FIC [OS/SF] "EXO" (Chanbaek Lubaek Kaihun Krishan Hanhun)

ตอนที่ 16 : [SF] B.A.D! LUBAEK. [3] 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 พ.ค. 58





















ร้านอาหารจีนสุดหรู คือสถานที่ที่อี้ชิงเลือกมาเลี้ยงอาหารคนร่วมธุรกิจ  ห้องอาหารส่วนตัวที่มีคนสามคนพูดคุยพร้อมกับดื่มด่ำกับแอลกอฮอล์สีอำพัน  3 ปีแล้วกับการอยู่ในวงการมืดบอดนี้  เงินมันดี จะทำไงได้

 

“เต็มที่เลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ” อี้ชิงพูดด้วยรอยยิ้ม มือหมุนถาดแก้วเพื่อเติมเหล้าให้อีกสองคน

 

“เกรงใจดีกว่าครับ ลุ่หานน่ะกินเก่งมากๆเลยนะครับ เกรงคุณอี้ชิงจะหายใจไม่ออกซะก่อน”

 

“น้อยๆหน่อยๆไอ้ผู้กอง” หมัดถูกส่งไปต่อยแขนคริสไม่แรงมากนัก เรียกเสียงหัวเราะครื้นเคร้งบนโต๊ะได้ดี

 

“ขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ”  คริสลุกขึ้นโค้งตัวก่อนจะเดินออกไป  เมื่อเหลือกันสองคนบทสนทนาก็ดำเนินต่อเรื่อยๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

“คุณอี้ชิงครับ เอ่อ คุณคริสเป็นอะไรก็ไม่รู้ครับ”  ลูกน้องที่เข้ามารายงานทำเอาคิ้วทั้งสองคู่ขมวด ลุ่หานยืนขึ้นโค้งตัวก่อนจะวิ่งออกไปข้างนอก   คริสที่โวยวายวิ่งออกมาจากห้องน้ำ ลุ่หานเลยรีบวิ่งเข้าไปจับ

 

“เห้ยย ไอ้ผู้กองเป็นอะไร เป็นอะไรวะ”

 

“กูเห็นอีกแล้ว กูเห็นเพื่อนมึงอีกแล้ว” คริสพูดเสียงหอบพร้อมกับชี้ไปที่ห้องน้ำ  ลำบากลู่หานต้องจับมือแกร่งนั่นลง และพยายามลากเพื่อนเข้าห้องอาหาร

 

“มึงใจเย็นๆ กินเหล้าก็มองนู่นมองนี่ผิดนั่นแหละ”

 

“ผิดเหี้ยอะไร น่ะ!!  แม่งยืนตรงนั้น! ตรงนั้น! มึงเห็นมั้ย!  กูกลับละ!”  พูดจบคริสก็สะบัดตัวจะการเกาะกุมแล้ววิ่งออกไปนอกร้าน ลู่หานมองตามที่คริสชี้เมื่อกี้ ใจเต้นหวั่นๆ  ก่อนจะถอนหายใจ หันมาก้มหัวขอโทษขอโพยอี้ชิงแล้ววิ่งตามคริสออกไป แต่ก็ไม่ทันแล้ว   ท้ายรถขับหลิ่วไปบนถนนแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

แม้จะเข้ามาอยู่ในรถ แต่เหตุการณ์ที่เจอเมื่อกี้ ก้ไม่ได้ทำให้หัวใจคริสเต้นช้าลงสักนิด  หน้าตายังแสดงอาการตกใจ  ในหัวยังมีคำพูดที่ดังอยู่ในหัว 

   มันไม่ใช่เพราะหลอน  แอลกอฮอล์แค่ไม่กี่แก้วไม่สามารถทำให้คนอย่างคริสมึนด้วยซ้ำ แล้วจะหลอนได้ยังไง 

 

เสียงโทรศัพท์เรียกสติคริสออกจากความคิด  มือหนาเอื้มไปหยิบบูรธูทใส่หูก่อนจะกดรับ

 

(เฮ้ย!!  ไอ้ผู้...)

 

“ถ้ามึงจะโทรมาด่ากู เพราะมึงไม่เชื่อก็วางไปเลยไอ้หมอ”

 

(เฮ้ยๆ อย่าเพิ่งวาง)

 

“มีไร”

 

(มึงเห็นอะไร)

 

“กูกำลังล้างหน้า  อยู่ดีๆก็มีเสียงคนทุบประตูในห้องน้ำด้านใน กูก็เลยเดินไปถามว่าเป็นอะไรรึเปล่า  ประตูแม่งก็เปิดก็ออกมา เป็นไอ้ชานยอลตะโกนด่ากูว่าชั่ว  เชื่อกูมั้ยล่ะ”

 

(มึงแน่ใจนะว่าไม่ได้หลอน)

 

“แค่นี้นะไอ้หมอ”

 

(เฮ้ยๆ โอเคๆ กูเชื่อมึง)

 

“มึงไม่เชื่อกูหรอก  แค่นี้นะ”

 

กดวางสายและโยนบูรธูทที่เสียบไปเบาะข้างๆคนขับ มือทั้งสองข้างบังคับพวงมาลัยไปตามทางของถนน  หยดน้ำกระทบลงบนกระจกหน้ารถ ทำให้คริสมองออกไปนอกหน้าต่าง  ฝนโปรยลงมาอย่างหนักหน่วงทำให้อารมณ์คุกกรุ่นในหัวก่อตัวอีกครั้ง คริสถอนหายใจแรงๆ   เท้าลงน้ำหนักเหยียบเบรกเมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีแดง 

 

กิ๊ง

 

บูรธูทที่คริสทิ้งมันไว้ที่เบาะข้างร่วงหล่นไปอยู่ใต้เบาะ   คริสสูดลมหายใจเข้าปอด มองดูเวลาสัญญารและก้มลงเก็บบูรธูทที่ร่วง  มือหนาควานไปใต้เบาะรถ หน้าคอยแหงนมองเวลา  เมื่อคลำเจอสิ่งที่หา คริสก็ก้มลมเพื่อที่จะหยิบมันออกมาได้ถนัด 

 

เท้า?

 

ตาคมเบิกกว้าง  ความคิดที่วิ่งเข้ามาในสมองของคริสเป็นคนที่เขาไม่อยากเจอที่สุดตอนนี้ 

 

ไม่จริง?  ตาฝาด?

 

ข่มใจเงยหน้าไปมองที่นั่ง         

 

ว่างเปล่า?

 

“เฮ้อ  ไอ้คริสสมงสมองไปหมดแล้ว”  เมื่อไม่มีอะไรก็ปล่อยลมหายใจอย่างโลงอก  สัญญาไฟที่บอกอีก 20 วินาที รถก็สามารถเคลื่อนตัวได้  คริสเคาะนิ้วลงกับพวงมาลัยตามจังหวะของเวลา 

 

19

18

17

 

ก๊อกๆ   

 

เสียงเคาะกระจกทำให้คริสหันมอง

 

ไม่มีใคร

 

“ใครเคาะวะ?”  สบถเบาแล้วก็เอียงหน้าไปทางหน้ารถก่อนจะหันหลับมายังกระจกที่มีฝนโปรยติด เงาสะท้อนของกระจกทำให้คริสมองเห็นเบาะนั่งข้างคนขับ

 

มันมีคนนั่ง?

 

คริสรีบหันหน้ากลับมามองจอเวลาดังเดิม  ใจเต้นถี่กับสิ่งที่เห็นเมื่อกี้ 

 

14

13

12

 

สูดลมหายใจเข้าปอดแล้วกัดฟันหันไปที่กระจกอีกครั้ง  ปากหนาค่อยๆอ้าออก  เพราะกระจกสะท้อนหน้าตาของคนนั่งชัดเจน  ใบหน้านั่นยิ้ม   มันไม่ได้น่าดูสักนิด

 

10

9

8

7

 

ดวงตาคริสยังจ้องอยู่ที่เดิมเขาไม่กล้าขยับตัว  ไม่กล้าจะหันกลับมา

 

6

5

 

คริสคงลืมไปแล้วว่าตอนนี้เขาอยู่บนรถ  แล้วก็มีรถอีกร้อยกว่าคันอยู่ด้วย  และเขาก็ต้องพารถเขาวิ่งบนถนนอีกไม่กี่วินาที….

 

3

2

 

ปื๊นนนนนน!

 

เสียงแตรรถทำให้ร่างหนาสะดุ้งสุดตัว  เท้าเหยียบคันเร่งเต็มที่เพื่อออกตัวรถเพราะความตกใจ

 

 

ปัง!!

 

โครม!





 30 %




เงียบ

 

รถทุกคันหยุดการเคลื่อนไหว

 

สิ่งเดียวที่กำลังเคลื่อนไหวคือ...

 

ร่างของผู้ชายคนนึงที่กระเด็นหลุดออกมาจากรถกลิ้งหลุนๆตามถนน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไอ้ชั่ว!

 

เป๊าะ!

 

เจ้าของมือที่สะดุ้งจนทำให้ดินสอหักเงยหน้าขึ้นมองจอโทรทัศน์ที่มีคนรักของเขาหนังดูดราม่าตามช่องทีวี ลู่หานสะบัดหัวเพื่อไล่ความคิดบ้าๆทิ้ง  เมื่อกี้เสียงมันเหมือน...

 

“พี่หมอ?  พี่หมอครับ”

 

“หืม”

 

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้นล่ะคุณหมอ”  ลู่หานมองตามนิ้วเรียวของคนรักที่ยื่นมาคลึงเบาๆระหว่างคิ้วของเขา 

 

“คนไข้ไม่สนใจ”  ลู่หานพูดเสียงอ้อดอ้อนมือสอดเข้าเอวนุ่มนิ่ม แบคฮยอนหรี่ตามองคนหน้าหวานที่ส่งสายตาระยิบระยับ

 

“ไม่ๆ วันนี้แบคเหนื่อย”  กระเถิบตัวหนี แต่ก็โดนลู่หานรวบเข้าชิดตัว ประทับผิดริมฝีปากและมอบสัมผัสรุนแรง  ตอนแรกพยายามหลบเลี่ยงแต่พอได้รับก็โอนอ่อนทำตามที่คนหน้าหวานต้องการ แบคฮยอนหดคอหนีเพราะจั๊กจี๊เมื่อยามที่ลู่หานซุกและประทับรอยจูบลงไป  ครางอื้อตอนลู่หานดูดเนื้อหนัง

 

“ไหนบอกเหนื่อยแล้วยั่วพี่ทำไม”  ลุ่หานพูดเสียงกลั้วหัวเราะ  ตอนนี้คนที่อยู่บนตักเขาน่าขย้ำจริงๆปากแดงที่เผยอออกน่าจูบแรงๆให้บวม  สายตาดุๆที่ส่งมามันไม่ได้ทำให้ลู่หานกลัวเลยสักนิด

 

“พี่หมอจะทำ  แบคห้ามได้ที่ไหน”

 

“หนึ่ง”

 

“ห้ะ?”

 

“พี่นับถึงห้าดิ้นให้หลุดแล้วเข้าห้องไป  ไม่งั้นพี่จะเอาแต่ใจนะ”

 

“...”

 

“สอง”

 

“...”

 

“สาม”

 

พลั่ก

 

ดิ้นซ้าย ดิ้นขวาแต่ก็ยังไปหลุดออกจาอ้อมแขนของคนเอาแต่ใจ   แบคฮยอนเลยใช้มาตรการสุดท้าย

 

ถีบ...

 

แลบลิ้นใส่คนที่กุมท้องตัวเองตรงพื้นแล้วรีบวิ่งเข้าห้อง ล๊อคประตุทันที  ก็บอกแล้ววันนี้เหนื่อยมาก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากที่โดนสุดที่รักถีบลงไปกองกับพื้นลุ่หานก็ได้แต่มานั่งหัวเราะกับเหตุการณืเมื่อกี้  ดูท่าแบคฮยอนคงไม่ยากจริงๆถึงได้กล้าถีบเขาแบบนั้น   เหล่มองไปเห็นโทรศัพท์ก็เอื้อมมือไปคว้ากดเบอร์เพื่อติดต่อกับอีกคน

 

ไม่รู้จะเป็นไงบ้าง  หลอนตายไปแล้วมั้งป่านนี้

 

(ตู้ดดด  ตู้ดดด  ตู้ดดด ตู้ดดด  ตู้ด  ตู้ด  ตู้ด)

 

ดึงโทรศัพท์ออกจากเมื่ออีกฝ่ายตัดสายทิ้ง ก่อนจะโทรใหม่อีกรอบ

 

(ตู้ดด ตู้ดด ตู้ดด  ตุ้ดดดด  ตู้ดดด ....)

 

“เฮ้ย ไอ้ผู้กองคาวโลกีอยู่รึไงถึงตัดสายกูทิ้งแบบนี้”  พูดกรอกลงใส่ปลายสายด้วยน้ำยียวน

 

(ไม่มีใครชั่วเท่ามึงหรอก)

 

ตากลมสวยเบิกกว้าง มือที่ถือเครื่องมือสื่อสารตอนนี้เหมือนโดนไฟช๊อต มันสั่นจนลู่หานควบคุมไม่ได้ 

 

เสียงชานยอล..

 

มันใกล้จนไม่รู้สึกว่ามาจากโทรศัพท์  แต่เหมือนกระซิบอยู่ข้างหูมากกว่า

 

ลมวูบพัดผ่านตัวทำให้ลู่หานสะดุ้งเฮือก  ละโทรศัพท์ออกจากหูและกดตัดสายทิ้งก่อนจะโยนมันไปอยู่โซฟาอีกฟาก  มองไปรอบๆห้องอย่างหวาดๆ   ยกมือขยี้หัวจนฟูไม่เป็นทรงและสูดลมหายใจเข้าออกอยู่สักพัก

 

 เขาต้องฟังเรื่องจากไอ้คริสเยอะไปแน่ๆถึงได้มาจิตตกกับตัวเองแบบนี้ 

 

คิดได้แบบนั้นลู่หานก็พาร่างตัวเอง  เดินเข้าห้องนอน ทำให้แบคฮยอนที่นั่งอยู่บนเตียงสะดุ้งหยิบผ้านวมมาคลุมตัวเองจนถึงคอ  แต่สีหน้าไม่สู้ดีของลู่หานก็ทำให้แบคฮยอนต้องลุกออกจากผ้านวมพื้นหนามายืนตรงหน้าลู่หานมือนิ่มประคองใบหน้าไม่สู้ดีแล้วทำหน้าหงอย

 

“พี่หมอเป็นอะไรรึเปล่าครับ โกรธแบคหรอ?”

 

“เปล่าครับ พี่ง่วงจะไปอาบน้ำ  หรือแบคจะไปอาบน้ำด้วยกัน?”

 

“ห้ะ?”

 

“ป่ะ อาบน้ำกัน”  พูดจบก็รวบตัวนุ่มนิ่มยกขึ้นอุ้มลอยพื้นไม่มากและเดินเข้าห้องน้ำ

 

“เห้ยย พี่หมอ  พี่หมออ่ะ”  พอถูกทิ้ง เท้าแตะพื้นห้องน้ำเย็นแบคฮยอนก็กอดชายเสื้อตัวเอง และมองหวาดๆให้กับคนที่ตอนนี้ยกแขนสองขึ้นมองแบคฮยอนเช่นกัน

 

“ถอดเสื้อให้หน่อย”

 

“แค่อาบน้ำนะ”

 

“ไม่รับปาก”

 

“งั้นไม่เป็นไร แบคอาบหลังพี่หมอได้”  พลิกตัวจะออกจากห้องน้ำ  แต่ก็โดนลู่หานรวบตัวติดกับกำแพง  สายตาตัดพ้อนั่นทำให้แบคฮยอนแทบล้มทั้งยืน

 

“รักแบค  พี่ลู่หานรักแบค”

 

“ไม่ต้องเลยเลยนะ”

 

“รักจริงๆ  รักมากด้วย”

 

“พี่หมอ~

 

“แบคฮยอน~

 

“คนอะไรเอาแต่ใจ”

 

“คนอะไรยอมทุกที”

 

“งั้นครั้งนี้ไม่”

 

“ยอมเถอะครับ”  ลู่หานจัดการย้ายร่างแบคฮยอนมาที่อ่างอาบน้ำ ริมฝีปากประกบรุกล้ำไม่ยอมห่าง ไม่นานเสื้อผ้าทั้งหมดก็ถูกเปลื่อง น้ำถูกเปิดลงอ่างโดยมีร่างสองทำให้น้ำเคลื่อนไหวเป็นจังหวะเมื่อขยับร่าง

 

50%













  มาต่อทีละนิด
  คือแล๊ปท๊อปโดนพี่ไวรัสหม่ำ
  ช๊อตฟิคสามสี่เรื่องที่อยู่ในนั้นหมดเล๊ย
  เรื่องนี้ด้วย เลยต้องมารื้อความคิดตัวเองเขียนใหม่
  เขาจะพยายามต่อให้เสร็จไวๆนะตะเองงง
  เปิดเทอมแล้วแต่ก็จะพยายามค่ะ ก่อนที่จะไม่มีเวลา

  ตัด 50% นี่ฟิครักหรือเปล่า คู่นี้มาเหนือตลอด


  25580517  @22:25
  By หน้านิ่ง.












 

SQWEEZ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #72 intaradear (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 00:34
    มาต่อไวไวนะค้าาาาา
    #72
    0
  2. #63 Distance126 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 16:17
    พี่คริสจะเป็นอะไรหรือป่าวอะ

    ชานยอลอ่าอย่าทำอะไรเลยนะ

    อย่าพรากพี่หานไปจากแบคเลยนะ
    #63
    0
  3. #61 บยอนแบค (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 20:29
    แอบหลอน มาต่อไวๆนะคร่ะไรท์
    #61
    0
  4. #60 gonjung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 13:05
    เฮ้ยยยยยยน่ากลัวอ่ะ
    #60
    0
  5. #51 Guggai Exo-l (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 13:31
    โอยยย ตื่นเต้นๆ
    #51
    0
  6. #50 Guggai Exo-l (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 13:30
    โอยยย ตื่นเต้นๆ
    #50
    0
  7. #44 ฺBlack Rose (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 23:35
    เหมือนหนังผีเลยชอบๆ
    #44
    0