คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

481

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


481

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 ก.ย. 61 / 18:48 น.
นิยาย [Yaoi ͧ] The Promise ѭҷǧԭҳ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



ยังไม่ถึงฮัลโลวีนแต่อยากลงแล้ว อิอิ หวังว่าจะชอบกัน ช่วงนี้เขียนแต่อะไรโหดๆ ดิบๆ เนอะ อ่านแล้วทิ้งเมนต์ไว้ด้วยจะขอบคุณมากเลย เผื่อมีแรงทำให้เป็นเรื่องยาว

#Thepromise #Lingbahh #Dark #นิยายวายสายสยอง

https://www.facebook.com/lingbahh/
Twitter @lingbahh




เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 ก.ย. 61 / 18:48



======================

The Promise
By Lingbahh

Genre : Horror

Type : Original Short Story

“เพย์ตัน เพย์ตัน นี่ อยู่บ้านหรือเปล่า”

เสียงทุบประตูโครมครามดังมาจากบานประตูเหล็กสนิทเขลอะหน้าอพาร์ตเมนต์ขนาดรูหนู ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาจากกองผ้าห่มบางเฉียบ มองนาฬิกาบอกเวลา 03.24 น. กัดฟันสู้ความหนาวลงจากเตียงไปยังต้นเสียง ที่นั่นมีแม่ของผม... เอ้อ ไม่ใช่ น้านาตาชายืนดูดปากอยู่กับชายหนุ่มร่างใหญ่คนหนึ่งที่ผมไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ผมไม่สนใจเขาแล้วหันไปพูดกับฝ่ายหญิง

“น้ากลับบ้านดึกจัง” แม่กลับบ้านดึกจัง “เมากลับมาอีกแล้ว” ผมไม่ชอบให้แม่เมาเลย

“ยุ่งจริง ก็กลับมานี่แล้วไง เปิดประตูเร็วๆ สิ” เธอละจากปากของชายหนุ่มที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันได้ก็หันมาแหวใส่ผมโดยที่ไม่สบตา ผมมองหน้าเขา แล้วเปิดประตูโทรมๆ นั่นออก ก้าวเท้าไปด้านหลังเพื่อให้ทั้งสองก้าวเข้ามา

ผู้ชายแปลกหน้า กับแม่ขี้เมา อ้อ น้า.... ผมมองภาพพวกเขาจูงไม้จูงมือกันเข้ามาข้างในด้วยความรู้สึก... นิ่ง ไม่สงบ แต่นิ่ง มันเหมือนยืนมองอะไรบางอย่างอยู่นอกกระจก ผมเป็นคนนอก เป็นส่วนเกิน เป็นคนที่ไม่เคยมีใครต้องการ

“น้าสัญญาว่าจะไม่เมา” แม่สัญญาว่าจะไม่เมา

“หุบปากน่า ไม่เมาแล้วฉันจะทำงานยังไง” หล่อนว่าพลางสะบัดผมสีทองอร่ามที่ไปกัดสีมาสะบัดโดนหน้าของผม จากนั้นก็หันไปหาชายแปลกหน้าที่เนื้อตัวมีกลิ่นแปลกๆ เหมือนอะไรสักอย่างที่ผมเคยได้กลิ่นแต่นึกไม่ออก “เข้ามาเถอะ อย่าไปสนใจเด็กเวรนี่”

ผมกลืนน้ำลายลงคอ “น้าสัญญาว่าจะไม่พาใครกลับมาบ้านอีก” ผมไม่ได้รับอนุญาตให้เรียกแม่ว่าแม่...
น้า พูดซ้ำกี่ร้อยกี่พันครั้งก็เจ็บปวด...

“หุบปากเสียที”

“ฉันกลับก่อนดีกว่า”

“อย่าค่ะ นายท่าน อย่าเพิ่งไป ฉันทำตามสัญญานะคะ” เธอทำเสียงหวาน จูงเขาไปยังโซฟาหน้าโทรทัศน์ที่ผมเก็บไว้อย่างเรี่ยมเร้ ชายคนนั้นร่างกายสูงใหญ่กว่าหกฟุต อาจจะหกฟุตสามนิ้ว ร่างหนาในเสื้อผ้าทันสมัย เนื้อที่โผล่พ้นเสื้อผ้าพอดีตัวของเขาเต็มไปด้วยรอยสัก กางเกงยีนส์ขาดๆ พินิจพิจารณาแล้วเขาน่าจะอายุอ่อนกว่าแม่ของผมสักสิบห้าปีเห็นจะได้ “นายท่านขา.... เราสนุกกันก่อนที่คุณจะทำตามที่ตกลงไม่ได้เหรอ”

นายท่านเรอะ ผมย่นจมูกให้กับคำเรียกขานนั้น

แม่เมามากจนไม่เห็นหัวผม หล่อนผลุบลงไปที่หว่างขาของเขาแล้วรูดซิปกางเกงลง ผมสะบัดหน้าหนีจากภาพนั้น กลั้นใจพูดออกมา

“น่าเกลียดจริง ทำไมเป็นคนแบบนี้” ผมคุมน้ำเสียงไม่ได้ มันจึงฉุนเฉียวและติเตียน

“เพย์ตัน!” หล่อนตวาด หันมาจ้องมองผมอย่างเกรี้ยวกราด ผมรู้จักสายตาแบบนั้นดี ดีมาก

“น้าสัญญาว่าจะหางานอื่นทำ น้าไม่รู้หรือไงว่ามีฆาตกรไล่ฆ่าคนอยู่ข้างนอก น้าก็รู้ว่ามันไล่ฆ่าโสเภณี ไม่เห็นข่าวบ้างเหรอ ไม่กลัวตายหรือไง”

“ฉันไม่ใช่โสเภณี!” หล่อนแหว “แกไม่ได้กลัวฉันตายหรอก แกตัวแกไม่มีบ้านคุ้มกะลาหัวต่างหาก ไอ้เด็กเหลือขอ” ว่าแล้วก็หันมาทำตาเชื่อมใส่ร่างกำยำเร้าอารมณ์นั้น “อย่าใส่ใจเลยนะคะ ท่านขา”

“โอ้โฮ เด็ดจริง มีละครดราม่าให้ดูไปด้วย” เสียงห้าวต่ำเยาะเย้ย “พระเอกหนุ่มน้อยก็น่ากินกว่าที่คิด”

“อย่าสนใจมันเลยค่ะ” แม่เรียกผมว่ามัน... สำหรับแม่ ผมเป็นสิ่งของ เป็นขยะที่กองอยู่มุมห้องแต่ไม่เคยเอาไปทิ้งเสียที




อ่านต่อที่นี่ >>>> https://lingbahh.wixsite.com/lingbahhzilla/blog/the-promise-short-story

ผลงานอื่นๆ ของ Lingbahh

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 M110844 (@chalisa2468) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 22:02
    น่าติดตามต่อมากๆ
    #3
    0
  2. #2 M110844 (@chalisa2468) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 22:02
    อยากให้แต่งเป็นเรื่องยาวค่ะ
    #2
    0
  3. #1 Muchmi (@Muchmi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:14
    ไปตามอ่านแบบเต็มๆมาแล้วค่ะ ขนลุกเลยค่ะ แต่ว่าได้อารมณ์ดีมาก เป็นกำลังใจให้คุณlingbahh นะคะ ชอบผลงานมากๆเลยค่ะ จริงๆชอบมาตั้งแต่ carta visa แล้วค่ะ แต่ว่าไม่มีโอกาสได้คอมเมนท์ซักที ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆมาให้อ่านนะคะ ว่าแต่มีแพลนจะเป็นเรื่องยาวไหมคะ ถ้ามีจะรีบติดตามเลยค่ะ
    #1
    0