[FIC B.A.P] Heartless ใจร้าย

ตอนที่ 2 : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ต.ค. 55

CRY .q



1


เมื่อหมอออกไปชายหนุ่มก็ยืนขึ้นอีกครั้ง ขายาวสาวเท้าไปยังเด็กหนุ่มคนเดิมที่นอนอยู่ตอนนี้เสื้อผ้าจากชุดสีขาวแบบคนไข้ในโรงพยาบาลจิตเวช ใช่ตอนนี้เค้ากำลังยืนอยู่ที่โรงบาลจิตเวช  กำลังมารับพยานปากสำคัญของคดีที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเค้า ชายหนุ่มเดินนำอีกคนที่กำลังเดินตามมาอย่างช้าๆ สายตาเลื่อนลอยมองไปรอบๆตัวอย่างไร้สติฝ่ามือเล็กลูบไปตามผนัง ร่างสูงที่เดินนำหน้าหยุดเดินหันหลังไปมองก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหา

“เดินอ้อยอิ่งอยู่ได้ มึงเดินเร็วๆไม่เป็นใช่มั้ย” ฝ่ามือหนาคว้าเข้าที่ข้อมือบางก่อนจะกระชากให้เดินเคียงกัน สายตาเลื่อนลอยมองที่ข้อมือตัวในขณะที่เท้าก็เดินตามมาแต่เพราะความสูงที่ต่างกันเลยดูเหมือนว่าร่างเล็กจะวิ่งมากกว่าเดิน เมื่อมาถึงรถ ร่างสูงก็เปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับก่อนจะดันให้อีกคนเข้าไปนั่งในเบาะ ส่วนตัวเองก็เดินกึ่งวิ่งมาที่ฝั่งคนขับก่อนจะสตาร์ทรถออกไปอย่างรวดเร็ว

“มึงจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นในขณะที่ตายังจ้องมองไปที่ถนน เมื่อไม่มีเสียงตอบรับใบหน้าคมจึงหันไปมองอีกคนที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่ที่เบาะข้างๆ

“จับมือผมอีกสิ จับมันแน่นๆ” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกข้อมือของตัวเองที่มีรอยแดงช้ำเป็นรอยนิ้วขึ้นมามอง

“จับมันแน่นๆแบบนั้น จับมันไว้อย่าปล่อย” เสียงเล็กยังคงพร่ำพูดอยู่แบบนั้น

“โถ่เว้ยยย หุบปากมึงไปซะกูรำคาญ” ร่างสูงหยุดรถก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าที่คอนโซลหน้ารถมามัดปิดปากอีกคนไว้ ถึงจะเป็นแบบนั้นแต่จงออบก้ยังคงนิ่งพร้อมกับมองข้อมือของตัวเองที่ยังมีรอยพวกนั้นอยู่ ไม่นานนักรถที่แล่นด้วยความเร็วแบบผ่านรกก็มาจอดที่คฤหาสน์หลังหนึ่ง ฝ่ามือหนากระชากอีกคนลงจากรถก่อนจะแบกขึ้นไหล่เดินเข้าไปบ้านไป

“คุณยงกุกค่ะ แบกใครเข้ามาค่ะนั่น” แม่บ้านมีอายุเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ

“พยานน่ะแม่นม อีกสักพักช่วยเอาอาหารขึ้นไปเสิร์ฟให้ผมหน่อยนะ” ทิ้งไว่แค่นั้นก่อนจะเดินขึ้นห้องไป

“ที่นี่ที่ไหน แล้วคุณเป็นใคร”นี่คือประโยคแรกที่เปล่งออกมาหลังจากถูกปล่อยให้เป็นอิสระ

“มึงยังจำตัวเองไม่ได้ก็อย่าแส่ นั่งรอกูอยู่นี่ห้ามไปไหน” เสียงทุ้มออกคำสั่งก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ซึ่งคนตัวเล็กก็ทำตามแต่โดยดี ไม่นานนักร่างสูงก็ออกมาพร้อมกับกางเกงสแลคสีดำกับร่างบนที่เปลือยเปล่า ยงกุกเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำก่อนจะนั่งลงที่ปลายเตียงเพื่อเช็ดผม

“เจ็บมั้ย” ยงกุกชะงักมือก่อนจะหันหน้าไปตามที่รู้สึกถึงสัมผัสเบาๆ

“ตรงนี้ เจ็บมากมั้ย” นิ้วเรียวไล้รอยสักที่แผ่นหลังกว้างเบาๆ ดวงตาใสซื่อนั่นจ้องมองเหมือนเป็นสิ่งของแปลกใหม่

“ไม่เจ็บ”เสียงทุ้มตอบอย่างขอไปทีก่อนจะหันไปเช็ดผมต่อ

“แต่ผมเจ็บนะ เจ็บมากๆเลย” ร่างเล็กว่าแค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นมายืนอยู่ตรงหน้าอีกคน

“ตรงนี้...คะ..คน..พวก..นั้น...อึก...ฮืออ...เจ็บ..จะ..เจ็บมาก” เสียงเสียงค่อยๆสั่นก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงสะอื้น ยงกุกเงยหน้าขึ้นมามมองก็พบกับรอยแผลเป็นมากมายบนตัวของร่างเล็ก ทั้งรอยมีด ทั้งรอยแผลที่โดนของร้อนมาสัมผัส ร่างสูงไล่สายตาลงมาถึงใต้สะดือก็พบกับรอยสักขนาดใหญ่ที่เป็นตัวเลขคล้ายรหัสซึ่งไม่มีใครอาจเข้าใจได้ ยงกุกอึ้งเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นประจันหน้ากับอีกคน

“มึงจำมันได้ใช่มั้ย บอกกูมาว่ามันเกิดอะไรขึ้น วันนั้นมันเกิดอะไรขึ้น!!!!” ฝ่ามือหนาเขย่าคนตัวเล็กที่กำลังร้องไห้อย่างไร้สติ เสียงร้องไห้เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆมีเสียงต่ำของอีกคนแผดใส่หน้า

“ฮือออ...อึก..ผะ...ผมเจ็บ...ปล่อยนะ...ผมเจ็บ” จงออบเริ่มกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ไม่ต่างจากอีกคนที่กำลังควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ตอนนี้เค้าไม่มีเวลาแล้ว เค้าเจอเด็กคนนี้ก่อนใคร และทุกๆอย่างจะต้องจบลงให้เร็วที่สุด ทันใดนั้นเองก็มีเสียงหนึ่งดังเขามาในหัว

อาการนี้ไม่สามารถหายามารักษาได้นอกจากความรัก ที่จริงคนเหล่านี้เป็นคนที่น่าเห็นอกเห็นใจค่ะ ที่เขาเป็นแบบนี้เพราะขาดความรักในช่วงหนึ่งของชีวิต

“โถ่เว้ยย” เมื่อคิดได้ว่าถ้าอยากให้ความทรงจำของคนตรงหน้ากลับมาก็ต้องดูแลทำให้อารมณ์เริ่มเย็นลง ยงกุกคลายฝ่ามือที่กำไหล่ของอีกคนไว้ก่อนจะหันหน้าหนีแล้วยกมือมาเสยผมตัวเองอย่างอารมณ์เสีย ร่างสูงเดินไปหาอีกคนที่กำลังนั่งร้องไห้อย่างเสียสติก่อนจะเหวี่ยงอีกคนขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วคร่อมร่างทับไว้

“หุบปาก!!! กูบอกให้มึงหุบปากไง!!!!” ฝ่ามือหนาเงื้อขึ้นก่อนจะฟาดลงที่ใบหน้าหวานอย่างแรง คนตัวเล็กหน้าหันไปตามแรงที่ตบหลังจากเสียงนั้นทุกอย่างก็เงียบลง จงออบสลบเพราะแรงตบของอีกคน เลือดลีแดงสดค่อยซึมออกจากมุมปากช้าๆ

“ก๊อก ก๊อก” เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง ยงกุกลุกขึ้นก่อนจะเดินไปเปิดประตู

“แม่นมเอาอาหารมาเสิร์ฟค่ะ” แม่บ้านคนเดินพูดก่อนจะส่งถาดอาหารสำหรับสองคนให้

“ขอบคุณมาก เอ่ออ ผมขอกล่องปฐมพยาบาลหน่อยสิ” ประโยคหลังยงกุกพูดอย่างไม่เต็มปากนัก

“ทำไมค่ะ คุณยงกุกเจ็บตรงไหน” แม่บ้านดูมีสีหน้าวิตก

“อย่าถามมากน่า เอามาให้ผมเร็วๆ และก็ขอผ้าเช็ดตัวกับกาละมังด้วย” ยงกุกว่าไว้แค่นั้นก่อนจะปิดประตูแล้วเดินมานั่งที่เตียง สายตาคมสำรวจไปทั่วร่างเล็กที่ตอนนี้ท่อนบนเปลือยเปล่า เด็กคนนี้ผ่านมาเยอะจริงๆ ตลอดยะระเวลาที่เค้าตามหามาสองปี คงโดนทรมานมาไม่เว้นวันไม่ว่าจะเป็นทั้งด้านหน้าหรือแผ่นหลังต่างมีแต่แต่เป็นฉกรรจ์อยู่ทุกพื้นที่ แต่น่าแปลกถึงแม้จะโดนแผลลึกมาเท่าไรแผลเป็นนั่นกลับนิ่มเป็นสีชมพูซึ่งกลืนไปกับผิวขาวซีดของเจ้าของร่างกาย อกเล็กกระเพื่อมตามแรงหายใจ

C5...B1..C6B5” ยงกุกอ่านตัวเลขที่ใต้สะดือของจงออบเบาๆ ตัวเลขพวกนี้คืออะไรทำไมต้องสลักอยู่บนตัวของเด็กคนนี้ด้วย ร่างสูงพละออกเพราะเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นอีกครั้ง ยงกุกเดินไปรับสิ่งที่ได้สั่งไว้ก่อนหน้าร่างสูงจัดแจงเช็ดตัวให้อีกคน แต่ดูเหมือนว่าเค้าจะทำแรงเกินไปจนตัวของจงออบขึ้นรอยแดง นี่เป็นเรื่องปกติของผู้ชายที่ชื่อยงกุก ความอ่อนโยนของเค้าได้หายไปพร้อมกับใครบางคน ทุกวันนี้การใช้ชีวิตอย่างป่าเถื่อนและรุนแรงเป็นวิธีเดียวที่ทำให้เค้าสามารถตอสู้กับความโหดร้ายบนโลกใบนี้ พอเสร็จจากการเช็ดตัวก็เป็นการทำแผลดูเหมือนว่าปากของจงออบจะแตกเพราะแรงตบของเค้า แน่ล่ะแค่ขนาดตัวก็พอวัดได้แล้ว ถ้ายงกุกจะเอาจริงขึ้นมาคงไม่ต้องใช้อาวุธก็สามารถฆ่าจงออบได้สบาย แต่ไม่มีวันถ้าเด็กคนนี้ตายไปทุกอย่างที่รอมาถึงสองปีก็จะหมดลง เด็กคนนี้เป็นตัวแปรเดียวที่จะไขเงื่อนงำคดีฆาตกรรมเมื่อสองปีก่อนได้  ยงกุกจัดการแต่งตัวให้เสร็จสรรพหลังจากทำแผลเสร็จ

“เออ กูเองมึงอยู่ไหนมาที่นี่หน่อย กูเจอตัวเด็กนั่นละ” เสียงทุ้มกรอกใส่เครื่องมือสื่อสารก่อนจะตัดสายทิ้ง ไม่นานนักปลายสายที่เพิ่งคุยกันก็มาถึง

“ไหนๆๆ ไหนวะ มึงเจอมันได้ยังไงวะ” ผู้มาใหม่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาก่อนจะซักคำถามไม่หยุด

“หุบปากมึงก่อนดิ ไอห่าแดฮยอนกูปวดหัวกับไอ้เด็กบ้านั่นยังจะมาเจอมึงอีก” ยงกุกพูดก่อนจะหยิบบุหรี่ออกมาสูบ

“เชี่ยยย เด็กนั่นนอนอยู่มันยังจะเอาบุหรี่ออกมาสูบอีก” แดฮยอนพูดก่อนจะดันให้อีกคนเดินไปสูบที่ระเบียง

“มึงจะห่วงอะไรมันนักหนา เดี๋ยวเสร็จเรื่องกูก็จะฆ่าแม่งทิ้งอยู่แล้ว” ยงกุกพูดอย่างไม่หยี่ระนัก แดฮยอนหันไปมองเด็กหนุ่มผู้ไม่รู้ชะตาชีวิตตัวเองอยู่บนเตียง

“มึงนี่มัน....เห็นแก่ตัวจริงๆ คนทั้งคนนะเว้ย”

“เด็กนั่นมันเป็นฮิสทีเรีย มันเป็นโรคจิตมึงเข้าใจมั้ย!!!” ยงกุกตะโกนอย่างหัวเสีย เพราะเค้าคิดว่าแค่เจอตัวจงออบทุกอย่างก็น่าจะจบแต่นี้กลับมาเจอในสภาพที่ไม่สามารถจะบอกอะไรได้ อารมณ์มันเลยระงับไม่ค่อยอยู่เพราะความใจร้อน

“เอาละๆๆ มึงเรียกกูมามีอะไรงานที่แล็บก็แทบจะทับตัวก็ตายอยู่แล้ว” แดฮยอนพูดก่อนจะเดินมายืนเคียงเพื่อนรักที่ระเบียง ยงกุกทิ้งก้นบุหรี่ลงไปก่อนจะพูดขึ้น

“กูมีเรื่องจะให้มึงช่วยหน่อย กูอยากให้มันเลิกเป็นโรคจิตเร็วๆ” เสียงทุ้มต่ำพูดขึ้น

“พ่อมึงเหอะ โรคจิตนะไม่ใช่มีดบาด กูเป็นหมอกูไม่ได้เป็นหมอผี” แดฮยอนพ่นคำพูดมากมายเมื่อได้ยินคำของี่เง่าของเพื่อนรัก

ฮิสทีเรียไม่ได้เกิดขึ้นจากความผิดปกติของระบบประสาท มันเกิดจากการกระทบกระเทือนทางจิตใจ กูว่าเรื่องแบบนี้มันต้องคนละครึ่งทางว่ะ” 

“เรื่องนั้นกูรู้แล้ว ที่กูจะขอก็คือให้มึงช่วยดูแลมันหน่อย ต่อจากนี้จะต้องเจออะไรอีกก็ไม่รู้ พวกนั้นก็ตามตัวเด็กบ้านี่อยู่เหมือนกัน” ยงกุกเริ่มมีสีหน้าเครียดอีกครั้ง

“กูเข้าใจว่ามันยากสำหรับมึง แต่เรื่องนี้มันเป็นเรื่องของมึงทั้งนั้น ถ้าจะให้ดูแลร่างกายของเด็กนั่นให้ปลอดภัยกูก็พอจะทำได้ แต่ถ้าจะให้รักษาจิตใจคงต้องเป็นมึงแล้วล่ะ เรื่องสองปีที่แล้วกูไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเพราะงั้นกูคงช่วยมึงเรื่องนั้นไม่ได้”

ยงกุกพยักหน้าอย่างเข้าใจ ทั้งสองพูดคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนแดฮยอนจะขอตัวกลับ

“เอาเป็นว่าให้เด็กนี่อยู่ที่บ้านมึงนี่แหละ ส่วนกูจะแวะเข้ามาเฝ้ามันทุกวัน” แดฮยอนพูดพลางแบกกระเป๋าเป้ของตัวเอง

“แล้วงานมึงล่ะ”

“เดี๋ยวกูแบกมาทำที่นี่ก็ได้ เอ้ออ พอเด็กนั่นตื่นหายาให้มันกินด้วยล่ะ แผลปากแตกของมันน่ะกำลังอักเสบไข้ขึ้นแน่ๆ” ยงกุกพยักหน้ารับเล็กน้อย แดฮยอนโบกมาให้เป็นเชิงลาก่อนจะเดินออกไป

......................เด็กบ้าเอ้ยยย กูจะเอายังไงกับมึงดีวะ....................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

314 ความคิดเห็น

  1. #308 Wiww (@aneem) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 21:37
    ยงกุกทำไมใจร้ายกับน้องจัง

    สงสารน้อง งื้อออออออออออออ
    #308
    0
  2. #297 masoo (@masoo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 14:41
    ย๊า!!!!!!!!!!! *จิกผมเกรียนๆของกุก* ฮอลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
    อย่าใจร้ายกับน้องออบลูกแม่นักสิ แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ปมเยอะค่ะ อยากรู้จริงน้องไปเกี่ยวอะไนด้วย
    กุกเป็นใคร แล้วน้องไปทำอะไรให้เมื่อสองปีก่อน แงงงงงงงงง สงสารน้องจังเลย โดบตบซะไข้ขึ้น ฮรึก


    สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ ลุ้นๆๆ
    #297
    0
  3. #278 nan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 15:37
    เฮียบังตบออบมั๊ยอ่ะ!!!!! ใจร้ายยยยย
    #278
    0
  4. #269 PBang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 22:44
    ชอบอ่ะ ออบใสๆอ่ะ ออบไม่รู้เรื่อง ชอบ

    บังอ่ะ งอน ทำน้องแรงมากเลย

    โกรธ ตบทีเลือดกบปาก

    แต่ว่านะเรื่องนี้อ่ะ มันมีปมอยู่ ><



    เนื้อเรื่องสนุกนะ จะติดตามๆ>
    #269
    0
  5. #258 Pupuzz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 16:27
    โหดดดดด แต่ชอบบ จริงๆ 5555555555

    น่าติดตามมากกค่ะ ไรต์สู้ๆน้าา
    #258
    0
  6. #226 MicKii (@MP_mick) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 13:36
    เฮียบังทำร้ายจงออบได้งัยเนี้ย ตบปากซะน้องสลบเลยนะใจร้ายจริงๆ
    #226
    0
  7. #211 สมาคมบังออบ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 10:38
    ฮือออ พี่บังโหดกะออบ

    แต่ชอบบบบบบ
    #211
    0
  8. #196 ZzWarriorzZ (@2warrior2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 23:52
    น่าสนุกอ่ะชอบอ่ะ แต่ตาลายมาอ่ะมันติดกันเกิ๊น
    #196
    0
  9. #183 Namo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 21:42
    อ๊ากกกกกกก

    อิเฮีย แก ตบ ออบ
    #183
    0
  10. #173 mymintmaple (@destinylove) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 03:54
    เจอละ ที่มาของคำว่า 'ตบสลบสไหล' 555555555 เฮียโหดมากอ่ะ ตบหนูมุนเลือดกลบปากเลย ㅠㅠ ทำร้ายออบบี้เค้าตะไมอ่า ;(
    แล้วสองปีที่แล้วมันเกิดไรขึ้น แล้วทำไมออบบี้เค้ามีแผลเป็นแบบนั้นล่ะ ㅜㅜ แงงงง // อึ้ง แด้เป็นหมอ 55555555


    #173
    0
  11. #138 เมฆตกน้ำ*8018 (@thongmee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 00:03
    มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
    เมื่อสองปีก่อนเกิดไรขึ้หรอ
    แล้วทำไมออบถึงได้แผลเยอะขนาดนั้น
    มีคดีอะไรกันเนี่ย ทำไมมึนแบบนี้55555555

    แต่บังบก็รุนแรงเกินไปหล่ะน่ะ 
    ตบซะเลือดกลบปาก= =
    #138
    0
  12. #95 คนแซ้บเงาะ (@pakkynarluk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 23:14
    เฮีย-____-ตบสลบปากแตกหน้าหัน นี่ใช้มือหรือเท้ากันแน่เนี่ย 
    ไรเตอร์ขอนิดนึงนะคะ เว้นระยะห่างนิดนึง-0- คือมันติดกันมาเป็นพรืดเลย
    มันดูเยอะ บางคนเห้นแล้วอาจจะขี้เกียจอ่านก็เป็นได้นะ





                                                                                  







    #95
    0
  13. #71 GaBlLh (@beltoon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 19:48
    ห้อยรุนแรง
    ออบกลายเป็นเด็กโรคจิตหรอ?
    ไม่จริงน่าาาาาาา
    ทำรุนแรงแต่ความจริงก็ดูแลอยู่ดีแหละ
    ใครบางคน?????
    แดฮยอนเป็นต้นเรื่อง
    ยงกุก คุ้มครงตัว
    แดฮยอน เยียวยาจิตใจ
    แล้วใคร.... ที่ออบอยากอยู่ด้วยล่ะ?
    #71
    0
  14. #45 000 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 19:28
    ตบเลยเร๊อะ !

    รุนแรงอ่ะกุก
    #45
    0
  15. #42 ≡LolliGa (@U-gi-_-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2555 / 23:18
    ยงกุกเอ๊ย เพลาๆลงมั่งนะความโหดเนี่ย
    #42
    0
  16. #38 Arachipoogun (@arachipoogun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 21:47
    บัง แกทำน้องเพื่อ??? 
    ชั้ลว่ายังโรคจิตกว่านะ 555 #เผ่น
    #38
    0
  17. #32 TangKwa=_='' (@mattini) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 00:33
    บังแกรุนแรงไปนะ!!!
    สงสารออบ
    #32
    0
  18. วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 18:54
    บังแกเถื่อน!!!



    ออบน่าสงสารจุงเบยT~T อยากให้หายเร็วๆจัง


    แต่ต้องใช้เวลา




    แด๊มาช่วยแล้ว -0-
    #28
    0
  19. #17 i-tim-yine (@i-tim-yine) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 19:40
    ว้าววววว บังโหดไปแล้วนะ 
    สงสารออบๆๆ

    #17
    0
  20. #15 s.shaasha (@noochaiiz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2555 / 23:48
    โหดร้ายและรุนแรงมากบัง;___; ไรเตอร์มาต่อไวๆนะ เรารออ่านอยู่นะเนี่ย
    #15
    0
  21. #13 Mee (@mymyiljimae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2555 / 13:37
    ฆ่าอิบัง!!!!!!!!! แกตบหนูมุนของเค้า
    ก็ดูแลดีๆอ่ะเป็นมั้ย -*-!!!
    #13
    0
  22. #11 sss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 20:27
    อาาาาาาาาาาา แล้วยงกุกก็จะเป็นคนดูแล ออยใช้มั้ย

    กรี๊ดดดดดดดดดดด ไรเต่อร์สู้ๆ >3
    #11
    0
  23. #10 มินตรา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 14:54
    เรื่องนี้หนุกมาก

    ไรเตอร์รีบๆมาอัพน๊ะ ^^
    #10
    0
  24. #8 Joker (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 13:43
    อ๊ากกกกกกกกกก อิบัง!!! แกตบหนูออบ

    ฉันจะฆ่าแกกกกกก



    ไรเตอร์มาต่อด่วน ๆ เรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะ
    #8
    0
  25. #6 Biz'ty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 13:30
    ไรเตอร์มาต่อด้วยยยย ย

    เรื่องนี้สนุกน่าติดตามมากๆ :))
    #6
    0