาดรินไปตามใบหน้า ดวงตาที่พร่ามัวไป ความรู้สึกสูญเสียที่ข้าไม่สามารถนำกลับมาได้อีกถาโถมเข้ามาอย่างจัง เสียงสายฝนที่โปรยปรายดังเข้ามาในโสตประสาท ยามเม็ดฝนตกกระทบพื้นราวกับเสียงหัวใจที่แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทั้งความรู้สึกผิดบาปและไม่น่าให้อภัยเป็นที่สุด ตราบาปที่เขาทำไว้นั้นดูเหมือนจะไม่หายไปจนกว่าจะได้รับการลงทัณฑ์อย่างสาสมตามที่ตนได้ทำเอาไว้

         

ข้ารักเจ้า เก็นจิ ข้ารักเจ้า...    

ผลงานอื่นๆ ของ Astral Celestial

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 16:44
    น่าสนใจจังค่ะ\\ปูเสื่อรอตอนต่อไป
    #1
    1
    • #1-1 neir078
      27 พฤศจิกายน 2559 / 16:06
      เรื่องนี้เราแต่งเป็น one shot ค่า ไม่มีต่อน้า ;___; แต่ว่าคู่นี้มาเรื่อยๆแน่นอนค่ะ จะพยายามเข็นออกมาให้อ่านกันเรื่อยๆนะคะ!
      #1-1