นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Short Fic AU Undertale(Flowerfell)][SansxFrisk] Pain…

โดย MissMich

ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในชีวิต แต่ก็ต้องก้าวเดินต่อไป แม้แต่ละก้าวจะหนักหนาแค่ไหนก็ตาม

ยอดวิวรวม

2,585

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


2,585

ความคิดเห็น


15

คนติดตาม


43
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 มี.ค. 59 / 14:24 น.
นิยาย [Short Fic AU Undertale(Flowerfell)][SansxFrisk] Pain…

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

แต่ละก้าวที่เราก้าวเดิน

มักจะมีความเจ็บปวดซ่อนอยู่เสมอ

แต่เราก็ต้องก้าวเดินต่อไป
.
.
.
.

*คำเตือน ฟิคนี้เป็นฟิคคู่SansxFriskเช่นเคยนะ ใครไม่ชอบ[x]อยู่มุมขวาน่าาา*

แล้วก็นะ ฟิคนี้เป็นฟิคAUของUnderfaleที่ชื่อว่าFlowerfellซึ่งจะมีเนื้อหาที่ดัดแปลงมาจากUndertale นิสัยของตัวละครก็จะแตกต่างจากเนื้อหาหลัก

Flowerfellเป็นAUที่แตกมาจากUnderfellอีกที แต่ต่างกันตรงที่หนูฟริกส์ของเรา ในการตายแต่ละครั้งจะมีดอกไม้สีทองฝุดขึ้นมาตามร่างกายตามจำนวนครั้งที่ตายนะคะ

ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ ^^ 




CR.SHL

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 มี.ค. 59 / 14:24


[Short Fic AU Undertale(Flowerfell)][SansxFrisk] Pain…

 

*[ฟิคนี้เป็นเนื้อหาของUnderfellที่เป็นAUของเกมUndertale เป็นการสมมุติเหตุการณ์ขึ้น ตัวละครจะมีนิสัยที่ต่างไปจากเรื่องธรรมดา]*

 

ความเจ็บปวดที่ได้รับ


มันชักจะรับไม่ไหว


แต่เราก็ยังต้องก้าวเดินต่อไป

.

.

.

.

เท้าเล็กๆก้าวเดินอย่างยากลำบากบนหิมะหนาๆ แต่กระนั้นเธอก็ยังไม่เลิกความตั้งใจที่จะเดินต่อไปข้างหน้า


“หยุดพักก่อนได้ดีกว่าหรอ...” เสียงเล็กๆของดอกไม้ที่พันอยู่ที่เกี่ยวอยู่ที่แขนเธอเอ่ยเบาๆ ฟริกส์ก้มลงมาฟลาววี่ที่มีสีหน้าเป็นห่วงเธอก่อนจะมองตรงไปข้างหน้าก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ


“อีกนิด...ก็จะถึงเมืองสโนว์ดินแล้วล่ะ” เสียงเล็กนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะก้าวเดินต่อไป


ตั้งแต่ที่เธอก้าวออกมาจากรูนท์ ความเหน็บหนาวก็โจมตีเธอ เหมือนๆกับที่เหล่ามอนสเตอร์โจมตีเธอเช่นกัน ฟริกส์ลูบดอกไม้สีทองดอกเล็กๆแถวๆขมับด้านซ้ายของเธอเล็กน้อย บริเวณขมับด้านซ้ายของเธอมีดอกไม้สีทองดอกเล็กๆปรากฏขึ้นประมาณเกือบ50ดอกไม้ ตอนนี้บริเวณศีรษะด้านซ้ายของเธอถูกปกคลุมไปด้วยดอกไม้สีทอง คาดว่า...ถ้าเธอถูกฆ่าแค่ไม่กี่ครั้ง ซีกหน้าด้านซ้ายของเธอจะถูกปกคลุมด้วยดอกไม้สีทองทั้งหมด...แล้วเธอก็จะเสียการมองเห็นด้านซ้ายไป


ทุกครั้งที่เธอตาย...ดอกไม้สีทองพวกนี้จะผุดขึ้นทีละหนึ่งดอก....จำนวนดอกไม้นี้คือจำนวนครั้งที่เธอตาย...


การต่อสู้กับทอเรียล ทำให้ดอกไม้เหล่านี้เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว กว่าเธอจะเอาชนะทอเรียลแบบไม่ทำร้ายเธอมาได้ เธอก็ตายไป40กว่าครั้ง...


โลกนี้น่ะ...ไม่ฆ่า...ก็ถูกฆ่า...’ 


คำพูดของฟลาววี่ คำพูดแรกที่เขาพูดกับเธอด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย แต่เธอไม่เชื่อหรอก...เธอไม่เชื่อว่าโลกนี้จะมีแต่ความโหดร้าย ถึงแม้ฟลาววี่จะพยายามพูดให้เธอเปลี่ยนใจและต่อสู้กับมอนสเตอร์ที่เข้ามาโจมตี แต่เธอก็ไม่ทำ


ทั้งหมดที่เธอทำก็คือ...การตายและปฏิเสธที่จะต่อสู้ไปเรื่อยๆ


ตอนนี้ปัญหาของเธอติดอยู่ตรงที่พาไพรัสต้องการที่จะฆ่าเธอ...เขาต้องการที่จะฆ่าเธอมากๆ ฟริกส์ต้องค่อยหลบทุกครั้งที่เห็นเงาของพาไพรัส รวมถึง...


“ไง ที่รัก”


!!

ฟริกส์สะดุ้งเมื่อไดยินเสียงทุ้มของใครบางคน...


ที่เป็นพี่ชายของพาไพรัส


“เฮ้ ไม่เห็นต้องสะดุ้งขนาดนั้นเลยนี่นา” แซนส์ตบไหล่เด็กน้อยเบาๆ ฟลาววี่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร “เฮอะ ไม่ต้อนรับกันเลยนะ” แซนส์มองฟลาววี่ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา


“ทำไมต้องเป็นมิตรกับคนที่จ้องจะฆ่าฟริกส์ด้วย!” เจ้าดอกไม้ตะโกนลั่น


“ฟลาววี่...” เสียงเล็กนุ่มเอ่ยเบาๆ ฟลาววี่ชะงักไปก่อนจะหันไปมองฟริกส์ เด็กน้อยส่ายหน้าไปมาเบาๆ ฟลาววี่ถอนหายใจเบาๆก่อนจะยอมเงียบไป


“มาทำไม...” เด็กน้อยหันไปมองแซนส์ที่ยืนจ้องเธออยู่ด้วยท่าทางกวนประสาท แซนส์หัวเราะ


“ก็แค่มาดูว่าหนาวตายรึยังเท่านั้นแหละ” เจ้าโครงกระดูกว่าก่อนจะขยับแจ็คเก็ตสีดำของตน ฟริกส์กอดอกมองอีกฝ่ายก่อนจะหันหน้าหนี แซนส์พ่นลมหายใจออกมาดังเฮอะ “อย่าตายไปก่อนจะเจอน้องชายฉันก็แล้วกันนะ” ว่าแล้วเขาก็หายไป...


ฟริกส์ได้แต่มองความว่างเปล่าอยู่นิ่งๆก่อนจะเริ่มออกเดินอีกครั้ง


ฟุบ


“อ๊ะ!” อะไรบางอย่างหล่นลงมาคลุมหัวของเธอ ฟริกส์ดันอะไรบางอย่างที่ว่าให้หลุดจากหัวของเธอ


“หืม?” เด็กสาวมองเสื้อแจ็กเก็ตสีดำคุ้นตา...ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ


เธอจัดการใส่เสื้อแจ็กแก็ตตัวนั้น มันตัวใหญ่กว่าเธอมากนัก แต่ก็อุ่นดี


“ขอบใจนะ...” เธอเอ่ยเบาๆลอยๆกับอากาศก่อนจะออกเดินต่อไปอย่างมั่นคง


.

.

.


เวลานี้ได้มาถึง...เวลาที่เธอได้เจอกับพาไพรัส


“เจ้ามนุษย์!!! แกต้องตายอยู่ตรงนี้!!!” โครงกระดูกร่างสูงตะโกนใส่เธอพลางกระดูกแหลมคมก็ผุดขึ้นมาตรงที่เธอยืนอยู่ เด็กสาวกระโดดหลบไปข้างๆ ขณะที่เธอหลบการโจมตี สายตาก็มองใครบางคนที่อยู่ด้านหลังพาไพรัส


แซนส์ยืนมองเธอนิ่งๆ เขาไม่ได้เข้ามาร่วมต่อสู้ด้วยและเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลยทั้งนั้น


ฉึก!!

กระดูกแหลมอันหนึ่งปักเข้าที่ขาของเธอ


“อึก...!” ฟริกส์ทรุดลงด้วยความเจ็บปวด และโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว...


ฉึก!!!

“อึก...!!” เด็กสาวก้มลงมอง กระดูกอันหนึ่งเสียบทะลุหน้าอกเธอ สายตาเธอเริ่มพร่าเลือน เสียงของฟลาววี่ร้องตะโกนแต่เธอก็ไม่อาจได้ยินว่าเขาพูดอะไร...สายตาของเธอเลื่อนไปสบกับแซนส์...


แซนส์เบือนสายตาหนีจากเธอ


แล้วทุกอย่างก็มืดไปหมด


.

.

.


!!!

ฟริกส์สะดุ้งตื่นขึ้นในโรงแรมที่เธอเข้ามาพัก


“ฟริกส์ เป็นยังไงบ้าง!?” เด็กสาวหันไปมองดอกไม้ตัวน้อยที่ทำหน้าอย่างกับว่าเขาจะร้องไห้ เด็กสาวยิ้มให้อีกฝ่ายก่อนจะส่ายหน้าเบาๆเชิงไม่เป็นไร เธอยกมือขึ้นลูบใบหน้าก่อนจะสะดุดที่ดอกไม้ดอกเล็กๆสีทองที่ผุดขึ้นมาตรงบริเวณใกล้ดวงตาข้างซ้ายของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้...


เธอตายแล้วอีกครั้ง


“ฟริกส์...” เสียงของฟลาววี่ทำให้เธอสะดุ้งนิดหน่อยก่อนจะหันไปยิ้มให้เขานิดหน่อย แล้วขยับตัวลุกออกจากเตียงโดยไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อแจ็กแก็ตสีดำที่แซนส์เคยให้ไว้มาใส่...มันอุ่นมาเลย เธอชอบมัน


ฟริกส์เดินออกจากโรงแรม แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเธอพบใครบางคนมายืนดักรอเธออยู่ข้างหน้าโรงแรมที่เธอพัก เมื่อเขาเห็นเธอก่อนเดินตรงเข้ามาหาเธอทันที เด็กสาวมองแซนส์ที่เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิดแต่สักพักก็กลับมาเป็นสีหน้ากวนประสาทอย่างปกติแทน


“ไงที่รัก หิวมั้ย?” เจ้าโครงกระดูกเอ่ยถาม เขาไม่ได้ใส่เสื้อแจ็กแก็ตแล้ว เขาใส่แค่เสื้อสเว็ตเตอร์สีแดงกับผ้านพันคอลายทางดำสลับแดงเท่านั้น


ฟริกส์มองอีกฝ่ายสักพัก ฟลาววี่ก็ยังมองอีกฝ่ายด้วยท่าทีที่ไม่เป็นมิตรเหมือนเคย


“ฟลาววี่...กลับไปรอที่ห้องนะ” เจ้าดอกไม้หันมามองเธอทันทีด้วยความแปลกใจ แซนส์ก็เหมือนกัน


“แต่ ฟริกส์!?


“วันนี้ยังไม่ออกจากสโนว์ดิน กลับไปที่ห้องก่อนนะ” เด็กสาวมองฟลาววี่ก่อนจะยิ้มสดใสให้ประมาณว่าฉันไม่เป็นไรหรอก ฟลาววี่ลังเลอยู่สักพักก่อนที่จะมุดดินหายไป แซนส์มองบทสนทนาอย่างเงียบๆด้วยความแปลกใจ


ฟริกส์กระชับเสื้อแจ็กแก็ตสีดำนิดๆแล้วเงยหน้ายิ้มให้แซนส์

“ไปกินข้าวกัน”


 

แซนส์พาฟริกส์มาที่กิลบี้ร้านประจำของเขา เขาพาเธอมานั่งที่เคาท์เตอร์ พร้อมกับที่เจ้าของร้านเดินเข้ามาถามว่าจะสั่งอะไรพร้อมมองเด็กสาวด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร ฟริกส์เงยหน้ามองกิลบี้ก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่าย เขาชะงักไปเล็กน้อย แซนส์มองเงียบๆก่อนจะหันมาถามฟริกส์ว่าอยากจะกินอะไร


“อยากกินเบอร์เกอร์” เธอตอบ แซนส์หันไปสั่งเบอร์เกอร์2ที่พร้อมกับมัสตาร์ด1ขวดใหญ่


“เธออยากได้มัสตาร์ดมั้ย” เขาหันมาถามเธอเมื่อเบอร์เกอร์ถูกเสิร์ฟมา ฟริกส์ส่ายหน้าเบาๆ


“ฉันชอบซอสมะเขือเทศ” เด็กสาวพูดเบาๆ แซนส์มองฟริกส์นิดหน่อยก่อนที่จะของขวดซอสมะเขือเทศให้ ฟริกส์รับมาเทซอสมะเขือเทศให้เบอร์เกอร์ของเธอ เจ้าโครงกระดูกหัวเราะนิดหน่อยก่อนจะกระดกมัสตาร์ดเพรียวๆราวกับมันเป็นน้ำเปล่า


เด็กสาวปัดผมตัวเองนิดหน่อยก่อนที่มือจะไปโดนดอกไม้สีทองที่เธอชักจะรำคาญมันขึ้นทุกที


“ทำไมเธอถึงเอาดอกไม้มาติดงั้นหรือที่รัก” ร่างเล็กชะงักไปนิดหน่อย แซนส์มองปฏิกิริยานั่นก่อนจะเอื้อมมือไปจับดอกไม้สีทองนั่น ฟริกส์ไม่ได้เบนตัวหนี


“มันคือ...สิ่งที่แสดงถึงความเจ็บปวด” มือโครงกระดูกชะงักไปนิดหน่อย “มันจะปรากฏทุกครั้งที่ฉันตาย” ฟริกส์เงยหน้ามองแซนส์ อีกฝ่ายมองเธอนิดเล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจมัสตาร์ดอีกครั้ง


แล้วการทานอาหารครั้งนี้ก็ดำเนินไปด้วยความเงียบงัน


.

.

.


“เจ้ามนุษย์!!! ฉันจะฆ่าเธอ!!!


เสียงตะโกนของพาไพรัสดึงขึ้นก่อนที่การโจมตีของเขาจะเริ่มขึ้น

ฟริกส์กระโดดหลบกระดูกแหลมที่ผุดขึ้นมาหมายจะทิ่มแทงเธอ และอีกครั้ง เธอเลือกที่จะไม่สู้กลับไป


สายตาของฟริกส์จับจ้องอยู่ที่พี่ชายของคนที่เธอกำลังสู้ด้วยอยู่ เขายังคงยืนอยู่ข้างหลังของพาไพรัสและมองเธอที่ค่อยๆตาย


ฉึก!! กระดูกอันหนึ่งแทงเข้าที่ไหล่ขวาของเธอ ฉึก!! อันต่อมาแทงเข้าที่ต้นขาซ้าย


เธอก็ยังเลือกที่จะไม่ต่อสู้


ฉึก!!!


และอีกครั้ง


ฉึก!!!


อีกครั้ง


ฉึก!!!


อีกครั้ง...


ฉึก!!!


.

.

.


เด็กสาวลูบใบหน้าซีกซ้ายเบาๆ ดอหไม้สีทองดอกเล็กๆได้ปกคลุมไปทั่ว เธอได้สูญเสียการมองเห็นข้างซ้ายของเธอไปเสียแล้ว ฟลาววี่ได้แต่มองอยู่ห่างๆ เขาพยายามอย่างหนักที่จะไม่ร้องไห้ ฟริกส์ยังคงยิ้ม ทั้งๆที่ในใจแทบจะทนไม่ไหวต่อความเจ็บปวดที่เธอได้รับ แต่เธอจะมามัวแต่กลัวและจมปลักอยู่ที่นี่ไม่ได้


ฟริกส์ออกเดินไปตามทางที่เธอวนเวียนเดินมาเป็นหลายสิบรอบ สะดุดก้อนหินเพราะมองไม่ค่อยเห็นเป็นบางครั้ง แต่เธอก็ไม่หยุดที่จะก้าวเดิน


พาไพรัสรอเธออยู่ข้างหน้า....อีกไม่ไกลนักเธอจะต้องเข้าการต่อสู้กับเขาอีกครั้ง


“ไม่!! นายห้ามฆ่าเธออีก!!” เสียงตะโกนของแซนส์ดังแว่วมาเรียกความสนใจของเด็กสาว เธอก้าวไปข้างหน้าและแอบมองพวกเขาอยู่ห่างๆ ดูท่าทางแซนส์จะโกรธมากเลยทีเดียว...


“พี่พูดอะไร ฉันยังไม่ได้ฆ่ามนุษย์เลยนะ!!” พาไพรัสก็ไม่ยอมแพ้ตะคอกกลับไปอย่างไม่ลดละ “แล้วถ้าฉันจะฆ่ายัยเด็กนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องของนาย แซนส์!!!


“ไม่!!! นายห้ามฆ่าเธอ ฉันไม่ยอมให้นายฆ่าเธอแน่!!!


กร๊อบ...!


ฟริกส์สะดุ้งเมื่อเธอเผลอไปเหยียบกิ่งไม้เข้า พาไพรัสหันมาทางนี้ทันที


“เจ้ามนุษย์อยู่นั้น!!!” พูดจบกระดูกอันหนึ่งก็เข้าโจมตีเธอทันที ฟริกส์กลิ้งหลบออกมา


“ไม่!! ห้ามฆ่าเธอนะ!!!” แซนส์กระโจนเข้าใส่พาไพรัสจนเขาไม่มีสมาธิในการโจมตี ฟริกส์หันซ้ายหันขวาแล้ววิ่งไปหยิบกิ่งไม้มาฟาดเข้าที่หัวของพาไพรัส


ปัก!!

พาไพรัสนิ่งไป ดูเหมือนจะแค่สลบไปเท่านั้น


เด็กสาวทิ้งกิ่งไม้ลงด้วยตัวที่สั่นไปหมด เธอเพิ่งจะทำร้ายใครสักคนไป เธอเพิ่งจะทำร้ายพาไพรัสไป!


“มะ...ไม่...ฉัน...” เด็กสาวปิดหน้าตัวเองแน่น ฟลาววี่พยายามที่จะปลอบเธอ แซนส์ลุกขึ้นก่อนจะตรงเข้ามากอดฟริกส์ไว้แล้วลูบหัวเธอเบาๆ


“ใจเย็นๆที่รัก เขายังไม่ตายหรอก แค่สลบไปเท่านั้น” เจ้าโครงกระดูกพูดเสียงเบาพลางอุ้มเด็กสาวขึ้น ฟลาววี่พันตัวเองเข้ากับแขนของฟริกส์ “รีบไปก่อนที่พาไพรัสจะฟื้นขึ้นมาฆ่าเธอกันเถอะนะที่รัก”


ฟริกส์พยักหน้าเบาๆ เธอรู้สึกสบายใจขึ้นเมื่อแซนส์อุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา


แซนส์อุ้มฟริกส์ออกมาห่างจากสโนว์ดิน ตอนนี้พื้นที่ที่พวกเขายืนอยู่นั้นก็คือ...Waterfall


เขาพาฟริกส์มานั่งพักที่ถ้ำหลังน้ำตก เป็นที่นี่เขารู้คนเดียวเท่านั้น ฟลาววี่ยังคงมองมาที่แซนส์ด้วยสายตาไม่ไว้ใจเช่นเคย ซึ่งเขาก็ไม่ได้สนใจว่าเจ้าดอกไม้งี่เง่านี่จะมองเขายังไงที่เขาสนใจตอนนี้คือเด็กน้อยที่นั่งก้มหน้าอยู่เท่านั้น


“ทำไม...” เสียงเล็กนุ่มดังขึ้นเรียกความสนใจของแซนส์ ฟริกส์เงยหน้าขึ้นมอง “ทำไมถึงช่วย...”


“ก็...ไม่มีอะไรหรอก” แซนส์เสสายตามองไปทางอื่นพลางยกมือขึ้นลูบหลังคอ “เฮอะ ฉันก็แค่ไม่อยากเห็นคนน่าสมเพชอ่อนแออย่างเธอตายแบบอนาถๆเท่านั้นเองแหละน่า”


“ยังไงก็...ขอบใจนะ” ฟริกส์ส่งรอยยิ้มสดใสให้อีกฝ่าย


ฉ่า!!!


ใบหน้าของแซนส์ขึ้นสีแดงไปทั่วใบหน้า


เด็กสาวมองยิ้มๆก่อนจะพิงแซนส์เตรียมจะหลับ


“ง่วงจัง...งั้น...ขอหลับก่อนนะ...” พูดจบ เด็กสาวก็หลับไปอย่างรวดเร็ว เจ้าโครงกระดูกชะงักนิดหน่อยก่อนจะลูบผมเด็กสาวเบาๆ


“ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายทำไปเพราะอะไร” เสียงเล็กๆของฟลาววี่ดังขึ้น “ถ้าทำร้ายฟริกส์ล่ะก็ นายไม่ตายดีแน่!” ว่าจบมันก็มุดดินออกไปเฝ้าหน้าถ้ำ


แซนส์หัวเราะเบาๆพลางลูบผมเด็กน้อยที่หลับไปแล้ว

“ไม่ต้องห่วง...” มือโครงกระดูกเกลี่ยดอกไม้สีทองดอกเล็กๆที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณดวงตาข้างซ้ายของฟริกส์ เขามองมันอย่างเจ็บปวดก่อนจะซบหน้าของเขากับหน้าผากของเด็กน้อย


“ฟี้...” ฟริกส์ยิ้มออกมา ท่าทางจะหลับฝันดี


 

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะปกป้องเธอเอง ที่รัก”


.

.

.

.


ถ้าแม้จะมีความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญมากมาย

แต่ก็ยังมีความอบอุ่น

ที่ปกป้องจากความเจ็บปวดเหล่านั้น

อย่างแน่นอน

.

.

.


[จบ]



*Talk with Writer*

สวัสดีจ้าาาา เรากลับมาพร้อมกับหย่อนฟิคไว้เหมือนเคยน้า ^^ ไหน ใครอยากได้ดราม่า ฟิคของเรื่องนี้ดราม่าแน่นอน----//โดนตบ เอาเถอะๆ สำหรับใครที่ไม่รู้เรื่องของFlowerfell ไรท์เห็นมีคนแต่งด้วยล่ะ ไรวท์แต่งแค่ฟิคสั้น ไรท์ขก.----- เอาเป็นว่าเนื้อหาของAUนี้ทำไรท์ร้องไห้ได้ วันนี้ก็มาแค่นี้แหละนะ ไว้เจอกันฟิคหน้าน้าาาา บะบายยย ^^

ผลงานอื่นๆ ของ MissMich

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

15 ความคิดเห็น

  1. #15 Merly_05
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 21:16
    ชอบมากค่ะ รู้สึกเจ็บปวดใจ
    แต่ตอนสุดท้ายก็อบอุ่นมาก
    #15
    0
  2. วันที่ 26 เมษายน 2559 / 18:17
    อ่านแล้วเจ็บปวดจัง ....แต่ก็อบอุ่นด้วย(ยิ้ม)
    #14
    0
  3. วันที่ 25 เมษายน 2559 / 21:51
    ดีใจจังค่ะ ที่ท่านกดติดตามนิยายเราด้วย >< // ท่านแต่งได้อย่างยอมเยี่ยมมากๆเลยค่ะ ชอบ~
    #13
    0
  4. วันที่ 17 เมษายน 2559 / 23:07
    ชอบ au นี้ที่สุดดด แซน au นี้คือดีงามมม // ไรต์แต่งดีทุกเรื่องเลย ชอบภาษา การบรรยาย ลื่นไหลมากค่ะ ^ ^! // อยากให้มีต่อจัง TT TT
    #12
    0
  5. #11 sujin
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 20:12
    จะมีต่อไหมค่ะ สนุกมากก
    #11
    0
  6. #10 Yhafufuya
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 13:14
    ชอบๆๆอ๊าาาา น่ารัก~ดูอบอุ่นมากค่ะT vTb (ถึงจะsadเล็กน้อย...)แซนเรียกชั้นว่าที่รักบ้างสิ
    #10
    0
  7. #9 SNOWplese
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 13:44
    ชอบเรื่องที่ไรท์แต่งทุกเรื่องเลยอ่ะ ฮือออ
    #9
    0
  8. #8 ติ่งลวงโลก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 10:25
    เป็นAUที่น่ารักมากค่ะ ชอบมาก :))
    #8
    1
  9. #7 Irenal (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 19:37
    ชอบมากกกก ><
    #7
    0
  10. #6 MagicdN (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 21:03
    อะหือ......เดี้ยวนี้แซนเปลี่ยนสรรพนามจาก"เด็กน้อย" เป็น"ที่รัก"แล้วเหรอ =,,=
    #ชอบมากๆ จะมีตอนต่อมั้นคะ
    #6
    0
  11. วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 08:10
    ชอกมากๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ
    #5
    0
  12. วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 08:09
    ชอกมากๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ
    #4
    0
  13. วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 08:54
    ชอบมากๆเลยค๊าาา~~
    #3
    0
  14. วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 15:44
     สุดยอดดด
    ชอบเรื่องที่ MissMich แต่งทุกเรื่องเลย
    #2
    0
  15. วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 15:43
     สุดยอดดด
    ชอบเรื่องที่ MissMich แต่งทุกเรื่องเลย
    #1
    0