ย้อนเวลาแก้ไขชะตาชีวิต

ตอนที่ 6 : พ่อครัวใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,752 ครั้ง
    11 พ.ย. 63

หลังจากนั้นเมื่อเก็บข้าวของไปล่างแล้วแม่รินและฮิมถึงได้พัก แม่รินขอไปนอนพักหลังร้านมันเป็นเพียงเก้าอี้ผ้าเอนหลังได้ เพราะร่างกายที่อ่อนเพลียหลังจากการทำงานมาอย่างยาวนานไม่ใช้เพราะวันนี้ขายดีแต่แม่รินทำงานอย่างหนักมานานเพื่อเลี้ยงดูฮิมมาเพียงลำพัง

     

ฮิมได้ตรวจดูข้อมูลจากความทรงจำเก่าพบว่าพ่อของเจ้าของร่างเสียชีวิตไปแล้ว พ่อเดินทางกลับบ้านเกิดที่อิตาลีแล้วไม่นานทางครอบครัวพ่อก็แจ้งข่าวการตายของพ่อ พ่อเสียชีวิตในระหว่างเดินทางกลับไปจัดการธุระของทางครอบครัว ทางครอบครัวของพ่อเสนอให้แม่รินย้ายไปอยู่ที่นั่น แต่แม่รินกลัวการเปลี่ยนแปลงทั้งสับสนและตอนนั้นแม่รินก็ตั้งท้องใกล้จะคลอดเต็มทีแม่รินเลยไม่ตอบรับความมีน้ำใจคนเหล่านั้น ถึงอย่างนั้นทางครอบครัวของพ่อก็ยังคงให้คำมั่นว่าจะดูแลแม่รินและลูกในท้อง

     

ถ้าจะถามถึงครอบครัวทางฝั่งแม่รินได้ตายจากกันไปหมดแล้วแม่รินที่เป็นลูกคนเดียวตามที่แม่รินได้บอกไว้ แม่รินย้ายมาอยู่กับพ่อที่จันทบุรีส่วนบ้านทางนั้นก็ทำการบอกขายไปแล้วเพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ด้วยวัยเพียง 22 ปีที่เสียสามีและดูแลลูกเพียงคนเดียวทรัพย์สินที่เคยมีก็ค่อยๆหมดไป แม่รินไม่ได้บอกถึงความลำบากของตัวเองให้ฝั่งครอบครัวทางพ่อรู้

     

แม่รินตัดสินใจขายบ้านของพ่อแล้วตามเพื่อนที่รู้จักเดินทางเข้ามาทำงานที่กรุงเทพ เลยทำให้ขาดการติดต่อกับครอบครัวของพ่อตั้งแต่นั้นมา พอมาถึงตอนนี้ฮิมรู้สึกสะเทือนใจมากผู้หญิงที่ต้องดิ้นรนเพื่อสองชีวิตที่จะได้อยู่รอด แม่รินต้องทำงานอย่างหนักเพราะความรู้ที่มีน้อยไม่มีคนช่วยเหลือค้ำจุนใดๆ


"แม่เป็นผู้หญิงที่เก่งอะไรขนาดนี้ร่างผอมบางต้องทำงานหนักมาตลอด ถ้าเทียบกับฉันในชีวิตก่อนแม่เก่งกว่าฉันมากนัก เอาล่ะฉันต้องทำทุกทางให้ผู้หญิงคนนี้สุขสบายที่สุด"คํามั่นสัญญาครั้งที่สองแต่มันยังคงเป็นคํามั่นสัญญาเดิมที่จะดูแลแม่ริน

     

หลังจากให้คํามั่นสัญญาแล้วฮิมได้ทำการเปิดร้านค้าระบบแล้วตั้งใจหาสิ่งที่จะทำให้แม่รินสบายได้เร็วที่สุด ตอนที่ฮิมเปิดร้านค้าเพื่อซื้อเมนูอาหารด้วยความรีบฮิมจึงไม่ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของร้านค้าแต่ก่อนอื่นนั้นฮิมต้องจัดการค่าความอ่อนล้าของตัวเองก่อน


"เหนื่อย!! ความพร้อมของร่างกายฉันติดลบไปแล้วมิร่าฉันต้องการทำให้ความพร้อมของร่างกายฉันกลับมาเป็นปกติฉันจะทำอะไรได้บ้าง"ฮิมได้ถามออกไป

"ผู้ถือครองสามารถเข้าไปในระบบร้านค้าแล้วเลือกซื้อสินค้าได้คะ"หลังจากจบคำแนะนำสั้นๆที่ฮิมคิดว่าบ้างทีมันไม่เต้มใจจะบอกเขาแต่หลังจากคิดแล้วก็ทำได้เพียงไม่ใส่ใจฮิมเปิดระบบร้านค้าขึ้น
     

     

ร้านค้าLV2 ฮิมเลือกเข้าไปในโหมดของ ยารักษาโรคที่หน้าจะมีสิ่งที่ตัวเองต้องการ และไม่นานฮิมก็หาเจอ เครื่องดื่มลดอาการอ่อนล้า ฮิมซื้อและดื่มมันทันทีมันก็เหมือนน้ำเปล่าทั่วไปแต่ช่วยให้ความพร้อมของร่างกายกลับมาเต็มเหมือนเดิม


"ฉันน่าจะซื้อให้แม่บ้างแม่จะได้หายจากอาการอ่อนล้าาาา........บ้าจริงทำไมฉันถึงคิดไม่ได้นะว่าฉันควรซื้อยาหรือของบำรุงให้แม่ฉันมัวแต่คิดอะไรอยู่ อย่างแรกที่ฉันต้องทำคือดูแลสุขภาพแม่ซิ" ฮิมพูดออกมาด้วยความหงุดหงิด

     
ฮิมเข้าไปในร้านค้าในช่องขายรักษาโรคแล้วก็ซื้อยาบรรเทาอาการปวดกล้ามเนื้อวิตามินบีรวม ยาวิตามินซี ยาเม็ดบำรุงโลหิต ยาน้ำมันตับปลา


"ถ้าฉันให้แม่กินหมดนี้ในทีเดียวฉันต้องซื้อยารักษาโรคไตเตรียมไว้ด้วยล่ะนะแล้วแม่กินจะเจ็บปวดหรือเปล่าฉันควรทดลองกินก่อน"ฮิมคิดอย่างขำๆสำหรับผลข้างเคียงของยาแต่ในใจฮิมก็รู้แหละว่ายาของเขาไม่มีผลข้างเคียงอันตราย หลังจากนั้นฮิมก็ซื้อวิตามินบีรวมมาลองกินก่อน


วูบ..."อืม....มันไม่ได้เจ็บปวดเลยมันออกจะรู้สึกดี แต่ฉันคงต้องให้แม่กินยาพวกนี้วันละ 1-2 เม็ดเท่านั้น แม่จะได้ไม่รู้สึกถึงอาการแปลกๆพวกนี้มากเกินไป" หลังจากฮิมกินวิตามินบีรวมสภาพร่างกายของฮิมก็ได้เปลี่ยนไป 

     
ผิวฮิมดูดีขึ้นถึงไม่ได้ขาวขึ้นแต่ก็ดูสะอาดขึ้น ผมไม่มีอาการแตกปลาย รังแคที่เคยมีก็หายไป เปลี่ยนจากหนุ่มโอตาคุเป็นหนุ่มน้อยหุ่นเสี่ยแค่นั้น ฮิมหมดเหรียญไปกับการซื้อยาไป 400 เหรียญ

"มันโคตรคุ้มเลยกับราคานี้...ในร้านค้ามีช่องภารกิจ" ฮิมเหลือบไปเห็นช่องภาระกิจจึงกดเข้าไปดู

     

ฮิมอยากจะทำภาระกิจตอนนี้เลยแต่เขาคิดว่าตัวเองยังไม่พร้อม เขาต้องการพัฒนามากกว่านี้เขาถึงจะลงมือทำภาระกิจ เขาเลือกที่จะทำอย่างอื่นก่อน

ภาระกิจ:ช่วยเหลือผู้บาดเจ็บจากการประท้วงจำนวน 2 คนในอีก5ชั่วโมงข้างหน้า 
รางวัลทักษะมวยไทย
  • Exp 50
แต่เรื่องนี้ก็ยังไม่เกิดขึ้นเขาตัดสินใจจะดูมันอีกครั้งในภายหลัง ฮิมหันความสนใจไปยังภารกิจอื่น 

เก็บซองเอกสารได้ในสวนสาธารณะนำส่งคืนเจ้าของที่ห้องประชุมใหญ่โรงแรม Aภายใน 14.00น. 

รางวัล 10,000 เหรียญ
  • Exp 10
นำอาหารไปเลี้ยงเด็กกำพร้า ภายในเวลา 12.00 
รางวัล 10,000 เหรียญ
  • Exp 10
  • "ตอนนี้มันกี่โมงแล้ว ฉันรับสองภารกิจเลยได้ไหมนะ เลี้ยงอาหารกลางวันเด็กมันเป็นอะไรที่น่าสนใจ ยังไงซะกับข้าวเมื่อเช้าก็ไม่ได้ขาย เลือกเอาที่เด็กกินได้คงจะไม่เป็นอะไรมั้ง"จากนั้นฮิมก็เลือกภารกิจทั้งสอง แล้วรีบนำไข่พะโล้ทั้งหม้อใส่ท้ายรถไปที่สถานะรับเด็กกำพร้า

การเดินทางของฮิมอาจไม่ราบลื่นนนักเพราะเขาไม่เคยขี่มอเตอร์ไซค์เลยแต่มันก็ผ่านมาได้

ติ่ง! รางวัลภารกิจ 10,000 เหรียญ

  • Exp 10
"ซองเอกสาร...นั้นมันอะไรลูกศรคงเป็นทางไปเจอซองเอกสาร นึกว่าต้องเดินหาจนทั่วสวนสาธารณะ"หลังจากที่ฮิมเจอซองเอกสารฮิมก็รีบขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปที่โรงแรม

"ขอโทษครับ...ผมเจอซองเอกสารนี้ที่สวนสาธารณะหน้าหมู่บ้านหอมสวัสดิ์มันมีชื่อโรงแรมนี้ติดอยู่" ฮิมกล่าวขึ้นเมื่อไปถึงที่เค้าเตอร์ประชาสัมพันธ์ของโรงแรม

"ค่ะ อ๋อดิฉันขอดูซองเอกสารหน่อยนะคะ...นี้เป็นซองเอกสารของบริษัทที่กำลังจะจัดประชุมที่ห้อง1 ชั้น2"ฝ่ายประชาสัมพันธ์ตอบกลับ

"ฝากคืนที่เค้าเตอร์ประชาสัมพันธ์เลยนะคะ"ฝ่ายประชาสัมพันธ์ตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม

"เอาไปให้ตอนนี้เลยได้ไหมครับถ้ามันเป็นเอกสารเกี่ยวกับการประชุม พวกเขาคงจะวุ่นวายกันน่าดู" ฮิมต้องการให้ทันเวลาในภารกิจเพราะมันบอกววาต้องส่งให้ถึงเจ้าของ ถ้าการประชุมเลยเวลาออกไปเขาก็จะไม่ได้อะไรตอบแทนมาเลย

"นั้นซินะคะเดี๋ยวดิฉันจะเอาไปให้เดี๋ยวนี้ขอบคุณมากนะคะ"หลังจากนั้นฝ่ายประชาสัมพันธ์ก็ลุกขึ้นไปในทันที

อีก5นาทีต่อ ติ่ง! รางวัลภารกิจ
  • เหรียญ 10,000
  • Exp 10
"ภารกิจฉันผ่านแล้ว ต่อเลยดีไหมนะ"ฮิมพูดขึ้น

     
เมื่อเขามีเวลาที่จะทำภาระกิจและของรางวัลก็หน้าสนใจ ฮิมคิดว่ายังไงทักษะมวยไทยก็มีประโยชน์ไม่ว่าจะเป็รการป้องกันตัวและทางด้านกีฬา หลังจากนั้นฮิมก็กลับมาที่ร้านเขาเจอกับแม่รินที่กำลังเดินออกมาจากหลังร้านพอดีหลังจากฮิมจอดรถเสร็จแล้วนั้นก็เดินเข้าไปหา 

"แม่กำลังจะทำอะไรครับ" ฮิมถามขึ้นเพราะแม่รินพึ่งจะได้พักไม่ถึงชั่วโมงดีเธอก็เดินออกมายังหน้าร้านแล้ว

"มันจะเที่ยงแล้วเดี๋ยวลูกค้าของแม่ก็จะมา แม่ต้องเตรียมร้านอาหารกลางวัน ลูกจะกินอะไรไหมแม่จะทำให้ลูกยังไม่ไดกินอะไรตั้งแต่เช้านี้"แม่รินตอบลูกชายออกมาด้วยน้ำเสียเอ็นดู

"ผมว่าแม่พักต่อเถอะแม่เองก็ยังไม่ได้กินข้าวเลยเดี๋ยวฮิมทำให้แม่กินดีกว่านะ ^^ " แม่เป็นแบบนี้ทุกวันเลยใช่ไหมแม่เป็นคนทำข้าวขายกลับไม่ค่อยจะมีเวลาได้กินข้าวมันเป็นแบบนี้มานานแล้วซินะฮิมได้แต่ถามขึ้นภายในใจ
ได้ฟังแบบนั้นแม่รินก็ถามออกมาแบบขำๆ 

"แล้วฮิมจะทำอะไรให้แม่กินล่ะ ทำเป็นหรอเรา"เธอดีใจมากที่ลูกชายของเธอดูร่าเริ่งขึ้น เดิมทีลูกของเธอเป็นเด็กที่เก็บตัวเพราะด้วยเป็นเด็กชายที่ตัวใหญ่กว่าเพื่อนและไม่มีพ่อฮิมมักจะโดนล้อเป็นประจำจึงทำให้ฮิมไม่ยอมเข้าไปรวมกลุ่มอยู่กลับเพื่อน

"โธ่!!แม่นี้ฮิมเองนะลูกชายแม่นะครับแม่อยากกินอะไรสั่งมาเลยเดี๋ยวฮิมโชว์ฝีมือ"ฮิมพูดด้วยท่าที่โอ้อวด  


'ฉันกะว่าจะซื้อสูตรทั้งหมดมาไว้ทำให้แม่กิน แต่ตอนนี้เหรียญต้องเอาไปใช้อย่างอื่นอีกเยอะคงต้องซื้อบ้างหัดทำเองบ้างหรือ...ห้องสมุดไงไอ้บ้าฮิมใกล้ๆสวนสาธรณะมีหอสมุดประชาชนอยู่ฉันเข้าไปใช้ที่นั้นเพื่อหาสูตรอาหารทำไมค่าความฉลาดไม่ได้ช่วยฉันเลยมีสถานะไหนเพิ่มความเฉลี่ยวให้ฉันได้บ้างไหม'ฮิมบ่นขึ้นในใจ

"เอาแบบนั้นก็ได้จ๊ะแม่เตรียมเปิดร้านอาหารกลางวันส่วนฮิมลูกก็ทำอาหารให้แม่กินตกลงไหม" วันนี้แม่รินเธอมีความสุขมากที่สุดหลังจากวันที่ต้องเสียสามีไปลูกชายโตขึ้นมาก็เอาแต่เก็บตัวจนเธอรู้สึกผิดที่เลี้ยงลูกให้ดีกว่านี้ไม่ได้

     
ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าหลังจากที่ลูกชายกลับมาจากอุบติเหตุครั้งนี้อย่างกับคนละคน มันก็ดีขึ้นมากแม้บ้างครั้งการมองลูกชายจะรู้สึกแปลกออกไปมันเป็นความรู้สึกว่าเธอเสียลูกชายไปแล้วแต่ได้ลูกชายคนใหม่มาแทนทั้งดีใจและเศร้าใจไปในเวลาเดียวกัน

     
ในเวลาเดียวกันฮิมก็เปิดไปที่ร้านค้าระบบ ฮิมเลือกเอาเต้าหู้ไข่ทรงเครื่องมันเป็นอาหารอ่อนๆที่ฮิมคิดว่ามันเหมาะกับแม่ที่สุดในตอนนี้ ไว้แม่รินแข็งแรงดีเมื่อไรเขาค่อยทำอาหารแซ่บๆให้แม่กิน ฮิมเสียเหรียญไป 100เหรียญในเรื่องของเมนูอาหาร


วูบ...."รู้สึกคันยุกยิกในหัวทุกทีเลย"ฮิมบ่นออกมาเบาๆพร้อมกับเกาหัวเมื่อเรียนรู้อาหารสูตรใหม่
ฮิมเตรียมวัตถุดิบในการทำอาหารอย่างรวดเร็ว ฮิมไม่ต้องกลัวว่าเมนูที่เขาเลือกมาจะไม่มีวัตถุดิบเพราะร้านเขาขายอาหาร อยู่ข้างตลาดสด

     
เต้าหู่ไข่ แป้งข้าวโพดสำหรับชุบเต้าหู้ไข่ แป้งข้าวโพดละลายน้ำ น้ำมันหอย ซีอิ้วขาว ข้าวโพดอ่อนซอย แป้งข้าวโพดละลายน้ำ กระเทียมสับขิงสับละเอียด หมูสับ เห็ดหอมแช่น้ำจนนิ่ม แครอทหั่นเต๋า น้ำตาลทราย พริกไทยป่น เหล้าจีน น้ำซุป ต้นหอมซอย

     
แรกเริ่มเลยฮิมนำเต้าหู้ไข่มาหั่นเป็นท่อนๆจากนั้นนำมาคลุกกับผงแป้งข้าวโพดแล้วนำไปทอดในน้ำมันจนเหลืองสวยแล้วพักไว้หลังจากนั้นตั้งกระทะด้วยไปอ่อนๆ เจียวกระเทียมสับในกระทะจนหอม ใส่หมูสับ ข้าวโพดอ่อน และแครอทตามลงไปปรุงรสด้วยซอสน้ำมันหอย ซีอิ้วขาว พริกไทยป่น น้ำตาลทราย และเหล้าจีนใส่ขิงสับละเอียดลงไปเล็กน้อย ฮิมทำอาหารไปพร้อมกับท่องสูตรให้หัว 

"ฉันเกือบจะใส่เกลือแทนน้ำตาลทราย"ฮิมบ่นขึ้นถึงเขาจะมีทักษะการทำอาหารแต่พึ่งเคยลงมือครั้งแรกมันเลยติดขัดอยู่บ้างเมื่อต้องหยิบเครื่องปรุงหลังจากผัดส่วนผสมจนได้ที่แล้วจากนั้นฮิมก็เติมน้ำซุปลงไปพร้อมกับชิมรส 

"อืม...มันเป็นเต้าหู้ไข่ทรงเครื่องคนดีเพราะมันกินแล้วเหมือนได้ขึ้นสวรรค์"ฮิมเล่นมุขเองตบเองคนเดียวด้วยความอารมณ์ดี ในขณะที่แม่รินก็ได้แต่มองยิ้มๆ 

     

จากนั้นก็ใส่เห็ดหอมสดลงไปตามด้วยแป้งข้าวโพดที่ละลายน้ำแล้วคนให้เข้ากันอีกรอบนึงมาถึงขั้นตอนสุดท้าย นำเต้าหู้ไข่ที่หั่นไว้มาวางเรียงกันแล้วราดด้วยน้ำซอสที่ปรุงไวในกระทะโรยหน้าด้วยต้มหอมซอย และพริกไทยป่น ก็เป็นอันเสร็จ

"แม่ครับ เต้าหู้ไข่ฝีมือลูกชายสุดหล่อได้แล้วครับพักกินข้าวก่อนนะครับ" หลังจากนั้นฮิมก็ไปจัดการเตรียมโต๊ะให้แม่รินได้กินข้าวเขาไม่ลืมที่จะรินน้ำดื่มเพื่อลดความอ่อนล้าให้แม่รินด้วย

"เร็วครับแม่กินตอนกำลังร้อนมันจะอร่อยที่สุด"ฮิมรีบเร่งแม่รินด้วยความกระตือรือร้น

"จ้าๆได้จ้า"แม่รินเองก็ตอบกลับฮิมด้วยใบหน้าที่ยิ้มและน้ำเสียงที่มีความสุข

     
แม่รินคิดขึ้นในใจขณะที่กำลังเดินไปที่โต๊ะอาหารมื้อนี้มันจะต้องอร่อย ถึงไม่ต้องกินเธอก็รับรู้ได้ต่อให้มันเป็นจานที่ผิดพลาดขนาดไหน การที่ลูกชายทำอาหารให้กินนั้นมีความสุขได้เห็นความตั้งใจที่อยากจะดูแลคนเป็นแม่อย่างไม่ได้ต้องการอะไรที่มันเริดหรูอาหารฝีมือลูกชายนี้แหละดีที่สุด 
    
'ฉันอาจจะเฝ้ารอมื้ออาหารแบบวันนี้มาทั้งชีวิต' มันเป็นเพียงห้องเช่าแคบๆกับโต๊ะเหล็กเก่าๆบนโต๊ะมีเพียงอาหาร 1อย่าง ข้าว1จาน น้ำหนึ่งแก้วกับบริกรหนุ่มหุ่นเสี่ยอีก1คน มันกลับทำให้แม่รินรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้กินมัน แม่รินคิดขึ้นในใจพร้อมอมยิ้มเล็กน้องเมื่อเห็นบริกรหุ่นเสี่ยยื่นยิ้มมองมาที่เธอ

"นี้ครับแม่พ่อครัวแห่งร้านเจ๊รินจัดให้"ฮิมเองก็มีความสุขแบบที่ชีวิตเก่าหาไม่ได้ฮิมไม่เคยทำอาหารให้พ่อแม่ได้กินแค่กินอาหารพร้อมพ่อแม่ยังมีโอกาศน้อยครั้ง ฮิมแอบนึกแปลกใจในนิสัยของตัวเองอยู่บ้างที่เขาเป็นแบบนี้แต่อีกความคิดหนึ่งก็ว่าเป็นแบบนี้ก็ดีไม่ต้องร่ำรวยมากแค่ไม่ทุกข์ก็พอใจแล้ว

"หอมมากเลย หน้าตาก็น่ากินมากๆแม่ว่าฮิมมากินข้าวพร้อมแม่เลยก็ดีนะ" แม่รินเองก็อยากใช่เวลาอยู่กับลูกชายของเธอเหมือนกัน หลังเริ่มกินอาหารไปได้สักพักก็มีกลุ่มคนเดินเข้ามาภายในร้าน

"นี้มันกลิ่นอะไร มันหอมจนฉันหิวยิ่งกว่าเดิมซะอีก"ตอนนี้เป็นเวลาใกล้เที่ยงแล้วต่างมีผู้คนออกมาหาอาหารกลางวันกินในขณะที่แม่รินกำลังจะลุกขึ้นฮิมได้จับมือของแม่ไว้

"ไม่เป็นไรครับแม่ฮิมดูเองแม่กินข้าวต่อเถอะ"จากนั้นฮิมก็เดินตรงไปที่ลูกค้า

"สวัสดีครับ"ฮิมกล่าวทักทายกลุ่มลูกค้าทันทีฮิมกำลังจะกล่าวถามความต้องการของลูกค้าแต่ก็มีเสียงขัดขึ้นมาเสียก่อนเสียงนั้นดังมาจากกลุ่มคนด้านหลังอีกกลุ่มหนึ่ง

"ร้านนี้แหละเมื่อเช้าที่ฉันมาซื้อหมูปิ้งเขาเปิดร้านอาหารกลางวันด้วย"กลุ่มลูกค้าเมื่อเช้านั้นเองที่พูดขึ้นมา

"ไงคะน้องตอนนี้พี่ได้กลิ่นหอมอีกแล้วน้องมีอะไรกินบ้าง"เสียงสาวออฟฟิตถ้าถามขึ้นเพราะตอนนี้เธอหิวมาก มันไม่น่าจะเป็นแบบนั้นเพราะยังไม่เที่ยงเลยด้วยซ้ำแต่กลิ่นหอมๆนี้ทำให้เธออดไม่ได้

"เออตอนนี้ผมมีแค่เต้าหู้ไข่ทรงเครื่องครับ"เนื่องจากที่ฮิมทำอาหารแค่ครั้งแรกเขาเลยมันมือทำออกมาเยอะเลยทีเดียว

"งั้นหรอทั้งร้านน้องทำแค่อย่างเดียวมันก็คงเป็นกลิ่นเต้าหู้ทรงเครื่องนี้ งั้น....." ในขณะที่สาวออฟฟิตกำลังจะพูดออกไปก็มีเสียงดังขัดขึ้นมา

"ไอ้น้องพี่เอาเต้าหู้ทรงเครื่อง2จาน"เป็นเสียงของคนที่มากลุ่มแรกนั้นเอง

"อ่ะฉันกำลังจะสั่งนะ" อีกแล้วฉันกำลังจะโดนแซงอีกแล้ว

"คุณก็สั่งไปซิครับ"ชายคนนั้นก็หันไปยิ้มให้ฮิมแล้วชูสองนิ้วขึ้นมาแล้วพูดว่า"เอาเป็นกับข้าว2จานข้าวเปล่า 4"
สาวออฟฟิตก็ได้แต่อ้าปากค้างจนฮิมเรียกอีกรอบ"แล้วพี่สาวคนสวยละครับเอากี่จาน"ฮิมถามออกไปหลังจากที่เห็นสาวออฟฟิตนิ่ง

"พี่ก็เอาเป็นกับข้าว 2 จานข้าวเปล่า4" 

'แอ๊ะ!! มีอะไรแปลกไปหรือป่าวนะ ฮืม...'สาวออฟฟิตคิดในใจแล้วมองไปที่ฮิม 

'โอ้ไม่จริงอ่ะ!! เมื่อตอนเช้ายังเป็นโดเรม่อนคลุกถ่านอยู่เลย ตอนนี้นี้กลายเป็นน้องลูกหมีไปแล้วหรือที่เราเห็นเมื่อเช้าเพราะน้องเขาอยู่หน้าเตา ใช้แน่ๆเพราะเขม่าควันไฟอืมจริงๆแล้วเป็นพ่อลูกหมีน้อยนี้เอง'สาวออฟฟิศมองการเปลี่ยนแปลงของฮิมเป็นความเข้าใจผิดของตัวเอง 

"อาหารได้แล้วครับ"ฮิมเสริฟทั้งสองโต๊ะในเวลาที่รวดเร็ว

"ว๊าว! มันหอมและน่ากินมาก"เสียจอแจพูดคุยทั้งสองโต๊ะเงียบลงแทนที่ด้วยการกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ถึงเวลาเริ่มกินอาหาร ฮืม...อ๊า..เสียงที่ดังอย่างไม่รักษากิริยาดังขึ้นในขณะที่กินอาหารเป็นการบอกว่าอาหารจารนี้อร่อยจนลืมตัวอย่างไม่ต้องสงสัย รสชาติที่นิ่มละมุนของเต้าหู้ ความหวานที่พอดีลงตัวไปทุกสิ่งอย่างทำให้อาหารหมดลงไปอย่างรวดเร็ว

"ฉันต้องการมันอีกจาน"ชายหนุ่มรู้สึกว่าเขาต้องการมันอีกถึงเขาจะอิ่มแล้วมันเป็นช่วงเวลาที่พิเศษเอามากๆในตอนที่เต้าหู้เข้าไปในปากเขา

"น้องๆขออีกจารนึง"ชายหนุ่มกลุ่มแรกสั่งทันทีที่เต้าหู้ทรงเครื่องในจานของเขาหมด

"แกสั่งเผื่อฉันด้วยมันอร่อยมาก"เพื่อนรวมวงพูดขึ้นทั้งๆที่เขาพยายามกวาดทุกอย่างในจารเต้าหู้เข้าปากจากนั้นโต๊ะของสาวออฟฟิตก็ได้พูดขึ้น

"น้องๆเอาใส่ถุงให้พี่ด้วยตอนนี้พี่กินต่อไม่ไหว"

"หมดแล้วครับพี่ถ้าจะเอาต้องรอแปบนึง" ฮิมตอบกลับไปด้วยเสียอ่อนๆเพราะพวกเขากินกันเร็วมาก

"ได้พี่รอ!!" เสียงทั้งสองโต๊ะดังขึ้นพร้อมๆกัน
หลังจากนั้นฮิมก็ได้ทำเต้าหู้ไข่ทรงเครื่องอีกครั้ง ครั้งนี้ฮิมทำได้เร็วขึ้นกว่าเดิม ฮิมเริ่มมั่นใจในการทำอาหารในมากขึ้น ทักษะการทำการทำอาหารที่ได้รับมานั้นมันทำให้ฮิมเหมือนเคยลงมือปรุงอาหารมาแล้วเป็นหมื่นๆครั้งไม่ใช่แค่พึ่งผ่านมาครั้งเดียว

     
ในขณะที่ฮิมได้ทำอาหารอยู่ในนั้น สายลมก็ได้หอบเอากลิ่นของอาหารลอยออกไปด้านนอกร้าน กลิ่นหอมของอาหารเป็นตัวดึงดูดลูกค้าได้เป็นอย่างดี ทุกคนที่ได้กลิ่นหอมเกิดอาการอยากอาหารขึ้นมาเลยทีเดียว เริ่มต้นการทำอาหารได้สักพักคนก็เริ่มเต็มหน้าร้าน 

     
แม่รินที่นั้งกินข้าวอยู่ได้มองออกไปหน้าร้านด้วยความแปลกใจ"ฉันเปิดร้านอาหารมาเป็น 10ปี ไม่เคยมีลูกค้ามาเยอะขนาดนี้"แม่รินก็ลุกขึ้นมาแล้วเดินไปหาฮิมที่กำลังทำอาหารอยู่

"ฮิมมันเกิดอะไรขึ้นหรอลูก"แม่รินเห็นอยู่แล้วแต่ก็อยากจะถามออกไปเพื่อเพิ่มความมั่นใจไม่ใช้ตนคิดไปเอง

"ครับแม่ ฮิมก็ไม่รู้เหมือนกันฮิมก็พึ่งเห็นนี้แหละ"ฮิมหันไปตอบแม่ริน

'มากันเร็วกว่าที่คิด'ฮิมพูดขึ้นในใจเขาไม่ได้แปลกใจอย่างที่ตอบแม่รินฮิมกะไว้แล้วว่ากลิ่นของอาหารที่เขาทำจะเป็นตัวเชิญชวนให้คนมาที่ร้าน

"ตอนนี้มีแต่เต้าหู้ไข่ทรงเครื่องนะครับอย่างอื่นยังไม่ได้ทำแต่สั่งได้นะ" ฮิมพูดออกไปเมื่อหันไปมองลูกค้าที่ยืนอยู่หน้าร้าน

"ไอ้ที่ทำอยู่ใช้ไหมคือเต้าหู้ไข่ทรงเครื่อง"ลูกค้าที่อยู่หน้าร้านได้ถามกลับมาพร้อมพยายามยืดตัวดูเพื่อมองข้ามไหล่ของฮิม

"ใช่ครับกำลังจะเสร็จแล้วด้วยถ้าพี่สนจา......" ฮิมยังพูดไม่ทันจะจบดีก็มีลูกค้าหลายคนพูดแซกออกมา

"เอามันมาให้ฉัน" "เอาอันนี้ล่ะ" "ฉันจะกินมัน" ต่างคนต่างพูดแต่สรุปแล้วก็มีแต่คนจะเอาเต้าหู่ไข่แล้วก็หันไปมองหน้ากันแล้วก็เกิดการแย่งกันขึ้นอีกครั้ง

"พี่ๆอย่างทะเลอะกันหน้าร้านผมซิผมสามารถทำออกมาได้ครั้งละมากๆเท่าที่พวกพี่ต้องการตลาดก็อยู่แค่นี้ของสดไม่หมดใจเย็นๆกันหน่อยซิครับ"ฮิมพูดขึ้น

     
อาจจะเป็นเพราะเป็นช่วยพักกลางวันทุกคนต่างอยากกินแต่มีเวลาจำกัด หากเมื่อถึงเลเวลาแต่ยังไม่ถึงคิวตัวเองจะกลายเป็นว่าพวกเขาอดกินข้าวกลางวันไปเลยก็ได้ เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนหันไปมองหน้ากันแล้วก็เงียบลงก่อนที่จะมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

"แล้วใครจะได้ก่อน"พอสิ้นเสียงทุกคนก็หันมองหน้ากันแล้วพยามจะบอกว่าตนมาถึงก่อน ซึ้งตอนนั้นฮิมก็ได้ทำจานที่สองและใส่ถุงให้ลูกค้าสองกลุ่มแรกเสร็จ 

"ได้แล้วครับพี่ไข่จานละ30 ข้าวจานละ10"ทั้งสองกลุ่มจ่ายเงินเสร็จก็รีบเดินออกไปเพราะมีสายตาเกือบยี่สิบคนมองมาที่พวกเขา

"ทำไมฉันรู้สึกเหมือนโดนไม่พอใจมากมายขนาดนั้น"สาวออฟฟิตกล่าวหลังเดินออกจากร้าน
กลับมาที่ฮิมเขาเปลี่ยนจากกะทะเป็นหม้อสำหรับทำน้ำราดเต้าหู้ ไม่ต้องแปลกใจทักษะการทำอาหารเลเวล10มันไม่ได้ยากเลยฮิมดัดแปลงการทำนิดหน่อยแต่สิ่งที่หน้าปวดหัวก็คือคิวของลูกค้า

"พี่ๆจัดการคิวกันเองได้ไหม"ฮิมหันไปถามพวกลูกค้าแล้วก็มีเสียงที่ดังเข้มกล่าวตอบกับมา

"ได้ซิ" ผู้ชายตัวใหญ่ก้ามปูพูดขึ้นด้านหลังเขาก็มีพวกก้ามปูอีกสองคน

"เออ...ครับงั้นผมจะรีบทำ"

     
หลังจากนั้นฮิมก็ตั้งหน้าตั้งตาทำอาหาร สวนพี่ก้ามปูก็เป็นคนจัดระเบียบแถว ถึงมันจะน่ากลัวอยู่บ้างแต่อาหารก็ล่อตาล่อใจเกินกว่าจะหันหลังหนี แล้วสงครามหน้าเตาของฮิมก็จบลงในเวลาบ่ายโมงกว่าๆฮิมเดินไปหลังร้านเพื่อเปิดระบบร้านค้าแอบซื้อน้ำดื่มลดอาการเหนื่อยล้ามากินพอเดินกลับมาหน้าร้านก็เจอกับแม่ริน

"เป็นยังไงบ้างลูกดูท่าจะเหนือย"แม่รินถามออกมายิ้มๆแต่ก็ปนไปด้วยความห่วงใย

"เหนื่อยมาเลยครับแม่แต่ก็สนุกดี"ฮิมตอบกลับไปหลังจากดื่มน้ำเสร็จและส่งน้ำดื่มให้แม่รินบ้าง
ค่าสถานะร่างกายและความอดทนขึ้นมาอย่างละ1มันเป็นแค่ผลพลอยได้ถึงไม่มากฮิมก็พอใจเพราะฮิมตั้งใจแค่จะช่วยแม่รินทำอาหาร อยู่ๆก็มีเสียงคนโห่ร้องดังขึ้น

"เรา ไม่ เอา" "เรา ไม่ เอา" "เรา ไม่ เอา" "เรา ไม่ เอา" "เรา ไม่ เอา"

"นั้นมันเกิดอะไรขึ้น"ฮิมถามออกมาลอยๆหลังจากได้ยิน

"พวกนั้นประท้วงไม่เอาห้างสรรพสิ้นค้านะ เมื่อวานก็มีดูจะรุนแรงขึ้นด้วย"แม่รินบอกออกมาเมื่อวานแถวนี้ก็วุ่นวายเพราะการประท้วงห้างนี้แหละ

'ใช่เขามีภารกิจกายภาพอยู่นี้นาเอายังไงดีจะทำดีหรือป่าวแม่ก็อยู่ตรงนี้ด้วยแต่รางวัลมันเจ๋งมากเลยนะโอ๊ย!เอาไงดีฟ่ะ'หลังจากคิดไปคิดมาฮิมก็ได้พูดขึ้น

"แม่ครับวันนี้พอแค่นี้เถอะร้านอาหารเย็นหยุดวันนึงนะครับดูๆแล้วแถวนี้มันจะวุ้นวาย" ฮิมหาทางให้แม่ของตนกลับบ้านเพื่อเขาจะได้ทำภารกิจอย่างสะบายใจ

"แม่ฮิมจะไปที่หอสมุดประชาชนด้วยแม่กลับบ้านไปคนเดียวก่อนเดี๋ยวฮิมกลับเองนะครับ"ฮิมหาเรื่องที่จะอยู่ต่อไม่ยอมกลับบ้านเพื่อรอเวลาที่จะทำภารกิจ

"เอาแบบนั้นก็ได้จ๊ะ แต่ฮิมอย่ากลับบ้านดึกมานะแม่เป็นห่วง"แม่รินพูดขึ้นเมื่อฮิมไม่ยอมกลับบ้านไปพร้อมๆกับเธอ

"ได้ครับ แม่กลับเลยก็ได้เดี๋ยวฮิมปิดร้านเอง" หลังจากนั้นแม่รินก็ขี่รถกลับบ้านไป

'เอาล่ะเรามาดูสถานะก่อนลุยกันก่อนเฮ้ยฉันเหมือนต้องเตรียมตัวออกรบกลุ่มประท้วงรุนแรงใช้เล่นเลย'ฮิมคิดขึ้นในใจ

____________________________________________________________________




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.752K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,820 ความคิดเห็น

  1. #2774 tamanoon123456 (@tamanoon123456) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 05:53
    นิยาย​ สนุกดีค่ะ​ อ่านแ​ล้วเพลินเลย
    #2,774
    0
  2. #2669 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 21:43
    รักแม่มากๆนะ
    #2,669
    0
  3. วันที่ 14 เมษายน 2562 / 21:59
    😊😊😊
    #2,514
    0
  4. วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:33
    เรื่องนี้จะมีนางเอกมั้ยย ฮือออ
    ปล.เนื้อเรื่องน่าติดตามจ้า
    #2,289
    1
    • #2289-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      16 ธันวาคม 2561 / 11:57
      มีค่ะ นางค่าตัวแพงไม่มีตั้งจ้างที่มาๆกันนี้ฟรีค่าตัว
      #2289-1
  5. #2009 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 14:22
    ไรท์ดำเนินเรื่อยดีค่ะ ภาษาใช้ได้นะคะ
    #2,009
    1
    • #2009-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      31 ตุลาคม 2561 / 18:14
      มันจะอืดๆหน่อยนะไรท์เดินเรื่องช้ามากๆแถมวนลูปอีกด้วย
      #2009-1
  6. #1810 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:14
    ไรท์คะ มันต้องเป็นแม่ของร่างใหม่ไม่ใช่ร่างเก่าหรือเปล่า
    #1,810
    1
    • #1810-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      22 ตุลาคม 2561 / 09:58
      อาจจะสับสน ร่างเก่าคือฮิมที่ตาย ร่างใหม่ของมอร์แกน เออชักงงๆ
      #1810-1
  7. #1809 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:12
    อร่อยค่ะไรท์ ไม่ต้องเติมแล้ว
    #1,809
    1
    • #1809-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      22 ตุลาคม 2561 / 09:57
      ทำกินเองเหรอเก่งๆ
      #1809-1
  8. #1340 Darksugun (@sugun_bua) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 22:28
    น่าสนใจดีการดำเนินเรื่องเรื่อยๆไม่น่าเบื่อ
    #1,340
    2
    • #1340-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      4 ตุลาคม 2561 / 22:30
      ลองอ่านดูนะคะพึ่งหัดเขียน
      #1340-1
  9. #936 Parinya Kaevilad (@someone666) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 05:34
    พล็อตเรื่องที่นำมาเขียนก่น่าสนใจดีนะครับ. สำหรับผมการดำเนินเรื่องไม่ช้าไม่เร็วไป. ดีอยู่แล้วครับ...ขอบคุณที่แต่งให้ได้อ่านนะครับ
    #936
    1
    • #936-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      19 กันยายน 2561 / 08:01
      อาจจะมีงงมากหน่อยนะตอนแรกๆแต่อ่านไปเรื่อยๆก็จะรู้เรื่องขึ้น ไม่ได้เขียนเก่งขึ้นนะ ลีดจะเริ่มชินเอง #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #936-1
  10. #888 kunpirom0825 (@kunpirom0825) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 01:01
    เนื้อเรื่องดีค่ะ ไม่ช้า เร็วเกินไป แต่พยายาม อัพไวๆน้าติดตามอยู่ อย่าไปสนใจคนด่าเลย เพราะมันมีพวก มาป่วน น.ข เยอะต่อให้ นักเขียน ระดับโปรยังมีคน ไม่พอใจเลย เรื่องนี้ไม่มีนางเอกยิ่งดี หรือจะมีก็ขอคนเดียวนะเราไม่ชอบฮาเร็ม อิอิสุ้ๆค่ะ
    #888
    1
    • #888-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      17 กันยายน 2561 / 02:32
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #888-1
  11. #837 noknaree (@noknaree) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 08:55
    การดำเนินเรื่องช้าไปนิด และยังสับสนอยู่ แต่โดยรวมน่าติดตามจ้า
    #837
    2
    • #837-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      14 กันยายน 2561 / 10:48
      โทษนะคะพอดีจะทำอีกเรื่องเนื้อเรื่องมันจะมีส่วนนั้นด้วย
      #837-1
    • #837-2 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      14 กันยายน 2561 / 10:49
      จ้า มันมีส่วนของเรื่องเพื่อนด้วเดียวก็จะค่อยๆหายไปแล้ว
      #837-2
  12. #810 Kanokrat09 (@Kanokrat09) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 10:51

    เขียนตามที่เราจินตนาการไว้ครับ....ไม่ต้องไปสนใจคำด่า...แต่เก็บเอาคำติชมมาแก้ไข้...ภาษาให้มันสวยเท่านั้นพอครับ...อย่าเปลี่ยนจินตนาการของตนเอง...ไปตามผู้อ่าน...

    #810
    1
    • #810-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      13 กันยายน 2561 / 11:17
      คือตั้งใจวางไว้แนวนี้คะ บางที่ก็สงสัยว่าผู้อ่านเข้ามานั่งในสมองไรท์ไก้ไง
      #810-1
  13. #362 yasa_ud (@yasa_ud) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 08:28
    เขียนต่อไปเรื่อยไปย่าสนใจคำด่าคำตำหนิคำชมแค่รู้ว่า มีรคนอ่านก็พอแล้ว ไม่ได้ว่านะครับแต่นักเขียนไทย ักเดินเรื่องเร็วและหมด มุขเร็วแล้วเลิกเขียนต่อหรือเจอคนอ่านด่าคำสอฝคำก็นอยเลิกเขียน
    #362
    1
    • #362-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      21 สิงหาคม 2561 / 08:43
      ขอบคุณคะสำหรับกำลังใจ ไรท์พึ่งเขียนเรื่องแรกคำติชมแนะนำถือเป็นเรื่องที่ดีไม่ได้มาใส่ใจเรื่องหมดมุมไปเร็วอันนี้มีบ้าง แต่ตอนนี้ที่ไท่ค่อยได้ลงทุกวันเหมือนแรกๆคืองานเข้ามาเยอะขึ้น #ขอบคุณที่เข้ามารวมสนุกกันนะคะ
      #362-1
  14. #290 Eitzalnw035 (@Eitzalnw035) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:28
    สนุกครับ
    #290
    1
    • #290-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      17 สิงหาคม 2561 / 18:58
      ยินดีที่สนุกจะพยายามไม่ให้น่าเบื่อเกินไปนะคะ
      #290-1
  15. วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 10:01

    สนุกครับ ขอยาวกว่านี้หน่อย
    #284
    1
    • #284-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      17 สิงหาคม 2561 / 10:29
      จะพยายามคะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #284-1
  16. #239 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 14:18
    ฉันยังมีภารกิตอยู่นี่...?

    ภารกิจ.. ไม่ใช่หน่วยกิต
    #239
    2
    • #239-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      16 สิงหาคม 2561 / 14:20
      ขอบคุณคะเดียวจะแก้ไขนะคะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #239-1
    • #239-2 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      16 สิงหาคม 2561 / 14:23
      แก้ไขแล้วคะ
      #239-2
  17. #227 Ladda Aew (@ladda2523) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 01:19
    มันจะรีบไปไหนของมันว่ะ
    #227
    1
    • #227-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      16 สิงหาคม 2561 / 08:46
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #227-1
  18. #192 Thanakrito1 (@Thanakrito1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 20:59
    เหมือนโดนด่าเลย T T
    #192
    1
    • #192-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      14 สิงหาคม 2561 / 21:02
      โอ๋ๆๆๆใครว่าอะไรใคร #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #192-1
  19. #151 (@Akasitmika) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 15:14

    ไม่ต้องขออภัยก็ได้ครับ เพราะ มันคือความจริงที่โอตาคุ นั้งแล้วนอนกินหน้าคอม 55+

    #151
    1
    • #151-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      13 สิงหาคม 2561 / 18:12
      เดียวนี้โอตาคุมุ้งมิ้งก็มี
      #151-1
  20. #145 อ้นเฟ้ย (@holls102) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 08:19
    เรื่อยๆไม่ต้องรีบ แต่ขอให้มาบ่อยๆ คอมเม้นดีๆก็เก็บไว้ คอมเม้นไหนแย่ๆก็อย่าเอามาใส่ใจมาก อย่าพึ่งหมดไฟ หมดกำลังใจในการแต่นิยายนะครับ มีคนรออ่านอยู่นะ สู้ๆครับ
    #145
    1
    • #145-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      13 สิงหาคม 2561 / 08:43
      ขอบคุณคะ มันไม่มีอันไหนแย่เลยคะ ความคิดทุกคนไม่เหมือนกัน ลองอ่านแล้วเอาอันโน้นอันนี้มาผสมๆกันก็อาจได้ผลงานอีกตอน #ขอบคุณผู้อ่านที่น่านะคะ
      #145-1
  21. #142 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 05:51
    แนวคิดของระบบดีค่ะ แต่ถ้ามีการอัพเดตระบบได้ อยากให้ปรับปรุงเรื่องการแนะนำเรื่องต่างให้มากขึ้นามเลเวลด้วยค่ะ
    #142
    1
    • #142-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      13 สิงหาคม 2561 / 08:39
      ยังใหม่กับการเขียนบอดตามตรงเลยเขียนเองงงเอง
      #142-1
  22. #135 MisatoKaya (@MisatoKaya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:44
    แต่งดีนะ ชอบๆ
    #135
    3
    • #135-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      12 สิงหาคม 2561 / 21:30
      ผู้อ่านชอบเขาก็ดีใจ แนะนำได้นะคะมือใหม่หัดเขียน #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #135-1
  23. #74 dargonage (@dargonage) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 07:57
    โอเคเลย
    #74
    3
    • #74-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      11 สิงหาคม 2561 / 08:29
      ชอบก็ดีใจคะ เข้ามาอ่านตอนใหม่ด้วยนะคะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #74-1
  24. #65 nuter66610324209 (@nuter66610324209) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 11:55
    ถือว่าอธิบายได้ดีครับ ส่วนคำผิดเเก้ทีหลังก็ได้น่ะ
    #65
    1
    • #65-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 6)
      10 สิงหาคม 2561 / 11:56
      ขอบคุณคะ จะพยายามปรับปรุงนะคะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #65-1