ฺBaekTae : Blood Sweat & Tears

ตอนที่ 6 : เย็น อุ่น ความมืด แสงสว่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    25 มี.ค. 61







     ระยะเวลาเกือบ 3 วันที่องค์หญิงแทยอนถูกลักพาตัวมาจากอาณาจักรสวรรค์ แน่นอนว่าราชินีแห่งอาณาจักรสวรรค์มิได้นิ่งเฉยแต่อย่างใด ยังคงส่งทหารเทวดามายังดินแดนปิศาจอยู่เรื่อยๆ แต่เพราะทหารเทวดาที่ไม่คุ้นชินกับความมืดอีกทักการฝึกรบที่อ่อนหัด ชนิดที่ว่า ทหารเทวดา 20 คนต่อปิศาจ 1 ตนนั้นช่างเป็นเรื่องแสนสบาย เรื่องนี้องค์ราชารู้ดี ถึงความคิดแง่บวกของเหล่าเทวทูตว่าตั้งแต่เกิดจนดวงวิญญาณสูญสลาย จะไม่มีสงครามระหว่างเทวดาและปิศาจอย่างแน่นอน  ต่างจากอาณาจักรที่แสนดิบเถื่อนและมืดมิดเต็มไปด้วยความโลภ และโสมม ที่จักต้องให้เหล่าทหารปิศาจได้ฝึกตนอยู่ทุกวี่ทุกวัน ความสามารถของสองอาณาจักรนี้ช่างแตกต่างยิ่งนัก ต่อให้มีมันสมองจนเป็นกรด แต่หากไม่มีกำลังและทักษะการสู้รบเสียแล้วมันจะไปสู้ผู้ใดได้เล่า 

ณ โถงใหญ่แห่ง วังทอร์มอนดาร์ก 
     "......" บัดนี้เหล่าองครักษ์ ระดับความเก่งกาจแนวหน้าของอาณาจักรนรกได้มาคุกเข่าอยู่ใต้เบื้องเท้าขององค์ราชาเพื่อรายงานผลในแต่ละวันอย่างเคย เสียงภายในโถงยังคงเงียบสงัดและน่าอึดอัดเช่นเคย
     "รายงานมา" น้ำเสียงนิ่งสงัดเอ่ย พลางหลุบตามองภาพองครักษ์ที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยเลือดอยู่ 
     "วันนี้มีทหาารเทวดาบุกมายังอาณาจักรราว 2000 นาย บาดเจ็บไม่มี ตาย 2000 ตนพะยะค่ะ" น้ำเสียงเรียบนิ่งไม่แพ้องค์ราชาของดีโอ 
     "ก่อนตาย เจ้าพวกนั้นได้ฝากสารถึงท่าน ข้าได้ตรวจสอบพิษและเวทมนตร์ดูแล้วไม่มีสิ่งใดพะยะค่ะ" ไคเอ่ยพร้อมกับยื่นกระดาษสีครีมขาวที่เปื้อนรอยเลือดเล็กน้อยให้แก่องค์ราชา 
     องค์ราชายกมือขึ้นแกว่งไม่นานกระดาษก็ลอยมายังมือเรียวใหญ่ คลี่ออก สายตาเรียวเนียบนิ่งดั่งน้ำลึกใต้มหาสมุทร เคลื่อนอ่านตัวอักษรภาษามนุษย์อันเป็นภาษากลาง  

ถึงท่านองค์ราชา 
ข้าไม่รู้หรอกว่าเหตุใดท่านจึงชิงตัวบุตรธิดาของข้าไป แต่หากต้องการจะประกาศสงครามกับอาณาจักรสวรรค์แล้ว ข้าก็พร้อมน้อมรับ การที่ท่านเลือกชิงตัวแทยอนไป ท่านก็คงรู้แล้วว่าเธอเป็นดั่งผู้สืบทอดบัลลังค์ในลำดับต่อไป ท่านอย่าคิดเสียว่าข้าจักกลัวและยอมพ่ายแพ้แก่พลังมืดของท่านในที่สุด ท่านยังประเมินอาณาจักรสวรรค์น้อยไปเสียแล้ว ด้วยกำลังปิศาจเพียงไม่กี่ดวงของท่านไม่อาจสู้แรงของทหารเทวดาของข้าได้ หากท่านคิดจะตกลงกับข้าดีๆ ข้าก็พร้อมที่จะคุยกับท่านเสมอ                                                                                                                                                                                                                              จากองค์ราชินีเจสสิก้า

     ภายหลังอ่านจบ ดวงตามิได้ฉายแววใดออกมาแม้แต่น้อย แม้แต่มุมปากก็ไม่ได้แสดงสิ่งใด ไร้ซึ่งความรู้สึก... จากนั้นมือใหญ่ก็ขยำกระดาษดังกลาง ไม่นานก็มีแสงไฟพวงพุ่งในมือใหญ่ พร้อมกับไหม้เกรียมเป็นเถ้าลอยตามอากาศ 

กึก
     รองเท้าหนังสัตว์ประหลาดสีดำสนิทกระทบพื้นกระเบื้อง พร้อมกับร่างองค์ราชาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 
     "หมดธุระแล้ว พวกเจ้าไปซะ" สิ้นประโยค ร่างองค์ราชาก็หายไปต่อหน้าต่อตาของเหล่าองครักษ์ 

     "....." เหล่าบรรดาองครักษ์ลุกขึ้นยืน แล้วค่อยๆเดินออกไปจากห้องโถง 
     "ไค ตกลงข้อความในกระดาษมันเขียนว่าอะไร?" เจโฮป ผู้อยากรู้อยากเห็นเอ่ยถาม ขณะกำลังก้าวเดินออกจากวัง 
     "....ข้าไม่เห็นมีสิ่งใด เป็นเพียงกระดาษเปล่า" 
     "อ่อ ใช้สารล่องหนสินะ" ฮยอนอาพูดพลางทำท่านึก สารล่องหนบวกกับเวทชั้นสูงที่กำหนดตัวผู้อ่านไว้ หากใครที่ไม่ใช่ผู้ที่ผู้เขียนต้องการให้อ่านเปิดอ่านก็จักไม่เห็น แม้จะเป็นเวทมาตรฐานที่ใช้กันทั้งโลกปิศาจและสวรรค์ แต่ก็เป็นเวทระดับสูง ที่ต้องใช้สมาธิในระดับสูงทีเดียว
     "อ่ออ" เจโฮปผงกหัวอย่างเข้าใจ 
     "จะว่าไปนางจะเป็นยังไงบ้างนะ" ฮยอนอาเอ่ยขึ้น เมื่อนึกถึงตัวต้นเหตุที่ทำให้โลกปิศาจวุ่นวายตลอดสามวันที่ผ่านมา 
     "เจ้าเป็นห่วงนางรึยังไง" เจโฮปเอ่ยถามอีกครา 
     "ข้าถูกใจนาง ข้าไม่เคยรู้สึกร้อนๆหนาวๆ ไม่เคยเหงื่อไหลมาก่อน ข้าว่านางน่าสนใจดี" ฮยอนอาเอ่ยอย่างนึกสนุกกับเหตุการณ์ที่ตนเจอครั้นประคองนาง 
     "ป่านนี้ก็คงนอนหนาวสั่นๆกึกๆอยู่ในกรงขังหละมั้ง" ไคที่เดินพลางทำท่าสบายใจกึ่งง่วงเล็กน้อย 
     "ข้าก็ว่างั้น" ดีโอที่เงียบเสียนานเอ่ยตอบ 
     "องค์ราชาก็น่าจะถนอมนางเสียบ้าง นางเป็นถึงนางฟ้า..." เจโฮปเผลอพูดประโยคต้องห้ามมาเสียยาวเหยียด ก่อนจะเริ่มทำสีหน้าถอดสี เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนพูดบางอย่างที่ไม่ควรออกไป 
     "....ข้าไม่รู้ด้วยหรอกนะ" ไคเอ่ยคนแรก เหมาะเจาะกับที่พวกเขาเดินออกมาจากภายนอกวัง ไคจึงรีบกระโดดขึ้นต้นไม้แล้วจากไป 
     "ข้าว่าจะไปอาบน้ำ" ฮยอนอาพูดจบแล้วก็กระโดดหายไปอีกคน
     "ข้าต้องไปตรวจความเรียบร้อยที่ทางเข้าฝั่งขวา" ดีโอตบไหลเจโฮปที่บัดนี้ ยืนค้างเป็นหินอย่างเห็นใจก่อนจะจากไป 

     "....."
     'เจโฮป' เสียงกระซิบอันแสนเยือกเย็นแล่นเข้ามาในโสตประสาทของเขาโดยทันที 
     "คะครับองค์ราชา!!" เจโฮปรีบทำตัวตรงทื่อ เหงื่อที่ซักปีจะมี ค่อยไหล่ออกมา ใบหน้าที่ปกติซีดเซียวดั่งคนไร้เลือดหล่อเลี้ยง กลับดูซีดกว่าเดิม ชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายลงคอช้าๆ 
     'ข้าได้ยิน' เสียงในกระแสดังมาอีกครา
     "ขะขออภัยพะยะค่ะ!! กระผมผิดไปแล้ว!!!" เจโฮปเอ่ย 
     'ครั้งนี้ข้าจะอภัยให้ แต่หากได้ยินอีกข้าจะกระชากปากเจ้าโยนให้เจ้า เวเดอร์กินซะ' ประโยคยาวเหยียดจากองค์ราชาทำให้เขาถึงกับสั่นกลัวทันที เวเดอร์ที่องค์ราชา หากเป็นสัตว์เลี้ยงที่เรียกว่า สุนัข หรือ แมว ของโลกมนุษย์ก็คงจะดี แต่เพียงมันเป็นมังกร สัตว์เลี้ยงขององค์ราชาตังหาก 
     "ขออภัย ขออภัย จริงๆครับบบ!!!" เจโฮปตะโกนดังด้วยความเกรงกลัว 
     'ไป' สิ้นประโยคในกระแส เจโฮปก็รีบเด้งตัวหายไปจากวังทันที 


อีกด้านหนึ่ง 
     หลังจากจัดการกับเจ้าองค์รักษ์คนสนิทจอมนินทาเรียบร้อย ดวงตาสีนิลก็ตวัดมองภาพตรงหน้าอีกครา บัดนี้นางฟ้าผู้เป็นดั่ง ว่าที่ราชินี ตัวที่เธอขาวสะอาดดูมอมแมมเพราะคราบดิน ปูน ในคุก แม้จะมีพลังของดอกคริสตัลที่วางอยู่ที่ปลายเท้าของเธอทุกเช้าพอประทังชีวิต แต่เพราะร่างกายที่ไม่เคยพบเจอกับความดำมืด และอากาศที่เย็บเชียบ ทำให้บัดนี้ ใบหน้าที่เคยสดใส มีสีสันแต่งแต็มด้วยเลือดฝาด บัดนี้ ซีดเซียวจนเหมือนคนขาดเลือด ขอบตาคล้ำด้วยความไม่เคยชินจนแทบไม่กล้าหลับ ร่างกายเล็กสั่นเพราะความหนาวเย็น ริมฝีปากที่เคยฉ่ำแดง บัดนี้แตกและไร้สี แม้แต่เสียงรอบกายก็แลดูไม่สดใสอย่างเคย

หากปล่อยไว้เช่นนี้แล้ว เธออาจจะตายเสียก่อนพิธีกรรม
     องค์ราชาคิดในใจเมื่อเห็นว่าเครื่องสังเวยดูเหมือนใกล้จะตายรอมร่อ

พรึบ 
     เพียงเสี้ยววินาที ร่างองค์ราชาก็หายไปต่อหน้าต่อตาดวงตากลมโตที่อ่อนล้า พร้อมกับบรรยากาศเย็นรอบตัวที่ทวีคูณยิ่งขึ้นอย่างกะทันหัน ไม่นานใบหน้าหล่อคมก็ปรากฎต่อหญิงสาว ม่านตาค่อยๆเบิกกว้างด้วยความตกใจ เหมือนดั่งหัวใจดวงน้อยๆถูกแช่แข็ง แต่ร่างกายของเธอไม่มีแม้แต่แรงจะขยับ 

     "จะจะทำอะไร" น้ำเสียงแผ่วเอ่ย 
     "..." ไม่มีน้ำเสียงตอบจากคนตรงหน้า แทยอนมองหน้าปิศาจตรงหน้า เห็นดวงตาดำสีนิลที่กำลังมองเธอนิ่งไม่ไปไหน
     "ออกไป เกลียด.." แทยอนเอ่ยครา พลางกับหันหน้าหนี แม้แต่หน้าก็ไม่อยากจะเห็น 
     "น่าสมเพช" น้ำเสียงเย็นชืดจากปิศาจตรงหน้าเอ่ย ดวงตาสีนิลยังคงมองสำรวจกายไม่เลิก 
     "แล้วจ้องข้าทำไมนักหนา อย่ามายุ่งกับข้า" นางฟ้าตัวเล็กแฮ้วเสียงใส่ ผู้มีศักดิ์เป็นดั่งองค์ราชาแห่งโลกปิศาจอย่างไม่เกรงกลัว
     "จะตายอยู่แล้วยังปากดี" น้ำเสียงดูถูดดูแคลนจากปิศาจตรงหน้า ทำให้เธอต้องเม้มปากสะกัดกั้นอารมณ์ 
"ก็ฆ่าฉันเลยเซ่!!! ฆ่าให้ตายไปเลย!! ไม่อยากอยู่นักหรอก!!" หญิงสาวตะโกนใส่หน้าปิศาจตรงหน้าอย่างเหลืออด น้ำตาเล็กๆค่อยๆไหลออกมาอย่างเจ็บใจ 



     "...." นี้หรือ น้ำตา ตั้งแต่เกิดมาเขาเองก็ไม่เคยเห็น สิ่งที่มนุษย์เพศผู้บอกว่าทำให้จิตใจหวั่นไหวได้ทุกครา ข้าไม่เข้าใจหรอก เพียงแต่พอเห็นสีหน้าเคียดแค้นและ น้ำตาช่างเป็นองค์ประกอบที่น่าสนใจเสียจริง  ปิศาจหนุ่มนึกในใจเมื่อเห็นน้ำตาไหลมาเรื่อยๆจากนางฟ้าสาวตรงหน้า  แบคฮยอนเขยิบตัวที่นั่งชันเข่าให้ถอยห่างจากเธอเล็กน้อย ก่อนจะถอยหลังและยืนขึ้นเต็มความสูง 
     "ฮึก พาข้ามาที่นี้ทำไม ข้าทำอะไรผิด เพราะข้าปากดีหรอ แค่นี้ก็ต้องทำกันขนาดนี้เลยหรอ ปิศาจทำไมจิตใจโหดเหี้ยมได้ขนาดนี้ ฮึก ข้าหน่ะ ข้าก็แค่อยากใช้ชีวิตเหมือนนางฟ้าปกติ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่ได้อยากต้องมาผจญภัยกับโลกที่ข้าไม่รู้จักซักหน่อย ฮือออ" นางพล่ามอะไรยืดยาว ชายหนุ่มคิดในใจ แต่ก็ยังไม่ได้ไปไหน เขาแค่ยืนมองเหตุการณ์ด้วยความไม่เข้าใจ นางฟ้า อ่อนแอและเปราะบาง แม้กระทั่งจิตใจเลยหรอ? อย่างที่ตำราว่าไม่มีผิด 
     "คิดถึงแม่ คิดถึงน้อง คิดถึงเตียงนอน ฮึก ที่นี้มีแต่ความมืดไม่เอาแล้ว ไม่อยากอยู่ อยากตาย อยากตาย..." หญิงสาวยังคงพร่ำเพ้อมือเล็กพลางเช็ดน้ำตาที่ไหลจากดวงตาไม่หลุด  การกระทำที่น่ารำคาญนี้มันอะไรกัน องค์ราชาคิดในใจ เขารู้สึกรำคาญใจอย่างบอกไม่ถูก จนคิ้วเรียวหนาเผลอขมวด
     "ฆ่าข้าซี่!! ฆ่าข้าเลย ไอ่ปิศาจเลว" ไม่นานแทยอนก็หันมาตวาดลั่นใส่ปิศาจหนุ่มอีกครา ดวงตาแดงก่ำผ่านการร้องไห้มองใส่ผู้เป็นดั่งราชาเหมือนต้องการฆ่าเขาให้ตาย 
     "หึ เด็กน้อย" ไม่รู้เพราะอะไร ทำให้องค์ราชาเผลอหัวเราะในลำคอเบาๆ พร้อมกับตินางฟ้าสาวที่ทำท่าราวมนุษย์เด็กน้อยที่เอาแต่ใจและขี้แย
     "วะว่าไรนะ!" แทยอนเหวอเล็กน้อย 

พรึบ
     "ว้ายย!" ไม่ทันได้อ้าปากด่าองค์ราชา ร่างเล็กของเธอก็ถูกร่างดำทมิฬยกขึ้นสูง เย็น ความรู้สึกเย็นแล่นไปทั้งกายเมื่อกายของเธอสัมผัสกับร่างสูงของปิศาจ 
     "อยู่นิ่งๆ หากไม่อยากตกตาย" อุ่น ความรู้สึกอุ่นที่แผ่ซ่านตามผิวหนัง เมื่อครั้นร่างเล็กแนบชิดกับเขา 

ฟิ้ว 
     ไม่ทันนางฟ้าตัวเล็กได้ตอบ ปิศาจหนุ่มก็ออกแรงที่เท้าแล้วกระโดดไปอย่างรวดเร็ว
     "วะว้าว" แทยอนเผลออุทานเมื่อเห็นภาพรอบข้างที่ผ่านตาไปอย่างรวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์ จนลืมไปว่าตนอยู่ในอ้อมกอดของปิศาจที่เกลียดนักนา 
     "...." ปิศาจหนุ่มก้มตามองนางฟ้าในอ้อมกอดที่จับต้นคอเขาโดยอัตโนมัติเมื่อเริ่มออกตัวด้วยความกลัวตก ที่กำลังตื่นเต้นกับการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว จนเจ้าตัวลืมเผลหลุดยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว 

ณ หอสมุด 

ตึง! 
     เสียงรองเท้ากระทบกับพื้นกลางหอสมุด 
     "ว้าย!" แขนแกร่งปล่อยร่างนางฟ้าตัวน้อยลงอย่างไม่ใส่ใจ จนนางฟ้าเผลอเซ ร่างเล็กทำท่าเซจนจะเสียหลักอยู่มะลมมะลอ ปิศาจหนุ่มที่มองการกระทำเหล่อหลาอย่างรำคาญใจ 

หมับ 
มือเย็นซีดจับเข้าที่ข้อแขนอุ่น พร้อมกับชักร่างนางฟ้าเล็กเข้าหากาย ส่งผลให้ร่างเล็กเซถลาสู่ร่างปิศาจหนุ่ม จมูกเล็กชนเข้ากับอกแกร่งอย่างจัง ไอเย็นส่งกระทบกับใบหน้าและกายอุ่น 

ตึกตัก ตึกตึก 
"...." !! บะบ้าหน่า ฉันใจเต้นทำไม! นางฟ้าสาวสถบกับตัวเองที่เมื่อครู่ตนรับรู้ถึงหัวใจที่เต้นแรงผิดปกติ มันเป็นอาการของคนที่ตกหลุมรักไม่ใช่หรอ เธอเคยอ่านจากการ์ตูนผู้หญิงในโลกมนุษย์ แต่ไม่ใช่หรอกๆ ข้าไม่ใช่มนุษย์นิ นางฟ้าตัวเล็กเถียงกับตัวเอง 

"องค์ราชา" น้ำเสียงผู้หญิงสงบแต่ฉายแววใจดี ทำให้แทยอนรีบหันหวับไปมอง ปรากฎร่างหญิงชราที่ดูมีอายุ ผมสีแดงฉาดยาวสลายกลางหลัง ใบหน้าสดสวย ไม่ต้องคิดเลยว่าเมื่อยังสาวเธอจะงดงามเพียงใด 
"ท่านโบอา" น้ำเสียงขององค์ราชาที่ยังคงนิ่งเย็นแต่กลับฉายแววนุ่มลง ทำให้แทยอนแอบหันกลับไปมอง ใบหน้าปิศาจที่มีสีหน้าดูอ่อนลงเล็กน้อย แต่เมื่อดวงตาเย็นสบเข้ากับดวงตาสุกใสของนางฟ้าเพียงชั่วครู่ ใบหน้าก็กลับเป็นแข็งดังเดิม 
"ข้าขอเดาว่า คงเป็นเรื่องเกี่ยวกับนางฟ้าสาวคนนี้ ^^" ปิศาจแก่เอ่ยพลางส่งยิ้มใจดีให้กับนางฟ้า 
"ข้าอยากรบกวนท่านดูแลนาง" ปิศาจหนุ่มเอ่ยเสียงนิ่ง มือเรียวใหญ่พลางดันใบหลังบางให้นางฟ้าสาวก้าวเดินไปข้างหน้า 
"ไม่มีปัญหา ข้าจะดูแลนางเป็นอย่างดีองค์ราชา" โบอากล่าวพลางจับต้นแขนเล็กของแทยอนให้เดินเข้ามาหาตนทำไมนางไม่เห็นตัวเย็นเหมือนปิศาจเลยหล่ะ? นางฟ้าสาวคิดในใจเมื่อได้สัมผัสกายกับปิศาจแก่ 
"ฝากด้วยหล่ะ"องค์ราชากล่าว โบอาก้มหัวให้องค์ราชาเล็กน้อย เช่นเดียวกับองค์ราชาที่ก้มหัวรับ ทุกอย่างอยู่ในสายตาของนางฟ้าตัวน้อยที่ยังงงๆกับเหตุการณ์ แต่แล้วภาพที่ไม่คิดจะเห็นก็คือ รอยยิ้มเล็กๆ ฉาบอยู่บนหน้าองค์ราชา แต่เมื่อดวงตาปิศาจหนุ่มเสมาเห็นเธอกลับเปลี่ยนสีหน้าเป็นดั่งเดิมอีกทันที 

อะไรอ่ะ ปิศาจก็ยิ้มได้ด้วยหรอ?
 





(จบตอน)
มาแล้วววววววววววววววว ดองมานานนน ไม่คิดจะแต่งเลยนะเอาจริงๆ 55555555555  คือเค้าอ่ะเข้าเช็คคอมเม้นในเด็กดีตลอดๆแหละ คอมเม้นของเรื่องนี้จะอยู่ที่ 69 ตลอด จนวันนี้จู่ๆ ก็มีคอมเม้นเพิ่มมาหนึ่งคอมเม้น มาเม้นว่า เนี่ยรอเค้าแต่งเรื่องนี้อยู่นะ ได้อ่านแค่นี้แหละแรงแต่งต่อนี้มาเลยยยยย กลับจากทำงานกลุ่มรีบถลามาแต่งให้เลย ^0^  จริงๆในใจก็คิดว่าคงไม่มีคนอ่านเรื่องนี้แล้วแหละ แต่ในเมื่อมีคนรออยู่ เค้าก็มาแต่งให้นะคะ ขอบคุณที่รอคอยน้าาา ฮือออ TT ซาบซึ้งจิตใจเหลือหลาย อ่านให้สนุกนะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

496 ความคิดเห็น

  1. #114 M0720 (@M0720) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 10:12

    เอาแล้วองค์หญิงใจเต้นแล้วสิ^^ องค์ราชายิ้มบ่อยนะ 5555



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 เมษายน 2561 / 14:10
    #114
    0
  2. #82 k pop (@MinNichapa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 12:53
    ไรท์เค้าอ่านนนนเค้าอยากอ่านอ่าามาแต่งต่อทีน่างื้อออ
    #82
    0
  3. #78 kktnpp (@kktnpp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 08:12
    นางฟ้าชอบองค์ราชายิ้มแน่ๆเลยยย ระวังตกหลุมรักปีศาจเข้านะจ๊ะ /รอนะคะไรท์ ชอบเรื่องนี้มากๆ รอไรท์มาต่อตลอดเลยยย
    #78
    0
  4. #77 Amphonphanbkt (@Amphonphanbkt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:37
    นางฟ้าผู้อ่อนโยนนนน รอนะคะ
    #77
    0
  5. #76 Kanokwan_PKS (@Kanokwan_PKS) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:07
    โอ๊ย แทยอนใจเต้นให้กับปีศาจแล้ววว นางฟ้าผู้แสนบอบบาง แต่แบคฮยอนนั้นช่างไม่อ่อนโยนเลย
    รออยู่นะคะ
    #76
    0
  6. #75 Channev (@channev) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 00:10
    อ่อนโยนหน่อยค่ะคุณปีศาจ นางฟ้าเราบอบบางงง /จริงๆเราก็รออยู่น้า แต่ไม่ได้มาเม้นบอกขอโทดค้าบบ
    #75
    1
    • #75-1 Good_Night (@n1i2c3e4) (จากตอนที่ 6)
      26 มีนาคม 2561 / 01:09
      โอ้ยยย ไม่เป็นไรเลยค้าาาา ><
      #75-1
  7. #74 Krystal♥. (@panps123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:47
    ไรท์อัพอีกน้าาา สู้ๆค่าาา
    #74
    0
  8. #73 NetNok (@pai_netty) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:50
    ไรท์~~~~เรารอเน้อออ องค์ราชาเริ่มจะอ่อนโยนแล้วใช่มั้ยยยย
    #73
    0
  9. #71 bbam_bbam (@bbam_bbam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:00
    รอไรท์มาอัพต่อนะค่าาา
    #71
    0