ฺBaekTae : Blood Sweat & Tears

ตอนที่ 5 : สู่ผืนนรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 เม.ย. 61





     ร่างทรงพลังทั้ง 5 พุ่งตรงไปยังที่หมาย โดยมีองค์ราชาเป็นผู้นำทาง การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและเฉียบขาดไร้ซึ่งกลิ่น จิต แม้แต่เสียงหายใจ ไม่อาจมีเทวดาทหารนายใดสัมผัสถึงการเคลื่อนไหวได้ มันเปรียบดั่งสายลมเบาๆที่พัดผ่านหน้าพวกเขาไป 

พิ้ว~
     "....?" ด่านเทวดาทหาร ด่านสุดท้ายก็ผ่านไปได้โดยง่าย
.
.
.
ณ ฝั่งตะวันออกของวังไลท์เทน หน้าประตูห้องพักขององค์หญิงอันดับที่ 4 

พรึ่บ 
     บรรดาองครักษ์ทั้ง 4 และองค์ราชาได้ปรากฎร่างอยู่หน้าประตู 
     'พวกเจ้าทั้ง 4 แยกย้ายดูลาดเลาโดยรอบห้องพักนี้ ถ้ามีเทวดาทหารเข้ามาใกล้บริเวณนี้ จัดการซะ' องค์ราชาออกคำสั่ง
     'ครับ!/คะ!' 
     'ส่วนข้า... จะพาตัวเครื่องสังเวยมาเอง' จบประโยคเย็นชาจากองค์ราชา ร่างสูงก็หายลับไปจากตา ตามด้วยเหล่าองครักษ์ทั้ง 4 ที่แยกย้ายกันเพื่อมองดูลาดเลา 

พรึ่บ 
     ภายในห้องสีขาวสะอาด มีร่างองค์หญิงตัวน้อยที่ไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองนอนอย่างสบายใจ 
     "......" เสียงลมหายใจที่เงียบงันจนขนาดเสียงของอากาศดังกว่า ดวงตานิลไร้ความรู้สึกจ้องมองเครื่องสังเวย มือเรียวสวยทรงพลังยื่นตรงไปที่ใบหน้าหวาน ก่อนจะค่อยๆลากผ่านใบหน้าหวานช้าๆ มันคือการร่ายมนต์สะกดให้เธอหลับไหลอย่างดำดิ่งที่สุด เธอจะไม่มีวันตื่นถ้าไม่ได้มีการคลายมนต์  จากนั้นแขนแกร่งก็ช้อนร่างงามในชุดนอนสีขาวทองสะอาดขึ้นพาดบ่า 
     'ตรงไปยังประตูทางออกได้เลย' คำสั่งผ่านกระแสจิตจากองค์ราชาเหมือนดั่งคำตรัสว่าดำเนินการเรียบร้อยเพียงไม่ถึง 2 นาที 
     'ทราบ!' เสียงเหล่าองครักษ์ตอบอย่างพร้อมเพรียง 

พรึ่บ 
     และจากไป... โดยที่เหมือนดั่งสายลมเย็นเฉียบที่ผ่านเข้ามายามค่ำคืน ไม่มีแม้แต่ผู้ใดรับรู้ แต่นับจากนี้ไม่กี่ชั่วโมง สงครามระหว่างแดนปิศาจและทูตสวรรค์กำลังจะเริ่มขึ้น 

     'เจโฮป' องค์ราชาเอ่ยเรียกองครักษ์เจโฮป ขณะที่กำลังเดินทางเพื่อไปยังประตู  
     'พะยะค่ะ' เจโฮปตอบกลับ
     'มาหาข้า....'

พรึ่บ  
     สิ้นคำสั่ง เจโฮปจากที่นำองค์ราชาอยู่ราว 1 กิโลเมตรก็โผลมาอยู่ข้างกายองค์ราชาทันที 

     'จับไหล่ข้า' สิ้นคำสั่ง เจโฮปเอื้อมมือแตะที่ไหล่แกร่งขององค์ราชา ก่อนที่ไอสีดำจะค่อยๆแผ่ออกมาจากผ่ามือเจโฮป 

     '......' 
     'จงไปยังที่ที่ข้าให้ทิศทางไป แล้วดึงดอกคริสตัลมาเพียงดอกเดียวก็พอ...ข้าให้เวลาเจ้า 3 นาที'
     'ครับ!' เจโฮปตอบรับคำสั่ง ก่อนจะหายไปในระหว่างทาง 

ณ ประตูทางเชื่อมอสูร 
ผ่านไป 6 นาที 

พรึ่บ  
     ร่างเจโฮปปรากฎต่อหน้าองค์ราชาและเหล่าองครักษ์ที่เหลือ 

     'ตรงเวลาดีนี้' ดีโอกอดอกชื่นชมเพื่อนองครักษ์
     'นี้ใคร นี้เจโฮป ผู้ไม่เคยมีคำว่าผิดพลาด'
     'เหอะ' เสียงเย้อหยันจากฮยอนอาอีกเช่นเคย 

     'ฮยอนอา' เสียงเรียกจากองค์ราชา  
     'คะ' 
     'เจ้าประคองนางซะ' องค์ราชาวางร่างที่หลับไหลลงก่อนจะค่อยๆดันร่างให้กับองครักษ์หญิง เพราะถ้าเธอสัมผัสกับร่างของเขามากกว่านี้มันอาจทำให้เธอแปดเปื้อนได้... มันจะเป็นการไม่ดีต่อพิธี เขาจะต้องรอบคอบกับพิธีกรรมมากกว่านี้
     'ได้ค่ะ' ฮยอนอารับร่างงามที่สว่างไสวมาประคอง 

     'ไปกันเถอะ กลับดินแดนของเรา' สิ้นประโยคจากองค์ราชา องครักษ์ผงกหัวรับ ก่อนร่างทั้ง 5 จะหายวับไปจากทางเข้าประตู 

ครึก  ครึก  ครึก  ครึก  ตึง  เสียงประตูสีขาวบานใหญ่ค่อยๆปิดลงอย่างช้าๆด้วยน้ำหนักที่มีมากเหลือคณานับ 

ตึก  ตึก  ตึก  ตึก  
     ตลอดทางที่มืดมิดมีเพียงแสงทางเดินสีขาวที่คอยนำทางไปยังปลายทาง หากมีเพียงแสงจากทางเดินอย่างเดียวก็คงจะดี  แต่ความมืดมิดรอบข้างทำให้เหล่าปิศาจรับรู้ได้ทันทีว่า ทูตสวรรค์ ช่างไม่เหมาะกับสิ่งที่มืดมิดเสียจริงๆ เมื่อร่างงามที่ถูกประคองอยู่นั้นส่องแสงอ่อนนุ่มด้วยสีขาวอ่อนทั่วร่างกาย 'ยิ่งมืด ยิ่งส่องประกายงั้นหรอ หึ ช่างเป็นร่างกายที่น่าสนใจเสียจริงๆ' ดวงตานิลไร้อารมณ์เสมองร่างทูตสวรรค์พลางคิดในใจเมื่อสิ่งที่น่าเหลือเชื่อปรากฎต่อหน้า 

     '....ฉันรู้สึกเหมือนกำลังนำสิ่งที่อันตรายที่สุดเข้ามาในอาณาจักรเลย' ฮยอนอาเอ่ย 
     'เธอมีแสงออกจากตัวแบบนั้นได้ยังไงกัน...' ไคเอ่ย
     'ตัวเธออุ่นจนฉันขนลุก' ฮยอนอาเอ่ยตอบ เพราะเธอต้องประคองร่างงามนี้ มันทำให้เธอรู้สึกสับสนพอตัว ด้วยประกายแสงสีขาวนวลที่ทิ่มแทงเธอ แล้วความอบอุ่นจากร่างเล็กนั้น 
     'คงจะจริงอย่างที่ตำราปิศาจบอกว่า หากเข้าใกล้อาจสูญเสียความเป็นปิศาจลงไปได้... ฮยอนอาตอนนี้ดวงตาของเจ้ากำลังกระวนกระวาย' ดีโอเปรม เมื่อเห็นท่าทีของลูกน้องที่ท่าทางจะไม่ค่อยดี ดวงตาของปิศาจที่ถูกฝึกสอนให้นิ่งไม่ไหวติ่ง บัดนี้กลับรวนเรไปมา ร่างกายที่ปกติเยือกเย็นกลับมีสิ่งที่เรียกว่าเหงื่อไหลออกมาจากขมับลูกน้องของเขา... 

     "เจ้าไหวมั้ยฮยอนอา" เสียงนิ่งจากผู้เป็นราชาทำให้เหล่าองครักษ์ตกใจเล็กน้อย 
     "หะไหวค่ะ" ฮยอนอาตอบ แต่ใบหน้าที่ปกติเต็มไปด้วยความมั่นใจ เย่อหยิ่ง บัดนี้กลับเต็มไปด้วยสีหน้าไร้ความมั่นใจ  แบคฮยอนเห็นองครักษ์สาวท่าทางไม่ค่อยดี มือใหญ่จึงเอื้อมไปจับแขนสีขาวนวลแล้วออกแรงดึงร่างนิทราให้เข้ามาปะทะกับร่างแกร่งของเขา 
     'อุ่น' องค์ราชาคิดภายในใจ เมื่อสัมผัสกับร่างเล็กที่บัดนี้อยู่ในอ้อมแขนเขา 
     "ข้าอุ้มนางเอง เจ้าพักเถอะ" องค์ราชาเอ่ย ก่อนจะยกร่างเล็กขึ้นพาดบ่าอีกครั้ง (นี้คนนะคะไม่ใช่กระสอบข้าวได้โปรดอ่อนโยนซักนิดเถอะค่ะองค์ราชา)
     "ขอบพระทัยค่ะ" ฮยอนอาก้มตัวขอบคุณองค์ราชาในความเมตตาของเขา.... อย่างที่คิดแม้เขาจะดูโหดเหี้ยม เย็นชา สมดั่งเป็นองค์ราชา แต่เขานั้นก็ไม่ใช่เนื้อแท้ของเขาอย่างที่เธอคิดมาตลอด





     "เฮือกกกก!!!!"  ร่างเล็กสะดุ้งขึ้นมาด้วยใบหน้ากระวนกระวาย เหงื่อไหลซึมทั่วขมับและคองามระหงส์  ตามด้วยดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตกใจ รอบกายเธอเต็มไปด้วยสีดำ เสมือนว่าเธอกำลังตาบอดอยู่ ลมหายที่แสนน่าอึดอัด กลิ่นเลือด ลอยเข้าจมูกเพื่อการหายใจ ผิวหนังปะทะเข้ากับอากาศเย็นเฉียบจนน่าขนลุก ไม่นานนักดวงตาสุกใสก็ค่อยๆปรับโฟกัสอย่างยากลำบาก.... ลูกกรง เธอเห็นเป็นซี่กั้นอยู่ข้างหน้าไม่ไกลจากตัวเธอนัก แน่นอนว่าในโลกสวรรค์ไม่มีสิ่งนี้ แต่เธอรู้จักดีจากตำราศึกษาเกี่ยวกับโลกปิศาจ... พื้นปูนแข็งสีดำสนิท ไม่มีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ทอดมา มีเพียงแสงจากดวงจันทร์สีแดงฉาด  หัวใจดวงเล็กค่อยๆเต้นเร็วฉี่ด้วยความกลัวมากมายที่ถาถมเข้ามา 
     "ฮึก... ที่นี้ที่ไหน" แขนเล็กทั้งสองข้างค่อยๆยกขึ้นกอดร่างที่สั่นเทาของตัวเอง ขาเรียวยกขึ้นชันด้วยความหวาดกลัว 
.
.
.
     "ตื่นแล้วสินะ" น้ำเสียงนิ่งเรียบ พร้อมกับปรากฎร่างสีดำทมิฬ ภายนอกลูกกรง น้ำเสียงนิ่งเฉยไร้ความรู้สึกที่นางฟ้าจำได้ดี... เธอรู้จักเขา 
     "....เจ้า องค์ราชาปิศาจ!!!" ร่างเล็กแผดเสียงออกมาด้วยความคัดแค้น 

พรึ่บ  หมับ!!  
     สิ้นเสียงตะโกนจากแทยอน  ร่างองค์ราชาก็หายวับไปกับตา ก่อนจะปรากฎใบหน้าคมสะท้อนแสงจันทร์สีแดง ที่อยู่ใกล้เธอไม่ถึงมิล ดวงตาฉายแวววิโรธ อีกครั้งที่มือเย็นเฉียบจับเข้าที่แก้มใสเนียนอย่างเจ็บปวด 

     "นี้เป็นครั้งที่สองที่เจ้า! ขึ้นเสียงกับข้า! องค์หญิงแทยอน!" องค์ราชากัดฟันพูดก่อนจะออกแรงกดแก้มนิ่ม 
     "อึก..." ร่างเล็กหัวใจระรัวด้วยความกลัว แต่ดวงตาของเธอกลับฉายแววเกลียดชังเสียมากกว่าความกลัว 
     "เจ้า...ลักพาตัวข้ามาที่นี้ทำไม!" มือเล็กที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อกำหมัดแน่นเพื่อบรรเทาอากาศปวดที่แก้ม 
     "....ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะต้องแส" องค์ราชาสะบัดมือปล่อยจากใบหน้าขาวสว่าง... ใบหน้าหวานสะบัดตามแรงปล่อย

     "ไร้มารยาทที่สุด!! เจ้าปิศาจต่ำทราม!!!" แทยอนพ่นคำด่าด้วยจิตใจที่แค้นอีกครั้ง และครั้งนี้เธอพ่นมันออกไปใส่ใบหน้าผู้ที่เรียกว่าองค์ราชา อย่างไม่เกรงกลัว 

     ...... ตึง!!!!  เสียงแขนแกร่งยันกับกำแพงดังลั่น พร้อมกับซากเศษหินของปราสาทที่ถูกแรงดันจนเกิดเป็นรูขนาดใหญ่ 


     "!!!!!!" แทยอนเบิกตากว้างด้วยความตกใจอีกครั้ง เพราะมือที่ใช้ยันกำแพงห่างจากใบหน้าของเธอไม่ถึงสิบเซนฯเสียด้วยซ้ำ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงด้วยความกลัว  ดวงตาใสสบเข้ากับแววตาพิโรธดวงตาที่เคยเป็นสีนิลบัดนี้กลับกลายเป็นสีแดงสดจนน่ากลัว  
     "เจ้าอยู่ได้ไม่ถึงเดือนนี้แน่นอน คิมแทยอน เชิญทำปากดีไปเถอะ" เสียงนิ่งเรียบเอ่ย  

พรึ่บ  แล้วร่างสูงก็หายไปกับตาของนางฟ้าสาว

     "......อึก ฮึก ข้ากลัวเหลือเกิน" เมื่อหญิงสาวเห็นองค์ราชาจากไปแล้ว มือเล็กที่เคยกำอยู่จนมีเลือดซึมออกมาก็คลายออก ก่อนที่ร่างเล็กจะค่อยๆกอดเข่าร้องไห้อีกครั้ง  

อีกด้านหนึ่งไม่ไกลจากทางเข้าคุกใต้ดินนัก 
     "......" แบคฮยอนยืนมองมือสีซีดของตนที่พึ่งจะชกเข้ากับกำแพงด้วยดวงตานิ่งเงียบ.... 'แค่ข้าอยู่ใกล้กับนางไม่ถึง 10 นาทีด้วยซ้ำ นางกลับทำให้ข้ารู้สึกร้อนรุ่มได้เพียงนี้เชียวรึ ข้าพึ่งหลุดสิ่งที่องค์ราชาไม่ควรทำลงไป...นี้มันแย่มาก'
     "ข้าต้องรีบจัดการนาง ก่อนที่อะไรจะแย่ไปกว่านี้..." แบคฮยอนเอ่ย 
กึก  กึก  พรึ่บ   ขายาวๆก้าวเดินออกไปจากคุกใต้ดินก่อนจะหายไปในที่สุด 


(จบตอนนนนนน!!!!)
กลับมาล้าววววววววววววววววววววววววววววว กี้ดดดดดดดดดดดดดด ขอบคุณที่หาเพลงที่เข้ากับฟิคเรื่องนี้เจอ ไม่งั้นไม่ได้แต่งต่อแน่ๆ เพราะไม่มีเพลงผลักดัน 555555555 เพลงมันเกรี้ยวกร้าดมากค่ะ มันเลยออกมากดดันมากๆ ฮือออออออออ T0T สงสารแทยอนมากเลยอ่า... แต่องค์ราชาปิศาจอะค่ะ จะให้ใจดีมันก็ไม่ใช่ปะคะ มันก็ต้องจำเลยรักอะไรแบบนี้แหละค่ะ 5555555555555 หวังว่าจะชอบกันนะ ขอบคุณรีดหลายๆท่านที่รอยคอยเรื่องนี้อยู่นะคะ :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

513 ความคิดเห็น

  1. #501 Baekhyunlovely (@baekhyunlovely) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 07:51

    พี่แทอย่าเป็นไรนะคะ แงง

    #501
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #68 soshiexo (@onkamon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 18:17
    งือออรอค่ะ
    #68
    0
  4. #65 NetNok (@pai_netty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 03:20
    ทำไมองค์ราชาไม่อ่อนโยน55555555เกรี้ยวกราดใส่องค์หญิงเค้า แล้วมาคิดได้ทีหลังนี่คืออัลไลเพคะ รอนะค้าาาา
    #65
    0
  5. #63 Channev (@channev) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 00:33
    เย่ คิดถึงเรื่องนี้จังงงง วอนองค์ราชาถนอมองค์หญิงนีออนของเราด้วยค่ะ5555
    #63
    0
  6. #62 kktnpp (@kktnpp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 20:14
    ชอบมากๆเลยค้าาาา
    #62
    0
  7. #61 Kanokwan_PKS (@Kanokwan_PKS) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 10:13
    โดนจับมาแล้วววววว รออยู่นะคะ ^^
    #61
    0
  8. #60 bbam_bbam (@bbam_bbam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:29
    รออยู่นะค่ะ
    สงสารแทยอนอ่ะ แบคอย่าฆ่าแทยอนนะ
    #60
    0
  9. #59 SunnyMoonHoney (@SunnyMoonHoney) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:06
    แบคน่ากลัวมาก
    #59
    0