นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

[Short Fic AU Undertale(Flowerfell)][SansxFrisk] More Kindness

โดย MissMich

บนโลกที่โหดร้ายแบบนี้...อย่างน้อย...เธอก็ยังคงความอ่อนโยนเอาไว้ได้ด้วยความมุ่งมั่น

ยอดวิวรวม

1,793

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,793

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


39
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 เม.ย. 59 / 18:32 น.
นิยาย [Short Fic AU Undertale(Flowerfell)][SansxFrisk] More Kindness

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
บนโลกที่โหดร้าย

ผู้คนคิดร้ายต่อกัน

ค่อยทำร้ายกันและกัน

แต่บางครั้ง...

ความอ่อนโยน

ความใจดี

อาจเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการก็ได้




*คำเตือน ฟิคนี้เป็นฟิคSansxFrisk ใครที่ไม่ชอบ [x]อยู่ด้านขวามือ
ใครที่ชอบคอมเม้นได้นะคะ หรือจะรีเควสก็ได้ ไรเตอร์จะรับพิจารณาความแต่งได้มั้ยนะคะ*



ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ ^^



© themybutter

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 เม.ย. 59 / 18:32


[Short Fic AU Undertale(Flowerfell)][SansxFrisk] More Kindness

 

*[ฟิคนี้เป็นเนื้อหาของUnderfellที่เป็นAUของเกมUndertale เป็นการสมมุติเหตุการณ์ขึ้น ตัวละครจะมีนิสัยที่ต่างไปจากเรื่องธรรมดา]*

 

ในโลกที่โหดร้าย


ทุกคนคอยจ้องที่จะทำร้ายกันเสมอ


แต่บางครั้ง


ก็ต้องมีใครสักคนที่มีความอ่อนโยนต่อคนรอบข้าง

อย่างไม่หวังสิ่งตอบแทน

.

.

.

.

เสียงก้าวเดิน คลอไปกับเสียงน้ำตกในWaterfall สองเสียงก้าวเดินค่อยเดินอย่างช้าๆแต่มั่นคงไปตามทางเดิน ฟริกส์ปัดผมเบาๆให้พ้นสายตา แต่เธอก็มองไม่เห็นอยู่ดีเพราะดอกไม้สีทองดอกเล็กๆขึ้นบังสายตาข้างซ้ายของเธอไปแล้วข้างหนึ่ง ฟลาววี่พันแขนของเด็กสาวอยู่เงียบๆ และแซนส์ค่อยๆเดินช้าๆข้างเด็กสาว


“ว้าว” เด็กสาวร้องเบาๆก่อนจะวิ่งไปที่น้ำตกอย่างตื่นเต้น


“ที่รัก อย่าวิ่งไปไกลนักสิ” เจ้าโครงกระดูกเอ่ยพลางยิ้มบางๆให้กับความไร้เดียงสาของฟริกส์ ร่างเล็กโบกมือให้แซนส์จากตรงหน้าน้ำตก แซนส์ส่ายหน้าเบาๆพลางเดินไปหาเด็กสาวที่กำลังเอามือสัมผัสกับน้ำ


“อ๊ะ เย็นจัง” เสียงเล็กๆหัวเราะขึ้น ฟลาววี่ยิ้ม


“เธอนี่ร่าเริงจริงๆนะ ฟริกส์” เจ้าดอกไม้พูดขึ้นพลางเลื่อนตัวลงไปอยู่กับพื้นแทน “ฉันขอไปสำรวจพื้นที่ก่อนนะ อย่าเพิ่งไปไหนล่ะ” ฟริกส์พยักหน้าเบาๆก่อนที่ฟลาววี่จะมุดดินหายไป


แซนส์ยิ้มให้ฟริกส์ที่กำลังเล่นน้ำในน้ำตกอยู่ก่อนที่...


ซ่า!


เด็กน้อยจะสาดน้ำเย็นๆมาใส่เขา


“คิกๆๆ” เด็กสาวหัวเราะร่าเมื่อเห็นว่าแซนส์เปียกไปทั้งตัว แซนส์ลูบน้ำออกจากใบหน้า


“เล่นอย่างนี้ใช่มั้ยเด็กน้อย” เด็กสาวชะงักก่อนจะรีบวิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที แซนส์ยิ้มก่อนที่ดวงตาข้างซ้ายของเขาจะเรืองแสงสีแดง


ปิ๊ง!


อยู่ๆตัวฟริกส์ก็หยุดชะงักแล้วลอยขึ้น

“อ๊ะ!!” เด็กสาวอุทานเบาๆก่อนจะพยายามดิ้นให้หลุดออกจากพลังของแซนส์ แต่ก็ไม่สามารถทำได้


มือกระดูกสะบัดมือเข้าหาตัวเบาๆ ตัวฟริกส์ลอยกลับมาอยู่ตรงหน้าแซนส์ เด็กสาวยิ้มแห้งๆ แซนส์ยิ้มตอบอีกฝ่าย


“กรี๊ด!!!


ร่างของเด็กสาวลอยขึ้นด้านบนด้วยความเร็วสูงก่อนที่พลังของแซนส์จะหายไปเมื่อถึงจุดสูงสุด


ร่างของฟริกส์กำลังตกลงมาอย่างรวดเร็ว


ตุ้บ!


ฟริกส์ลืมตาขึ้น น้ำตาคลอบริเวณรอบดวงตาข้างขวาที่ยังมองเห็นได้อยู่ เธอไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด


แซนส์รับร่างของเธอที่ตกลงมาได้พอดี


“เฮอะ ถือเป็นการลงโทษแล้วกันนะที่รัก” คนที่อุมหัวเราะเบาๆที่ได้แกล้งเด็กน้อยสำเร็จ ฟริกส์ตีไหล่แซนส์ดังป้าบ แซนส์ยิ้มขำก่อนจะปล่อยให้เด็กน้อยลงยืนเอง


เมื่อเด็กสาวลงมายืนเองได้ เธอก็รีบเดินหนีแซนส์ไปทันที แซนส์มองตามแล้วหัวเราะออกมาเสียงดัง ดูท่าทางเด็กน้อยคนนี้จะเริ่มระแวงเขาซะแล้วสิ ฟริกส์หันมาแลบลิ้นใส่แซนส์ทั้งๆที่ยังวิ่งแบบถอยหลังอยู่


ปึก!


“อ๊ะ!” ด้วยความไม่ระวังของฟริกส์ทำให้เธอวิ่งถอยหลังไปชนอะไรบางอย่างจนล้มคว่ำลงกับพื้นหิน


“ที่รัก!?” ด้วยความตกใจทำให้แซนส์รีบวิ่งเข้าไปพยุงเด็กน้อยทันที ก่อนจะมองอะไรบางอย่างที่ฟริกส์ไปชนเข้า


!!” ฟริกส์มองมอนสเตอร์ที่เธอเพิ่งจะชนไม่อย่างตกใจ นี่เธอเผลอไปชนเข้ากับมอนสเตอร์งั้นหรอ!?


คนข้างตัวดึงเธอมาหลบอยู่ด้านหลังทันที เพื่อหลบการโจมตีของมอนสเตอร์กล้ามใหญ่(?)ตรงหน้า ฟริกส์มองจากด้านหลังของแซนส์ด้วยความหวาดกลัวแต่ดวงตายังคงประกายไปด้วยความมุ่งมั่น


จู่ๆแท่งกระดูกก็ผุดขึ้นมาจากตรงใต้พื้นที่เจ้ามอนสเตอร์นั่นยืนอยู่จนมันบาดเจ็บ


แซนส์สะบัดมืออีกครั้งเปลี่ยนหัวใจของมันเป็นสีน้ำเงิน แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรนั่น...


“หยุดนะแซนส์!!” มือเล็กกระชากแขนเสื้อของแซนส์แรงๆทำให้เขาเสียการควบคุมปล่อยให้เจ้ามอนสเตอร์ตรงหน้าเป็นอิสระต่อการควบคุมของเขา


แซนส์ขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ


“อึก!!” โดยไม่ทันมองทำให้ทั้งฟริส์และแซนส์โดนหมัดของเจ้ามอนสเตอร์ตรงหน้าไปเต็มๆ แซนส์โจมตีด้วยโครงกระดูกอย่างโมโห แต่ก็โดนฟริกส์ขัดขวางไม่ให้แซนส์โจมตีได้


“ที่รัก มาขวางทำไม!?” แซนส์กระแทกเสียงใส่ฟริกส์ที่ขัดขวางการโจมตีของเขาอีกครั้งด้วยความหงุดหงิด


“ห้าม...โจมตีนะ!” เด็กน้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทั้งๆที่ตามตัวเต็มไปด้วยบาดแผล

แต่อยู่ๆ ฟริกส์ก็ผลักแซนส์ออกจากการต่อสู้นั่น


“อึก!!


“ฟริกส์!!


ร่างของเด็กสาวล้มลง เลือดไหลนองท่วมพื้นเต็มไปหมด


เธอยิ้มบางๆให้กับแซนส์

“แล้วเจอกัน...”

.

.

.


!!


เด็กสาวสะดุดตื่นขึ้น ก่อนจะหันมองไปรอบๆ เธอกลับมาอยู่ที่หน้าน้ำตกอีกแล้ว


“ฉันไม่น่าไว้ใจปล่อยให้ฟริกส์อยู่กับนายเลย เจ้าถุงขยะยิ้มได้!!


“ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเกิดขึ้นสักหน่อย!


เสียงคุ้นหูสองเสียงดังขึ้นอยู่ไม่ไกลนัก เด็กน้อยยันตัวลุกขึ้นโดยไม่ลืมสวมเสื้อแจ็กเก็ตสีดำของแซนส์แล้วเดินไปหา1ดอกไม้และ1โครงกระดูกที่ยืนเถียงกันอยู่ไม่ไกลนัก เมื่อทั้งคู่เห็นฟริกส์เดินเข้ามาใกล้ก็รีบพุ่งเข้ามาหาเธอทันที


“ที่รัก เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย!?


“ฟริกส์ หายเจ็บแล้วใช่มั้ย”


ฟริกส์พยักหน้าตอบเบาๆแล้วยิ้มร่าเริงให้ทั้งคู่เพื่อให้ผ่อนคลายลง แต่แล้วความรู้สึกแปลกๆที่บริเวณขมับด้านขวาทำให้ฟริกส์ยกมือขึ้นแตะบริเวณนั้น...


ดอกไม้สีทองดอกเล็กๆผุดขึ้นมาบริเวณใกล้ดวงตาข้างขวาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้


แซนส์มองท่าทางของฟริกส์ก่อนที่จะยกมือขึ้นทาบมือบางของเด็กน้อยแล้วลูบเบาๆ


“ขอโทษที่ปกป้องไม่ได้นะ...”


เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองแซนส์ก่อนจะยิ้มแล้วกอดอีกฝ่ายเบาๆเป็นเชิงว่าตัวเองไม่เป็นไรแล้ว


“แต่ว่า...ทำไมเธอถึงไม่ยอมให้ฉันสู้กลับไปล่ะที่รัก ถ้าให้ฉันฆ่าพวกเขา เธอก็จะไม่ต้องเจ็บตัวแล้วก็จะไม่ตายนะ ดอกไม้พวกนี้ก็จะไม่ผุดขึ้นมาตามร่างกายของเธออีกนะ” แซนส์เอ่ยอย่างไม่เข้าใจ ต่างจากฟลาววี่ที่ทำท่าปลงตกไปแล้ว


เด็กสาวทำหน้ามุ่ย “ฉันไม่ยอมรับหรอกนะ ต่อไปนี้ห้ามสู้กลับ ห้ามฆ่าพวกเขานะ”


“ที่นี่ ไม่ฆ่าก็ถูกฆ่านะที่รัก ถ้าเราไม่สู้กลับ พวกเขาก็จะฆ่าเรา จะต้องฆ่าเธอแน่ๆ” แซนส์ขมวดคิ้วเมื่อเด็กน้อยของเขาต่อต้านการต่อสู้ขนาดนี้


“ไม่...ห้ามสู้กลับนะ ยังไงก็ตาม ห้ามต่อสู้กลับไปเด็ดขาด!”ฟริกส์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น และมั่นใจ ไม่มีทางที่ใครจะสามารถเปลี่ยนใจเธอได้แน่ๆ แซนส์กับฟลาววี่ได้แต่ถอนหายใจออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย


“ฉันบอกแล้ว...เธอไม่มีทางที่จะเปลี่ยนใจหรอก ทำใจซะเถอะ”


ฟริกส์หัวเราะสดใสออกมาท่ามกลางความปลงตกของแซนส์และฟลาววี่



หลังจากนั้นทั้งหมดก็ออกเดินต่ออีกครั้ง หลายครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ แซนส์พยายามอย่างมากที่จะช่วยฟริกส์โดยที่ไม่ทำร้ายหรือต่อสู้กลับไป แต่เขาก็หักห้ามความต้องการที่จะต่อสู้กลับไปไม่ได้เพราะเขาใช้ชีวิตแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้...โลกนี้มันโหดร้ายนัก


มีหลายครั้งที่เขาเผลอใช้พลังของเขาจนมอนสเตอร์ที่เข้ามาต่อสู้ด้วยบาดเจ็บ ก็จะมีเสียงเล็กๆคอยเตือนเขาอยู่ตลอดเวลา


“แซนส์!! ห้ามฆ่านะ!!


นั่นทำให้การกระทำของแซนส์หยุดชะงักและมอนสเตอร์ตนนั้นก็ได้โอกาสโจมตีกลับมาทันที


อีกครั้ง...


“อึก!!!


เลือดแดงสดของเลือดที่ไหลออกมาจากหน้าอกของเด็กสาวคือสิ่งสุดท้ายในสายตาก่อนที่ทุกอย่างจะขาวไปหมด


นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นสิบครั้งเท่าที่แซนส์และฟริกส์จำได้


 

มือบางยกขึ้นแตะบริเวณดวงตาข้างขวา...ซึ่งบัดนี้เต็มไปด้วยดอกไม้สีทองซะแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้บดบังการมองเห็นด้านขวาไปเสียหมด เธอยังคงมองเห็นอยู่


ฟลาววี่ไม่พูดอะไรออกมา เขาพยายามไม่พูด เพราะหากเขาพูดออกมา เขาคงจะต้องร้องไห้แน่ๆ


แซนส์มองเด็กสาวที่เกือบจะเสียการมองเห็นไปอย่างสมบูรณ์อย่างไม่เข้าใจ


“ทำไมกัน...” ฟริกส์หันมามองคนข้างตัว “ทำไม...ถึงไม่ตอบโต้ล่ะที่รัก ฉันอยากรู้จริงๆ นี่เธอโง่รึเปล่าที่ยอมให้ถูกฆ่าง่ายๆน่ะ!!?” เด็กสาวยิ้มรับคำพูดที่ถูกเอ่ยขึ้นมาด้วยความไม่เข้าใจ โกรธ และเสียใจที่ไม่อาจจะปกป้องเธอได้ของแซนส์ก่อนจะยกมือขึ้นลูบใบหน้าของเขาเบาๆ


“บางครั้ง...ความอ่อนโยนก็เป็นสิ่งที่พวกเรา...และพวกเขาอยากจะได้รับ” มือบางลูบแก้มโครงกระดูกเบาๆ แซนส์มองจ้องไปที่ใบหน้าที่ไม่เคยลืมตาขึ้นของฟริกส์ ใบหน้าที่แสนจะอ่อนแอ ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ แต่...ก็เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นเสมอ เขายกมือขึ้นลูบใบหน้าที่แทบจะถูกปกคลุมไปด้วยดอกไม้สีทองเบาๆอย่างทะถุถนอม “บางครั้ง...สิ่งที่เราให้ได้ก็คือความใจดีน่ะนะ นายไม่คิดแบบนั้นหรอ แซนส์”


ฟริกส์...ไม่ได้อ่อนแอ

เธอก็แค่...อ่อนโยนและใจดี


บางที...นี่อาจเป็นสิ่งที่เหล่ามอนสเตอร์ต้องการก็ได้


ตอนนี้แซนส์ ฟริกส์และฟลาววี่ได้เดินเท้ามาจนถึงหน้าภูเขาสูงใหญ่ ฟริกส์นั่นแทบจะมองไม่เห็นทางเพราะถูกดอกไม้สีทองปกคลุมใบหน้าทำให้แซนส์จะให้เธอขี่หลังไป


ทั้งหมดกำลังจะเดินเข้าไปในถ้ำ หากแต่...


ฉึก!!


หอกสีฟ้าถูกขว้างลงมาปักตรงหน้าของพวกเขา!


“วิญญาณมนุษย์...ดวงที่เจ็ด” เสียงแหบต่ำของใครบางคนดังขึ้นมาจากด้านบน ฟริกส์เงยหน้าขึ้งเพื่อมองเจ้าของหอกสีฟ้า ร่างนั่นสวมชุดเกราะอย่างอัศวิน แต่ดูจากรูปร่างแล้วน่าจะเป็นผู้หญิง


“อันดายน์...” แซนส์เอ่ยเสียงเบาๆ ดูเหมือนอัศวินคนนั้นจะได้ยิน


“แซนส์...คนทรยศความหวังของเหล่ามอนสเตอร์!! ส่งตัวมนุษย์มาเดี๋ยวนี้!!” ฟริกส์ซุกตัวกับหลังของแซนส์ แซนส์เบนตัวไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามาแย่งฟริกส์ไปได้


“ฉันไม่มีทางยอมให้พวกเธอฆ่าฟริกส์หรอก!!


“ก็ดี งั้นฉันก็จะฆ่าพวกนายทุกคนเลย!!” ว่าจบหอกสีฟ้าสดก็พุ่งเข้ามาหาพวกแซนส์หลาย10เล่ม แซนส์สะบัดมือเรียกกระดูกออกมากันหอกพวกนั้นไว้ ดวงตาข้างซ้ายของเขาเรืองแสงสีแดงสด มือโครงกระดูกเตรียมจะเรียกกระดูกออกมาเพื่อจัการกับอัศวินสาวต่อ แต่ว่า...มือบางของฟริกส์กุมมือของแซนส์ไว้


“ไม่ได้นะ...ห้ามฆ่านะแซนส์” ฟริกส์เอ่ยเสียงเบาแต่หนักแน่น


ฉึก!!

หอกเล่มหนึ่งเฉียดใบหน้าของฟริกส์ไป ถ้าแซนส์ไม่ไหวตัวทันเบนตัวหลบหอกเล่มนั้น มันคงตรงไปปักเข้าที่ศีรษะของเด็กน้อยไปแล้ว


“งั้นคงต้องหนีให้พ้นแล้วล่ะนะ” แซนส์ว่าก่อนจะเรียกกระดูกออกมากันหอกไว้อีกหลายเล่มก่อนจะรีบพาฟริกส์แล้วฟลาววี่ที่หดตัวเข้าไปอยู่ในกระเป๋าฟริกส์แล้ววิ่งหนีเข้าไปในถ้ำ


“คิดจะหนีหรอ นี่มันขี้ขลาดมากนะแซนส์!!” ดูท่าทางอันดายน์จะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่นัก เธอรีบวิ่งตามแซนส์ไปทันทีพร้อมกับโจมตีด้วยหอกสีฟ้าสดอย่างต่อเนื่อง จนแซนส์ไม่สามารถหนีแบบทิ้งห่างได้เลย


ทำยังไงดี... แซนส์คิดก่อนจะมองเด็กสาวที่ตอนนี้เขาอุ้มเอาไว้แนบอก เธอหลับตาแน่นด้วยความหวาดหวั่น แต่กไม่ได้หวาดกลัวแต่อย่างใด มีบ้างที่หอกของอันดายน์เฉียดโดนเธอ แต่เธอก็ไม่ได้ร้องโวยวายเลย


หอกสีฟ้าประทะกับกระดูกสีแดงหลายต่อหลายครั้ง แซนส์ยังคงอุ้มเด็กสาวไว้แล้ววิ่งหนีอันดายน์เต็มกำลัง ตอนนี้ใกล้จะถึงHotlandแล้ว อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น


“อดทนหน่อยนะที่รัก” เขากระซิบเบาๆ ฟริกส์ยิ้มบางๆพลางพยักหน้ารับท่าทางทั้งแซนส์และอันดายน์ใกล้จะถึงขีดจำกัดกันทั้งคู่แล้ว เพราะการโจมตีและตั้งรับกันไปมาเป็นเวลานาน


ตลอดทางฟริกส์ก็พยายามพูดจากล่อมอันดายน์ว่าเธอนั้นไม่อยากจะสู้กับอันดายน์ และขอร้องให้ปล่อยพวกเธอไป แต่แซนส์รู้ว่าอันดายน์นั้นหัวแข็ง ไม่ยอมฟังใครนอกจากราชาของพวกเขามากที่สุด ดังนั้นอันดายน์จึงไม่เห็นกับมอนสเตอร์ตนอื่นที่ยอมรับฟังคำพูดของฟริกส์ในบางที ฟริกส์มักใช้วิธีพูดจาดีๆเพราะกล่อมให้พวกเขาเลิกสู้กับเธอ มันก็ได้ผลบ้าง แต่ในกรณีอันดายน์ มันยิ่งไปกระตุ้นให้เธออยากฆ่าเด็กน้อยของเขาซะมากกว่า


“แฮ่กๆๆ” ในที่สุดพวกเขาก็หลุดออกมาจากเขตWaterfallได้สำเร็จ ความร้อนจากอุณหภูมิในเขตเมืองHotlandยิ่งทำให้เหนื่อยขึ้นไปอีก จนในที่สุด...


ตุบ!!


อัศวินที่ไล่ตามมาด้านหลังล้มลงไปเรียบร้อยแล้ว


!” ฟริกส์มองด้วยความตกใจ ต่างจากแซนส์ที่คาดเดาไว้อยู่แล้ว


ยังไงซะ...ยัยนี่ก็ไม่ถูกกับอากาศร้อนนี่นะ


“ไม่ต้องห่วงหรอกที่รัก ยัยนี่ก็แค่เป็นลมเพราะความเหนื่อยผสมกับความร้อนก็เท่านั้นแหละ” มือโครงกระดูกลูบผมเด็กน้อยที่ทำหน้าไม่ถูกเมื่อเห็นว่าคนที่ไล่ตามมาเป็นลมไปเสียแล้ว ฟริกส์เงยหน้ามองแซนส์ก่อนจะบอกให้เขาปล่อยเธอลง แซนส์ยอมปล่อยเธอลงแต่โดยดี


เด็กสาววิ่งไปที่ตู้กดน้ำที่ตั้งอยู่บริเวณนั้นพอดี ก่อนจะกดน้ำเย็นมา2แก้วแล้วเดินกลับมาหาแซนส์แล้วยื่นให้เขา


“ขอบใจนะเด็กน้อย” เขารับมาก่อนจะกระดกดื่มมันอย่างรวดเร็วพอให้หายเหนื่อย แต่จิตใจของเขาดีขึ้นแล้วหลังจากที่เด็กสาวตรงหน้าเป็นห่วงเขาแบบนี้


ฟริกส์ยิ้มบางๆก่อนจะเดินถือน้ำเย็นอีกแก้วตรงไปที่อันดายน์ที่นอนสลบอยู่โดยที่แซนส์ไปทันห้าม เธอวางแก้วน้ำลงตรงหน้าของอัศวินที่สลบเพราะความร้อนก่อนจะลูบผมอีกฝ่ายเบาๆแล้วเดินกลับมาหาแซนส์ที่ทำสีหน้าไม่ถูก เขาขยี้ผมเด็กน้อยเบาๆ


“เฮ้อ...เลิกทำให้ฉันเป็นตกใจสักทีเถอะที่รัก” ฟริกส์หัวเราะเบาๆก่อนจะยื่นแขนขึ้นเป็นเชิงว่า อุ้มหน่อย แซนส์ยิ้มก่อนจะอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมาเหมือนเดิม


“เราไปกันต่อเถอะที่รัก”


พวกเขาเดินทางผ่านแลปไปโดยไม่สนใจจะเข้าไป หรืออีกนัยคือแซนส์ไม่ยอมใช้เส้นทางนั้นผ่านไป ฟริกส์ซุกหน้าอยู่กับอกแซนส์ ตอนนี้พวกเขาตัดสินใจที่จะหยุดพักเพื่อที่จะทำแผลให้ตัวเองและเด็กน้อย


แซนส์แปะพลาสเตอร์ยาเข้าที่ข้างแก้มของฟริกส์ ก่อนจะมองเสื้อแจ็กเก็ตของตัวเองที่เลอะรอยเลือดเป็นดวงๆ


“ถอดมันออกมั้ยที่รัก ท่าทางมันจะเลอะจนต้องทิ้งแล้วล่ะ” เขาว่าก่อนจะพยายามถอดเสื้อตัวนั้นออกมาจากตัวฟริกส์ แต่เด็กน้อยกลับยื้อเสื้อแจ็กเก็ตสีดำตัวนั้นไว้แน่น


“ไม่เอา!” เธอเอ่ยเสียงเบาพลางพองแก้มอย่างน่ารักไม่ยอมให้แซนส์ถอดเสื้อแจ็กเก็ตตัวนั้นออก จนในที่สุดเขาก็ยอมแพ้


“เอาล่ะๆ ไม่ถอดก็ไม่ถอด” แซนส์หัวเราะเบาๆก่อนจะลูบหัวฟริกส์ “ว่าแต่ เจ้าดอกไม้นั่นมันหายไปไหนแล้วล่ะ”


“ฟลาววี่ออกไปสำรวจพื้นที่” แซนส์พยักหน้ารับคำตอบก่อนจะมองเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างๆก่อนจะอุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตักของเขาแทน


ฟริกส์เงยหน้ามองแซนส์ยิ้มๆก่อนจะพิงอกอีกฝ่ายอย่างสบาย


“ทำไมเธอถึงช่วยอันดายน์ล่ะ” แซนส์เอ่ยถามออกมาเบาๆ


ฟริกส์ยิ้มกว้างก่อนจะตอบอย่างร่าเริง


“ก็เพราะอยากจะช่วยน่ะสิ!


แซนส์ยิ้มอย่างหมดคำพูด

.

.

.

.

ความใจดี...บางครั้งมันก็อาจจะทำร้ายตัวเองได้


หากแต่...ถ้ามีใครสักคนที่แม้จะโดนทำร้ายแต่ก็ยังคงใจดีได้อยู่นั้น


มันก็คือเธอนะ...ที่รักของฉัน


ฉันจะปกป้องเธอให้ถึงที่สุด ฟริกส์

.

.

.

.


[จบ]



*Talk with Writer*

สวัสดีค่าาาาา ไรท์กลับมาอีกครั้งพร้อมกับฟิคใหม่! //โดนรองเท้าขว้างใส่ โอ๊ะๆ อย่าเพิ่งโมโหที่หายไปนานนะคะ พอดีว่าไรท์ติดเรื่องการเรียนต่างๆนานาและการบ้าน จนไม่มีเวลาแต่งต่อเลยค่ะ นี่เพิ่งได้มาแต่งต่อ คิดว่าฟิคต่อไปคงเว้นระยะห่างไปอีกนานหรือถ้าไรท์มาอารมณ์จะแต่งต่อก็คงภายในอาทิตย์นี้นะคะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ เราคงแต่งต่อไปเรื่อยๆจนกว่าจะหมดมุกล่ะคะ ยังไงก็ฝากฟิคนี้ด้วยนะคะ ^^ 

วันนี้ก็ขอลาไปก่อนนะคะ บะบายยยย เจอกันฟิคหน้าน้า

ผลงานอื่นๆ ของ MissMich

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 29 เมษายน 2559 / 00:33
    ที่รักเกือบทุกคำ อย่างนี้แต่งงานกันเลยครับพี่ น่ารักมากกก
    #7
    0
  2. วันที่ 26 เมษายน 2559 / 18:08
    น่ารักเง้ออออ
    #6
    0
  3. วันที่ 26 เมษายน 2559 / 13:56
    น่าร้ากกกกก!!! อยากให้ไรท์แต่งเป็นเรื่องยาวจัง
    #5
    0
  4. #4 jariyanan123 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 12:14
    ซึ้งอะ น่ารักจังเรียกที่รักด้วย ><
    #4
    0
  5. #3 Nooky
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 11:22
    จะติดตามค่าาา >w<
    #3
    0
  6. #2 tinai2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 09:57
    ฟริกส์น่ารักมาก และยังแต่งสนุกเหมือนเดิมเลยค่ะ มีตรงนึงเขียนผิดนะคะจาก ฆ่า เป็น ข้า
    #2
    1
    • #2-1 คุณนายอาเธอร์ มิริช(จากตอนที่ 1)
      26 เมษายน 2559 / 18:33
      ขอบคุณอย่างยิ่งที่กรุณาแจ้งเตือนค่ะ!//วิ่งไปแก้อย่างไว
      #2-1
  7. #1 sujin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 09:55
    ไรกลับมาแล้ววว ????
    #1
    1
    • #1-1 คุณนายอาเธอร์ มิริช(จากตอนที่ 1)
      26 เมษายน 2559 / 18:34
      ไรท์อยู่ตลอดจ้าาาา ไรท์แค่ขก.อัพ----//โดนเตะ เอ่ย ไม่ว่างสิ อิอิ
      #1-1