[ONE PIECE] COLLECTION OF UNKNOWN TALES [NORMAL&YAOI]

ตอนที่ 11 : [Zoro x Bonney] MY JUNIOR II [40%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 เม.ย. 60







ฮึกกก ทำไมล่ะ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ทุกครั้ง ทุกครั้งที่ฉันพร้อมจะเปิดใจให้ใครสักคน มันจะต้องเป็นแบบนี้ตลอดเลย


นายยังไม่ลืมเธอ….


นี่มันก็จะเที่ยงแล้วแต่ฉันก็ยังหมกตัวอยู่แต่ในห้องไม่ยอมออกไปไหน…. หิววววว


ลองออกไปดูข้างนอกห้องก็ได้มั้ง…. เผื่อมีของกินอยู่ในตู้เย็น


ย่องงง


ฉันค่อยๆเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องนอนของฉัน และก็ได้พบกันไอบ้าหัวเขียวนอนจมกองขวดเหล้าอยู่ที่โซฟากลางห้อง…..


เมาจนหลับไปหรอ


บ้าน่า หมอนี่คอแข็งจะตาย ไม่น่าจะเมาคากองเหล้าได้หรอกหน่ะ


ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ … เบาๆ และใช้มือเขย่าหลังเขา


“โซโล…”


เงียบบบ


“โซโลล”


…..


“ผมขอโทษ…” เสียงของหมอนี่เบามาก แต่เพราะบรรยากาศรอบๆมันเงียบสนิท ฉันเลยได้ยินเสียงหมอนี่ชัดแจ๋ว


“....อ่าา”


หมอนี่หันหน้ามาหาฉัน แขนกว้างอ้าออกและดึงฉันเข้าไปกอด …


ขะ เขินนะเว้ย


“ผมสัญญา ผมจะลืมลูฟี่ให้ได้ ผมจะเริ่มใหม่ ผมจะเริ่มใหม่กับพี่”


“อื้มม” ฉันใช้มือลูบหัวมันเบาๆ


อะไรนะ…. ตะกี้พูดว่าอะไรนะ


ผมจะเริ่มใหม่กับพี่????


ถามฉันหรือยังงง!!!!


“เดี๋ยวนะ!! ถามฉันหรือยัง?” ฉันผลักมันออกหน่อยๆ


“ไม่ถามก็รู้ว่าพี่จะตอบตกลง” มันยิ้มน้อยๆให้ฉัน


อร้ายย น่ารัก น่าหยิกก แต่ฉันยังโกรธอยู่นะเฟ้ย


“ดูหน้าสิ ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูแล้ว ฮ่าาๆๆ” ใคร ใครยิ้ม!!!


“อะไรมันทำให้แกแน่ใจขนาดนั้นยะ!!?”


“ผมหล่อ”


ไอนี่ !??? พูดได้แบบ มั่นหน้ามากจ้ะ มีการยิ้มด้วยนะ …


“เอออๆ หล่อจ้ะหล่อ”


“ผมบอกแล้ว ฮ่าาๆ”


“ไปอาบน้ำไป สกปรก” ฉันตีหมอนี่เบาๆ


“แต่กอดผมแน่นเลยนะ” … เออ ย่ะ


“อี๊ เหม็น” ฉันทำจมูกฟุดฟิด ก่อนจะผลักหมอนี่ไปไกลๆ


“คร้าบๆ ไปแล้วคร้าบ”


ไอเด็กบ้า……





“ไปไหนกันดีครับเจ้าหญิงของผม” โซโลเปิดประตูห้องของฉันเข้ามา ในขณะที่ฉันกำลังแต่งตัวอยู่ !!!! สภาพของเขาก็ เอ่มม..


“เฮ้ยย เคาะประตูอ่ะ เป็นไหม” ฉันโวยวาย


“ไม่เห็นต้องเขินเลย เดี๋ยวคืนนี้ผมก็ต้องเห็น”


กรี๊ดดด อีเด็กบ้าา


“ชิ ขอฉันแต่งตัวก่อน นายก็เหมือนกันไปแต่งตัวไป ผ้าขนหนูผืนเดียวแบบนั้นมันอะไรยะ!!”


“มาโชว์ซิกแพค พี่จะได้เตรียมพร้อมสำหรับคืนนี้ไง”


“คำก็คืนนึ้ สองคำก็คืนนี้!!!”


“ทำไมละครับ จะเอาตอนนี้เลยหรอ?!….” ไม่ต้องมาทำหน้าใสซื่อเลยนะยะ “ไม่ตอบแบบนี้ ผมถือว่าตกลงนะ”


“มะ ไม่ใช่นะ”


ร่างสูงเดินก้าวเท้าเข้ามาอย่างกระฉับกระเฉง แล้วหมอนี่ก็มายืนอยู่ข้างหลังฉันและ….


“จะทำอะไรหน่ะ..!!!?”


มือของหมอนี่ค่อยๆเอื้อมมาจากด้านหลังและรัดตัวฉันไว้ ไอมือนั่นดันอยู่ไม่สุข พาลจะล้วงเข้าไปในชั้นในของฉัน หนอยยยย…!


ผัวะ


“โอ้ยๆ เจ็บนะพี่”


“สำออย”


“มือแรงเป็นบ้า” เขาสบัดมือไปมา


“แล้วจะล้วงทำไมยะ!!”


“นิดหน่อยเองน่า…. พี่ก็”


“ไอเด็กหื่น…. หึ้ย!!!” ฉันง้างมือขึ้นอีกครั้ง


“คร้าบๆ ไปแล้วคร้าบบ แม่~~~” มีการแลบลิ้นให้ด้วยนะ...






“นานมากเลยครับ ท่านพี่…..” ดูมัน มีความตอแหลสูง


“แล้วมันจะทำไม” ฉันบ่น


“รากผมจะงอกแล้วครับ”


“ฉันต้องใช้เวลาในการไดร์ผมฉันแสนสวยของฉัน” ฉันยิ้มเผยอ


“สวยคร้าบบสวย” เหมือนมันจะกัดฟันพูดนะ


“ขอบคุณ และฉันจะบอกวะ….”


“แกรู้ไหมฉันใส่เสื้อผ้าซ้ำมา2วันแหละ บลาๆๆ” ดูมัน…. มันเลียนเสียงซ้านนน


ฉันพุ่งเข้าไปหามันที่นั่งอยู่ที่โซฟาและ…. ง้างมือที่จะตบ แต่


แกรก…


สนสูงหักจ้า…. ไม่นะ รองเท้าฉันถึงคาดแล้วหรอ ลูกแม่ อย่าไปนะ ฮือออ คู่นี้คู่เก่งเลยนะ แงง


ฉันนั่งฟูมฟายกับซากรองเท้าตัวเอง ในขณะที่หมอนั่นก็นั่งดูอย่างงงๆ


“มีคู่เดียวด้วยใช่ไหมเนี้ย” ในที่สุด มันก็ถามขึ้นมา เยส!! ฉันจะไปเหมาร้องเท้าแบรนด์ชั้นนำมาทุกสีทุกรุ่นทุกร้านเลย  ฮาาาๆๆ


“ใช่แล้วว ฮืออ นี่คู่เก่งฉันด้วยนะ” ฉันพยายามดัจริตให้มากที่สุด


“เดี๋ยวซื้อใหม่ให้” เยส!! นี่แหละที่ฉันต้องการ ฮ่ะฮะๆๆ


“ฮืออ ขอบคุณนะ นายนี่ใจดะ..”


“แต่ซื้อพรุ่งนี้นะ” ห้ะ แล้ววันนี้ฉันจะเดินยังไง…


“เดี๋ยวนะ …. เราไม่ได้จะกลับกันวันนี้หรอ”


“เปล่าหนิ ใครบอกว่าจะกลับวันนี้”


“กะ ก็ นายแหละ มั้ง”


“ผมไม่เคยพูด” มันก็จริง ลองกลับไปคิดดูดีๆแล้วหมอนี่ก็



“กี่คืนดีครับ” พนักงานถาม


“ไม่รู้ ดูก่อน”


เฮ้ยย เคาะประตูอ่ะ เป็นไหม” ฉันโวยวาย


“ไม่เห็นต้องเขินเลย เดี๋ยวคืนนี้ผมก็ต้องเห็น”


“ชิ ขอฉันแต่งตัวก่อน นายก็เหมือนกันไปแต่งตัวไป ผ้าขนหนูผืนเดียวแบบนั้นมันอะไรยะ!!”


“มาโชว์ซิกแพค พี่จะได้เตรียมพร้อมสำหรับคืนนี้ไง"




โอเค คืนนี้ บ่อยมาก แสดงว่า เราต้องค้างที่นี่คืนนี้ ….


สรุปคืนฉัน มโน ว่าเราจะกลับกันวันนี้ โอเค จบ


“แล้วแกจะให้ฉันเดินยังไง !!” วันนี้ทั้งวันคือไม่ต้องออกไปไหน…?


“ขี่หลังผมไง”


“ห้ะ!! ฉันไม่ใช่เด็กนะ แล้วฉันก็หนักด้วย”


“หือ จริงหรอไหนลองหน่อยซิ”


หมอนี่ลุกพรวดพราดขึ้นมาซ้อนตัวฉันขึ้น


“กรี๊ดดดด”


“เบาจะตาย แค่นี้เอง”


“บ้า นายมันบ้า” ฉันทุบที่อกเค้า


“ขอบคุณคร้าบบบ~”


“ปล่อยฉันลงนะ!!!”


“อ่ะๆ ปล่อย” ด้วยการที่กลัวว่ามันจะปล่อยฉันแบบโยนทิ้ง มือสองข้างของฉันเลยเอื้อมไปคล้องคอมันอย่างอัตโนมัติ


ขาของฉันแตะพื้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่แกล้งฉันด้วยแห้ะ


“คล้องคอผมไว้แบบนี้ จะจูบผมหรอ” มันยิ้มเจ้าเล่ห์ ….


“ปะ เปล่า”


“แหนะ”


“จะ ไปได้หรือยัง!!!”


“คร้าบๆ ขึ้นหลังผมเลยครับ”


“อือ” ฉันปีนขึ้นโซฟาและกอดคอหมอนี่ แผ่นหลังใหญ่ๆนี่อบอุ่นดีจัง ฉันชักเริ่มชอบนายมากขึ้นอีกและสิ โซโล











><><><><><><><><><><

ไรต์มาแบ้ว ฮุๆๆๆ ไม่มีอะไรจะมาแก้ตัว โฮะๆ ตอนยังไม่รู้เลยจะจบไงดี แต่ตอนนี้ไรท์เฮิท T^T แต่งให้บอนนี่นกดีไหมนะ




1 comment = 1 กำลังใจ<3


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

147 ความคิดเห็น

  1. #147 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 02:12

    โอ๊ยย อะไรมันจะหวานจนมดขึ้นขนานนี้เนี้ยยย

    #147
    0