ทัณฑ์รักวิวาห์ลวง : ชุดทัณฑ์รักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 29 : ได้เวลาเก็บเกี่ยว 'ผลผลิต' แล้ว!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    8 ส.ค. 61





“แค่สำรวจข้อสรุปที่เลวร้ายที่สุดของฉันน่ะ อย่าเพิ่งโมโหสิคะ”


“ผมไม่รู้หรอกนะว่าอะไรทำให้คุณคิดว่าผมจะชั่วชาติได้ถึงขนาดนั้น แต่ผม...เชส ไมเคิล แชดวิกไม่เคยทำร้ายทั้งเด็กและผู้หญิง โดยเฉพาะลูกกับเมียของตัวเองเนี่ยยิ่งไม่มีวัน!”


แน่ล่ะสิ! ถ้าเป็นลูกกับเมียจริงๆ ของเขา เขาก็ต้องปกป้องดูแลเป็นธรรมดา แต่สำหรับ

ผู้หญิงที่เขาได้มาด้วยความเข้าใจผิดอย่างเธอ มันจะไปเหมือนกันได้ยังไงล่ะ!


“ขอโทษก็ได้ๆ พอใจรึยังคะ?” นันท์นลินเอ่ยปากแล้วก็ลอบพิจารณาชายหนุ่มอีกครั้ง

อืม...หมอนี่หล่อเลิศสุดๆ ไปเลย! นอกจากจะหน้าตาดีกว่าดาราฮอลลีวูดหลายๆ คนแล้ว เขายังมีเรือนร่างที่...ฮอตสุดๆ! ถ้าเธอมีลูกชายหรือลูกสาวที่ออกมาเหมือนเขา หรือแม้แต่ดูดีเพียงแค่ครึ่งหนึ่งของผู้เป็นพ่อ ก็สบายใจได้เลยว่าเธอคงไม่ต้องทำมาหากินอะไรแล้ว แค่ส่งลูกเข้าวงการบันเทิงอย่างเดียว ก็คงสบายไปอีกสามชาติแปดชาติโน่น!


สายตาเคลิบเคลิ้มราวกับตกอยู่ในห้วงแห่งความฝันของหญิงสาวชะงักกึกทันทีเมื่อเหลือบไปเห็นเงาของผู้หญิงผมฟูฟ่องหน้าบานเป็นกระด้งที่สะท้อนออกมาจากกระจกบานใหญ่!


‘แม่ขอโทษนะลูก ถ้าหนูออกมาเหมือนแม่...ก็คงจะลำบากหน่อย แต่หม่ามี้จะหาเลี้ยงหนูเอง ไม่ต้องห่วงนะคะ โตขึ้นค่อยไป ‘สวยด้วยแพทย์’ เอาก็ได้ มี้จัดให้นะคะลูกขา!’


เชสมองดูหญิงสาวที่มองเขาที มองตนเองในกระจกทีด้วยความงุนงง


เธอเป็นอะไรไปวะ? ทำไมถึงไม่พูดสิ่งที่เขาต้องการออกมาเสียที!?


ตอนนี้มันควรจะเป็นเวลาที่เธอต้องลนลานขอให้เขาแต่งงานกับเธอชนิดปากคอสั่นแล้วไม่ใช่หรือไง!?


“สรุปว่า...” ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะช่วยเรียกสติของนันท์นลินกลับมาเพื่อให้เธอเข้าประเด็นเสียที ตอนนี้เขาลุ้นจนรู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นลมแทนเธอได้แล้วนะเนี่ย!


“สรุปว่าอะไร?” หญิงสาวมองใบหน้าหล่อเลิศที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำอย่างคนที่กำลังโกรธจัดขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจนัก แต่ก็รีบยกหมอนขึ้นมาบังร่างตัวเองไว้โดยอัตโนมัติตามสัญชาตญาณของผู้เป็นแม่


“ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ใช่คนที่จะทำร้ายร่างกายผู้หญิง โดยเฉพาะเมียกับลูกของตัวเอง!”


“ฉัน...ฉันก็แค่ยกมันขึ้นมาบังไม่ให้เห็นหน้าคุณเฉยๆ ไม่ได้คิดว่าคุณจะทำร้ายฉันสักหน่อย” นันท์นลินตอบเสียงอ่อยและค่อยๆ ลดหมอนที่ปิดใบหน้าลงอย่างช้าๆ


“แล้วคุณจะเอายังไง กำหนดวันกันเลยดีกว่า”


“กำหนดวันทำอะไรคะ?” เธอถามเขาด้วยความงุนงงพลางแอบเขยิบถอยหลังไปเล็กน้อย เมื่อชายหนุ่มสูดหายใจเข้าอย่างแรงราวกับกำลังพยายามควบคุมตัวเองอย่างหนัก


“ก็แต่งงานน่ะสิจะทำอะไรได้!”


“แต่งงาน!?” นัยน์ตากลมโตเบิกกว้างมองดูใบหน้าที่เห็นได้ชัดว่ากำลังอารมณ์เสียอย่างรุนแรงนั้นด้วยความตกใจจนเข้าขั้นตระหนก ก่อนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่

หอมหวานอย่างยิ่งซึ่งหลั่งล้นเข้ามาภายในหัวใจของเธอจนแทบจะทำให้เธอยิ้มออกมาราวกับคนบ้า เพียงแต่สติสัมปชัญญะที่ยังพอเหลืออยู่บ้าง รีบสั่งให้เธอหยุดความคิดอันเพ้อฝันนั้นเสีย แล้วมองโลกแห่งความเป็นจริง


เชส ไมเคิล แชดวิกเป็นคนที่มีความรับผิดชอบมากกว่าที่เธอคิดไว้ เขาไม่เพียงไม่ปัดความรับผิดชอบหรือโยนความผิดให้กับเธอ แต่ยังเสนอที่จะรับผิดชอบในตัวเธอมาแล้วหลายครั้ง ที่สำคัญมันไม่ใช่แค่การรับผิดชอบในแง่ของการชดเชยด้วยเงินทอง แต่เป็น ‘การแต่งงานอย่างถูกต้องตามกฎหมาย’ ด้วย ส่วนลึกในหัวใจของหญิงสาวจึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่อย่างน้อยชายที่เธอสละพรหมจรรย์ให้ ก็ไม่ใช่พวกมหาเศรษฐีเพลย์บอยไร้ความคิด


แต่...เขากำลังจะหมั้นกับอเล็กซานดรา ไรท์ ทายาทนักธุรกิจเจ้าของกิจการการผลิตเครื่องบินชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย นอกจากเธอคนนั้นจะเป็นลูกหลานผู้มีฐานะทัดเทียมกับเขาแล้ว ทั้งคู่ยังเติบโตมาด้วยกันและเคยเป็นหวานใจในวัยเด็กกันมาอีกต่างหาก


แล้วเธอล่ะ? เธออาศัยสิทธิ์อะไรไปยื้อแย่งพันธะที่ควรจะเป็นของหญิงสาวแสนสวยคนนั้น? แค่นอนกับเขาครั้งเดียวแล้วได้ผลผลิตแห่งความไม่ตั้งใจของเขามาโดย

บังเอิญเนี่ยนะ!


เชสเพียงแต่อยากได้ตัวเธอบนเตียงของเขาชั่วครั้งชั่วคราว แต่เมื่อได้รับรู้ความจริงว่าเขาพลาดเข้ามาติดกับดักของวรินรำไพ เขาก็ได้แสดงความรับผิดชอบของตนเองออกมาอย่างเต็มที่แล้ว...


วินาทีนั้นเองที่หญิงสาวรู้สึกแข็งไปทั้งร่างราวกับถูกสาป เมื่อคิดได้ว่าหลังจากหายหน้าไปถึงหนึ่งเดือนเต็มๆ เหตุใดเชสจึงกลับมาป้วนเปี้ยนในชีวิตของเธออีกครั้ง!


เขาไม่ได้คิดถึงหรือเป็นห่วงเธอสักหน่อย! เขาตามมาดูว่ามีผลกระทบอะไรจากค่ำคืนอันแสนเร่าร้อนนั่นต่างหาก!


ยัยโง่เอ๊ย! มีแต่เธอนี่แหละที่จะโง่เง่าได้ถึงเพียงนี้ อุตส่าห์แอบเอาไปฝันลมๆ แล้งๆ 

โดยไม่ได้รู้เลยว่าที่เขาดีกับเธอ เอาใจใส่เธอ ก็เพราะเป็นห่วงว่าเธอกำลังโอบอุ้มเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาอยู่หรือเปล่าเท่านั้นเอง!


“บัว...เป็นอะไรไปจ๊ะ?” เชสขยับเข้ามานั่งบนเตียงเมื่อเห็นหญิงสาวหน้าซีดเผือดและนั่งโงนเงนเหมือนจะพับลงไปได้ทุกขณะ “เบน! ตามหมอกลับมาซิ!” ชายหนุ่มรีบตะโกนบอกลูกน้องซึ่งยืนรออยู่ตรงหน้าห้องทันที


“ไม่ต้องค่ะ!” เธอยึดมือเขาไว้แล้วก็ต้องรีบปล่อยเมื่อสบสายตาที่ฉายแววเป็นห่วงเป็นใยอย่างยิ่งของชายหนุ่มผู้เป็นพ่อของลูกเธอ “ฉันไม่ได้เป็นอะไร แค่นึกอะไรขึ้นมาได้เท่านั้นเอง”


“นอนก่อนดีไหมจ๊ะ?” เขาประคองหญิงสาวให้นอนลงบนเตียงอีกครั้ง ก่อนจะลุกไปปรับเครื่องปรับอากาศวุ่นวายไปหมด “ร้อนไปไหม? ผมเร่งแอร์ให้”


“ไม่ต้องค่ะ ฉัน...ฉันขี้หนาว”


“หนาวไปเหรอ? ผมลดแอร์ให้ดีหรือเปล่า?” ถึงเขาจะร้อนเป็นบ้า แต่ถ้าเธอหนาว เชสก็ยินดีจะเสียสละเพื่อแม่ของลูกอยู่แล้ว


“ไม่ต้องค่ะ ตอนนี้โอเคอยู่แล้ว”


“น้ำล่ะ? หิวน้ำไหม? เบนไปเอาน้ำมาให้คุณผู้หญิงสิ คุณอยากดื่มอะไรหิวหรือยังจ๊ะ?”


“ขอน้ำส้มแก้วเดียวก็พอค่ะ”


“แต่นี่มันดึกแล้วนะ คุณควรจะกินอะไรสักหน่อย เบนสั่งอาหารเบาๆ มาให้คุณผู้หญิงด้วยแล้วกันนะ”


“ดึกแล้ว! ตายละ! ฉันต้องกลับบ้านแล้วละค่ะ” นันท์นลินพยายามจะลุกขึ้น แต่เชส

กลับดันเธอกลับไปที่เตียงอีกครั้งและจับเธอนอนลงเหมือนเดิมพร้อมทั้งห่มผ้าให้ด้วย


“คุณแม่คุณรู้แล้ว” เมื่อเห็นสีหน้าของหญิงสาว เชสก็ต้องรีบขยายความเพื่อไม่ให้แม่ของลูกเขาตกใจไปมากกว่านี้ “ท่านรู้แค่ว่าคุณไม่สบาย ตอนนี้นอนพักอยู่ที่โรงแรม

โดยมีผมคอยดูแลอยู่อย่างใกล้ชิด ผมบอกว่าคุณต้องให้น้ำเกลือ และตอนนี้คุณก็หลับไปแล้ว พรุ่งนี้เช้าผมจะพาคุณกลับไปส่งที่บ้านแต่เช้า คุณแม่เป็นห่วงคุณมาก แต่ท่านก็บอกว่าไม่เป็นไร รอให้คุณดีขึ้นแล้ว ค่อยพากลับบ้านก็ได้”


“ตกใจหมด! นึกว่าคุณบอกแม่ไปแล้วว่าฉันท้อง ขอบคุณนะคะ”


เธอกล่าวขอบคุณเขาอย่างอ่อนหวาน แต่นั่นกลับกระตุ้นให้เชสยิ่งโมโห เพราะเธอชอบเหลือเกินที่จะกันเขาออกมาเป็นคนนอก และเขาก็เกลียดความรู้สึกนั้นเป็นบ้าเลยละ!


“นี่คุณเลิกทำเหมือนผมเป็นคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้ไหม! ผมเป็นคนทำให้คุณท้องนะ คุณไม่ได้บังคับขืนใจผมจนตัวเองท้องซะหน่อย! มันเป็นเรื่องที่ผมต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว แล้วคุณจะมาขอบคุณผมทำไมกัน!”


“ไม่ค่ะ...คุณไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบ...เพราะว่าคุณ...ไม่ได้ตั้งใจ...”


คำตอบอย่างหนักแน่นและจริงจังของเธอทำเอาสมองของเชสแทบจะระเบิดออกมาตรงนั้น นี่ผู้หญิงคนนี้เกิดมาเพื่อจะยั่วโมโหเขาโดยเฉพาะใช่ไหมเนี่ย!?


“คุณไม่รู้ว่ามันเป็นแผนการของยัยวีวี่...”


“ใช่! ผมไม่รู้ว่ามันเป็นแผนการของยัยดารานั่น แต่ผมต้องรับผิดชอบเพราะ...” ให้ตายสิ! เขาไม่รู้จะพูดยังไงดีเธอถึงจะยอมรับเขาเป็น ‘สามี’ เสียที ผู้หญิงคนอื่นเขามีแต่อยากจะหาพ่อให้ลูกของตัวเอง แต่ทำไมนันท์นลินถึงได้คอยแต่จะผลักไสเขาออกไปอยู่เรื่อยนะ!?


“เพราะว่าผมเป็นคนที่ไม่ได้คุมกำเนิด!” ชายหนุ่มมองหน้าแดงก่ำของหญิงสาวแล้วก็ได้แต่หวังว่าเธอคงจะไม่ทันสังเกตเห็นหรอกนะว่าหูของเขาเองก็แดงไม่แพ้กัน!


ให้ตายสิ! โรคนี้เป็นตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยหาย โกหกหรืออายทีไร หูของเขาเป็นต้อง

แดงก่ำแบบนี้ทุกทีสิน่า!


“ตะ...แต่...ฉันก็ไม่ได้คุมกำเนิดเหมือนกัน”


“คุณเป็นสาวบริสุทธิ์ไม่ได้เตรียมตัวที่จะมา...มีอะไรกับใคร...แล้วทำไมคุณจะต้องรับผิดชอบเรื่องคุมกำเนิดด้วย? มันเป็นหน้าที่ผม! ในเมื่อผมไม่ได้ทำสิ่งที่ควรทำ ผมก็ต้องรับผิดชอบผลที่ตามมา” ชายหนุ่มอธิบายอย่างใจเย็นพยายามควบคุมอารมณ์ของตนเองให้กลับมาคงที่จนไม่เหลือเค้าของความโมโหโกรธา เมื่อสักครู่นี้เลยแม้แต่น้อย


“แต่ว่า...”


“ถ้าไม่แต่งแล้วคุณจะบอกคุณแม่คุณว่ายังไง?” เชสเริ่มหงุดหงิดที่เธอคอยแต่จะกีดกันเขาออกไปจากชีวิตอยู่เสมอจึงตัดสินใจโจมตีที่จุดตายไปเลย “แค่มีแฟนที่บ้านคุณยังตกใจกันทั้งบ้าน แล้วถ้าจู่ๆ คุณไปบอกว่ามีลูก แต่จะไม่ยอมแต่งงานกับพ่อของลูกล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น?”


“ฉัน...”


“โดยเฉพาะถ้าคุณแม่รู้ว่า ‘พ่อของลูก’ คุณคือผม คุณคิดว่าคุณแม่จะยอมให้คุณ 

‘ไม่แต่ง’ เหรอ?”


ประโยคนี้ของเขาเหมือนแสงสว่างที่ทะลุวาบเข้ามากลางศีรษะของนันท์นลิน เธอรู้ได้ในวินาทีนั้นเองว่าทั้งหมดที่เชสทำ ที่เขาเพียรพยายามเข้าไปฝากเนื้อฝากตัวกับครอบครัวของเธออย่างน่ารักนั้นไม่ใช่แค่เพื่อดูแล ‘ผลผลิต’ ของตัวเองแต่เพื่อให้มั่นใจว่าจะได้สิทธิ์ในการเก็บเกี่ยว ‘ผลผลิต’ นี้ด้วยต่างหาก!


‘ความจริง’ ที่ฉายชัดขึ้นมาในขณะนั้นทำให้หญิงสาวรู้สึกเหมือนพรายฟองแห่งความฝันที่เธอคิดไปเองทั้งสิ้นหายวับไปในพริบตา ความเจ็บปวดอันยากจะประมาณได้ว่ามากมายขนาดไหนโจมตีเข้ามาภายในหัวใจดวงน้อยอย่างรุนแรง เมื่อตระหนักได้ในที่สุดว่าทุกสิ่งที่เชสทำในระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมานี้... เขาทำไปเพียงเพราะต้องการสิทธิ์ในตัวลูกของเขาเท่านั้นจริงๆ!


“คิดดูให้ดีนะบัว...เรื่องแต่งงานน่ะ ยิ่งเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี เพราะยิ่งปล่อยเวลาให้นานเข้า อะไรๆ มันก็ยิ่งจะเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ”


เชสมั่นใจว่าการที่เขาพยายามใช้ครอบครัวและลูกมากดดันเธอนั้น เป็นวิธีที่ดีที่สุด 

แต่มันกลับทำให้นันท์นลินโกรธจัดเสียจนตัดสินใจว่ายังไงเธอก็จะไม่ยอมใช้ชีวิตร่วมกับไอ้คนปลิ้นปล้อนกะล่อนร้อยเล่ห์อย่างเขาเด็ดขาด!


“เรื่องนั้นไม่ต้องรบกวนให้คุณต้องกังวลหรอกค่ะ ฉันจะสารภาพกับแม่เอง!”



คำตอบของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มถึงกับผงะไปนิดหนึ่ง เขาเกือบจะแผดเสียงใส่เธออย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อนแล้ว แต่เมื่อคิดถึงผลได้ผลเสียที่จะตามมาในภายหลัง เชสก็ต้องพยายามควบคุมสติของตนเองให้กลับมาสงบเยือกเย็นอีกครั้ง


“ถ้าคุณต้องการแบบนั้นจริงๆ ผมก็จะไม่บังคับ แต่ขอบอกให้คุณรู้ไว้ก่อนเลยนะว่า

ต่อไปนี้ผมจะไม่ขอคุณแต่งงานอีก นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะแสดงความรับผิดชอบของผม ถ้าคุณไม่ต้องการมัน ผมก็จะไม่ดึงดัน ระหว่างนี้ผมจะให้ทนายจัดการเรื่องค่าเลี้ยงดูให้เป็นรายเดือน แล้วพอลูกคลอด...เราค่อยมาเจรจากันอีกทีก็แล้วกัน” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและสีหน้าเย็นเยียบ เขารู้ดีว่ากับผู้หญิงคนนี้ เขาจะเต้นไปตามเธอไม่ได้ เมื่อไรที่เขารุกนันท์นลินจะรีบถอยหนีไปไกลทุกที เชสจึงตัดสินใจว่าตอนนี้เป็นเวลาที่เขาต้องถอยก่อน ไม่ใช่ถอยเพื่อจากไป...แต่เป็นการ ‘ถอย’ เพื่อรอให้อีกฝ่ายก้าวมาข้างหน้าและร่วงหล่นลงมาในบ่วงบาศก์ที่เขาวางเอาไว้ การบังคับขู่เข็ญให้เธอยอมแต่งงานจะยิ่งทำให้เธอยิ่งต่อต้านเขา สู้หลอกล่อให้หญิงสาวตายใจแล้วเดินเข้ามาวิงวอนขอเขาด้วยตนเองดีกว่า!


“งั้นผมไปพักผ่อนก่อนละนะ เชิญคุณตามสบายเลย ถ้าต้องการอะไร ก็บอกกับเบน

แล้วกัน บาย...”


เขาไปแล้ว...


ในที่สุดนันท์นลินก็ได้ความสงบที่เธอต้องการแล้ว...


แต่ไม่รู้ทำไม มันกลับทำให้เธอเจ็บปวดลึกไปจนถึงขั้วหัวใจเลยทีเดียว...



***เนื่องจากมดต้องนำนิยายที่เคยวางจำหน่ายแล้วไปลงในเว็บ Read A Write จึงรีอัปที่เด็กดีด้วยอีกรอบหนึ่งนะคะ และแจ้งข่าวนิดหนึ่งว่าตอนนี้มดมีนามปากกาใหม่อีกนามปากกาคือ 'ปุริมปรัชญ์' ซึ่งมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง 'ลมวอนรัก' ตอนนี้พร้อมจำหน่ายแล้ว

รายละเอียดอยู่ทางด้านล่าง ฝากติดตามผลงานด้วยนะค้า***




สั่งซื้อ 'ลมวอนรัก' รอบสต็อก

โปรยปก ‘ลมวอนรัก’


"เอยรู้ค่ะ...แต่เอย...ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ" จู่ๆ จะให้เธอย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเฉยๆ ได้ยังไง อย่าว่าสถานะของเธอกับเขาเป็นเพียงแค่เจ้านายกับเลขาเท่านั้น ในเมื่อระหว่างเธอกับเขาไม่มีวันที่จะมีอนาคตร่วมกัน แล้วจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่รู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดไปทำไม?


"เพราะอะไร? เอยไม่ชอบผม? หรือมันเกี่ยวกับที่ผมทำให้เอยเจ็บ? "


โอ๊ย! มันใช่ซะที่ไหนล่ะ! ถึงมันจะเจ็บอยู่บ้าง แต่เธอก็ยอมให้เขาทำไปตั้งหลายครั้งไม่ใช่เหรอ!


"เอยไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น แต่...ระหว่างเรามันไม่ควร...คือ...เอยคิดว่าเราเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันเหมือนเดิมก็ดีแล้วนะคะ..."


"แปลว่าเอยจะไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น? "


เธอต้องรับผิดชอบอะไรด้วยเรอะ!


"และต่อไป...ถึงผมจะอยากได้เอยแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันได้อีก? "



มันบ้ามาก! แต่คำว่า 'อยากได้เอย' ทำให้จิตใจของเธอหวั่นไหวมากพอดู...



โอเค! เธอโกหก!



มันมากกว่าความหวั่นไหว...


เธอแทบจะตอบตกลงแล้วรีบหอบผ้าหอบผ่อนตามเขาไปแล้ว!



เพียงแต่เมื่อคิดถึงผู้เป็นป้าที่ทุ่มเทเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา และศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิง...อาคิราก็จำต้องกัดฟันพยักหน้าให้เขา เพื่อยืนยันเจตนารมณ์ของตนเองต่อไป!



"ซึ่งนั่นหมายถึงเอยไม่ต้องการความรับผิดชอบจากผมด้วย? ทั้งๆ ที่ผมตั้งใจว่าจะ..." ชายหนุ่มยังไม่ทันได้เอ่ยปากถึงสิ่งที่เขาเตรียมพร้อมไว้สำหรับเธอเลยด้วยซ้ำ หญิงสาวก็โพล่งออกมาด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวเสียก่อน


"ไม่ค่ะ! เอยไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากคุณวินทั้งนั้น ถ้าคุณวินจะกรุณา เอยอยากขอให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็พอค่ะ" ถ้าต้องเป็น 'ของเล่น' ที่วันหนึ่งเขาก็คงเบื่อจนเผลอทิ้งขว้าง เธอขออยู่ข้างๆ เขาในฐานะเลขานุการเหมือนเดิมดีกว่า...อย่างน้อย...แค่ได้แอบมองเขาไปวันๆ ก็ยังดีกว่าต้องจากกันไปในวันใดวันหนึ่ง...




"เอยแน่ใจเหรอว่าระหว่างเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้? " เมื่อเห็นเธอประกาศออกมาด้วยความมั่นใจขนาดนั้น ภวินท์ก็อดโมโหไม่ได้ จึงถามออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันจนอาคิราถึงกับขนลุกซู่ "กลับไปเป็นเจ้านายกับเลขากันเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเราเอากันอย่างร้อนแรงจนเตียงแทบไหม้ไปแล้วน่ะนะ? "





ชื่อเรื่อง: ‘ลมวอนรัก’ 

จำนวนหน้า: 320 หน้านิยาย แถมที่คั่น และโปสต์การ์ดฟรีทุกเล่มค่ะ


ราคา: 319 บาท



ʕ≧ᴥ≦ʔ : เรื่องนี้เน้นหวานๆ ฟินๆ NC อาจจะเยอะกว่าปกติหน่อย โปรดทดลองอ่านตัวอย่างดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจจองนะคะ ʕ→ᴥ←ʔ


ลิงก์สำหรับทดลองอ่าน


https://www.readawrite.com/c/3d9636a7d2fe6df44eca21e18c8e8c5d


***อีบุ๊กวางจำหน่ายแล้วนะค้า***


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTc0NjA2MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjcxMDUxIjt9&page_no=1


หมายเลขบัญชีสำหรับการชำระเงิน


ชื่อบัญชี น.ส.สวรรยา นานาเสถียรกุล


ธ.กรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ รามคำแหง 009-0-24443-5


ธ.ไทยพาณิชย์ สาขาเซ็นทรัล ลาดพร้าว 157-209780-6


ธ.กสิกรไทย สาขาสยามพารากอน 738-2-54045-4


ธ.ทหารไทย สาขาเดอะไนน์ พระรามเก้า 124-2-14448-1


ธ.กรุงไทย สาขาสยามพารากอน 984-2-87746-9


***แจ้งรายละเอียดการโอนเงินพร้อมชื่อและที่อยู่ได้ที่ modd555@hotmail.com  https://www.facebook.com/Jomrawint/ หรือ https://www.facebook.com/Primbooks/ มาสั่งซื้อกันเยอะๆ นะคะ ʕ≧ᴥ≦ʔ *** 



อีบุ๊กที่วางจำหน่ายแล้ว ^_^


ลิงก์ดาวน์โหลดจากพี่เมพค่ะ



เพลิงเผด็จรัก


กามเทพแผลงรัก

 

 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI2NzYiO30


ส่วนอันนี้เป็นเซต ทัณฑ์รักคาสโนว่า - ทัณฑ์รักวิวาห์ลวงนะคะ

ขอฝากด้วยจ้า ^^


 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI1MjYiO30



อีบุ๊ก 'พ่ายรักกับดักเสน่หา' นะคะ


เว็บ Meb >>>> https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjtz

Ojc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTU4MDQiO30



อีบุ๊ก 'เจ้าสาวลิขิตรัก' มาแล้วนะคะ


เว็บ Meb >>>  https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjt

zOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTc4MDkiO30









เว็บ Hytexts >>> https://www.hytexts.com/ebook/B01


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

304 ความคิดเห็น