[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 14 : Long fic : allkaga : ความสุข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    19 มี.ค. 61

ทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม...

แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือคากามิถูกทั้ง6คนดูแลเอาใจใส่เกิ๊นน เกินมากด้วย! บางทีแค่รุ่นน้องเข้ามาคุยกับเขา ทักทายแบบคนรู้จักโดยที่6คนนี้อยู่ก็จะโดนสายตาพิฆาตหกคู่เขม่นแบบไม่รู้ตัว

แล้วคากามิก็ต้องย้ายมาอยู่บ้านหลังโตที่อาคาชิเป็นคนออกเงินซื้ออีกด้วย ซึ่งคากามิก็ไม่ได้อยู่คนเดียวเพราะทั้ง 6 คนก็ตามมาอยู่ด้วยเช่นกัน

พอจะไปโรงเรียนทีก็ต้องตื่นเช้ากันตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ไม่อย่างงั้นไปสายแน่ๆ แตกต่างจากพวกที่อยู่โตเกียวโดยสิ้นเชิง











"นี่! ทำไมชอบมารวมกันอยู่ที่ห้องฉันฟะ!?"คากามิโวยวายใส่คนทั้ง6ที่กำลังนอนกระจัดกระจายไปทั่วทั้งห้องด้วยอารมณ์เหนื่อยหน่าย

"งื้อ~~~ คากาจินตัวหอม"

"อ้ะ! อย่าดึงนะมุราซากิบาระ!"คากามิหันไปดุคนผมม่วงซึ่งกำลังหลับอยู่ใกล้ๆแล้วทำท่าจะดึงตัวคากามิเข้าไปกอด

"อย่าโวยวายสิไทกะ"อาคาชิก็เอาด้วยอีกคน มาดจักรพรรดิมันหายไปไหนหมดหะ!?

"ลุกได้แล้ว!!! นี่มันจะเที่ยงแล้วนะ!"

"หนวกหูน่า...บากะ"อาโอมิเนะกระชากคากามิให้ล้มตัวลงมานอนข้างๆก่อนจะออกแรงกอดคากามิเอาไว้แน่น

"อาโฮ่มิเนะ! มิโดริมะช่วยด้วย!!!"คากามิดิ้นขลุกขลักเพราะความอึดอัด มิวายหันไปฟ้องคนผมเขียวที่ลุกขึ้นมาขยี้ผมแล้วด้วย

"หึ"มิโดริมะกระตุกยิ้มแล้วเดินเข้ามาใกล้ คนผมเขียวดึงเอสเซย์รินให้หลุดออกจากพันธนาการของอาโอมิเนะได้อย่างง่ายดาย

"รางวัล"ทำแก้มป่องพองลมขอรางวัลไม่สมกับเป็นมิโดริมะ เพราะคนที่มิโดริมะจะทำแบบนี้ให้เห็นก็มีเพียงแค่คากามิเท่านั้นแหละ

คากามิยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มคนผมเขียวเบาๆแล้วผละออกมา ใบหน้าเรียวสีน้ำผึ้งมีสีแดงอมชมพูจางๆขึ้นมาให้เห็นเล็กน้อย ซึ่งนั่นมันน่าดูชมมากเลยทีเดียว

"คากามิคุง"คุโรโกะทำแก้มปองพองลมบ้างแต่คากามิกลับหันหน้าหนีด้วยความเขินสะอย่างงั้น คุโรโกะจึงต้องกินแห้วไปโดยปริยาย

"ฉันไปทำอาหารก่อนนะ พวกนายจะกินอะไรไหม"

"จะกิน! จะกินคากาจิน~~~"มุราซากิบาระกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเรื่องของกิน คากามิส่ายหน้าไปมาเบาๆ

"เอาดีๆสิ"

"อะไรก็ได้ฮะ คากามิจจิทำอะไรผมกินได้หมด"

"งั้น...เอาข้าวหน้าปลาไหลย่างดีไหม?"คากามิยิ้มหวาน เอาปลาไหลที่คิเสะไม่ชอบเนื่องจากเคยกินแล้วก้างติดคอมาพูดล้อ

"คากามิจจิอ่ะ!"คิเสะบู้ปากประหนึ่งสาวงอนใส่

"งั้นฉันทำซุปหัวหอมกราแตงให้ก็แล้วกัน"

"รักคากามิจจิที่สุดด"คิเสะหันกลับมาทำหน้าแป้นยิ้มทันควัน

"คนอื่นล่ะ"คากามิหันมาถามคนอื่นต่อ ซึ่งก็ไม่ต้องเดาอะไรมากเพราะส่วนใหญ่ก็ขอให้คากามิทำของโปรดให้กินกันทั้งนั้น


เมื่อกินกันเสร็จทั้ง7คนก็มารวมตัวกันดูหนังอยู่ที่ห้องนั่งเล่น โดยมีคากามิเป็นศูนย์กลางแล้วมีอีก6คนนั่งจับจองกันคนละมุม

"พรุ่งนี้ไปเที่ยวกันดีไหมครับ"คุโรโกะเสนอความคิดเห็นขึ้นมาเงียบๆ มือของคนเป็นเงากำลังลูบมือของคนเป็นแสงอย่างคากามิไปมาเบาๆ

"เอ๋...? จะไปที่ไหนล่ะ"คากามิเอ่ยถาม เพราะเขาไม่ค่อยได้เที่ยวในญี่ปุ่นสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ก็อยู่ที่สนามบาสสะมากกว่า

"ไปสวนน้ำดีไหมฮะ?"คิเสะเสนอความคิดเห็น เนื่องจากช่วงนี่เป็นช่วงหน้าร้อนพอดี

"อื้อ! ก็ได้นะ พวกนายว่าไง"

"ตกลง"











"คากามิคุง ใส่เสื้อด้วยสิครับ"คุโรโกะบอกคนผมแดงดำที่กำลังเปลือยท่อนบนแล้วทำท่าจะเดินออกไปเล่นน้ำทั้งอย่างนี้

"หา? ทำไมล่ะ!?"คากามิทำหน้าตาเหลอหลา ก็ดูทั้ง6คนมองสิ มองอย่างกับเขาทำผิดอะไรมามากมายอย่างงั้นแหละ

"ใส่เสื้อเถอะนะไทกะ"อาคาชิส่งเสื้อสีทึบมาให้

"ไม่ใส่ไม่ได้หรอ?"

"ไม่ได้!!!"ประสานเสียงออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย คากามิทำหน้าหงอยก่อนจะยอมใส่เสื้ออย่างว่าง่าย แม้ใจจริงจะไม่อยากใส่ก็ตาม

"อย่าโกรธ"อาโอมิเนะยกยิ้มหวานส่งให้พร้อมเอ่ยห้ามไม่ให้เสือน้อยงอนพวกเขาสะก่อน

ใครจะยอมให้แฟนตัวเองเปลือยท่อนบนต่อหน้าคนอื่นกัน

ไม่มีทาง!

"ไม่ได้โกรธสักหน่อย!"คากามิเดินหน้าบึ้งออกไปข้างนอกโดยไม่รออีก6คนเลยสักนิด

"ไม่ได้โกรธเลยนะครับ"คุโรโกะส่ายหน้าไปมาช้าๆ นี่คือปฏิกริยาของคนที่ยังไม่โกรธนะจำไว้!

"รีบตามไปเถอะฮะ"

"ปล่อยไว้นานเดี๋ยวจะยาว"









"คากาจินน~~~ ซื้อขนมมาฝากด้วยน้าา"มุราซากิบาระยิ้มกว้างพร้อมยื่นกล่องขนมส่งให้คากามิที่นั่งมองค้อนอยู่บนม้านั่ง

"แปลก?"ถึงจะพูดแบบนั้นคากามิก็รับกล่องนั้นมาเปิดดูอยู่ดี

'หายโกรธน้าาา'

ข้างในเป็นเค้กช็อกโกแลตขนาดไม่ใหญ่มาก เขียนข้อความบนหน้าเค้กทั้งหมดหกสีซึ่งไม่ต้องเดาว่ามีสีอะไรบ้าง

"หายโกรธนะครับคากามิคุง ผมแค่ไม่อยากให้คากามิคุงเปลือยต่อหน้าคนอื่น"คุโรโกะเดินมาทรุดลงนั่งข้างๆพร้อมทำตาประหนึ่งเจ้าเบอร์สองใส่

"ใช่ ถ้านายเปลือยต่อหน้าคนอื่น อาคาชิจะต้องไล่ควักลูกตาคนพวกนั้นออกแน่ๆ"อาโอมิเนะเอ่ยพาดพิงถึงคนที่ยืนอยู่ข้างๆ

"ผมไม่ทำแบบนั้นหรอกไดกิ"

"ก็บอกว่าไม่ได้โกรธสักหน่อย"

"กลัวคากามิจจิโกรธแล้วไม่บอกนี่ฮะ"

"พวกเราแคร์นายมากนะคากามิ"มิโดริมะยกยิ้มหวานพร้อมยกมือขึ้นมาเกลี่ยเหงื่อบนใบหน้าคากามิเบาๆ

"งื้อ~~~ รู้แล้ว"คากามิก้มหน้าเขิน ทั้งหกคนยกยิ้มกับท่าทางของคนตรงหน้า ถ้าไม่ได้อยู่ข้างนอกป่านนี้จับฟัดไปแล้ว

"ไปเล่นน้ำกันน้าาา"มุราซากิบาระหยิบกล่องเค้กออกมาจากมือคากามิแล้วเอาเดินไปซ่อน?ไว้

"เฮ้อ... จริงๆเลย"

"ไม่เป็นไรหรอก มุราซากิบาระชอบขนมนี่นา"คากามิยิ้มขำกับท่าทางของมุราซากิบาระ ตัวโตขนาดนั้นแท้ๆแต่นิสัยกลับเด็กสุดๆ










ความในใจฉบับ คากามิ ไทกะ

การที่ทั้งหกคนมาขอโทษ ใช่ว่าอยากจะยกโทษให้ ความรู้สึกมันเหมือนถูกตบหัวแล้วลูบหลัง แต่พอถูกทั้งหกคนนั้นมาขอโทษ มาขอแก้ตัว มาขอให้ให้อภัยมันกลับรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ถึงอยากจะโกรธให้มากๆมันก็กลับทำไม่ได้ แค่เห็นพวกนั้นมาง้อความโกรธมันก็ละลายหายไปหมดเสียเฉยๆ

บางทีมันอาจจะดูใจง่ายไปบ้าง แต่เพียงแค่ใครคนหนึ่งที่เคยรักมากมาขอโทษใจมันก็พองโตอย่างบอกไม่ถูก ถึงการตัดสินใจที่ทำไปจะดูคล้ายคนโง่ แต่ขอเพียงแค่พวกนั้นยังอยู่ข้างๆผมแล้วหันกลับมารักผมบ้างแค่นั้นก็พอ

End ความในใจฉบับ คากามิ ไทกะ





ความในใจฉบับ คุโรโกะ เท็ตสึยะ

การที่มารู้ตัวทีหลังว่ารักใครคนหนึ่งโดยที่มันยังไม่สายไป ก็เหมือนโชคชะตาเข้าข้าง ได้รับโอกาสแบบไม่ต้องขออะไรมาก นั่นก็เท่ากับว่าได้โอกาสมาแล้วก็ต้องทำมันให้ดีที่สุด

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำผิดไปจะคอยแก้ไขให้มันถูกต้อง จะคอยดูแล คอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจจะไม่หนีไม่ไปไหน ให้สมกับที่คากามิคุงรอคอยมันมา

แค่ได้รับหัวใจของคากามิคุงนั่นก็เกินพอแล้วสำหรับคุโรโกะ

End ความในใจฉบับ คุโรโกะ เท็ตสึยะ





ความในใจฉบับ มุราซากิบาระ อัตสึชิ

การที่ได้รับความช่วยเหลือก็เหมือนสวรรค์เป็นใจ ไม่ว่าจะทำยังไงขอแค่คากาจินกลับมาก็พอ ต่อให้ต้องอดน้ำอดขนมก็ทำได้ ขอแค่ให้คากาจินให้อภัยแล้วกลับมารักกันเหมือนเดิม

แค่คากาจินยอมให้อภัยแค่นี้ก็พอแล้วสำหรับมุราซากิบาระ อัตสึชิ

End ความในใจฉบับ มุราซากิบาระ อัตสึชิ





ความในใจฉบับ มิโดริมะ ชินทาโร่

การที่เสียศูนย์ทุกสิ่งทุกอย่างเพียงเพราะคนๆเดียว นั่นก็เท่ากับว่าได้ละทิ้งสิ่งสำคัญไปอย่างหน้าตาเฉย

การที่ได้เห็นคนสำคัญอย่คากามิกำลังเกิดอันตรายก็พร้อมที่จะเข้าไปช่วยแทบจะทันทีแบบไม่ต้องคิดแล้วพร้อมที่จะทิ้งของสำคัญทุกอย่าง(ลัคกี้ไอเท็ม)เพียงเพื่อช่วยคนๆเดียว นั่นก็เท่ากับว่าได้มอบหัวใจให้ไปแล้ว

สำหรับมิโดริมะ ชินทาโร่ ขอแค่เพียงคากามิยอมให้โอกาสและกลับมารักกันเหมือนเดิมนั่นก็เพียงพอแล้ว

End ความในใจฉบับ มิโดริมะ ชินทาโร่





ความในใจฉบับ คิเสะ เรียวตะ

การที่ฟ้าได้หยิบยื่นโอกาสมาให้ ทำให้ได้เข้าใกล้คากามิจจินั่นก็นับว่าเป็นโชคดีมากที่สุดแล้ว

ถึงแม้ร่างกายจะอ่อนแอถึงขั้นหนัก ก็จะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อปกป้องคนสำคัญเอาไว้ให้ได้ แม้ถึงขั้นตายก็ยอม

ขอแค่เพียงคากามิจจิกลับมาอยู่ในอ้อมกอดของเขา แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับ คิเสะ เรียวตะ

End ความในใจฉบับ คิเสะ เรียวตะ





ความในใจฉบับ อาโอมิเนะ ไดกิ

รัก...

ถึงจะกลับไปเล่นบาสไม่ได้ ขอแค่คากามิกลับมารักเขาเหมือนเดิมก็พอ ถึงแม้จะดูเห็นแก่ตัวแต่สำหรับอาโอมิเนะ ไดกิ ขอแค่เพียงคากามิกลับมารักเขานั่นก็เพียงพอ

End ความในใจฉบับ อาโอมิเนะ ไดกิ






ความในใจฉบับ อาคาชิ เซย์จูโร่

ถึงจะเป็นคนสุดท้ายก็ยังดีกว่าไม่มีอำดับ...

ถึงแม้จะต้องยอมละทิ้งศักดิ์ศรีทุกอย่างที่สะสมมาทั้งชีวิต อาคาชิ เซย์จูโร่คนนี้ก็ยอมที่จะทิ้งมันเพียงเพราะคนเดียวๆ

ขอแค่คากามิ ไทกะให้อภัยและกลับมามอบหัวใจให้เขาอีกครั้ง เพียงแค่นี้จักรพรรดิอย่างเขาก็พ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์

End ความในใจฉบับ อาคาชิ เซย์จูโร่







ขอแค่เข้าใจกันและกลับมารักกันแค่นั้นก็พอ....




END









จบแล้ววว!!!!! จบเร็วมากกกกก

ปรบมือออออ เรื่องแรกจบแล้วน้าาา อาจจะมีตอนพิเศษมาให้อ่านบ้างประปราย

เราก็โผล่intoเรื่องใหม่มาแล้วด้วยยย พรุ่งนี้น่าจะได้ลงตอนแรกให้อ่านกัน

♡ขอบคุณที่ติดตามกันมากๆเลยน้าาาา♡


*หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้ทีหลังน้า*



ขอบคุณที่ติดตามค่าาาา^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

869 ความคิดเห็น

  1. #78 wiwitchayada2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 13:43
    เค้าน้ำตาไหลทุกตอนเลยอ่าาา
    #78
    0
  2. #30 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 12:18
    พอรู้ความในใจคางามิแล้วเข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างเลยค่ะ TTTT
    คือเคยรักพวกนี้มาก่อน แต่พวกนี้กลับไม่เคยรักเจ้าตัวเลย พอเหตุการณ์วันนั้นทุกอย่างมันพลิกหน้ามือเป็นหลังมือ
    พอมีโอกาสใคร ๆ ก็อยากได้โอกาสนั้นไว้แหละ ยิ่งกับคางามิที่ไม่เคยโดนรักด้วย
    เราคิดว่าคางามิกลัวการสูญเสียมากกว่าใครอีก เลยอยากจะคว้าโอกาสนี้ไว้ และคงอยากให้เป็นแบบนี้ไปเรือย ๆ


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 มีนาคม 2561 / 12:19
    #30
    0
  3. #29 Phana (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 10:21
    งื้อออออ ไรท์จ๋าาาาาา ขออีกๆ ขอตอนพิเศษอีกกกกกกกก
    #29
    0