ย้อนเวลาแก้ไขชะตาชีวิต

ตอนที่ 5 : ทำมาหากิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,535 ครั้ง
    11 พ.ย. 63

หลังจากที่แม่รินได้ทานแซนด์วิชไปเธอรู้สึกอิ่มเป็นอย่างมากแต่ก็ยังเป็นห่วงลูกชายของตน

"ฮิมหิวไหมลูกเดี๋ยวแม่ทำอะไรให้กิน"แม่รินถามขึ้นขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปในส่วนครัวหลังบ้าน

"ไม่ครับแม่ ฮิมกินแซนด์วิชไปแล้วครับ"ฮิมตอบออกไปทันที

"อย่างนั้นเหรอแม่เองก็อิ่มแล้วเหมือนกัน งั้นวันนี้แม่ไม่ทำอาหารนะ...วันนี้มีการประท้วงแถวๆร้านวุ่นวายมากแม่ก็รู้สึกเหนื่อยๆไปพักก่อนนะ"แม่รินบอกเล่าเรื่องราวการประท้วงบริเวณร้านเล็กน้อยให้ฮิมฟัง 

     

หลังจากแม่รินพูดจบเธอก็เดินขึ้นไปเพื่อเตรียมตัวอาบน้ำพักผ่อน ในขณะที่เธอเดินกลับลงมาเพื่ออาบน้ำในชั้นล่างนั้นได้เห็นฮิมกำลังจะเดินเข้าไปหลังตู้และเตรียมที่นอนเธอจึงถามฮิมขึ้นว่า

"ฮิมไม่ขึ้นไปนอนข้างบนหรอลูก ข้างล่างยุงมันเยอะ หายแล้วก็ขึ้นไปนอนข้างบนเถอะแม่รินถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเป็นห่วง

"ไม่เป็นไรครับแม่ฮิมอยากนอนข้างล่าง ..เพื่อความแน่ใจนะครับว่าขาของฮิมมันปกติแล้วฮิมยังไม่อยากใช้งานมันหนักเกินไป"ฮิมพูดขึ้น ความจริงแล้วฮิมไม่ขึ้นไปข้างบนเพราะฮิมต้องการออกไปข้างนอกเพื่อพัฒนาร่างกายของตัวเขาเอง 

     

สามทุ่มของคืนนั้นเมื่อฮิมแน่ใจว่าแม่รินหลับไปแล้วเขาก็ได้ออกจากบ้านเดินไปที่สวนสาธารณะ หามุมลับตาคนเพื่อจะพัฒนาร่างกายของตน มุมเหมาะที่ฮิมเจอมันคืออุโมงค์ท่อขนาดใหญ่ที่วางทิ้งไว้เนื่องจากการก่อสร้างโครงการอะไรสักอย่างที่หยุดลง หลังจากนั้นฮิมจึงเริ่มต้นวิ่งเบาๆเพราะสภาพร่างกายของฮิมนั้นไม่เคยออกกำลังกายเลย มันอาจมีผลกระทบภายหลังเพื่อความแน่ใจฮิมไม่อยากจะเสี่ยงกับความทรมานที่จะได้รับ ฮิมวิ่งรอบสวนสาธารณะเสร็จเขาก็เปิดค่าสถานะของตัวเองขึ้นมาดู 


ข้อมูลผู้ถือครอง LV 2

ชื่อธนาธร ทัพมงคล (ฮิม)

อายุ: 18

ร่างกาย: 20

ป้องกัน: 20

อดทน: 50

ว่องไว: 20

ฉลาด: 100

โชค: 5

เหรียญ 90,780

ร้านค้า: LV1

ทักษะ:

การปฐมพยาบาลเบื้องต้น

ค่าแก้ไข:9

ความพร้อมของร่างกาย: 95

     

แต่มีสิ่งแปลกออกไปมันคือแถบสีส้มด้านบนที่เขียนว่าสามารถลุ้นโชคได้ 9 ครั้ง ครั้งละx1 ครั้งละx10  และค่าความพร้อมของร่างกายสิ่งที่ฮิมให้ความสนใจในตอนนี้ 


"วงล้อที่ฉันจะได้ของรางวัลพิเศษจากระบบเกมส์ มิร่า"ฮิมตัดสินใจเรียกมิร่าทันที

"ค่ะผู้ถือครอง"เสียงใสที่ยังคงความนิ่งตอบกลับมา

"วงล้อนี้ใช่ไหมที่ใช้ค่าแก้ไขในการเล่น"ฮิมถามขึ้น

"ค่ะผู้ถือครองสามารถใช้แต้มแก้ไขในการหมุนวงล้อ"หลังจากได้รับการยืนยันแล้วฮิมได้ทำการหมุนวงล้อ


(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับเหรียญ 1,000)

(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับมานา 1EA)

(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับเหรียญ 1,000)

(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับเหรียญ 1,000)


"มันได้เงินก็ดีอยู่แต่ฉันก็อยากได้สิ่งที่เป็นทักษะบ้างไม่ได้หรือไงเหมือนคำขอของฮิมจะได้รับการอนุมัติทันทีที่เขาพูดจบ


(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับทักษะการทำอาหาร เลเวล1)


"ให้มันได้อย่างนี้ซิระบบที่รักมันเป็นประโยชน์กับฉันมากจริงๆ"ด้วยทักษะนี้เขาจะได้ช่วยแม่รินขายอาหารได้และมันยังเหลือการหมุนวงล้ออีก ครั้ง


(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับค่าร่างกาย 5)

(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับเหรียญ 1,000)

(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับมานา 1EA)


"มานา???ฉันของดูคุณสมบัติหน่อยดีกว่าหวังว่าจะคุ้มกับที่เสียแต้มหมุนไปนะ"ฮิมพูดขึ้นพร้อมกับนึกถึงคุณสมบัติของมานา

(มานา)

ช่วยเพิ่มมานา 500 หน่วย

"ชิบแล้วอะไรกันอีก มิร่าเธอช่วยอธิบายให้ฉันฟังหน่อย"ฮิมถามขึ้น

"ระบบการใช้มานาจะเปิดขึ้นเมื่อผู้ถือครองเลเวล 5ขึ้นไปเป็นการใช้สกิลแบบพิเศษ"มิร่าตอบออกมาอย่างรวบรัด

"ให้ตายซิฉันต้องอัปเลเวลอย่างเดียวซินะ พวกระบบที่ยังมีซุกซ่อนอะไรไว้อีกทำไมไม่โผล่ออกมาให้หมดทีเดียวเลเวล 5 ซินะฉันถึงจะสามารถเรียนรู้เรื่องนี้ได้ตาแก่ผู้ดูแลทำไมไม่ให้ระบบเกมส์ที่มันเทพเร็วๆมาให้ฉันเลย"ฮิมบ่นขึ้นเมื่อได้รู้เรื่องระบบมานา

     

หลังจากที่เลิกบ่นเรื่องระบบมานาฮิมก็กลับมาออกกำลังกายอีกครั้งเขาใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมงในการวิ่งรอบสวนสาธารณะ ไม่ใช่ร่างกายของเขาอ่อนแอหรืออาการบาดเจ็บยังไม่หายเขาถึงใช่เวลามากในการวิ่งรอบสนามแต่เป็นเพราะร่างกายของเขาไม่คุ้นชินกับการออกกำลังกายจึงทำให้ระบบต่างในร่างกายปรับตัวไม่ทันฮิมเลยต้องวิ่งไปเดินไป เขาเกิดอาการเกร็งของกล้ามเนื้อระบบหายใจที่ทำงานอย่างหนักทำให้เขาหอม แต่ฮิมก็ได้ค่าความอดทนเพิ่มมากขึ้นมาแท้


"ความอดทนได้มากกว่าปกติ คงจะหมายถึงถ้าเราฝืนข้ามความสามารถของร่างกายไปมากเท่าไร ค่าความอดทนก็พัฒนาไปเร็วเท่านั้นแต่มันจะเป็นผลแย่กับร่างกายของฉันไหมน๊าฮิมคิดไปเดินไปจนมาถึงบ้าน

     

หลังการเริ่มพัฒนาตัวเองในคืนนั้นฮิมก็ได้กลับมานอนพักเช้าวันรุ่งขึ้นฮิมก็ตื่นขึ้นมาไม่ใช้เพราะเสียงรบกวนจากแม่รินแต่เป็นเพราะร่างกายของเขาเหมือนจะแตกออกเป็นชิ้น

"นี่มันผลจากการออกกำลังกายเกินขีดจำกัดจริงๆเหรอ ทำไมร่างเหมือนจะแหลกออกเป็นชิ้นคงต้องเสียเงินซื้อยากินซะแล้วมั้งไม่อย่างนั้นคงทำอะไรไม่ได้เลย"ฮิมบ่นออกเพราะอาการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อรุนแรงมากกับการโหมออกกำลังกาย

      

หลังจากนั้นฮิมได้เปิดระบบร้านค้าเพื่อซื้อยาแก้ปวดกับยาแก้อักเสบทันทีที่หลังจากกินยาเข้าไปร่างกายของฮิมก็กลับมาเหมือนเดิมเหมือนตอนก่อนจะออกไปวิ่งเมื่อคืน

"เอาล่ะวันนี้ฉันจะต้องไปช่วยแม่ขายอาหารฉันควรจะเตรียมตัว" หลังจากนั้นฮิมก็เดินออกมาเจอแม่รินที่หน้าบ้าน

"แม่กำลังจะออกไปร้านแล้วใช่ไหมครับวันนี้ฮิมไปช่วยแม่ที่ร้านขายของด้วยนะ" ฮิมบอกกับแม่รินทันทีที่พบ

"(?)...ทำไมถึงจะไปช่วยแม่ล่ะ ฮิมอยู่บ้านเถอะร่างกายยังไม่หายดีแม่ไปขายของคนเดียวได้ฮิมพักเถอะลูก" แม่รินแปลกใจอยู่บ้างเพราะลูกชายของเธอเป็นเด็กเก็บตัวไม่ชอบออกไปข้างนอก ยิ่งร้านอาหารตามสั่งของเธออยู่ในตลาดแล้วด้วยยิ่งไปกันใหญ่ที่ลูกชายของเธอจะออกไปที่ร้านนั้น

"ให้ผมไปเถอะครับแม่อยู่บ้านก็ไม่ได้ทำอะไรผมอยากไปช่วยแม่ ผมรู้ว่าที่ผ่านมาผมไม่ได้ช่วยอะไรแม่ แม่ต้องลำบากเลี้ยงผมมาให้ผมได้แบ่งเบาภาระของแม่บ้างนะครับ"ฮิมพูดขึ้น ถึงจะไม่ใช่เขาจริงๆแต่ก็เป็นร่างนี้ที่แม่รินเลี้ยงดูมา ถึงมันจะไม่ได้สะดวกสบายแต่ฮิมเชื่อว่าแม่รินทำดีที่สุดแล้ว

     

ฮิมค้นข้อมูลเก่าๆในสมองทำให้รู้ว่าเจ้าของร่างเดิมไม่ได้ช่วยเหลือแม่ เพราะเจ้าตัวไม่ชอบในที่คนเยอะๆ เขาไม่ชอบถูกมองเขารู้สึกด้วยความอึดอัดกับสายตาของผู้คนเพราะมีเพียงแต่สายตาที่มองเจ้าของร่างเก่าด้วยสายตาเหยียดๆ

     

ฮิมเองก็ไม่เข้าใจทำไมเจ้าของร่างเก่าที่พยายามดูแลตัวเองแล้วถึงจะไม่ถูกวิธีเท่าไหร่แต่ผลออกมาก็ไม่น่าจะเลวร้ายขนาดนี้ ด้วยโคตรสร้างของร่างกายแล้วฮิมเชื่อว่าร่างนี้จัดว่าหน้าตาดีมาก 


"ก็ได้จ้ะ แต่ท่าไปแล้วฮิมรู้สึกไม่ดีรีบบอกแม่เลยนะ"
แม่รินก็ยังเป็นกังวลอยู่ไม่น้อย

     

ตลาดอยู่อีกฝั่งของสวนสาธารณะแต่แม่รินก็ยังพาฮิมขี่รถมอเตอร์ไซค์มา มันเป็นตลาดขนาดกลางร้านของแม่รินอยู่ด้านซ้ายของประตูเข้าตลาดมันเป็นเพียงร้านขนาด 4x6 เป็นเหมือนบ้านเช่าโล่งๆ 1ชั้น ต่อเติมกันสาดออกมาทำหน้าร้าน ขนาดของร้านให้ลูกค้านั่งได้เต็มที่ก็ไม่เกิน 20 คน

     

เป็นเรื่องดีที่แม่รินเปิดร้านอาหารที่ตลาดแต่ตำแหน่งร้านของแม่รินห่างไกลจากที่จอดรถอยู่บ้าง หากจะว่ากันตามตรงคงเป็นที่สุดท้ายที่บรรดาพ่อค้าแม่ค้าจะเลือดเช่าเจ้าของตลาดเลยปล่อยเช่าในราคาที่ถูก การอยู่ใกล้ตลาดทำให้ไม่ต้องเร่มรีบในการออกมาแต่เช้าเพื่อหาซื้อวัตถุดิบในการทำอาหาร 

     

มันก็เป็นเรื่องที่ดีแต่ยังไงแม่รินก็ยังมาถึงที่ร้านแห่งนี้ตั้งแต่ตี4 ถึงแม่รินจะเปิดอาหารตามสั่งก็ยังมีกับข้าวถุงขายในช่วงเช้า การเรียกลูกค้าของแม่รินก็คือการนำอาหารออกมาปรุงหน้าร้านทำให้กลิ่นหอมลอยออกไปเพื่อเป็นการเรียกลูกค้าระหว่างที่ฮิมนั่งมองแม่รินทำอาหารอยู่นั้น

ติ่ง!! ภารกิจ ช่วยมาริสาทำอาหารขาย ยืนยัน/ยกเลิก

     
ทันทีที่คุณตกลงทักษะการทำอาหารเลเวล10จะเป็นของคุณ หลังจากภารกิจกิจสำเร็จทักษะทำอาหารเลเวลMaxจะเป็นของคุณถาวร

''มาแล้วภารกิจ หือ!!!รางวัลนี้ฉันพึ่งได้ทักษะมาเมื่อวาน วันนี้ก็จะเลเวลMaxเลยโดยไม่ต้องฝึกหรอเจ๋งอ่ะ อีกอย่างฉันก็ตั้งใจจะช่วยเหลือแม่รินอยู่แล้วกำลังคิดหาวิธี วิธีก็วิ่งมาหา' ฮิมคิดในใจ พร้อมทั้งกดยืนยันทันที หลังจากนั้นฮิมก็เข้าไปหาแม่รินแล้วอาสาช่วยหยิบจับเครื่องปรุงต่างๆ 

'ให้ตายซิฉันมีทักษะด้านอาหารแต่ฉันไม่เคยทำอาหารเลยนี้'ฮิมบ่นขึ้นในใจ

     
เมื่อมีทักษะนี้ฮิมจะรู้ได้เองว่าเมนูนี้ควรใส่อะไรและปริมาณเท่าไหร่โดยไม่ต้องตักตวงแต่ตอนนี้ฮิมไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรเลยด้วยซ้ำ เพราะแบบนั้นความสามารถก็ต้องมาพร้อมกับการเรียนรู้แต่ยังไงซะเขาก็ยังอยากใช้ความสามารถที่มีช่อวแบ่งเบาภาระของแม่ริน


"แม่ครับเดี๋ยวฮิมมานะ" ฮิมตัดสินใจจะซื้อสูตรอาหารจากร้านค้าระบบเพื่อความแน่ใจว่า การใช้ทักษะทำอาหารครั้งแรกใน 2ชีวิตนี้จะผ่านไปได้ด้วยดี

"ฉันกลายเป็นคนขี้กังวลตั้งแต่มาอยู่ในร่างนี้ มันเป็นผลมาจากการโหลดข้อมูลเจ้าของร่างเก่าหรือเปล่านะมันไม่ใช้นิสัยฉันเลยจริงๆ ว่าแต่ฉันจะเอาเมนูอะไรดีมันต้องเป็นเมนูที่ทำได้อย่างรวดเร็ว ฉันมั่นใจว่าอาหารมันจะต้องขายดี"หลังจากนั้นฮิมได้เลือกดูเมนูอาหารต่างๆ ในร้านค้าเขาสะดุดตากับอาหารง่ายแต่น่าจะเป็นทางเลือกดีที่สุด หมูปิ้ง

"เอาอันนี้แหละมันเป็นอาหารง่ายและเวลาทำมันก็มีกลิ่นหอมมากอีกด้วย" หลังจากนั้นฮิมก็เรียนรู้เมนูอาหารที่เลือกออกมาฮิมเตรียมพร้อมกันความเจ็บปวดที่จะตามมาแต่มันไม่เกิดอะไรขึ้นเลยนอกจากคันๆ  วูป...

"เอ๊ะ!! มันไม่ได้เจ็บปวดมันแค่รู้สึกคันๆที่หัว ถ้ามันเป็นการเรียนรู้ด้านวิชาการมันจะไม่เจ็บปวดซินะ โล่งใจไปนึกว่าฉันต้องเจ็บปวดอีกแล้วซะอีก" หลังจากนั้นฮิมได้ออกมาเพื่อบอกกับแม่รินว่าเขาคิดจะทำหมูปิ้งขาย

"แม่ครับฮิมอยากทำหมูย่าง"ฮิมบอกออกไปสั้นๆแค่นั้น

"ลูกว่าอะไรนะ! จะทำหมูย่างลูกไม่เคยทำมัน ลูก...."แม่รินยังไม่ทันจะพูดจบฮิมก็พูดขึ้นมาว่า

"แม่ครับฮิมขอลองดูนะครับแม่เชื่อฮิมนะ"เมื่อฮิมพูดออกไปแบบนั้นแม่รินก็ได้แต่ตกลง ถึงเธอจะต้องเอาเงินเก็บที่มีอยู่น้อยนิดมาใช้เป็นทุนก็ตาม

     
ทุนการทำหมูปิ้งนั้นฮิมอยากจะเป็นคนออกเองแต่คิดแล้วก็ไม่อยากตอบคำถามของแม่รินที่จะเกิดขึ้นว่าไปเอามาจากไหนฮิมเลยต้องปล่อยให้แม่รินเป็นคนออกทุน เขาจำภาพเครื่งปรุงในสูตรแล้วมองหามันบนโต๊ะเครื่องปรุงตรงหน้า หลังจากเตรียมของและอุปกรณ์แล้วฮิมทำการหมักหมูตามสูตรอาหารที่ได้ของมาจากร้านค้า 

     
ถึงสูตรการหมักหมูจะมีความคล้ายกับของคนอื่นๆแต่สูตรนั้นเรียงลำดับการผสมอย่าเจาะจงอย่างชัดเจนรวมถึงการวิเคราะห์เนื้อหมูตรงหน้าว่าจะต้องใช้อะไรเท่าไหร่เพราะแบบนั้นหมูปิ้งของฮิมรสชาติจะไม่เพี้ยนไปจากที่ตั้งใจ ฮิมไม่เคยทำอาหารมาก่อนแต่ตอนนี้ทุกอย่างที่เขาทำอยู่เป็นไปตามธรรมชาติเหมือนกับว่าฮิมทำมันมาแล้วหลายต่อหลาย
เจ็ดโมงเช้าเป็นเวลาที่ฮิมเริ่มปิ้งหมูผ่านไป 3 นาทีหมูก็เริ่มจะส่งกลิ่นหอมออกมาแล้วได้ลมช่วยพัดพาเอากลิ่นออกไปด้านหน้าประตูตลาด
.........
....
..

"กลิ่นหอมมาจากไหน...ทางนั้นๆฉันจะไปด้านนั้นพวกเธอเอาไง"สาวออฟฟิศคนหนึ่งที่มาเดินหาอาหารเช้ากินหันบอกกับเพื่อนอีก3คนที่มาด้วยกัน

"กลิ่นมันหอมมาก ฉันไม่เคยได้กลิ่นที่หอมขนาดนี้"

"ไป ไปทางนั้นกันมันเป็นกลิ่นหมูปิ้งฉันมั่นใจ  แต่ฉันว่ามันหอมกว่าหมูปิ้งที่ฉันเคยได้กินมาหมูปิ้เจ้านี้มันต้องเป็นอะไรที่พิเศษแน่ๆ"สาวออฟฟิศอีกคนหนึ่งพูดขึ้น แล้วทั้ง4คนก็เดินตามกลิ่นหอมของหมูปิ้งไปจนถึงร้านแม่ริน

"นั้นไงหมูปิ้งยิ่งมาใกล้ฉันยิ่งหิวฉันต้องได้กินมันไม่งั้นฉันคงไปทำงานไม่ได้"แต่ก่อนที่สาวออฟฟิศจะสั่งหมูปิ้งนั้นก็มีคนอื่นๆอีกกว่า10 คนเดินเข้ามาแล้วแทรกเธอ

"อะไรกัน!! ฉันมาก่อนนะ"สาวออฟฟิศโว๊ยขึ้น

"มาก่อนแล้วมัวยืนทำอะไรละมันไม่เกี่ยวว่าเธอจะมาก่อน เธอมาก่อนแต่เธอไม่ทำอะไรนอกจากยืนเฉยๆนั้นไม่ถือว่าเธอมาก่อน"คนที่แซงหน้าสาวออฟฟิศไปหันกลับมาพูด

"ฉันสาบานได้ว่าฉันหยุดยืนไม่ถึง 1นาที"สาวออฟฟิศยังเถียงกลับไป

"แค่นั้นมันก็นานเกินพอแล้ว" อีกฝ่ายได้ตอบกลับมา
เริ่มมีการโต้เถียงกันเกิดขึ้นที่หน้าร้านแต่ขณะนั้น ฮิมเห็นทีท่าพวกนี้จะมาขัดขวางการขายหมูปิ้งของเขาเขาเลยตัดสินใจพูดออกไปว่า

"กรุณาอย่ารบกวนลูกค้าคนอื่นนะครับผมขอให้พวกพี่ๆต่อแถวได้ไหมครับ"ที่ฮิมเรียกพี่ๆเพราะเขาตระหนักดีว่าเขาอยู่ในร่างของเด็กอายุแค่18 ปีและเขาก็ชอบที่จะทำแบบนี้

"!!ขอโทษนะจ๊ะน้องขายยังไงคะนี้"เพราะเป็นการเปิดร้านกะทันหันเลยไม่มีป้ายราคา

"ไม้ละ10บาทครับข้าวเหนียวห่อละ5บาทครับพี่คนสวย"
'ฉันอยากจะลองพูดแบบนี้มานานแล้ว ได้ลองแอ๊วสาว'แต่ฮิมคงลืมไปว่ารูปลักษณ์เขาตอนนี้ไม่เหมาะแกการแอ๊วสาวเท่าไรนัก

"เออ...พี่เอาหมู 3ไม้ข้าวเหนียว1ห่อ" สาวออฟฟิศได้แต่ยิ้มเจื่อนๆส่งไปให้ 'นี้ถ้าฉันไม่อยากกินหมูปิ้งฉันจะข่วนหน้าแกไอ้โดเรม่อนคลุกถ่าย'สาวออฟฟิศแอบบ่นในใจเมื่อถูกฮิมแซว

     
หลังจากนั้นก็มีลูกค้าแวะเข้ามาอย่างต่อเนื่องจนฮิมปิ้งหมูไม่ทันกันเลยทีเดียว แม่รินต้องไปที่ตลาดเพื่อซื้อเตาและหมูมาอีก เก้าโมงคือเวลจบสงครามหมูปิ้งมันเป็นอะไรที่ทั้งร้อนและเหนื่อยแต่ก็คุ้มในความคิดของฮิม


(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับค่าความอดทน)
(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับค่าร่างกาย
(ยินดีด้วยค่ะคุณได้รับค่าความว่องไว)


ติ่ง!! ภารกิจสำเร็จ
ทำอาหารเลเวล10เป็นของคุณถาวร
Exp 50

"หมูปิ้งของลูกขายดีกว่าอาหารของแม่อีกแม่ไม่เคยขายของดีแบบนี้มาก่อนเลย"แม่รินพูดออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
ถึงหมูปิ้งของฮิมจะทำให้อาหารของแม่รินขายแทบไม่ได้แต่ว่าวันนี้หักลบดูแล้วแม่รินก็ไม่ได้ขาดทุนอะไรแถมมีกำไรอีกด้วย

     
ได้ฟังแบบนั้นฮิมเลยเสนอแม่ริน"แม่ครับฮิมว่าแม่ลองไม่ต้องทำอาหารเช้าพวกนั้นขายแล้ว หันมาทำแต่หมูปิ้งกับฮิมดีกว่ามันง่ายรวดเร็วแม่จะได้มีเวลาพักผ่อน" ฮิมพูดออกไปด้วยความเป็นห่วง
ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นเพียงไม่กี่วันแต่มันกับทำให้ฮิมเคารพรักแม่รินจากใจความเป็นห่วงเป็นใยก็ก่อตัวขึ้นเหมือนว่าฮิมนั้นเป็นลูกแท้ๆของแม่ริน อาจจะเป็นการดาวน์โหลดข้อมูลของเจ้าของร่างเก่าเข้ามาเลยทำให้ฮิมมีความรู้สึกรักแม่รินอย่างรวดเร็ว


"มันเป็นความคิดที่ดีแม่ก็เหมือนจะแก่ตัวลงทำแบบนั้นก็เบาแรงแม่ และเงินทองก็ยังมากขึ้นอีกแม่หวังว่ามันจะขายดีอย่างนี้ไปทุกวัน"แม่รินพูดออกมาด้วยความหวัง เธอคิดในใจแค่เพียงว่าเธอจะมีเงินส่งเสียลูกชายให้เรียนในมหาลัยลูกชายจะได้มีความรู้ไม่ลำบากเหมือนกับเธอ

"ครับ มันจะขายดี "ฮิมพูดขึ้นด้วยความมั่นใจและจากการทำภาระกิจครั้งนี้ฮิมได้ทักษะการทำอาหารเลเวลMaxทันที

__________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.535K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,820 ความคิดเห็น

  1. #2805 Panicha48 (@Panicha48) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 23:24

    ไม้ละ10บาท ถือว่าแพงนะ อย่างมากขายไม่เกิน8-9บาท ไม่รู้สิไม่เคยเจอแพงขนาดนี้ แต่นิยายสนุกดี
    #2,805
    0
  2. #2668 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 21:31
    อยากชิมบ้าง555
    #2,668
    0
  3. #2576 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 07:04
    เอาจริงๆความสามารถเก่านี่น่าจะยังใช้ได้นะ ฝึกมาทั้งชีวิต ติดอยู่กับความทรงจำ90ปี มาร่างคนอื่นก็ใช่ว่าต้องลืมนี่?
    #2,576
    2
    • #2576-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      1 มิถุนายน 2562 / 08:08
      เคยไหมเวลาเห็นคำๆหนึ่งแต่คิดไม่ออกว่ามันแปลว่าอะไร ความรู้สึกของมอร์แกนตอนนั้นก็เป็นแบบนี้ แล้วอีกอย่างมันเป็นที่ระบบปิดกันมอร์แกนไม่ได้ลืม เราอธิบายไม่เก่งโทษนะที่ทำให้เธออ่านไม่เข้าใจ
      #2576-1
    • #2576-2 Kurokawa Tamotsu (@kurokawa99) (จากตอนที่ 5)
      25 ธันวาคม 2562 / 09:07
      ในความคิดเราคือ อารมณ์ประมาณการวาดรูปนั่นแหละ ใช้มือขวาวาดมาตั้งหลายปีจนชำนาญ แต่พอเปลี่ยนไปใช้มือซ้ายกลับทำได้ไม่ดีเหมือนมือขวา ทั้งที่ทักษะที่ฝึกมามันก็ไม่ได้หายไปไหน เราว่าน่าจะคล้ายๆกันนะ
      #2576-2
  4. วันที่ 14 เมษายน 2562 / 21:36
    😊😊😊
    #2,513
    0
  5. #2478 Jimmy32368 (@Jimmy32368) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:34
    ในเมื่อความจำยังอยู่ภาษาซึ่งเป็นการเรียนรู้ทำไมถูกถูกผนึกไปต้องรอเลเวลอะครับ ปล.ไม่ได้ว่านะถามเฉยๆ
    #2,478
    1
    • #2478-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      2 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:24
      ถามว่าทำไมถึงไม่ให้พระเอกเก่งภาษาตั้งแต่แรกอย่างนั้นเหรอ หรือถามว่าในเมื่อความทรงจำเดิมยังมีแต่ทำไมภาษาถึงไม่ได้มันต่างกันนะ
      ที่ไม่ให้พระเอกเก่งภาษาตั้งแต่แรกคงเป็นเพราะต้องการให้พระเอกพึ่งระบบมากหน่อย
      และการที่มีความทรงจำเดิมแต่ทำไมจำภาษาต่างๆไม่ได้ เคยไหมคำนี้อ่ะอ่านออกแต่ความหมายคืออะไร พระเอกก็จะอยู่ในโหมดนั้นช่วงแรกคืออ่านออกแต่ไม่รู้ความหมาย ปล.ใช่ต้องการรู้เรื่องนี้ไหม
      #2478-1
  6. #2422 karn1236789 (@karn1236789) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 14:34
    แนวมาเฟีนหน่อยก็ดีครับ555
    #2,422
    1
    • #2422-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      8 มกราคม 2562 / 10:50
      แนวทางไม่แน่นอนโปรดทำใจก่อนอ่าน
      #2422-1
  7. #2346 Sweet dreaM (@sugar-brown) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 00:07
    ไม่สมเป็นปู่ที่เคยทำธุรกิจเลย บอกว่าเป็นเด็กประถมมาเข้าร่างก็เชื่อ
    #2,346
    1
    • #2346-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      20 ธันวาคม 2561 / 09:38
      อืมเอาที่ผู้อ่านสะบานใจ
      #2346-1
  8. วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:02

    ยังใช้ความสามารถเก่าไม่ได้ 555555
    ปล.ยังมีคำผิดเด้อ
    #2,288
    1
    • #2288-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      16 ธันวาคม 2561 / 11:57
      ยังผิดถึงตอนที่70กว่าไรไม่ค่อยมีสติตอนตรวจงาน (อ้างไปนั้น)
      #2288-1
  9. #2209 สายลมเหนือ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 10:12

    ใจเย็นๆ กำลังเริ่มเดินเรื่องเอง เดี๋ยวก็เข้าที่เข้าทางครับ

    #2,209
    1
    • #2209-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      1 ธันวาคม 2561 / 10:45
      เขียนถึงตอนที่70ก้ยังมึนๆอยู่
      #2209-1
  10. #1665 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 07:06
    เรื่องนี้แนวนอร์มอลหรอคะ
    #1,665
    1
    • #1665-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      14 ตุลาคม 2561 / 09:14
      ปกติค่ะที่ไม่ปกติก็คนรอบข้างพระเอก
      #1665-1
  11. #1597 hanari00123 (@hanari00123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 22:42
    เว้นเยอะไปนะ เเต่ก็โอเคเเหละ ..ก็น่าติดตามดี ไม่ฮาเร็มนะ ..นะ..นะ
    #1,597
    1
    • #1597-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      12 ตุลาคม 2561 / 22:49
      ไม่ฮาเร็มค่ะนางเอกค่าตัวแพงมาก...ออกจะวายหน่อยแต่เน้นย้ำพระเองมีแฟนเป้นผู้หญิงแน่ๆ
      #1597-1
  12. #1569 ormtw (@ormtw) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 14:42
    สนุก ขอสมัครเป็น FC น้า ยังไม่เต็มใช่ไหมตำแหน่งนี้ >///<
    #1,569
    1
    • #1569-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      12 ตุลาคม 2561 / 14:51
      ยังจร้าพร้อมรับเสมอ
      #1569-1
  13. #1488 com23476 (@com23476) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 07:42

    เว้นเยอะๆไปแก้ไขด้วย

    #1,488
    0
  14. #1001 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 23:37

    ขอบคุณครับ

    #1,001
    1
    • #1001-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      23 กันยายน 2561 / 23:40
      อ่านใหม่ๆอาจจะงงๆกน่อยนะคะคำผิดเยอะหลังๆก็จะชินไปเอง ^^#ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #1001-1
  15. #986 phanuwatice7 (@phanuwatice7) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 18:12
    เอ่อ!!!! เว้นวรรคเยอะมากครับ
    #986
    2
    • #986-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      23 กันยายน 2561 / 18:23
      ไว้จะแก้ไขให้นะคะ
      #986-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. #967 เงาสายลม (@fenrir_m) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 07:07
    นึกไงชื่อ ฮิม มันแปลว่าอะไร
    #967
    4
    • #967-3 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      22 กันยายน 2561 / 08:06
      ถ้าเอาภาษาอีสาน ฮิมหมายถึงริม
      #967-3
    • #967-4 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      22 กันยายน 2561 / 08:14
      เป็นภาษาเหนือ ฮิมก็ยังแปลว่าริม เช่น ฮิมม่อย (ก็รู้ไม่เยอะเรื่องภาษา แต่เรื่องทั้งเรื่องคือไรท์ชอบ) #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #967-4
  17. #509 Bright diamond (@pungpond0445) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 20:28
    นิทรรศการ.... คุนไรท์ขาาาาา ทัศนศึกษารึเปล่าคะะะะะ
    #509
    0
  18. #348 arm1518 (@arm1518) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 09:47
    โรคที่เกิดจากราแชะแบคทีเรียที่ไม่ใช่โรคติดต่อ มีด้วยหรอ? พึ่งรู้นะเนี่ย
    #348
    3
    • #348-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      20 สิงหาคม 2561 / 10:23
      รังแค ผด ผื่นคัน ประมาณนี้
      #348-1
    • #348-3 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      20 สิงหาคม 2561 / 10:30
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #348-3
  19. #237 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 14:04
    การเดินทางไปนิทรรศการของทางโรงเรียน...?

    ไปทัศนศีกษา.. หรือเปล่าคะ
    #237
    0
  20. #236 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 14:01
    แก้ไขด้วยค่าาาา..

    ระบบหุ้นรบ > หุ่นรบ (ผิด)
    ระบึบรีดไถ่ > รีดไถ (เกิน)
    #236
    0
  21. #222 OraweeBoonklong (@OraweeBoonklong) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 22:49
    มีน้ำบ้างก้ดีนะ ผ่อนคลายสมอง
    #222
    1
    • #222-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 22:59
      มันก็จะเบาๆทั้งเรื่อง
      #222-1
  22. วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 14:05
    เดินเรื่องช้าๆแบบนี้ก็ดีนะครับ เร็วไปมันข้ามรายละเอียดหลายอย่าง ปกติก็ชอบนิยายแบบนี้ ขอแค่อัพต่อเนื่องไม่หายก็พอ
    #184
    9
    • 15 สิงหาคม 2561 / 15:35
      ตอนนี้ติดท็อปอันดับ6ในหมวดแฟนตาซีครับ คาดว่าถ้าอัพประจำ ท็อป3ไม่น่าไกล
      #184-6
    • #184-8 (@adisak2014) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 18:15
      นิยายดีขนาดนี้ไม่ติดสิแปลก
      #184-8
  23. #141 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 05:44
    คำผิดเยอะอยู่นะ
    เตรียง เป็น เตียง
    อดกัน เป็น อดกลั้น
    มอร์แกรน เป็น มอร์แกน (Morgan)
    ช่วยระวังด้วยนะคะ อ่านแล้วสะดุดมากเลย อารมณ์สนุกอารมณ์ร่วมใดใดเลยลดไปกว่าครึ่งเลย
    #141
    2
    • #141-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      13 สิงหาคม 2561 / 08:38
      ขอโทษ แล้วจะปรับให้นะยังไม่ได้กลับไปแก้ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #141-1
    • #141-2 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      13 สิงหาคม 2561 / 18:17
      รายงานความคืบหน้า แก้เป็นบาวตอนละจร้า
      #141-2
  24. #89 TaweesakZero (@TaweesakZero) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 15:55
    อยากเห้นความจำเก่าจัก
    #89
    1
    • #89-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      11 สิงหาคม 2561 / 16:55
      ก็เป็นคนเก็บตัวเพราะโดนเพื่อนล้อไม่มีพ่อ โทษที่คะที่ไม่ละเอียด โปรดอภัย
      #89-1
  25. #19 glxpp (@galaxeen) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 02:14
    "เจ้าของร่าง" ฟังดูเหมือนถูกผีสิงเลย 555
    #19
    1
    • #19-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 5)
      7 สิงหาคม 2561 / 09:01
      กะคุณปูตายแล้ว?
      #19-1