[นิยายทำมือ] SECRET'S PASSION

ตอนที่ 5 : Secret's Passion ✞ -04-I'll be drunk, again

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 ธ.ค. 57


-04-

I'll be drunk, again

 

          ฉันหัวเราะและร้องไห้สลับไปมาอย่างเสียสติ หลังจากรับรู้ว่าแฟนที่ฉันทั้งรักทั้งบูชาอย่างพันวาจะบอกเลิกฉันไปคบกับผู้ชาย วินาทีนั้นฉันพูดไม่ออกจริงว่าควรจะรู้สึกยังไง โดนบอกเลิกก็ว่าเจ็บแล้ว แต่พอมารู้ทีหลังว่า... ฮาฮ่าๆ

          ทำกันขนาดนี้เอามีดมาแทงยังเจ็บน้อยกว่าเลย...

          ฉันคืออัญญานะ ผู้หญิงสวยเริศที่เฟอร์เฟ็กไปซะทุกอย่าง ฉันมีพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตาที่สามารถทำให้ผู้ชายหลายๆคนยอมสยบอยู่แทบเท้า แต่ฉันกลับโดนเกย์แย่งแฟน

          “...ฮือคิดแล้วมันก็น่าตลกชะมัด ฉันโดนบอกเลิกเพราะว่าโดนไอ้เด็กนรกหัวร.ดนั้นมันแย่งพันวาไป      ผู้หญิงสวยๆอย่างฉันกับต้องพ่ายให้กับเกย์ คบกันมาสามปีกว่าฉันไม่เคยระแคะระคายอะไรเลยว่าพันวาที่อบอุ่นพันวาแสนดี สุดท้ายก็ชอบผู้ชาย...

        ฮาฮา...ฉันหัวเราะออกมาทั้งๆที่รู้สึกขมขื่นเหลือเกิน มันน่าขำมันน่าขำใช่มั้ย?ละชีวิตของฉัน

          “ฉันมีอะไรที่ทำให้ผู้ชายต้องเมิน?" ฉันพูดขึ้นมาลอยๆขณะที่กำลังมึนเต็มที่เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมากเหมือนกัน

          “ก็หมอนั้นไม่ชอบผู้หญิงไงเสียงกวนๆที่ดังขึ้นทำให้ฉันต้องตวัดสายตาเพื่อมองเขาคนนั้นอย่างไม่พอใจ

          “เธอเซ็กจะตาย...คบกันฉันมั้ยละ ฉันมีดีกว่าแฟนเก่าเธอเยอะเลยจาโคยิ้มเยาะขยิบตาให้ฉันก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่ม

          ฉันจิกสายตามองจาโคที่นั่งกระดิกเท้าด้วยสีหน้ากวนโอ้ย ไม่รู้จะพูดอะไรดีกับผู้ชายคนนี้ เห็นแล้วมันก็ยิ่งกระตุ้นต่อมหงุดหงิดของฉันให้เดือดพล่าน เขามันกวนประสาทชะมัด

        จะไปไหนก็ไป...อย่ามายั่วโมโหฉัน

สุดท้ายฉันก็ทนไม่ไหว ตะโกนไล่เขาไปอย่างไม่รักษาน้ำใจ ถึงจะรู้จักกันได้ไม่นานแต่ฉันเริ่มจะไม่ไหวกับเขาแล้ว ผู้ชายคนนี้มันกวนประสาทได้หน้าตายจริงๆ แต่พอฉันด่าจาโคก็กลับยิ้มขำตอบกลับมาซะอีก ยิ่งเห็นก็ยิ่งโมโหเลย

          “แน่ใจนะว่าจะอยู่กับเฟลิกซ์แค่สองคนเขาหันมายักคิ้วกวนให้ และฉันก็จ้องหน้าเขานิ่งแทนคำตอบ

ไม่รู้จะพูดอะไร ก็เลยเอาแต่จ้องใบหน้าหวานๆของเขาด้วยสายตาอาฆาต

โอเค้ ฉันไปก็ได้จาโคหันไปยิ้มให้กับเฟลิกซ์ แล้วก็ลุกออกไป(ได้สักที)

ให้ตายสิ กับผู้ชายอย่างจาโคฉันรู้สึกไม่ไหวจริงๆ เขามันกวนประสาท น่าโมโห หึ้ย!!!

ขอโทษแทนมันด้วยที่เสียมารยาท จาโคมันก็เป็นของมันแบบนี้ละ เฟลิกซ์พูดขอโทษแทนเพื่อนนิสัยแย่ของเขา เพราะคงจะเห็นว่าฉันหงุดหงิดไม่หายสักทีน่ะสิ

ฉันถามจริงๆเถอะเฟลิกซ์ คบคนแบบนั้นเป็นเพื่อนได้ยังไงฉันถามเพราะความสงสัย แต่เฟลิกซ์กลับหัวเราะหึหึออกมา ฉันเลยได้แต่มองเขาอย่างงงๆ ก็ปกติคนที่จะเป็นเพื่อนกันได้ก็ต้องมีนิสัยคล้ายๆ กันสิแต่นี่เฟลิกซ์เขาออกจะเป็นคนดีนะ ถึงหน้าเขาจะร้ายไปซะหน่อยก็เถอะ จากนิสัยแล้วดูยังไง ยังไง ก็ไม่น่าคบหาเป็นเพื่อนกันกับคนอย่างจาโคได้เลยด้วยซ้ำ

นั่นสิผมคบมันเป็นเพื่อนได้ยังไงกันเขาพึมพำเหมือนจะพูดกับตัวเองแล้วก็หัวเราะออกมา ทำให้ฉันหัวเราะไปกับเขาด้วย

น่าแปลก ทำไมพออยู่กับเขาฉันก็คลายเรื่องเครียดๆไปได้อย่างประหลาด ทั้งๆที่ฉันเพิ่งโดนพันวาหักอกมาอย่างเจ็บช้ำแท้ๆ แต่พอมองหน้าของเฟลิกซ์แล้วเหมือนฉันก็รู้สึกลืมเรื่องก่อนหน้านี้ไปสนิทเลย

ฉันบอกรึยังว่าเขาน่ะหล่อมาก ชื่อของเขาก็บอกอยู่ว่าจะต้องเป็นพวกลูกครึ่งรึอะไรทำนองนั้น เฟลิกซ์หล่อมากๆเลยนะ จัดว่าเป็นผู้ชายที่มีเครื่องหน้าครบครับ หู ตา จมูก คิ้ว ดูดีรับเข้ากันหมดกับใบหน้า แถมเส้นผมสีบลอนของเขาก็ดูพริวไหวราวกับเส้นไหมนุ่มๆยามที่เขาสะบัดไปมาพร้อมกับเสียงเพลงภายในคลับ เห็นแล้วมันก็ทำให้ฉันอยากจะรู้นักว่ามันจะนุ่มแค่ไหนกันเชียวยามที่สัมผัส

เขายิ้มให้กับฉัน และจับมือข้างที่ฉันจับเส้นผมของเขาไว้

อัญญาเสียงครางกระซิบของเขาเรียกฉันเบาๆจนใจของฉันสั่นไปหมด

พอรู้ตัวอีกทีฉันก็เบิกตากว้างออกมาเพราะความตกใจไม่ได้ เมื่อมือของเราสัมผัสกัน ฉันรู้สึกเหมือนไฟมันดูดแปลบๆเข้ามาที่ปลายนิ้ว จนฉันต้องชักมือกลับมาแต่มันไม่ง่ายแบบนั้นเลย

ผมว่าคุณเมามากแล้วละรอยยิ้มของเขาสะกดฉันไว้ จนฉันไม่กล้าขยับและตัวนิ่งอยู่กับที่

ฉันว่าฉันคงจะเมามากแล้วจริงๆนั้นแหละ ฉันสะบัดผมสองสามทีเพื่อไล่อาการมึนๆที่เริ่มจะแทรกเข้ามาแทนที่สติสัมปชัญญะของฉันเหมือนมันจะเลือนลางไปเรื่อยๆ ตอนนี้มันมึนตึบไปหมดจริงๆ ทำไมกันนะ

กลับเถอะเขาพูดสั้นๆ ฉุดมือของฉันให้ลุกขึ้นยืน และฉันก็ทำตามที่เขาบอกอย่างว่าง่ายราวกับคนไร้สติ ทั้งๆที่ฉันว่าฉันเองก็ไม่ได้เมาขนาดนั้น

ฉันพยายามจะเดินโดนก้มมองทาง พยายามจะเดินโดยที่ไม่ให้ตัวเองนั้นเอนซ้ายขวา แต่มันไม่ง่ายอย่างที่สมองสั่งเลย ในเมื่อร่างกายของฉันมันเกิดดื้อจนกาวขาอย่างยากลำบาก ทุกอย่างในที่แห่งนี้โครงเครงไปหมดอย่างกับแผ่นดินไหว

คุณไหวมั้ย?” เสียงทุ้มนุ่มของเฟลิกซ์ทำให้ฉันรู้สึกตัว ขาของฉันหยุดกึกและชนเข้ากับอะไรสักอย่างแข็งๆ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นเพียงปลายคางของเฟลิกซ์ เพราะส่วนสูงของเราต่างกันหลายเซ็นฉันจึงเห็นเขาเพียงแค่นั้น จนกระทั้งเฟลิกซ์ก้มใบหน้าลงมาและใช้นันย์ตาสีฟ้าสวยของเขาจ้องมองฉันนั้นแหละ ฉันถึงได้ผงะร่างกายที่โงนเงนของตัวเองออกจากเขาอย่างตกใจ

ฉะฉัน

ให้ตายสิ ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะพูดอะไร สมองฉันมันแน่นตึบไปหมดแล้ว

โอเคผมจะประคองคุณนะเขาพูดเชิงขออนุญาตและเขามาประคองฉันในทันที

ความรู้สึกมันช็อตแปลกๆยังไงไม่รู้เมื่อเฟลิกซ์เข้ามาใกล้ฉันไอ้บ้าจาโคมันเอาเหล้าอะไรให้ฉันกิน ทำไมร่างกายของฉันมันถึงช็อตวูบช็อตวาบแบบนี้ และที่สำคัญมันรู้สึกร้อนแปลกๆด้วยสิ

 

เฟลิกซ์เร่งแอร์ให้หน่อยได้มั้ย?” น้ำเสียงฉันบอกออกไปอย่างแห้งปร่า ยิ่งนานเข้าร่างกายของฉันก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ ในตอนนี้ร่างกายของฉันมันร้อนรุ่มไปหมด จนฉันต้องเอามือรวบผมขึ้นเพราะเหงื่อที่มันไหลลงมาจากรอบหน้าจนต้นคอของฉันนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อ

          มันผิดปกติแน่ๆ แต่ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง ข้างในตัวของฉันมันร้อนไปหมด จนฉันรู้สึกว่าข้างในกายกำลังเดือดปุดๆ เหมือนคนกำลังจะจับไข้ ฉันรู้สึกได้ถึงไอแอร์เย็นๆที่สัมผัสผิวหนัง แต่ฉันไม่รู้สึกเลยว่ามันทำให้ร่างกายของฉันรู้สึกดีขึ้น เหมือนพอสัมผัสโดนแอร์เย็นๆอุณหภูมิในร่างกายของฉันมันก็ร้อนขึ้นไปอีก ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง

          ทำไมมันร้อนไปหมดแบบนี้นะ

          “ร้อน

 

Felex Takes…

        ร้อน

        ผมมองใบหน้าของคนที่ครางอือไม่รู้เรื่องอยู่ข้างๆแล้วก็ได้แต่ขมวดคิ้วยุ่ง ผมไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรแต่อาการมันคล้ายๆ

        ไอ้จาโคผมสบถออกมาเมื่อเริ่มเห็นอาการของอัญญาที่เริ่มจะออกอาการมากขึ้นเรื่อยๆ

          ไอ้ตัวแสบเอ้ย!!! ผมว่าแล้วทำไมมันถึงได้หันมายิ้มแปลกให้กับคนก่อนจะเดินออกไป เพราะอย่างนี้นี่เอง

        อัญญาอัญญาผมเอามือตีใบหน้าของเธอเบาๆ แล้วเธอก็ตาปรือๆมองผมแล้วก็พึมพำอะไรออกมาสักอย่าง

          “ร้อนฉันร้อนร่างกายเธอบิดเร่าอยู่บนเบาะ กรอบหน้าชุ่มไปด้วยเหงื่อที่ผุดไหลออกมาเรื่อยๆ ใบหน้าแดงก่ำ ริมฝีปากซีดแห้งขยับพูดคำว่าร้อนออกมาไม่หยุด

          “รู้สึกยังไงผมถามขณะที่มือนึงขับรถ อีกมือนึงตีใบหน้าของอัญญาเบาๆเพื่อให้เธอได้สติ

          “ร้อนเสียงพร่าตอบผมพลางกระสับกระส่ายไปมา ยิ่งเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของเธอขึ้นสีเรื่อยๆเหมือนระเบิดเวลาแบบนั้นยิ่งแล้วใหญ่

          ผมรู้ว่าเธอเริ่มจะไม่รู้สึกตัวว่าการกระทำของเธอที่ทำอยู่ในตอนนี้มันกำลังเชิญชวนมากขนาดไหน

          “ไอ้เวรจาโคผมสถบออกมาอย่างเดือดดาลแล้วเอามือทุบเข้ากับพวงมาลัย เมื่ออัญญาพยายามจะดึงผมเข้าใกล้ โชคดีที่รถกำลังติดไฟแดงไม่อย่างนั้นเราคงได้รถคว่ำตาม

          ไอ้เวรนี่มันตัวร้านฉานสำหรับผมชัดๆ บางทีผมก็ควรจะพิจารณ์ได้สักทีสินะ ว่าควรจะเลิกคบกับมันได้รึยัง

          “เฟลิกซ์ฉันร้อน ฉันเป็นอะไรไม่รู้ ฮึกอัญญาคร่ำครวญและน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ดูเธอจะทรมานมากกับอะไรที่ต้องต่อสู้

          เธอคงไม่รู้ตัวด้วยช้ำว่ากำลังต่อสู้อยู่กับอะไร น่าแปลกที่เธอดูไร้เดียงสาในเวลานี้ ซึ่งต่างจากบุคลิกของเธอโดยสิ้นเชิง อัญญาเป็นผู้หญิงที่แต่งตัวแรงและก็มีใบหน้าที่ดูหยิ่งมาก ถึงจะหยิ่งแต่ก็สวยจนผู้ชายต้องเหลียวหลังทั้งนั้น

          “อื้อร้อน

 ผมมองหน้าอัญญาเอามือล็อคใบหน้าของเธอเอาไว้ด้วยมือมีหนึ่งแล้วอีกมือก็หมุนพวกมาลัยเข้าคอนโด

          เธอสวยเธอเซ็กซี่ แถมเนื้อตัวยังนุ่มนิ่มอีก อัญญาเป็นผู้หญิงที่ถ้าผู้ชายทุกคนอยากจะพุ่งเข้าใส่ ถึงใบหน้าสวยๆของอัญญาจะยั่วยวนผมขนาดไหน...ตอนนี้ผมก็จะขันติเข้าไว้ แต่ถ้าเป็นผมก่อนหน้านี้ผมก็คงจะไม่ปล่อยเธอเอาไว้ แต่สำหรับตอนนี้ผมมีลินาแล้ว ผมรักลินาและที่สำคัญผมไม่อยากทำให้ลินาผิดหวังในตัวของผมจนช่างเถอะเรื่องของผม ตอนนี้มาสนใจคนที่กำลังพึมพำๆไม่ได้ภาษาอยู่นี่นาจะดีกว่า

ร้อน ฉันร้อนจัง

        มันลำบากเหมือนกันที่จะต้องเปิดประตูห้องของผมด้วยมือเพียงมือเดียว เพราะมืออีกข้างต้องพยุงคนที่กำลังพยายามจะเรื้อยลงพื้นอย่างอัญญาเอาไว้

          ตอนนี้ดูเหมือนทุกอย่างกำลังจะพังพินาจ เพราะผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอดของผมทำไมมือไม่อยู่ไม่สุขแบบนี้วะ

          กว่าจะเปิดประตูได้นี่เล่นเอาผมแทบคลั่ง สาปานว่าเธอต้องไม่รู้แน่ๆว่ามือของเธอตอนนี้มันกำลังกวนสิ่งที่ไม่ควรจะปลุก

ผมพยุงอัญญาที่กำลังทำตัวหนักเข้าไปในห้องและเอาเท้าถีบประตูให้ปิดลง พาร่างที่กำลังไม่ได้สติอ่อนปวกเปียกไปที่เตียง และทิ้งเธอไว้ตรงนั้นก่อนจะเดินออกมาโทรศัพท์หาไอ้ตัวต้นเรื่อง

 

ว่างไง เสียงระรื่นของจาโคทำให้ผมอยากจะซัดหมัดลงไปที่หน้าของมันสักหมัดและถ้าตอนนี้ผมทำได้ผมจะฆ่ามันด้วยซ้ำ

ยาอะไรตัวไหนพูด?” ผมถามเสียงขุ่นแต่ไอ้ตัวปลายสายกลับหัวเราะกลับมาให้ผมฉุน

หมอเฟก็ลองเดาๆดูสิฮะ  ไอ้เวรนี่มันกวนตีนชะมัด ให้มันได้อย่างนี้สิ

ดีๆ กูไม่ขำผมพูดเลยว่าไม่ตลก เสียงครางไม่เป็นศัพท์ของอัญญาดังรอดออกมาจากห้องขึ้นเรื่อยๆ นั่นยิ่งทำให้ผมสติแตก

พวกมึงว่าได้เฟจะศีลแตกป่ะวะ มันทำเหมือนหันไปถามใคร หลังจากนั้นผมก็ได้ยินเสียงไอ้ราล์ฟ ไอ้คอนเนอร์ที่กำลังนินทาและวิจารณ์เรื่องของผมอย่างออกรสออกชาติ

ไอ้เวร!!!ผมสถบใส่โทรศัพท์ เมื่อมันไม่ได้จะสนใจผมที่ถือโทรศัพท์รอมันเลย

กูว่าไม่รอด เสียงได้ราล์ฟผมจำได้ ความจริงผมจำเสียงพวกมันได้ทุกตัวละ

เอ่อ กูแทงข้างมึงจาโค เสียงไอ้คอนเนอร์ก็ดังขึ้นแทรกมาอีก

เข้าใจไม่ผิดหรอก? พวกแม่งกำลังเอาเรื่องของผมไปพนันกันเล่นน่ะสิ สนุกมากดิพวกมึง!!!

เฮ้ย คุณหมอ ไม่มีใครเข้าข้างมึงเลยวะ ฮาฮาเสียงจาโคตอบกลับมาหลังจากที่มันปล่อยให้ผมถือสายรออยู่นาน

เอ่อถ้ารอด พวกมึงเตรียมเงินไว้ได้เลย

ผมกัดฟันบอก ก่อนจะเสตามองไปบนเตียง

ฉันร้อน...ทำไมมันร้อนจัง...

ผมตัดสายของไอ้จาโคทันทีเมื่อเห็นว่าอัญญา ให้ตาย!!! ผมควรจะทำยังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี

รึบางทีผมอาจจะแพ้พนันของพวกมันก็ได้..

Lefex end...

 

        ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความมึนๆนิดหน่อยๆ แน่นอนว่าตอนนี้สติฉันครบถ้วนสมบูรณ์ แต่ให้ตายปวดหัวชะมัดเลย

          ฉันกำมือขึ้นทุบหัวตัวเองสองสามทีก่อนจะลุกขึ้นนั่ง เท่านั้นละฉันก็ปวดหนึบไปทุกส่วนของร่างกาย ให้ตายสิ เมื่อคืนฉันไปผ่านสมรภูมิรบมารึยังไงกันฉันนวดต้นคอของตัวเองและก็เริ่มรู้สึกได้ว่าร่างกายของฉันมันโล่งๆ แต่ครั้งนี้มันไม่ได้โล่งธรรมดา มันโล่งมากจนถึงมากที่สุด เพราะว่าฉันไม่ได้ใส่อะไรเลย

          แย่ละนี่ฉันทำอะไรลงไปละเนี้ย

          ฉันนั่งนิ่ง พยายามคิดและมองไปรอบๆตัว ที่นี่ต้องเป็นห้องของเฟลิกซ์ไม่ผิดแน่

          ตอนนี้ฉันไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี ไม่รู้จะเริ่มอะไรก่อนหลัง สมองฉันมันถูกควักทิ้งไปแล้วในหัวมันถึงได้โล่งขนาดนี้

          เหตุการณ์มันเดจาวูคล้ายๆกับวันนั้นเลยวันที่ฉันเจอเขาครั้งแรก แต่ครั้งนี้มันอาจจะต่างออกไปก็ได้ ไม่รู้สิฉันอาจจะไว้ใจคนที่ไม่ควรจะไว้ใจไปแล้วก็ได้ ถ้าเฟลิกซ์ไม่เป็นอย่างพันวา เขาก็คงจะเป็นคนดีมากๆ และคนดีๆส่วนมากเขาก็อยู่ในวัดเป็นพระไปกันหมดแล้ว

          ครั้งนี้ฉันฉันมั่นใจว่ามันอาจจะไม่เป็นอย่างในครั้งนั้น

          ฉันปวดหนึบไปหมดจริงๆ ปวดไปแทบจะทุกส่วนของร่างกาย เหมือนมีอะไรบางอย่างเพิ่งจะแตกหักและฉันก็รู้สึกเจ็บมากๆด้วย

          คำถามก็คือฉันมีอะไรกับเขาไปแล้วจริงๆใช่มั้ย? มันมึนงง มันสับสนไปหมดในตอนนี้

          ฉันมองไปรอบๆห้อง บนเตียงกว้างนี่ฉันไม่เห็นเงาของเจ้าของห้อง แต่ฉันได้ยินเสียงน้ำที่ดังลอดช่องเข้ามา เขาอาจจะอาบน้ำ และฉันว่ามันก็จะดีกว่าหากว่าฉันจะรีบออกไปจากห้องของเขาซะ

          ฉันค่อยเอาร่างที่กำลังค่อยๆแหลกของตัวเองลุกขึ้น และคว้าเอาเสื้อผ้าของตัวเองที่ตกกระจายอยู่ที่พื้นนำขึ้นใส่ด้วยความรวดเร็ว

          มันเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ฉันจำไม่ได้ และฉันก็อยากที่จะน้ำตาไหลออกมา ทว่าฉันกลับต้องกลั้นมันเอาไว้ก่อนเพื่อให้ตัวของฉันมีสติมากที่สุด

          ฉันไม่รู้ว่าเสียมันไปแล้วรึยัง ฉันไม่แน่ใจเพราะฉันจำอะไรไม่ได้ ฉันเลยกลั้นใจค่อยๆเอามือที่สั่นเทาของตัวเองดึงผ้าห่มที่คลุมเตียงนั้นออกและก็เหมือนว่าบนเตียงมีจุดแดงๆของเลือดอยู่จริงๆ

          ฉันจ้องจุดแดงๆที่อยู่บนที่นอนแล้วกลืนก้อนเหนียวๆที่อยู่ในคอลงอย่างยากลำบากนัก

          น้ำตาของฉันก็ไหลออกมาในทันทีโดนที่ไม่สามารถกลั้นมันเอาไว้ได้อีกฉันพยายามเก็บเสียงสะอื้นของตัวเองกลืนมันกลับไปที่เดิม ปาดน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยหลังมืออย่างลวกๆแลพยายามที่จะตั้งสติ

          “ไม่เป็นไรไม่เป็นไรฉันพยายามจะปลอบใจตัวเองแบบนั้น แต่ไม่รู้สิ มันอาจจะได้ผลก็ได้ เพราะว่าฉันไม่รู้จะทำยังไงดี

          แล้วดูเหมือนว่าตอนนี้ เสียงน้ำจากในห้องน้ำค่อยๆหายไปเฟลิกซ์อาจจะกำลังอาบน้ำเสร็จแล้วออกมาข้างนอกภายในไม่ช้านี้ก็ได้

          ฉันเองก็ควรจะรีบออกไปจากนี้ ถ้าเกิดว่าฉันเห็นหน้าของเขาอีกครั้งนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองควรจะทำหน้ายังไง

          “ฮึก

          เสียงประตูห้องน้ำที่ดังขึ้นพร้อมกับเท้าของฉันที่ก้าวมาถึงประตูหน้าห้องพอดี และทันทีที่ฉันจับกลอนประตูน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกของเฟลิกซ์ก็ทำเอาฉันต้องสะดุ้งเฮือก

          “จะไปไหนอัญญา

 

 

ครบ 100% เเล้ว โอ้ย!!! ไม่ขอเขียนทอล์กอะไรมากมาย คือเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัด คือเหนื่อยมาก เหมือนไข้จะกลับ นับไปอีกสามวัน (ถ้าปั่นเสร็จ) เราจะเจอกันใหม่ จุปุ♥


มาเเล้วเนอะ...เอามาเสิร์ฟก่อน 40 % เดี๋ยวทยอยๆอัพเนอะ
ตอนนี้หัวใจตุ้มๆต่อมๆยังไงก็ไม่รู้ เเต่เชื่อเกศสิเฟลิกซ์เป็นคนดีจริงๆนะ
ยิ่งเขียนยิ่งนึกไม่ออกเลยว่าจะให้เฮียเเกร้ายยังไง ฮี่ฮี่

_____________________________________________________________________________________

 ADD.FAN


_____________________________________________________________________________________

SET.SECRET 

 
 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

5,532 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 15:55
    ไม่นะ เสดไปแล้วอ่อ ?
    #5512
    0
  2. วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 12:44
    ได้เเล้วช่ะ? จริงอ่ะ?
    #3001
    0
  3. #2029 Queeny_Queen (@queeny_queen) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 01:51
    คนบ้าา!!!
    #2029
    0
  4. #1558 parestory (@duckugly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:27
    กรี๊ดเลย
    #1558
    0
  5. #541 ข้าวปั้น ตัวร้าย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:08
    ได้กันตอนไหน ย้อนนนนนน
    #541
    0
  6. #186 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2557 / 19:13
    ไม่ได้เม้นตอนที่เเล้วเพราะกำลังอึ้งกับน้องภู...

    แล้วนี่อัญเสร็จเฟแล้วหรอ แงงงง เฟไม่เป็นสุภาพบุรุษ ตอนนี้สุภาพจะหลุดแล้วใช่ไหม ตอบมาน้าาา
    #186
    0
  7. #107 mon7777 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 07:51
    จาโคคคคนายนี้ น่านับถือจิงๆเลย



    หมอจะเสียพนันแน่เลย
    #107
    0
  8. #80 HANAHm (@GDxNhz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 18:37
    #ทีมจาโค ค่ะไรท์ 55555
    คุณหมอเสียพนันสินะ...
    #80
    0
  9. #46 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 01:08
    เฟลอกซ์ทำอะไรเป่าค่ะ
    #46
    0
  10. #18 Lamoodty (@lamoodty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 01:10
    เราชอบแบบโหดๆ ไหงเป็นงั้นหว่า 55555
    #18
    0
  11. #15 ลิ่ว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 20:34
    เห้ออออออ ขอถอนหายใจแปป คือแบบขอมุ้งมิ้งหึงหวงก็จัดมา แต่ดราม่าขาโหด ไม่เอาน้าาาา ขอดราม่าเบาๆพอ ลุ้นนานๆแอบเหนื่อย แอบอยากเปนนางอก เปนเพื่อนนางเอก เปนมือที่สามเอ้ยยนไม่ใช่ 55555555
    #15
    0
  12. #14 Nuttakan Nam (@nam-b36) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 23:23
    คุณหมอไม่รอดซะแล้วววว
    #14
    0
  13. #12 Nuttakan Nam (@nam-b36) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 19:36
    โอ้ยๆ ตั้งตารอ อีก60%ที่เหลือ กี้สสสส
    #12
    0