[FIC B.A.P] Heartless ใจร้าย

ตอนที่ 3 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 ต.ค. 55

CRY .q




2



เวลาล่วงเลยจนดึกยงกุกที่นอนคิดเรื่องของจงออบอยู่ที่โซฟานุ่มริมระเบียงแล้วผล็อยหลับไปก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ชายหนุ่มตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นผ้าห่มมาคลุมกายทั้งๆที่ก่อนจะหลับไปก็จำได้ว่าตัวเองไม่ได้เอามาห่ม ยงกุกยันตัวขึ้นจากโซฟาก่อนจะเดินเข้าห้องไป

“ตื่นแล้ว” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นเบาๆก่อนจะหันไปสนใจสิ่งมีชีวิตเล็กๆในมือของตัวเองต่อ

“แมวตัวนั้นเข้ามาได้ยังไง” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างไม่พอใจ สัตว์พวกนี้คือสิ่งที่ยงกุกไม่เคยสนใจ

“มันร้อง ผมออกไป เจอคุณ เจอมัน นอนตัวสั่น ผมเอามันเข้ามา แต่เอาคุณเข้ามาไม่ได้ ผมเอาผ้าห่มตัวคุณ ให้อุ่นขึ้น” เด็กน้อยค่อยๆเอ่ยออกมาอย่างทุลักทุเล แต่ก็พอจะเดาความหมายได้ ยงกุกยังคงไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมา

“โยนแมวบ้านั่นทิ้งไป” ยงกุกเอ่ยขึ้น ดวงตาเรียวกรอกไปมาด้วยความกลัววงแขนเล็กโอบกอดลูกแมวตัวสีขาวไว้แน่น

“ทิ้งไม่ได้ มันไม่มีใคร ทิ้งไม่ได้” จงออบก้มมองแมวตัวน้อยที่หลับในอ้อมกอดของตัวเอง ยงกุกเริ่มมีน้ำโห

“มึงจะปล่อยมันไปหรือจะให้กูฆ่ามัน” ร่างสูงค่อยๆเดินเข้าใกล้เด็กน้อยมากขึ้น

“งั้นคุณ ปล่อยผม ไปกับมันสิ” เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะมองหน้ายงกุกอย่างไม่เกรงกลัว วงแขนกระชับแมวน้อยไว้แน่นขึ้นกว่าเดิม ยงกุกชะงักเล็กน้อย สายตานั่น....ไม่ธรรมดาเลย สายตาที่กล้าหาญและเด็ดขาด

“หึ มึงไม่มีสิทธิ์แม้จะเลือกด้วยซ้ำ” ฝ่ามือหนากระชากเอาแมวน้อยในอ้อมกอดแล้วกำไว้ด้วยมือเดียวก่อนจะเดินตรงไปที่ระเบียง จงออบรีบลุกตามก่อนจะเกาะแขนอีกคนพยายามรั้งเอาไว้ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ยงกุกช้าลงเลย ยงกุกเตรียมเงื้อมือก่อนจะโยนแมวลงไป

“เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยย” ร่างสูงตะโกนออกมาอย่างตกใจเมื่อจงออบกระโดดลงไปก่อนที่เค้าจะโยนแมวเพียงไม่กี่วินาที  ยงกุกรีบวิ่งลงไปที่สนามหญ้าตรงที่ที่จงออบนอนแน่นิ่งอยู่ ถึงแม้จะสลบไปแต่อ้อมกอดนั่นยังคงโอบอุ้มแมวน้อยนั่นไว้ไม่คลายมือ

.....................กูยอมแพ้มึงเลย....................

ยงกุกอุ้มอีกคนที่ไม่ได้สติขึ้นมาที่ห้องพร้อมกับแมวตัวนั้น เค้าเชื่อแล้วว่าเด็กคนนี้สติไม่ดีจริงๆ คนบ้าอะไรจะยอมกระโดดลงไปอย่างไม่ลังเลสักนิดเพียงเพราะแมวตัวเดียว ยงกุกวางอีกคนลงเตียงก่อนจะค่อยอุ้มแมวที่อยู่ในอ้อมกอดของอีกคนไว้บนพื้น ยงกุกนั่งลงข้างๆเตียงสายตาคมจ้องมองอีกคนที่กำลังหลับตาพริ้ม

“มึงนี่มันบ้าจริงๆ” เสียงทุ้มนั่นพูดขึ้นอย่างเหนื่อยใจ ฝ่ามือหนายกขึ้นเสยปอยผมสีน้ำตาลเข้มที่ปรกหน้าปรกตาอีกคนขึ้น แต่ก้ต้องชะงักเพราะอุณหภูมิที่สูงขึ้นของอีกคน

“พอเด็กนั่นตื่นหายาให้มันกินด้วยล่ะ แผลปากแตกของมันน่ะกำลังอักเสบไข้ขึ้นแน่ๆ”  ใช่เค้าลืมสนิทเพราะมัวแต่อารมณ์เสียเรื่องแมวนั่นจนลืมให้จงออบกินยา

“เฮ้ยๆๆ ตื่นๆๆ” เมื่อคิดได้แบบนั้นเค้าก็ลงมือปลุกอีกคนทันที

“กูบอกให้ตื่นไง ตายห่าแล้วมั้ง” ยงกุกเริ่มใจเสีย เด็กคนนี้จะตายไม่ได้เด็ดขาด ถ้าตายไปคดีนั่นก็จะตายไปพร้อมกัน

“อะไรวะมึงเสียงดังเอะอะ” แดฮยอนที่เพิ่งเข้ามาเมื่อบ่ายเปิดประตูเข้ามา

“มึงมาดูมันเลย แม่งนอนนิ่งตายห่าแล้วมั้ง” ยงกุกรีบลากแดฮยอนให้มาดูอาการร่างเล็ก หมอหนุ่มเปิดกระเป๋าหาอุปกรณ์หากินของตัวเองมาตรวจ

“ไข้ขึ้นสูงว่ะ มึงยังไม่เอายาให้เด็กนี่กินอีกเหรอวะ” แดฮยอนถอดเครื่องมือออกจากหูทั้งสองข้างก่อนจะหันไปถามเพื่อน

“เอิ่มม เด็กบ้านั่นตกจากระเบียงแล้วมันก็น็อคไปเลย” ยงกุกพูดเสียงอ่อย แดฮยอนขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนจะมองหน้าเพื่อนอย่างหน่ายๆ

“มึงนี่โคตรเห็นแก่ตัวเลย มึงจับตัวเค้ามา ตบเค้าจนสลบ แถมนี่ยังปล่อยให้เค้าตกระเบียง เค้าป่วยอยู่มึงก็น่าจะรู้ดีนี่หว่า มึงไม่สงสารเด็กนี่บ้างเหรอวะ”

“แล้วมึงไม่สงสารกูบ้างเหรอวะ กูทนทุกข์ทรมารมาสองปีแล้วนะเว้ย กูไม่มีเวลาเหลืออีกแล้ว เค้ากำลังรอกูอยู่เค้ากำลังรอให้กูแก้แค้นให้เค้าอยู่” ยงกุกสวนกลับอย่างทันควัน

“แล้วมึงมาลงกับเด็กนี่งั้นเหรอ สองปีที่ผ่านมามีแค่มึงงั้นเหรอที่เจ็บปวด เด็กนี่น่ะเจ็บทั้งใจแล้วก็กาย มันมีชีวิตรอดมาจนมึงเจอมันนี่ก็ต้องขอบคุณมันมากแล้ว มันเจ็บมาเยอะกว่ามึงกี่เท่าก็ไม่รู้ มึงน่ะต้องขอบคุณมันด้วยซ้ำ ยงกุกอ่า” แดฮยอนพูดอย่างนิ่งสงบ

“กูควรทำยังไงดี” ร่างสูงล้มตัวลงนั่งที่เก้าอี้

“ดูแลเด็กนี่ให้ดี รักษาแผลที่ใจของเด็กนี่แล้วสุดท้ายสิ่งที่มึงรออยู่ก็จะมาถึง อดทนหน่อยมึง”

........................กูควรอดทนสินะ.......................

“อือ..อื้ม” เด็กน้อยลุกขึ้นก่อนจะเอามือกุมหัวตัวเอง ยงกุกและแดฮยอนที่ยืนคุยกันอยู่รีบเดินเข้าไปดูอาการ

“ฟื้นแล้วเหรอเด็กน้อย” แดฮยอนพูดก่อนจะยิ้มให้อย่างเป็นมิตร จงออบพยักหน้าก่อนจะมองหาลูกแมว

“แมว” เสียงนุ่มเอ่ยแค่นั้นก่อนจะลุกจากเตียงแล้วคลานตามพื้น ทำเอาแดฮยอนงงเป็นไก่ตาแตก

“เมี้ยวว เมี้ยวว” คนตัวเล็กคลานตามพื้นก่อนจะทำเสียงเลียนแบบแมวอย่างน่ารัก ไม่นานนักลูกแมวที่ยงกุกปล่อยไว้ในห้องก็วิ่งเข้ามาหาอย่างรู้งาน จงออบลูกแมวขึ้นแล้วกอดอย่างคิดถึง มือเรียวลูบไปที่หัวเล็กๆนั่นอย่างเบามือ

“เด็กนี่น่ารักจัง” แดฮยอนพูดขึ้นมาพลางมองจงออบแล้วยิ้มไปด้วย ยงกุกมองเพื่อนตัวเองก่อนจะส่ายหัวเบาๆ

“เด็กนั่นมันเป็นฮิสทีเรีย จะเอามั้ยล่ะ เสร็จเรื่องแล้วจะยกให้” ร่างสูงหยอกเพื่อนหน้าตาย แดฮยอนหันมาค้อนให้ทีนึงก่อนจะลุกไปหยิบยาแก้ไข้ที่ตัวเองพกเป็นประจำมายื่นให้จงออบ

“อ่ะ กินซะ” เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือจงออบก็ปล่อยแมวลงแล้วถอยหลังหนีอย่างกลัวๆ

“ไม่เอา ไม่กินแล้ว ไม่เอา ไม่กินยาแล้ว ไม่เอา” จงออบเดินถอยห่างอย่างเร็วจนล้มลงไปถึงอย่างนั้นก็ยังเขยิบตัวออกห่าง

“นี่เป็นอะไรกินยานี่ซะนายจะได้หายป่วยไง” แดฮยอนค่อยๆเดินเข้าใกล้อีกคน แต่ดูเหมือนจงออบจะขยับห่างขึ้นทุกที

“อึก..ฮึก..ไม่เอาแล้ว..ผะ..ผมจะเป็นเด็กดี..ผมจะไม่ดื้ออีกแล้ว” จงออบเริ่มร้องไห้ออกมา ยงกุกมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างตกใจ นี่เป็นครั้งที่สองที่จงออบร้องไห้  แดฮยอนหันมามองหน้ายงกุกอย่างงงๆเช่นกัน ร่างสูงยกไหล่เป็นเชิงบอกว่าไม่รู้ ก่อนจะเดินมาทางหลังของจงออบกอดจะโอบเอวอีกคนเอาไว้ให้หยุดนิ่งก่อนยกตัวลอยขึ้นเตียงก่อนจะเอาร่างตัวทับคร่อมไว้ จงออบชะงักลง ดวงตาเรียวที่มีน้ำตาคลอจ้องมองอีกคนอย่างด้วยความตกใจ

“เอายามา” ยงกุกพูดขึ้นหลังทุกอย่างสงบลง แดฮยอนเดินเอายาไปวางไว้บนมือของยงกุกที่กำลังคร่อมร่างของจงออบไว้อย่างงงๆ เมื่อรับยามายงกุกก็เอาเข้าปากตัวเองก่อนจะก้มลงประกบปากกับจงออบลิ้นร้อนดุนดันยาแก้ไข้รสชาติขมเฝื่อนเข้าไปในโพรงปากของจงออบ

“อื้ออ..อื้ม” จงออบขัดขืนอีกครั้งเมื่อรู้ว่าสิ่งที่กำลังอยู่ในปากของตัวเองนั้นคืออะไรยงกุกจึงใช้ฝ่ามือรวบข้อมือบางทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัวส่วนอีกมือที่เหลือก็บีบปากจงออบให้เปิดกว้างก่อนจะหยิบแก้วน้ำที่อยู่ข้างเตียงกรอกลงไป ด้วยความที่ตั้งตัวไม่ทันทำให้คนที่อยู่ด้านล่างสำลักน้ำเกือบตาย

“อึก..ฮืออ.ฮึกก..ผมบอกแล้วไง..ว่าผมจะเป็นเด็กดี...ฮึก” จงออบเริ่มร้องไห้งอแงอีกครั้ง ยงกุกปล่อยอีกคนให้เป็นอิสระก่อนจะเดินออกจากห้องไป แดฮยอนรีบรุดไปดูอีกคนที่กำลังลำสักน้ำหน้าแดง

“ไม่เป็นไรใช่มั้ย” แดฮยอนเอ่ยถามอย่างใจดี จงออบพยักหน้าให้ก่อนจะโผกอดอีกคนเอาไว้

“พวกนั้น คนพวกนั้น ยานั่น ไม่เอาแล้ว ผมอยากออกไป”เสียงเล็กเอ่ยอย่างสั่นเครือฟังดูแล้วจงออบคงจะกลัวมากจริงๆ

“อืมม ไม่เป็นไรแล้วไม่เป็นไรนะ พวกฉันไม่ได้เอายาพวกนั้นให้นายกิน ยานี่จะทำให้นายหายเจ็บจะทำให้นายหายป่วยนะ ถ้าอยากออกไปวิ่งเล่นข้างนอก นายก็ต้องหายป่วยก่อนเพราะงั้นนายต้องกินยาที่ฉันให้โอเคมั้ย” แดฮยอนคลายกอดจะจับไหล่เล็กที่สั่นเทานั่นไว้ จงออบพยักหน้าอย่างว่าง่ายก่อนจะย่นคอลงเพราะฝ่ามือของแดฮยอนที่ลูบหัวเบาๆ

“ไม่ต้องกลัว พวกฉันจะไม่ทำกับนายแบบที่พวกนั้นทำ”

“แต่ผู้ชายคนนั้น เค้าใจร้าย เค้าโยนตัวเล็กลงไป เค้าตบผม” จงออบพูดก่อนจะมองไปที่ประตูที่ปิดสนิท

“ไม่หรอก เค้าไม่ใช่คนใจร้ายหรอก ถ้านายเป็นเด็กดีเค้าก็จะใจดีกับนายด้วย เพราะงั้นห้ามดื้อห้ามซนโอเคนะครับเด็กน้อย นอนลงซะนะ นายต้องพักผ่อนเยอะๆด้วยจะได้หายเร็วๆไง” แดฮยอนว่าก่อนจะดันไหล่เล็กให้นอนลงเบาๆ คนตัวเลกล้มตัวนอนอย่างว่าง่าย ร่างสูงยืนขึ้นก่อนจะดึงผ้าห่มปลายเตียงมาคลุมร่างของอีกคนไว้ จงออบตาปรือเพราะฤทธิ์ยาที่กินไปเมื่อครู่ไม่นานนักก็หลับสนิท แดฮยอนลูบผมอีกคนอย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินออกมาข้างนอก

“หลับแล้วล่ะ” แดฮอยนเอ่ยขึ้นเพราะเค้ารู้ว่าจริงๆแล้วยงกุกนั้นยืนรออยู่หน้าประตูตั้งแต่ออกมาแล้ว ที่ต้องรีบเพราะหลัวว่าจะควบคุมอารมณ์ร้อนๆของตัวเองไม่ไหว บางทีเค้าอาจจะทำอะไรที่รุนแรงกว่านั้นก็ได้





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

314 ความคิดเห็น

  1. #309 Wiww (@aneem) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 21:48
    แด้ออบได้ไหมไรท์

    ยงกุกโหดเกิ๊น สงสารน้อง
    #309
    0
  2. #298 masoo (@masoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 14:53
    คืออยากให้เว้นวรรคบรรทัดหน่อยค่ะ มันติดกันเกินไป ประโยคคำพูดหรือส่วนที่ยรรยายมันติดกันเป็นพรืดเลย
    อ่านยากมาๆค่ะ อยากให้แก้ไขตรงจุดนี้นะคะ จะได้อ่านกันง่ายๆ ฝากด้วยค่ะ

    โห่ กุกโหดไปหมดเลยทั้งคนทั้งสัวต์ ฮาาาาาา น้องนี่ก็ทนดีนะคะ ตกระเบียงยังไม่เป็นไรมาก ฮรึกกกก
    เหมาะสมกับกุกแล้วค่ะเนี่ย น้องคงเจออะไรมามากแน่ๆเลย น่าสงสารจัง แต่กุกป้อนยาแบบนั้นนี่แบบคือระ?
    ไหนบอกเกลียดน้องไง โฮ้วววววววววววววววววววววว

    ไฟท์ติ้งนะคะ


    #298
    0
  3. #270 PBang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 22:47
    นี่บอกตรงๆ จะพยายามเม้นให้นะไร



    สนุกอ่ะ ชอบๆๆๆ



    จะติดตามนะคะ
    #270
    0
  4. #259 Pupuzz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 16:44
    แอ้กกกก ป้อนยาแบบนี้.. >////<

    เพิ่งเคยอ่านบังออบเลย ชอบอะชอบบบ
    #259
    0
  5. #227 MicKii (@MP_mick) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 13:41
    วิธีการป้อนยาของเฮียบังเริ่ดมากเลยคะ แต่ออบบี้คราวหลังอย่าทำอีกนะ

    เล่นกระโดดลงไปแบบนี้ ทำไมตอนนี้มันจิ้นเป็นแด้ออบหว่า???? 
    #227
    0
  6. #197 ZzWarriorzZ (@2warrior2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 23:58
    ออบแกสุโค่ยอ่ะกระโดดตาแมว
    เขินปรี้บังป้อนยาอ่ะ >////<
    แด้ใจดีเว่อร์ๆๆ 
    #197
    0
  7. #184 Namo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 21:50
    อิเฮีย อ่อนโยนกับออบเหมือนแด้มั้งดิ - -
    #184
    0
  8. #174 mymintmaple (@destinylove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 04:12
    ออบเจ๋งมาก !! โดดลงระเบียงแล้วไม่ตาย 5555555 แอร๊ เขินพี่บังป้อนยาออบบี้ตาตี่  
    รู้สึกว่าพี่บังนั้นจะรุนแรงขึ้นทุกวัน ทุกวัน -0- แด้จ๋า เรื่องนี้นายหล่อมากค่ะ ฟหกกเ่าาสาเเ่ส้ดสา 55555
    รึว่าจะเป็นแด้ออบ 55555
    #174
    0
  9. #139 เมฆตกน้ำ*8018 (@thongmee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 00:19
    ถ้าโดนป้อนยาแบบนี้น่ะ
    จะดื้อทุกวันเลย-.,-
    #139
    0
  10. #96 คนแซ้บเงาะ (@pakkynarluk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 23:29
    บังป้อนยาได้อ่อม...จะเป้นแมวหรือออบดี อยากเป็นทั้ง2><
    #96
    0
  11. #72 GaBlLh (@beltoon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 19:55
    อิห้อยเนี่ยยยยยยย
    แกโยนแมวทั้งตัวออกไปนอกหน้าต่างเชียวนะเว้ย
    แอบตกใจตอนออบกระโดดตามไปแบบไม่คิด
    ไม่ตายก็ดีแล้วแถมไข้ขึ้นอีก
    เรื่องนี้ปมเยอะดีน่าค้นหา คดี? คนพวกนั้น?
    หมอแดฮยอนอ่อนโยนเชียวนาาา
    ไอ่ห้อย!!!
    แกเนี่ย แค่หาเรื่องจูบเฉยๆใช่มั้ย?
    ด่าออบว่าโรคจิตปาวๆอยู่ๆขึ้นคร่อม? *สกายคิก*
    #72
    0
  12. #57 felino0811 (@felino0811) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 20:20
    อ...อ่อนโยน~ หมอจองแดอ่อนโยนมากอ่าา -/////////////- เคลิ้มเลย~ >___< โอย..หวั่นไหวกับหมอจองแดอย่างแรง 5555
    #57
    0
  13. #48 AomamzTheJukks :)) (@aom_45) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 21:19
    เปลี่ยนเป็นแด้ออบได้มั้ยเนี่ย 5555555555
    อิบังโหดเกิน อ้ากกกกกก โคตรทำร้ายนังมุนอ่ะ TT
    สงสารแมววววว 
    #48
    0
  14. #46 000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 19:38
    เทวดาจอง *วิงค์ๆ*
    #46
    0
  15. #43 ≡LolliGa (@U-gi-_-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2555 / 23:23
    แดฮยอนอบอุ่นเชียว
    #43
    0
  16. #40 Arachipoogun (@arachipoogun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 21:54
    ชักจะฟินแดออบแทน กร้ากก
    #40
    0
  17. #39 Arachipoogun (@arachipoogun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 21:53
    แดฮยอนอา  นายน่ารักจังเลย พ่อทูนหัว ><


    #39
    0
  18. #35 [aoyly] (@khanda) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 21:33
    แด้นายนี่มันเทวดาชัดๆ =,.=
    #35
    0
  19. #33 TangKwa=_='' (@mattini) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 00:40
    อิบัง!! = =
    แด้แกแบบเห้ยยย -..- 
    #33
    0
  20. #30 la'te (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 07:38
    แด้ ใจแกหล่อมากกกก T^T

    โกรธอิบังอ่ะ ทำไมใจร้ายกับหนูมุนเยี่ยงนี้ ไม่รู้จักดูแลถนุถนอมรึไงห๊ะ แกว่าน้องโรคจิตแกก็จิตเหมือนกันแหละโว้ยยย *อินจัด*

    แล้วคดีสองปีก่อนนี่มันคืออะไรทำไมถึงทำให้อิบังเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ อยากรู้มากๆ! - -



    ไรเตอร์สู้ๆนะค้า~ รออ่านอยู่ค่า
    #30
    0
  21. วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 19:02
    จะจูบ0////0 



    บัง ใจร้ายไปน่ะ



    ออบดูจะกลัวเอามากๆเลย



    แด๊ นายมันเทพบุตรชัดๆ*0*
    #29
    0
  22. #24 Mee (@mymyiljimae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 19:06
    ไม่ต่างอะไรกัน ก็เหมือนเฮียบังโยนออบลงไปอยู่ดี .ถีบก้นเฮีย
    ดูแด้ดิ หล่อแล้วยังใจดีอีก 5555555
    #24
    0
  23. #23 มินตรา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 17:26
    น่าสงสารจงออบจัง ToT

    ยงกุกจะรุนแรงไปถึงไหน

    รีบๆ มาอัพต่อน๊ะค๊ะไรเตอร์ ^^

    สู้ สู้ !!!!!!!!!!!
    #23
    0
  24. #22 i-tim-yine (@i-tim-yine) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 14:52
    วี๊ดวิ้ว เปลั่ยนแดออบดีกว่า ฟิ้ววว เสียงรองเท้าบิน
    555
    บังอ่ะ จะโหดไปไหนเนี่ย ใจร่มๆบ้าง
    จงออบต้องการความรักนะ
    #22
    0
  25. #20 sss (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 12:46
    อ่าาาาาาาาา ยงกุกอ่าาาา ใชร้ายอ่าาา 5555



    สนใจเพิ่มอีกคู้มั้ยไรเต่อร์ แดออบ 555555555



    อย่าเลยๆ บังออบเถอะหาอ่านยากอยุ่ กร๊ดดดด
    #20
    0