นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

32

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


32

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  30 มิ.ย. 63 / 16:18 น.
นิยาย آѹѹԴФѺ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แนะนำตัวละครหลักน่า

(1).ดาว(เคะ) อายุ 18 ปี รูปร่างบาง สูง 175 ซม. น้ำหนัก 53 กก.

(2).ฟ้าน(เมะ) อายุ 16 ปี รูปร่างสมส่วน สูง 174 ซม. น้ำหนัก 52 กก.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 มิ.ย. 63 / 16:18


      สวัสดีครับ ผมชื่อดาว อายุ 18 ปีครับ ผมมีน้องชายอายุ 16 ปี ชื่อฟ้าน เขาดูเท่ในสายตาใครหลายคน แต่สำหรับผม ผมว่าน่ารักนะ แต่เตี้ยกว่าผมแค่ 1 ซม.เอง ไม่รู้ทำไม และวันนี้ก็เป็นวันเกิดน้องผมด้วย..
.
.
วันศุกร์ ที่ 15 กรกฎาคม 2563
[10:30]

     "อ่า.. จะซื้ออะไรเป็นของขวัญดี"วันนี้ผมไม่ไปโรงเรียนครับ เนื่องจากว่าจะเตรียมพวกของขวัญและเค้กไว้ให้ฟ้าน

     "เห็นบ่นว่าอยากได้พวกเจลล่อลืนน่ะ ฮ่าๆ"คุณพ่อพูดกับผมขนาดอ่านหนังสือพิมพ์ แต่ฟ้านอายุแค่ 16 ปีเองนะ พวกของแบบนั้นจะเอาไปทำอะไรกัน
.
.
ห้างสรรพสินค้า

     สุดท้ายผมก็มาที่ห้างจนได้ ผมเลือกที่จะเดินไปที่โซนรองเท้า ฟ้านน่าจะชอบมั้ง..

     "อ่า.. เลือกอันไหนดี"รองเท่าเท่ๆเต็มไปหมดเลย ผมเลือกไม่ถูกเลยแหะ

     "อ่าวพี่ดาว สวัสดีค่ะ"เสียงใสของผู้หญิง คาดว่าจะเป็นรุ่นน้องผมเอ่ยขึ้น ผมจึงหันไปแล้วรับไหว้

     ตากลมสีน้ำตาล ใส่แว่นตากลม ส่วนสูงกำลังน่ารัก ผมสั้นสีดำสนิท ใส่เสื้อสีขาว กับกางเกงยีนส์ขาสั้น อ่า.. น้ำผึ้ง เพื่อนร่วมห้องของฟ้านนิ

     "พี่ดาวมาซื้ออะไรหรอคะ?"ผมหลุดออกจากภวังค์ แล้วมองคนที่ทักขึ้นก่อนจะพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มกลับไปว่า"พี่มาซื้อรองเท้าให้ฟ้านน่ะ"

     "เนื่องในวันอะไรหรอคะ"

     "วันเกิดน่ะ"น้ำผึ่งร้องอ่อ ก่อนจะมองรองเท้าแล้วทำท่าเหมือนคิดอะไรบ้างอย่าง

     "อันนี้มั้ยคะ ฟ้านคงจะชอบ"นิ้วรูปสวยของน้ำผึ้งชี้ไปที่รองเท้าอันหนึ่งแล้วพูดต่อว่า"เห็นฟ้านเคยบอกว่าฟ้านชอบสีดำ"

     ใช่ครับ รองเท้าที่เธอชี้เป็นสีดำแถบขาว ลวดลายออกแบบมาอย่างดี ราคาประมาณ 560 บาท ผมว่าผมจ่ายไหวนะ

     "ขอบคุณนะคับ"ผมหยิกรองเท้าคู่นั้นมาแล้วหันไปขอบคุณน้องน้ำผึ่ง ซึ่งเธอก็ยิ้มส่งกลับมา

     "ไม่เป็นไรค่ะ พี่ดาวน่ารักจัง ถึงว่าทำไมฟ้านถึงห่วงขนาดนี้"หลังเธอพูดจบ ผมก็ทำหน้าเหมือนกับว่ายังงง เธอหัวเราะคิกคักเบาๆแล้วเดินออกไป

     "ไปจ่ายค่ารองเท้าก่อนดีกว่า"ผมเดินออกไปจากตรงนั้น
.
.
ร้านเค้ก

     หลังจากที่ผมซื้อรองเท้าเสร็จก็ตรงมาร้านเค้กทันที ยืนเลือกเค้กอยู่สักแปปก่อนพี่พนักงานจะเดินออกมา

     "อ่าวน้องดาว ซื้ออะไรเอ่ย"เสียงหวานใสเอ่ยออกมาทำให้ผมล่ะความสนใจจากเค้ก

     ดวงตาใส่คอนแทคเลนส์สีชมพู ผมยาวปล่อยสีชมพู ใส่เสื้อสีขาว กางเกงขาสั้นสีดำ ใส่ผ้ากันเปื้อนลายตาขาย อ่า.. พี่ทับทิมสินะ

     "อ่าวพี่ทับทิม สวัสดีครับ"ผมยกมือไหว้ก่อนที่พี่เขาจะรับไหว้ พี่ทับทิมเป็นรุ่นพี่ที่ผมรู้จักครับ พี่เขาค่อนข้างจะนิสัยอ่อนโยนระดับหนึ่งเลย

     "แล้วซื้อเค้กไปให้ใครล่ะเรา"

     "ซื้อไปให้ฟ้านครับ วันนี้วันเกิดฟ้าน"ผมก้มไปมองเค้กในตู้อีกครั้ง ก่อนจะพูดว่า"พี่ทับทิมช่วยผมเลือกหน่อยได้มั้ยครับ?"

     "ได้สิ ฟ้านชอบตัวการ์ตูนอะไรล่ะ"

     หลังจากได้ยินคำถาม ผมก็เหนื่อยใจแล้ว ปกติฟ้านไม่ได้ดูการ์ตูนเพราะโตแล้ว อีกอย่างฟ้านชอบออกไปเที่ยวด้วยนี้สิ "ทำหน้าแบบนั้นแสดงว่าไม่รู้สินะ"

     คำพูดนั้นทำให้ผมเขิลนิดๆ ก่อนจะพยักหน้าเบาๆและยิ้มแห้งเป็นเชิงว่าครับ พี่ทับทิมหัวเราะเบาๆกับท่าทีอาการของผมก่อนจะถามอีกหนึ่งคำถาม "น้องฟ้านอายุเท่าไหร่ล่ะ"

     "อ่อ อายุ 16 ปีครับ"ผมตอบกลับไปด้วยความมั่นใจ พี่ทับทิมเลยชี้ไปที่เค้กอันหนึ่งแล้วพูดว่า "น้องฟ้านน่าจะชอบนะ เค้กชิ้นนี้ค่อนข้างเรียบง่าย แต่ก็ค่อนข้างละเอียด"

     เค้กที่ว่านั้นเป็นสีขาวครับ ตกแต่งลายข้างๆนิดหน่อยเป็นรูปวาดกุหลาบสีแดง ส่วนด้านบนตกแต่งเป็นคำว่าHappy birthday เรียบง่ายดีครับ แต่ว่าแต่ล่ะตัวอักษรนั้นมีลวดลายละเอียดอ่อนดี

     "เอ่อ.. กี่บาทครับ"

     "250 บาทจ๊ะ แต่สำหรับน้องดาวแล้ว พี่ขายแค่ 200 จ๊ะ"

     "ขอบคุณครับ"พี่ทับทิมยิ้มตอบก่อนจะจัดการเอาเค้กก้อนนั้นใส่กล่องแล้วส่งให้ผม ผมยกยิ้มแล้วจ่ายเงินก่อนจะเดินออกมาจากร้าน และมุ่งหน้ากลับบ้าน
.
.
บ้าน

     ผมกลับมาพร้อมของในมือแค่สองอย่าง มันไม่มีอะไรมากหรอกครับ แค่ของขวัญกับเค้กก็พอแล้ว ซึ่งผมจัดการเอาเค้กไปใส่ในตู้เย็น ส่วนกล่องรองเท้าก็เอาไปเก็บในห้องนอนผม อ่อ! ผมลืมกระดาษห่อของขวัญนิ ส่งสัยต้องออกไปอีกรอบแล้วล่ะ
.
.
ร้านค้าใกล้บ้าน

     ผมเดินมาที่ร้านค้าใกล้บ้าน ก็เจอแล้วกระดาษห่อของขวัญ มีลายเยอะแยะจนน่าซื้อไปให้หมดจริงๆ

     "พี่ดาว"เสียงเด็กผู้ชาย.. คุ้นๆ ผมจึงหันไป

     ผมสีดำรองทรงสูง ผิวขาว รูปร่างดี ชุดนักเรียน ตาสีน้ำตาล ใส่ต่างหูไม้กางเขนหนึ่งข้าง.. ฟ้านนิ!

     "เห้ยฟ้าน! ทำไมอยู่นอกโรงเรียน!"ผมพูดออกไปด้วยความตกใจ ซึ่งฝ้านก็เหมือนจะตกใจไม่แพ้ผม

     "คะ..คือ ผมออกมาซื้อของ"

     "ทำไมถึงออกมานอกโรงเรียนล่ะ!"ผมกอดอกทำหน้าจริงจัง ส่วนฟ้านทำหน้ามุ้ย

     "ก็พี่ยังไม่ไปโรงเรียนได้เลย"ฟ้านมองผมอย่างจับผิด "ก็พี่โตแล้ว ส่วนฟ้านน่ะกลับไปเรียนเลยนะ"ผมพูดพร้อมหันกลับไป ทำเหมือนซื้ออย่างอื่น

     "โห้พี่อ่า ผมขอกลับบ้านได้มั้ย"น้องชายผมมากอดผมจากด้านหลัง แล้วเอาหน้าถูไปมาที่หลังผม

     "ถ้าฟ้านไม่ไปเรียนพี่จะโกรธแล้วนะ"

     "ครับๆ"ฟ้านตอบก่อนจะเลื้อนมือมาที่เอวผมแล้วลูบทำให้ผมหายใจไม่ทั่วท้อง

     "อึก.. ฟ้านอย่าลูบ"ผมตอบเสียงออกสั่น ฟ้านหยุดก่อนจะมากระซิบที่หูผมเป็นเสียงแผ่วเบาว่า"พี่ดาวครับ.. อ้วนขึ้นนะ"

     "ย๊าา! ไอ้น้องคนนี้!"

     "ฮ่าฮ่าฮ่า"ฟ้านปล่อยกอดก่อนจะวิ่งไปที่รถของตนแล้วขับออกไป
.
.
ห้องนอน
[14:30]

     อ่า.. ใช้เวลาไปนานเหมือนกัน ผมห่อของขวัญเรียบร้อย เหลือแค่รอเวลา ผมว่าผมนอนฆ่าเวลาดีกว่า
.
.
[17:30]

     "พี่ครับ ตื่นได้แล้ว! พี่ครับ!"แรงเขย่าบวกกับเสียงรบกวนทำให้ผมตื่นขึ้นมา อย่างสะลึมสะลือ

     "พี่นอนหรือซ้อมตายเนี่ย"ผมฟังพร้อมพยุงตัวขึ้นมานั่งขยี้ตา ก่อนจะรู้สึกถึงฝ่ามือที่มาจับที่มือผมทั้งสองข้างออกห่างจากตาแล้วพูดต่อว่า "อย่าขยี้ตาสิ เดี๋ยวตาบวมนะครับ"

     "อื้ออ ง่วง.."ผมตอบเสียงงังเงียด้วยความง่วง ซึ่งก็ได้ยินเสียงหัวเราะมาจากน้องชายผม

     "ตื่นได้แล้วพี่ เย็นแล้วนะครับ"

     "อือๆ ตื่นแล้วๆ"ผมลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ส่วนฟ้านก็หลบทางให้ผมอย่างว่าง่าย
.
.
[19:30]

     ตอนนี้ผมนั่งเล่นเกมส์อยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่นครับ ส่วนน้องชายผมก็นอนหนุ่นตักผมแล้วเล่นโทรศัพท์อยู่

     "พี่ครับ วันนี้วันอะไร"

     "วันเสาร์"ผมแกล้งเป็นไปรู้แล้วเล่นเกมส์ต่อส่วนน้องชายก็ทำหน้ามุ้ยแล้วถามต่ออีกเรื่อยๆ

     "วันนี้วันอารายยย" 

     "วันเสาร์" 

ฟึบ!

     "เห้ย! ไฟดับหรอ"น้องชายผมสดุ้งขึ้นมานั่งแล้วมองรอบๆ ส่วนผมลุกขึ้นคลำๆเดินไปในห้องครัว
.
     "แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทู้ยู~"เสียงร้องเพลงจากพ่อแม่และผมเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมเค้กที่จุดเทียน
.
.
     หลังเป่าเค้กพ่อแม่ก็เอาของขวัญเล็กๆน้อยๆมาให้ ส่วนผมค่อยให้หลังสุด พวกเรานั่งกินเค้กด้วยกันและพูดคุยกัน ก่อนที่ผมจะพาน้องไปห้องผม
.
.
[20:15]

     "ไหนอ่ะของขวัญผม"

     "นี้ไง"ผมหยิบของขวัญที่แอบไว้ใต้เตียงมาให้ ฟ้านรับของขวัญก่อนจะขอบคุณผม

     "งั้น.. ผมขออีกได้มั้ย"ฟ้านวางกล่องของขวัญลงบนโต๊ะเครื่องแป้งแล้วหันมาถามผม

     "ขออะไร?"

     "ขอพี่คืนนี้นะครับ:)"
.
.
.
     "อึก! อ๊า~!.. ฟ้าน! อ๊ะ!.. เจ็บ อ๊า~"

     "ซีด~ เด็ดจังว่ะ"
.
.
     และคืนนี้ก็เป็นคืนที่ยาวนานและมีความสุขที่สุดสำหรับผมและฟ้าน

.

.

.

.

ดีมั้ยนะ? คือไรท์เป็นมือใหม่หัดเขียน ยังไงก็สามารถติชมกันได้นะฮับ

ผลงานอื่นๆ ของ นู๋ชาตัวน้อย

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น