มุกลายเพชร (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 55 : บทที่ ๑๑ : นกน้อยในกรงทอง (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,015
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    31 ส.ค. 63


บทที่ ๑๑ 

นกน้อยในกรงทอง

“แล้วข้าวของต่างๆ ของฉันล่ะคะ ฉันจะอยู่ที่นี่ได้ยังไง ถ้าไม่มีของใช้ส่วนตัว...” มุกอันดาเอ่ยถามกับพชพัชร ตั้งใจจะป่วนให้เขายุ่งยากเพื่อเป็นการแก้แค้นสักเล็กน้อย แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะเขาเตรียมการมาดีกว่าที่คิด ครั้นพอถามถึงข้าวของส่วนตัว ลูกน้องของก็นำกระเป๋าสัมภาระของเธอมาส่งถึงที่ราวกับรู้จังหวะ มันเป็นสัมภาระซึ่งเธอทิ้งไว้ท้ายรถยนต์ที่ปัทมาและปริมขับไปแล้วนั่นละ พอเห็นอย่างนี้ก็เลยนึกถึงครอบครัวขึ้นมา จนป่านนี้เธอยังไม่รู้เลยว่าเขานำปัทมาและปริมไปไว้ที่ใดและคิดจะทำอะไรกับพวกเขา

“แล้วอากับน้องสาวฉันล่ะคะ”

“ยังมีชีวิตอยู่”

“จริงหรือคะ”

“ทำไม...คุณคิดว่าผมฆ่าพวกเขาแล้วหรือ” พชพัชรย้อนถามนิ่งๆ ทำเอามุกอันดาทำหน้าแทบไม่ถูก

“ก็มีสิทธิ์คิดได้แบบนั้นไม่ใช่หรือคะ” หญิงสาวเอ่ยเบาๆ มองสัมภาระซึ่งวางกองบนพื้นตรงหน้าอย่างไม่สบายใจ “ฉันได้รับคืนแต่กระเป๋า แต่ตัวคนขับรถพร้อมผู้โดยสารกลับอันตรธานหายไป อาจเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นก็ได้”

ชายหนุ่มนิ่งงันไป มองดวงหน้าหวานซึ่งเปี่ยมไปด้วยความกังวลแล้วนึกแปลกใจนัก ดูท่าเธอจะห่วงใยครอบครัวมาก ครอบครัว...ซึ่งไม่ได้สนใจใยดีเธอถึงครึ่งที่เธอห่วงจนถามหาไม่ขาดปากเลยด้วยซ้ำ

แปลก...เป็นผู้หญิงที่แปลกจริงๆ เธอชอบทำตัวเหมือนตัวเอกในเทพนิยายที่เขาเคยเห็นจากหนังสือของน้องสาวไม่มีผิด ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อเรื่องซินเดอเรลล่า ผู้หญิงน่าสงสารที่อาศัยอยู่กับแม่เลี้ยงและพี่สาวน้องสาวใจร้าย แม้จะโดนกดขี่ข่มเหงสารพัด แต่ก็ยังหวังดีกับคนพวกนั้นเพราะมองอีกฝ่ายเป็นครอบครัวอยู่วันยังค่ำ

ซินเดอเรลล่าในโลกความจริงงั้นหรือ...น่ารำคาญเสียจริง เพราะในโลกนี้ไม่มีเจ้าชายผู้แสนดีอยู่เสียด้วยสิ

“เรื่องไม่ดีจะไม่เกิด ถ้าคุณตั้งใจทำงานที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จ มุกอันดา”

“แต่...”

“ถ้าฆ่าแล้วจะบอก”

“คุณพช!

“ตอนนี้ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น ผมไม่ได้สั่งฆ่าครอบครัวคุณแล้วชิงกระเป๋ามาอย่างที่เข้าใจ สองแม่ลูกนั่นยังอยู่ดี ดีจนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังถูกขังอยู่ ที่คุณได้กระเป๋าคืนเพราะพวกเขาห่วงเที่ยวมากกว่าห่วงคุณ เหตุผลมันมีเท่านี้” พชพัชรตัดบท แต่ก็เป็นการตัดบทที่ทำให้อยากรู้มากกว่าเดิม

“นี่คุณกำลังล่อลวงครอบครัวฉันอยู่หรือยังไง”

“ผมแค่วางเหยื่อล่อ”

“เหยื่อล่อ?

“ใช่ ทัวร์ฟรีจากการชิงโชค เหยื่อล่อนี้จะใช้การได้ดีกับพวกโลภมาก ซึ่งบังเอิญครอบครัวคุณเป็นแบบนั้น”

หญิงสาวถลึงตาใส่อีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ แต่เขากลับไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด

“ครอบครัวคุณจะอยู่เที่ยวที่หัวหินต่ออีกระยะหนึ่ง หลังจากนั้นจะย้ายไปญี่ปุ่น พวกเขาจะอยู่ที่นั่นจนกว่าคุณจะไขปริศนาได้”

หญิงสาวอึ้ง คิดอยู่แล้วเชียวว่าพชพัชรต้องวางแผนอะไรสักอย่าง แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะร้ายกาจถึงขั้นกักครอบครัวเธอไว้โดยนำเรื่องเที่ยวมาบังหน้าเช่นนี้

“นี่คุณวางแผนทำอะไรกันแน่”

“ผมอธิบายไปแล้ว”

“แต่ฉันยังไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดเลย”

“มันไม่ใช่หน้าที่ที่ผมต้องร่ายรายละเอียดให้คุณฟัง”

“แต่ฉันมีสิทธิ์รู้นะคะ!

“ผมว่าเราต้องตั้งกฎกันใหม่แล้วละ” พชพัชรชิงกล่าวแทรก นัยน์ตาคมจ้องมองที่เธอเขม็ง ดูหน่ายใจที่ต้องตอบคำถามเจ้าหนูจำไมอย่างเธอนานๆ “ต่อไปนี้ถ้าไม่ใช่เรื่องเกี่ยวข้องกับภารกิจ ถ้าผมไม่อนุญาต คุณไม่มีสิทธิ์คุยกับผม ถ้าจะคุยเรื่องจุกจิกอื่น ให้คุยกับลูกน้องผมแทน”

กฎอะไรของเขา คุยกับลูกน้องแทน มันจะเหมือนกันได้อย่างไรล่ะ!

“นี่คุณไม่อยากคุยกับฉันขนาดนั้นเลยหรือคะ”

 “จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิด ผมไม่ชอบเสวนากับผู้หญิงโดยไม่จำเป็น โดยเฉพาะผู้หญิงที่ไม่ใช่คนในครอบครัว” เขากล่าวอย่างเฉยชา ก่อนจะดีดนิ้วเรียกลูกน้องร่างสูงปราดเปรียวคนหนึ่งออกมา “แดนไทยจะเป็นผู้ดูแลความเรียบร้อยที่นี่และคอยตอบคำถามไม่เป็นสาระของคุณแทนผม”

หญิงสาวหันไปมองหนุ่มผิวสองสี หน้าเข้มแบบคนไทยแท้อย่างประเมิน

ที่แท้ก็หน้าตาอย่างนี้เอง คนที่เกือบจะฝังกระสุนเข้ากะโหลกปริมแล้วยังมีหน้าไปล่อลวงตีสนิทกับหล่อนอีก ถึงจะทำไปเพราะคำสั่งก็เถอะ แต่ก็ใช่ว่าเธอจะรู้สึกชอบผู้ชายคนนี้มากขึ้น แดนไทยคงจะรู้ตัวว่ากำลังถูกมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร เขาจึงส่งยิ้มกว้างให้เธอเพื่อหวังให้สถานการณ์ผ่อนคลาย จนทำให้เห็นรอยบุ๋มของลักยิ้มเล็กๆ บนแก้มทั้งสองข้าง แต่ก็ต้องหุบยิ้มไป เพราะมุกอันดาไม่ส่งยิ้มให้เขากลับ เขาจึงทำได้เพียงค้อมศีรษะอย่างเก้อๆ

“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”

“ไม่ต้องฝากเนื้อฝากตัวก็ได้มั้งคะ เพราะคุณไม่ใช่ผู้ดูแล แต่เป็นผู้คุมนักโทษแทนคุณพชเสียมากกว่า” หญิงสาวแสร้งทำเป็นกล่าวลอยๆ แต่กระทบผู้คุมที่ว่าเข้าอย่างจัง แดนไทยหันไปมองพชพัชรอย่างขอความช่วยเหลือ แต่เจ้านายของเขาก็ไม่ได้ให้ความช่วยเหลือแต่อย่างใด คงจะคิดว่านี่คือสิ่งที่แดนไทยต้องทำใจให้ชินและรับมือเองให้ได้

เมื่อถึงเวลาอันสมควร ขบวนของพชพัชรจึงกลับออกไป แต่ก่อนจากไป เขาก็ไม่ลืมกำชับเรื่องภารกิจกับเธอด้วย มือใหญ่ยื่นส่งแท็บเล็ตซึ่งบรรจุข้อมูลสำคัญให้เธอรับไว้

“ถ้ามีข้อมูลอะไรเพิ่มผมจะให้ลูกน้องอัพเดตแล้วส่งให้คุณดูผ่านทางแท็บเล็ตเครื่องนี้ มันอาจจะช่วยให้คุณไขปริศนากลอนได้ง่ายขึ้น ฉะนั้นเก็บไว้ให้ดี ผมจะแวะมาหาใหม่ในอีกหนึ่งสัปดาห์ เมื่อนั้นคุณต้องมีอะไรคืบหน้ารายงานผม และที่สำคัญ...” จากที่เดินไปถึงประตูแล้ว จู่ๆ เขาก็หยุดเดินและหันขวับกลับมา ทำให้หญิงสาวซึ่งแอบทำปากขมุบขมิบยกมือยกไม้ก่นด่าเขาอยู่รีบเก็บอาการแทบไม่ทัน “อย่ามัวทำเป็นเล่น เพราะผมคาดหวังกับคุณอยู่”

“ฉันก็ไม่ได้เล่นเสียหน่อย”

พชพัชรตีหน้าขรึม พยักพเยิดไปทางบานกระจกหน้าต่างทางด้านหลังเป็นเชิงว่าเขาเห็นทุกอย่างที่เธอทำลับหลังเขาผ่านเงาสะท้อน

ทีอย่างนี้ล่ะตาดีเหลือเกิน!

“ทำตัวเป็นลิงหลอกเจ้า ถ้าอยากจะเล่นเป็นเด็กให้ได้นักละก็...” ว่าแล้วพชพัชรก็รับตุ๊กตานกฮูกจากลูกน้องแล้วโยนมันส่งคืนให้เธอ “เล่นกับมันแทน เพราะผมไม่ใช่คนที่คุณจะมาเล่นด้วยได้”

นวตา 

อย่ามาเล่นกับพี่เขานะ พี่ไม่อยากเป็นเพื่อน แต่อยากเป็นสามีหรือแทนหรือเปล่าคะ ทำเป็นไม่อยากคุยกับน้อน ระวังเถอะ อย่ากลืนน้ำลายตัวเองละกันน 555555555555





ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/


นิยายที่เกี่ยวข้อง (เซ็ตดวงใจเพชร)
-----------------
ผลงานอื่นๆ
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

418 ความคิดเห็น

  1. #310 Aura (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 22:08

    รอเป็นครอบครัวเดียวก่อนค่อยคุยนะจ๊ะ ตอนนั้ยังไม่ใช่

    #310
    1
    • #310-1 น ว ต า(จากตอนที่ 55)
      1 กันยายน 2563 / 06:49
      ไม่นานเกินรอ ตอนนี้น้อนสงบปากสงบคำไปก่อนนะจ๊ะ 555
      #310-1
  2. #309 pairingeo (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 20:21
    เชิดใส่ไปเลยจ้าน้องมุก
    #309
    1
    • #309-1 น ว ต า(จากตอนที่ 55)
      1 กันยายน 2563 / 06:48
      สะบัดบ๊อบใส่เลออ
      #309-1
  3. #308 น ว ต า (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 19:47

    ส่งตอนใหม่ค่า

    #308
    0
  4. #307 YuyJomjun (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 10:31
    พี่ไม่ชอบคุยพี่ชอบทำอย่างอื่น ....หึหึ

    #ฆ่าคน
    #307
    2
    • #307-1 น ว ต า(จากตอนที่ 55)
      31 สิงหาคม 2563 / 14:14
      รู้ทัน พี่พชสายโหดดด
      #307-1
    • #307-2 Sweetnicekiss(จากตอนที่ 55)
      31 สิงหาคม 2563 / 20:14
      ถ้าเล่นกับคนอื่น ต่อไปอย่ามาหึงนะ
      #307-2