คัดลอกลิงก์เเล้ว

Ulionia [กำลังก่อสร้าง60%] เปิดรับสมัคร [RP]

โดย Dreammel

ว่ากันว่า...อาณาจักรแห่งนี้เป็นดินแดนสำหรับรวบรวม ความเชื่ออันแรงกล้าของสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ 'ความเชื่อ'

ยอดวิวรวม

1,680

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


1,680

ความคิดเห็น


1,075

คนติดตาม


29
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 80 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  10 ก.ค. 61 / 18:14 น.
นิยาย Ulionia [ѧҧ60%] ԴѺѤ [RP] Ulionia [กำลังก่อสร้าง60%] เปิดรับสมัคร [RP] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





ประกาศ


ขณะนี้ระบบได้เริ่มกลับมาออนไลน์แล้วนะคะ

กำลังเตรียมอัพเดทหลายๆอย่างอยู่หลังจากที่ไปทำธุระมาซะนาน...

ตั้งแต่ปีนี้ไปจนถึงปีหน้าระบบ1อาจจะเข้ามาตอบได้น้อยลงแต่เข้ามาในแชท

จึงจะยกให้ระบบ2เป็นผู้ดูแลและจัดการอาณาจักรยูลิโอเนียแต่มันก็ออกจะหนักไปหน่อย

หากท่านใดต้องการที่จะเป็นระบบเพิ่มเติมโปรดติดต่อมาทางข้อความลับ

ขอบคุณพวกท่านมาก


>>กิจกรรมร่วมกับพันธมิตร<<

[สงกรานต์มรณะ]








>รายละเอียด<

>ระบบการเล่น&กฎ<

>ลงทะเบียน<

>สนทนา(แชท)<

>สนทนา(โรลเพลย์)<

>แจ้งปัญหา/สอบถาม<

>ยื่นพันธมิตร<






 Chimpanzé 

 chimpanzé 

สารบัญ อัปเดต 10 ก.ค. 61 / 18:14

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Dreammel จากทั้งหมด 11 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1,075 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 00:03

    สวัสดีค่ะ พวกเรามาจากแคมป์ที่พักของนักเดินทางหน้าใหม่

    ขอมายื่นพันธมิตร เพื่อนสานสัมพันธ์ฉันท์ไมตรีต่อกัน




    ท่านสามารถไปเยี่ยมพวกเราได้ที่ 

    http://detectivehome.thai-forum.net/
    #1075
    0
  2. #1074 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 19:14

    Hus

    หือ มีคนอยู่งั้นเหรอ ฮะๆ
    เรามาปั้นมนุษย์หิมะด้วยกันไหม? 
    หรือไปวิ่งเล่นกับหมารีบมา
    เจ้าปล่อยข้ารอแบบนี้นานแล้วสิท่า
    เจ้าปล่อยตัวข้านั่งคุยกับไรฝุ่นอยู่หน้าประตู

    เฮ้ สวัสดีคุณประตู(?)

    และในวันนี้ก็เริ่มก็มา มาตอบโรลข้าที
    ข้าเห็นแล้วก็สุขเหลือล้น

    ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ 

    ผปค เมา เบลอโรลนี้เถอะ555

    "เอ แล้วเจ้าอย่างทำอะไรล่ะ เจ้าประตู?
    ขอแค่ได้เล่น ไม่ว่าจะเป็นอะไร ข้าก็เล่นทั้งนั้นแหละ"
    อ้ะ แต่อาร์เวลข้าหวงนะ--------


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 กรกฎาคม 2559 / 19:16
    #1074
    0
  3. วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 10:43

    ? ? ?

    หลังจากบีสต์สุนัขสาวเคาะประตูเพียงไม่นาน
    เสียงหัวเราะอันแผ่วเบาทว่าสดใสราวระฆังแก้ว
    ก็แว่วผ่านมาตามสายลมอย่างนุ่มนวล

    'ถ้าอย่างนั้นสนใจมาเล่นด้วยกันไหมคะ~'

    ใครคนนั้นเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยความกระตือรือร้น

    'เอ...แต่จะเล่นอะไรดีล่ะ
    ช่วยเสนอหน่อยได้ไหมคะ คิก~'


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 กรกฎาคม 2559 / 10:52
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 4 กรกฎาคม 2559 / 10:53
    แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 4 กรกฎาคม 2559 / 10:54
    #1073
    0
  4. #1072 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 23:44

    Hus

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก

    "เฮคเตอร์? เรามาปั้นมนุษย์หิมะด้วยกันไหม?
    เอาหมาวิ่งกันรีบมา
    ทำไมหมู่นี้ไม่ได้พบหน้า มาเล่นดีกว่า
    คล้ายว่าระบบปิดตัว
    มันเคยเป็นเมืองที่แฮปปี้ วันนี้แสนเงียบ
    อยากขอให้ระบบกลับมา
    เรามานั่งดูดาวด้วยกันไหม
    แค่เข้าแชทอย่างเดียวก็พอได้..."
    ฮรึก

    #ไม่มีอะไร แค่ว่าง
    งานท่วมหัวทำตัวเหมือนว่าง
    #1072
    0
  5. วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 19:54
    MISSION IV : พิสูจน์ตัวตน




    วิญฌาณ์ | VINCHAR

    วิญญาณสาวปิดดวงตาลงอย่างสงบเงียบ
    ริมฝีปากแย้มยิ้มน้อย ๆ ด้วยความอิ่มเอมใจเมื่อสายลมอันอ่อนโยนโชยพัดผ่านกายตน
    เธอพยักใบหน้าเบา ๆ เพื่อตอบรับคำกล่าวของชายหนุ่มตรงหน้า

    "อื้ม ขอบคุณมากนะเฮคเตอร์"

    วิญฌาณ์ว่าพลางหลุดหัวเราะเสียงแผ่ว
    น่าเสียดายยิ่ง...เธอไม่อาจมองเห็นรอยยิ้มที่ฉายความกังวลของอีกฝ่าย

    "ถ้าเช่นนั้น...ข้าไปหาที่พักก่อนนะ"

    เด็กสาวค้อมศีรษะลงแทนคำขอบคุณเฮคเตอร์
    แล้วจึงหมุนตัวกลับหมายจะหาประตูทางออก
    ทว่า...เจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเล
    ดันเดินผิดทางไปชนกับผนังห้องเข้าน่ะสิ (?)


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 กรกฎาคม 2559 / 20:00
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 2 กรกฎาคม 2559 / 20:02
    แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 2 กรกฎาคม 2559 / 20:03
    #1071
    0
  6. #1070 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 00:40

    H U S

    "เป็นอะไรน่ะเหรอ?
    ข้าไม่ได้เป็นะไรสักหน่อย"

    กล่าวพลางตะปบปลายริบบิ้นที่แกว่งไปมาก่อนจะกลิ้งตัวไปหมอบข้างหลังอีกฝ่าย
    พวงหางฟูแกว่งไปมาอย่างสนุกสนาน
    ดูเหมือนว่าริบบิ้นนั้นจะเป็นตัวเลือกที่ดีในการล่อหมา แค่ก
    สองเท้าเจ้าย่อเข้า สุนัขเจ้าย่อตัว----แค่ก

    "อืม อาจจะเป็น...นิดนึง?
    ริบบิ้นนั้น มันน่าเล่นจริงๆนะ..."


    เจ้าสุนัขมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเป็นประกายและพร้อมจะกระโจนใส่ทุกเมื่อ
    #1070
    0
  7. #1069 Donovan [Dream] (@mrtonnam) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 21:10
     ARASTIRUN 



    Arwell

    "เขียน...?"

    วิญญาณหนุ่มคล้ายว่านิ่งชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อีกฝ่าย
    กลับเสนอเช่นนั้นพลางนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
    แล้วเหม่อมอง...ไปยังลายขีดข่วนบางอย่าง
    ที่อยู่บนแผ่นป้ายหลุ่มศพราวกับถูกของแข็งบางอย่างขูดมัน
    แล้วยังกระดาษ...ที่ถูกกองทิ้งเอาไว้ภายในบ้านหลังเล็กในสุสาน

    "เคยคิดจะลอง...แต่พอข้า
    พยายามจะเียนมันทีไร...ในหัวมันกลับว่างเปล่า..."

    ...

    "แต่หากเป็นเจ้าพูดเช่นนั้น
    ...ข้าจะลองดูอีกครั้ง"

    นัยน์ตาคู่นั้นที่ลดลงต่ำกลับช้อนขึ้นมาสบกับเธอ
    ด้วยแววตาที่ทอประกายความผ่อนคลายลงมา
    ...ข้าเชื่อ
    หากเจ้าพูดเช่นนั้น...ข้าจะเชื่อ

    แต่แล้วสายตานั้นกลับเหลือบไปเห็นมือของอีกฝ่ายที่ไขว้
    ไปทางด้านหลังคล้ายว่าไม่อยู่สุขเท่าไหร่นักด้วยท่าทีไม่เข้าใจ

    "เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า...?"
    #1069
    0
  8. #1068 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 23:47

    H U S
    "....เจ้าคนน่ารักเอ้ย....
    ความอาเวลน่ะ น่ารักเสมอแหละ"

    มองริบบิ้นด้วยความรู้สึกที่อยากเล่นมากมายแต่ก็เก็บมือที่เริ่มอยู่ไม่สุขไว้ด้านหลัง
    มองยังไงก็น่ารัก แถมหล่อให้นิดนึงก็ได้

    ...

    "้ต้นไม้ชนิดหนึ่ง..."
    เอ่ยทวนซ้ำก่อนจะมองไปยังบริเวณที่มีพื้นที่ว่าง
    ปลูกบนหัวเลยดีไหมนะ
    "จะเศร้าไปทำไมกันน่ะ สักวันก็จำได้เองแหละน่า
    ถ้ายังไงก็จำไม่ได้ เดี๋ยวข้าหาหนังสือต้นไม่มาให้เอาไหม?"

    บีสต์สุนัข(นิลมังกร)พูดออกมาแม้ว่าจะยังมองหาสถานท่ปลูกอยู่ก็ตาม
    สีหน้ามีความกังวลเล็กน้อย เมื่อนึกถึงต้นไม้ที่จะปลูก
    ตัวข้าในร่างนี้ จะสามารถสร้างชีวิตได้ไหมนะ?

    "หืม....จริงสิ เคยมีคนเคยบอกข้าว่า
    จำไม่ได้ก็จดซะ
    ทำไมท่านไม่ลองจดอะไรบางอย่างดูล่ะ?"


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 มิถุนายน 2559 / 23:49
    #1068
    0
  9. #1067 Donovan [Dream] (@mrtonnam) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 23:00
     ARASTIRUN 



     Arwell 

    "เมื่อกี้...เจ้าว่าอะไรนะ?'

    วิญญาณหนุ่มถึงกับชะงักไปแล้วมองหน้าอีกฝ่ายทันทีพลางเอียงคอ
    อย่างไม่แน่ใจว่าตนนั้น...หูฟาดไปหรือไม่?
    แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนะแต่ก็ต้องมุ่นหัวคิ้วอีกครั้ง
    เมื่ออีกฝ่ายกลับพูดคำว่าน่ารักออกมา(?)

    "น่ารัก...? ข้ามีอะไรให้น่ารักรึไง?"

    ...

    "นั่น...เมล็ดพันธ์ของต้นไม้ชนิดหนึ่ง
    ที่ข้าเองก็ไม่อาจจำชื่อเรียกของมันได้'

    เขาเอ่ยออกมาด้วยเสียงแผ่วเบาพลางลดสายตาลง
    คล้ากับหัวเราะให้กับตนเอง...ที่มิอาจจำสิ่งนั้นได้
    ต้นไม้...ที่จะอยู่ต่อไปอย่างยืนยาวและมั่นคง
    ค่อยเติบโตไปตามกาลเวลา...เพื่อให้อีกฝ่าย
    ยังคงระลึกถึงตนอยู่เสมอ
    #1067
    0
  10. #1066 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 22:07


    H U S

    "หืม...ทำริบบิ้น ริบบิ้นพันตัว
    จะมอบวิญญาณให้ข้าก็บอ---แค่ก แค่ล้อเล่นล่ะนะ"

    พวงหางสีดำสนิทแกว่งไปมาอย่างดีใจที่เห็นบุคคลตรงหน้ายังอยู่ครบ
    (ไม่นับร่างได้ไหมล่ะ เน่าเถอะ ตายมาขนาดนี้แล้ว---)
    ก่อนจะมองถุงผ้าที่ถูกยื่นมาด้วยแววตาสงสัยก่อนจะรับมาอย่างงงๆ

    "เห?"

    เธอหยิบถุงผ้าขึ้นดมเล็กน้อยก่อนจะให้ความสนใจกับคนน่ารัก

    "อย่างน้อยก็ยังไม่ลืมข้า ความน่ารักที่เพิ่มขึ้นนี้ข้าล่ะหวั่นว่ามันจะแซงข้าในสักวัน...
    เอาเถิด ถ้าเป็นท่านล่ะก็ ข้ายอม
    ว่าแต่ นี่คือ?"
    #1066
    0
  11. #1065 Donovan [Dream] (@mrtonnam) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 21:51
     ARASTIRUN 



     Arwell 

    'ก็จะทำริบบิ้น...แต่ข้าไม่รู้ว่ามันทำยังไง...'
    ว่าแล้ววิญญาณหนุ่มจึงได้ชำเลืองมองรอบบิ้นที่พัน
    ไปทั่วร่างกายของตนอย่างหน่ายใจ
    พลางหยิบยื่นบางอย่างไปให้อีกฝ่ายอย่างเชื่องช้า

    'ก่อนจะลืม...รับไปก่อนสิ'

    ถุงผ้าสีาวสะอาดตาถูกหยิบยื่นมาให้บีสต์สาว
    โดยผู้ที่หยิบยื่นออกมากลับแสดงท่าทีออกมาอย่างไม่แน่ใจ

    'ช่วงนี้...ข้าลืมอะไรไปหลายๆอย่าง
    เกือบจะลืม..เลยรีบทำไวให้'
    #1065
    0
  12. #1064 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 00:44

    H U S

    หญิงสาวหัวเราะเบาๆก่อนจะโค้งให้กับอีกฝ่าย

    "อา...ข้าคงเปลี่ยนไปมากเลยสินะ? ฮะๆ
    ถูกแล้ว ข้าคือฮัส "
    จำสิ่งมีชีวิตที่น่ารักที่สุดตัวนี้ไม่ได้เหรอ---แค่ก
    รอยยิ้มอันอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้า มือเรียวเอื้อมไปจับริบบิ้นของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

    "เจ้าคนน่ารัก นี่ไปทำอย่างไรให้มันพันตัวเช่นนี้เล่า"

    แม่ ลูกจะเอา จะเอาอาเวลใส่กล่องกลับบ้านนน
    #1064
    0
  13. #1063 Donovan [Dream] (@mrtonnam) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 00:32
     ARATIRUN 



     Arwell 

    นัยน์ตาคู่นั้นกลับเบิกกว้างเมื่อทันทีที่สายลมพัดผ่านมา
    ปรากฎร่างชองแชกผู้มาเยือน...บางอย่างที่แปลกไปแต่กลับคุ้นเคย
    น้ำเสียงนั่น...ข้าจำได้

    เพียงเห็นอีกฝ่ายเอ่ยทักจึงได้จำแลงกายให้หายไป
    ก่อนที่จะมาปรากฎที่ตรงหน้าอีกฝ่าย
    ด้วยสีหน้าคล้าว่าฉงนใจแล้วขมวดคิ้ว
    แม้ว่าจะดูชัดกับริบบิ้นที่พันรอบกายของตน

    'นั่นเจ้างั้นหรือ...?'

    น้ำเสียงนั้นคล้ายว่าแฝงไปด้วยความดีใจที่เต็มเปี่ยม
    กลัว...กลัวว่าจะเผลอลืมเลือนไป

    'ฮัส...?'

    ภายในมือนั้นกลับถือถุงบางอย่างเอาไว้
    เป็นถุงผ้าขนาดเล็กสีาวบริสุทธิ์พร้อมด้วยริบบิ้นที่ดูเข้าคู่กัน
    สิ่งนั้นดูน้อยนิดช่างดูขัดกันสิ่งที่พันตัวอีกฝ่ายเหลือเกิน
    #1063
    0
  14. #1062 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 23:57


    Hus

    คิก คิก เสียงหัวราะระงมคละเสียงจักรีดกรีดร้องในป่าใหญ่
    แสงจันทราส่องลงมากระทบกับร่างที่คุ้นตาหากแต่วันนี้
    เรือนผมสีเงินยาวนั้นไม่มีอีกแล้ว
    เสียงแมกไม้พร้อมเสียงลมพัด ประกอบกับเสียงเดินของบีสต์สุนัขตัวเดิม

    ใครกันนะ ที่มองหาข้า

    ใบหน้าเต็มด้วยร้อยยิ้มอันสดใสเมื่อนึกถึงสเมียณผู้น่ารักที่มักจะอยู่กับเปียโน
    ตามองหา หูเงี่ยฟัง สองเท้าย่างก้าวเดิน
    เสียงเปียโนนั่น ใครเล่าจะเล่นอีก

    "คิดถึงข้าอยู่สินะ?"

    สุนัขสีขาวผู้ซึ่งได้กลายเป็นหมานิลมังกรเอียงคอมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาเป็นประกาย

    "ท่านอาร์เวล เหตุใดเล่าจึงอยู่ในสภาพเช่นนี้?"
    วิญญาณมากริบบิ้น ดั่งของกินรอวันแกะ

    กระชากออกมาแทะ ห้ามใครแตะนี่ของเรา---

    "แต่ก็....น่ารักดีนะท่าน"
    #1062
    0
  15. #1061 Donovan [Dream] (@mrtonnam) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 23:29
     ARASTIRUN 



     Arwell 

    'ข้ากำลังมองหาสิ่งใด...'

    ดวงตาสีโอ๊คคู่นั้นเหม่อมองไปยังที่ใกล้แสนไกลออกไป...เพื่อมองหาบางสิ่ง
    แต่หาเท่าไหร่...กลับยิ่งไม่พบ
    แต่ทุกครั้งที่กำลังมองหา...จะมีสิ่งหนึ่งปรากฎขึ้นเสมอ
    'เจ้าขนปุยสีาวพร้อมด้วยเสียงที่เริงร่า'

    ...เสียงที่ไม่อยากจะเผลอลืมมันไป...

    '...อยู่ที่ไหน?'

    ....

    [ฟัง]

    เสียงเปียโนเล่นบรรเลงท่วงทำนอง
    ด้วจังหวะอันนุ่มลึกราวกับชวนให้ผู้คนที่พบพานมาให้ยลยิน
    หลงระเริงไปกับท่วงทำนอง...ของสเมียณแห่งสุสานผู้นี้
    เพราะว่า...กำลังครุ่นมองหาบางอย่าง
    และรอคอย 'ใครบางคน'
    จึงทำให้เนื้อตัวเรือนกายของเขากลับเต็มไปด้วยริบบิ้นผูกของขวัญ
    ที่พันระโยงระยางอยู่เต็มตัว...ยิ่งพยายามจะเอาออก
    ก็ยิ่งพันเสียแน่นจนวิญญาณหนุ่มล้มเลิกความพยายาม(?)
    แล้วนั่งบรรเลงเสียงของเปียโนต่อไป

    หวังว่าใครคนนั้น...จะได้ยินมัน

    ...

    'อยู่ไหนกันนะ...?'
    #1061
    0
  16. #1060 Narji (@mizali) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 00:43
    ล้าลัลล้า~ 
    (ฝีเท้าเล็ก ๆ ชะงักลงหน้าทางเข้าพื้นที่กลางป่า)
    โอ๊ะโอ!~ 
    (ขยับตัวไปมาเมื่อพบป้ายชื่อของสถานที่ก็คลี่ยิ้มหวานละมุน)
    นี่ดิฉันเดินทางมาถึงอาณาจักรที่น่าทึ่งเช่นนี้เชียว  
    (ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อนึกถึงความตื่นเต้นจากการพานพบเหล่านักเดินทางผู้เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น)
    ว่าไปนั่น...
    (หัวเราะคิกคักพลางหยิบกระดาษสีเงินในมือขึ้นมาแล้วโปรยผงละอองเล็ก ๆ ลงไป
    ก่อนที่จะโบกมือลากระดาษใบน้อยที่แปลงเป็นผีเสื้อตัวเล็กบินไป)

    "ยินดีต้อนรับนะคะคุณหนู/นายท่าน"
    (โค้งตัวลงน้อย ๆ แล้วเริ่มเดินต่อ)


    "ขณะนี้ทางเราจัดกิจกรรมขึ้นกิจกรรมแรก
    'ตั้งชื่อ'
    ใช่แล้วค่ะ  ทุกท่านได้ยินไม่ผิดแม้แต่น้อย  
    ช่วยตั้งชื่อให้กับบ้านหลังนี้ด้วยนะคะ
    ทำไมถึงให้นายท่านและคุณหนูผู้น่ารักทั้งหลายตั้งน่ะรึคะ
    อ้ะ! แน่นอนค่ะ! เพื่อที่ทุก ๆ ท่านจะได้มีส่วนร่วมกับการก่อร่างสร้างบ้านในฝันขึ้นมา
    และแน่นอนว่ามีรางวัลให้กับคุณหนูหรือนายท่านที่ถูกรับเลือกด้วยนะคะ
    ของรางวัลนั่นก็คือ 

    [ อำนาจในการสั่งอะไรก็ได้กับเมด
     1 คน 
    และ
    ห้องส่วนตัวสำหรับคุณหนู/นายท่านผู้โชคดี ]

    "


    raichuetheproject
    http://writer.dek-d.com/My_Girl_007/writer/view.php?id=1476813
     
    ขณะนี้ยังไม่เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ
    แต่สามารถมาพบบอส/เมดได้ตั้งแต่เวลา 18.00 น.นะคะ

    #1060
    0
  17. #1059 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 13:15
    S  K  Y



    "เอ...เหมือนจะมีใครบางคนมาที่นี่สิน้า
    น่าเศร้าใจนักที่มาไม่ทัน"

    ร่มสีแดงบนมือของหญิงสาวหมุนไปมาก่อนที่จะถูกหุบลง
    แล้วเจ้าของร่างนั้นก็คอตกลงเล็กน้อย

    ชิ มีอะไรไม่เคยจะบอกกัน

    คิวเรียเนี่ย เป็นสาเมียที่แย่จริงๆ
    ปั๊ดจับลงโทษ---


    หญิงสาวถอนหายใจก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าอย่างเศร้าสร้อย

    อย่าเป็นอะไรไปล่ะ

     
    #1059
    0
  18. วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 08:43

    A Q U A R I U S

    { Q U R I A }

    ร่างหนึ่งร่วงหล่นลงมากผืนฟ้าสู่หุบเขา
     
    เสียงแรงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหว 
    พื้นผิวดินยุบลงไปตามแรงกระแทก
     
    ใจกลางหลุมยุบที่เกิดขึ้น 
    ร่างอันเป็นต้นเหตุสภาพสะบักสะบอม
    นั่งคุกเข่ายันพื้น หอบหายใจรัวเร็ว
    ขณะกายห่อหุ้มด้วยของเหลวสีแดงสดอยู่ตรงนั้น
     
    ชุดสีขาวบริสุทธิ์แต่ก่อนกลับกลายเป็นสีแดงสดชุ่มฉ่ำ
    ลู่ลงทับกายเนื้อสัมผัสอิงแอบกายจากความชื้นของของไหล
     
    คิวเรีย 
     
    ทว่าเเม้จะดูเป็นคิวเรียเพียงใด
    ร่างที่เคยสง่าด้วยเรือนผมสีเงินยวง
    ยามนี้เส้นผมนั้นกลับกลายเป็นสีแดง
     
    เเละดวงตาคู่งามนั้นก็เป็นสีเลือด
     
    ดูราวกับปีศาจร้ายบนกองเลือดของมนุษย์
    คิวเรียหอบหายใจพลางกัดฟัน 
    เรือนผมของเขาสลับไปมาระหว่างสีแดงเเละสีเงิน
     
    ครู่หนึ่งที่เรือนผมของเขากลับมาเป็นสีเงินยวงเช่นเดิม
    เเต่นัยน์ตาสีสวยยังคบเป็นสีแดงสด
     
    น้ำแข็งมากมายผุดจากผืนดิน
    แตกหักพังทลายลงไปและหมุนวนรอบเขาราวพายุหิมะ
     
    คิวเรียกระแทกดาบลงกับพื้นระลอกหนึ่ง
    พายุหิมะสงบลง เเต่น้ำแข็งมากมายยังคงผุดรอบเขา
     
    คิวเรียยืนขึ้นจะทรุดลงฮวบใหญ่ กัดฟันไม่ส่งเสียงร้อง
    ตอนนั้นเองที่เสียงกระดิ่งแว่วตามลมสะท้อนกับหุบเขา
     
    ... ให้ข้าช่วยไหม ? ...
     
    " ไม่ต้อง "  
     
    ... ไม่ปกติเเล้วนา ควบคุมพลังไม่ได้  ...
    ... ทั้งๆที่จำกัดตนเองในโลงเเล้วเเท้ๆ ...
     
    คิวเรียเเค่นเสียงหัวเราะตอบ ขณะคุมลมหายใจ
    มือสั่นระริกขณะเอื้อมไปหยิบดาบที่ปักกับพื้น
    เม้มปากแน่นก่อนเฉือนข้อมือตนจนเลือดไหลลงเป็นสายธาร
     
    เสียงกระดิ่งพัดคลอเสียงหยาดโลหิตตกกระทบผืนดิน
     
    เพียงชั่วอึดใจต่อมาคิวเรียกลับมาเป็นปกติ
    สงบ .. ราวเหตุการ์ณก่อนหน้าไม่เกิดขึ้น
     
    เเม้บาดแผลและเลือดจะยังคงเหลือ
    อาการสั่นระริกจากความเจ็บปวดจะยังคงอยู่
    เเต่เส้นผมและดวงตาของเขากลับมาเป็นปกติเเล้ว
     
    ... เจ้าทำบ้าอะไร ! ...
     
    คิวเรียไม่ได้ตอบอีกครั้ง เขาโซเซยืนขึ้น
    กระไดน้ำแข็งทอดจากผืนฟ้า ราวรอรับผู้เป็นนาย
     
    ...หวงมากเลยรึ ? สำคัญขนาดยอมทำ 'เช่นนั้น' ...
     
    " ใช่ "
     
    คำสั้นๆที่ทิ้งไว้ก่อนคิวเรียจะโซเซหายไปพร้อมทางเดินน้ำเเข็ง
    เสียงกระดิ่งคลอพัดผ่านหุบเขาอีกครั้ง 
     
    ... ถ้าให้ความสำคัญมากไป .. 
    ... ข้ากลัวว่าเจ้าจะกลับมาไม่ไดีอีกน่ะสิ อคาริอัส...
     
     

      .     '       .      '      .     '      .       '     .  
     
    #1058
    1
    • #1058-1 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 10)
      17 พฤษภาคม 2559 / 12:44
      กรี๊ด----เ(ม)รียซังเป็นอะไรอ้ะ มาให้สกายคนนี้กอดมา----
      #1058-1
  19. วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 21:51

    A Q U A R I U S

    { Q U R I A }

    ... อีกครั้งที่กระไดน้ำแข็งทอดลงจากผืนฟ้า
    ประกายวิบวับของแสงดาวล้อเรือนผมเงินยวง..
     
    .. คิวเรียเงยหน้ามองผืนฟ้าที่ตนพึ่งจากมา 
    ดวงตาสีหวานพลางขมวดราวไม่เข้าใจ ..
     
    .. กระไดน้ำแข็งไม่ได้เพียงพาแต่ผู้เป็นนายมาส่ง
    ชุดอาหารบางอย่างถูกกระไดลำเลียงส่งมาด้วย ..
     
    .. คิวเรียยังคงนึกสงสัยว่าเขามาถึงขนาดนี้ได้ยังไง
    บางทีถ้าเขาไม่ได้พบฮัส เขาอาจจะไม่ได้มีความสุขขนาดนี้ก็ได้ ..
     
    เเต่ใครจะรู้ว่าอีกไม่นานคิวเรีย'อาจจะ'ไม่ได้พูดเช่นนี้อีกแล้ว ..
     
    ..ดวงตาสีหวานกระพริบอีกครั้งเมื่อชุดอาหารส่งเสร็จ
    เขายิ้ม โบกมือ เเล้วกระไดก็ทอดกลับไปยังแห่งที่จากมา ..
     
    .. ช้อนส้อม อาหารญี่ปุ่นเเบบเดิมเพิ่มเติมคือคนละเมนู
    เขายิ้ม ส่ายหัวเบาๆเรือนผมสะบัดพลิ้วเช่นเสื้อคลุมยาว .. 
     
    " ทานให้อร่อยนะ ธิดาเรา .."
     
    .. เสียงกระดิ่งดังเเว่วเบาๆราวล้อเลียน
    คิวเหลือบมองท้องฟ้าราวไม่พอใจน้อยๆ ..
     
    " เราจะไปแล้ว เรารู้ อย่าวุ่นวายกับเรา เพียส "
     
    .. เขาเอ่ย ดวงตาฉายแววขุ่นมัวผิดวิสัย
    พลันอ่อนโยนขึ้นเมื่อเขาหันกลับมาเหลือบมองลูกอีกครั้งเงียบๆ
    ร่างโปร่งย่อตัว ก้มลงมอบจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผากฮัส ..
     
    เสียงลมพัดคลอเสียงกระดิ่งทองเหลือง
     ..ร่างของคิวเรียหายไปเงียบๆ
     

      .     '       .      '      .     '      .       '     .  
     
    #1057
    0
  20. วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 08:42
    หลีกทางให้เซียเดินที---- ฮรึก--
    #1056
    0
  21. วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 08:42




    ...................???............... ...

    เป็นช่วงเวลาสั้นๆเพียงอีกครั้งที่สายลมพัดผ่าน 
    ทว่าครั้งนี้กลับแผ่วเบาอ่อนโยนราวปลอบประโลมใจนัก
    ร่างเดิมปรากฏขึ้นอีกครั้ง ชุดสีขาวของกิโมโนยาวพลิ้วตามเเรงลม
     
    ร่างบางดูล่อกแล่กมิใช่น้อย เธอหันมาหาแลนเดอร์พลางโค้งให้
    มุมปากยิ้มแหบแห้ง เด็กสาวช้อนดวงตาสีสวยขึ้นมอง
     
    "ขออภัยที่เมื่อครู่ข้ามิได้ช่วยเก็บกวาดนะเจ้าคะ"
     
    สาวเจ้าโค้งหัวเล็กน้อยราวขออภัย
    รอยยิ้มหวานฉาบทาความรู้สึกผิด




        L A N D E R    

    ชายหนุ่มเงยหน้าจากกองงานพินิจผู้มาใหม่ที่เดี๋ยวมาเดี๋ยวไป
    เเลนเดอร์ส่ายหัวน้อยๆอย่างไม่คิดอะไรมาก
    เขายิ้มอ่อนโยนละมุนละไมนุ่มนวล#ขนมมั้ยละ---ให้เด็กสาว
     
    "ไม่เป็นไรครับ ผมสิต้องขอบคุณที่คุณช่วยรักษาคนไข้"




                  ?????              

    "หามิได้เจ้าค่ะ เมื่อพบเห็นคนเจ็บเเล้ว 
    ข้ามักเผลอพลั้งรักษาอยู่เรื่อยไป
    มิใช่เรื่องที่ต้องกล่าวขอบคุณสักนิด"
     
    เด็กสาวหัวเราะเสียงเบาค้อมตัวลงอย่างถ่อมตัว




        L A N D E R    

    แลนเดอร์มองกริยานั้นก่อนยิ้มออกมา
    มุมปากยิ้มเบาบางเเละเเววตาอ่อนโยน
    ก่อนนึกได้ว่าเธอคงไม่ถ่อมารพ.แค่รักษาคนหรอก
     
    "มีธุระอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"




         Z E A R Z E A R    

    " ตายเเล้ว เซียเซียลืมซะสนิทเลยว่ามาหายา.."
     
    เด็กสาวทำหน้าราวพึ่งจะนึกได้ถึงเหตุผลที่ตนมาที่นี่
    ดวงตาสีหวานดูล่อกแล่กอีกครั้ง เธอยื่นใบสั่งยาบางอย่างออกมา
     
    "ข้าจะมาขอซื้อยาน่ะเจ้าค่ะ พอดีว่ายาข้าหมด .. 
    ที่ที่ข้าอยู่มันต้องใช้ยาเยอะมากๆ เเต่ดันขาดแคลนวันนี้เสียได้"
     


        L A N D E R    

    ใบรายการยายาวเป็นหางว่าว ดูไม่เหมือนยาใช้ส่วนตัวสักนิด
    กระนั้นเเลนเดอร์ก็ไม่สอบถามเพิ่มเติม เดาว่าเธออาจจะเป็นอะไรสักอย่าง
    ร้านขายยาหรือไม่ก็สักสิ่งที่ต้องใช้ยาเยอะๆ ดูจากการรักษาของเธอแล้ว
     
    ไม่นานยาก็ออกมากองตรงหน้าเด็กสาว
    เเลนเดอร์ยิ้มพลางผายมือ บอกจำนวนเงิน
     
    เซียเซียเอียงคอน้อยๆก่อนยื่นจำนวนเงินที่พอดี
    เธอยิ้มหวานพลางค้อมตัวลาอีกครั้ง กล่าวอำลา
     
    สายลมพัดแผ่วเบาราวเสียงตุ๊กตาไล่ฝนกระทบกัน
     
    ร่างของเด็กสาวหายไปอีกครั้ง ..

    #1055
    0
  22. วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 08:09




        L A N D E R    

    แลนเดอร์ยืนมองภาพนั้นอย่างสงบ
    นึกสงสัยว่านี่เขามายืนเป็นกว้างขวางคอรึไม่

    "ให้ตายเถอะน้า .. "
     
    เขาปล่อยคนไข้ทั้งสองให้นอนหลับพักฟื้น
    ชายหนุ่มดันเเว่นสายตาขึ้นพลางถอนหายใจ
    นิ้วเรียวยกขึ้นนวบขมับเบาๆคลายความเครียด
     
    ต้องเก็บกวาดเลือด ..
     
    แลนเดอร์เดินไปหยิบถังน้ำกับไม้ม็อบจากตู้เก็บของ
    เดินไปรองน้ำในห้องน้ำมา จุ่มไม้ม็อบ บิดน้ำ
     
    ถูพื้นบริเวณที่มีเลือดอย่างอารมณ์ดี
     
    เสร็จภารกิจเขาก็เก็บของให้เรียบร้อย
    ยกอุปกรณ์ที่ทำความสะอาดเเล้วเก็บเข้าตู้
     
    ร่างสูงเดินกลับมาที่หน้าเคาท์เตอร์
    ก่อนลงมือจัดการงานเอกสารอื่นๆของตนต่อ

    #1054
    0
  23. #1053 WitchGlove (@WitchGlove) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 00:33
     
    RaShaRia + ???

    "นี่มันอะไรกันเนี่ย ลมพวกนี้!!"

    เจ้าของผมฟูสีทองโวยขึ้นมาเมื่อรู้สึกได้ว่ามันมีซัมติงเกิดขึ้นในที่แห่งนี้
    ก่อนดวงตาสีอำพันจะเหลือบไปห็นร่างที่คุ้นเคย

    "เอ้ะ นี่นายมาทำไม กะจะมากวนเวลานอนอันแสนมีค่าของฉันเหรอยะ!!!"

    เสียงโวยวายจากราชสีห์สาวได้ปลุกให้ชายหนุ่มลืมตาดูโลกอีกครั้ง
    หญิงสาวผู้เจิดจ้าไม่รอช้าถลาไปกระชากคอเสื้อบุคคลผมยาวขึ้นมาอย่างแรง
    ก่อนจะง้างมือขึ้นเหนือศรีษะ

    "จะทำอะไรน่ะ....?"

    เสียงแหบแห้งเปล่งออกมาอย่างยากลำบาก แววตาเหนื่อยอ่อนมองร่างที่ถือคอเสื้อตนอยู่
    ก่อนจะหลับตารับแรงตบ

    "จะทำอะไรก็รีบทำ ตอนนี้ข้าไม่มีแรงมาเถียงกับเจ้าหรอก
    หือ...?"


    สีหน้างุนงงปรากฏชัดเจนเมื่อร่างที่ทำทีเหมือนจะตบกลับโผลเข้ากอด
    เจ้าของเรือนผมสีทองซุกหน้าเข้ากับแผ่นอกของอีกฝ่าย

    "นายโง่หรือนายโง่?
    อย่าทำแบบนี้อีก ถ้าฮัส---"


    พูดไม่ทันจบชายหนุ่มก็ยกมืออุดปากแล้วเดินไปนอนที่เตียง

    "อย่าพูดถึงเธอ ไม่รู้อะไรน่ะ ดีแล้ว นะ?
    ง่วงแล้ว...จะนอน"


    ไม่ว่าเปล่าเขาก็หยิบผ้าห่มมาคลุมหัวแบบไม่อยากพูดอะไรแล้ว
    ปล่อยให้หญิงสาวยืนเบ้ปากอยู่อย่างนั้น
    ซึ่งไม่นานหรอกเพราะเธอก็จะนอนเหมือนกัน(.....)
     
    #1053
    1
    • #1053-1 Donovan [Dream] (@mrtonnam) (จากตอนที่ 72)
      9 พฤษภาคม 2559 / 17:42
      นายโง่หรือนายโง่------
      #1053-1
  24. วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 23:29

    A Q U A R I U S

    { Q U R I A }

    บันไดหิมะปรากฏขึ้นเป็นสายยาวเหยียดลงจากผืนฟ้า
    ร่างโปร่งบางสว่างพิสุทธิ์ดุจดวงดาราหนึ่งปรากฏขึ้น
     
    เสียงราวรองเท้ากระทบพื้นแก้วดังทุกครั้งที่ร่างนั้นขยับ
    เเสงสว่างร่นเข้ามาใกล้ทะเลสาบน้ำแข็ง 
    ก่อนบันไดน้ำแข็งจะสลายหายไปเป็นละอองแสง
     
    " อา .. "
     
    ร่างโปร่งบางเจ้าของเรือนผมเงินยวงละพื้นครางเสียงเบา
    อากาศหนาวขอบผืนน้ำแข็งทำให้เขากลัวเล็กน้อย
     
    ทว่าเมื่อนึกได้ว่าในปราสาทได้ทำช่องไฟไว้ให้ฮัสเเล้ว
    เขาก็สบายใจขึ้นก่อนเร่งเดินเข้าไปในปราสาท
     
    มองป้อมของลูกสาวพลางหลุดหัวเราะแผ่วเบา
    เขาเดินเข้าไปในป้อมแล้วจุมพิตใบหน้าคนหลับฝันดีเบาๆ
     
    " ฝันดี ฮัส .. "
     
    ชายหนุ่มกระชับห่มผ้าให้อีกฝ่ายอีกชั้น
    หันหลังเดินออกจากปราสาทเงียบๆ
     
    ทว่าเมื่อพ้นเขตปราสาท คิวเรียก็ดีดนิ้วเบาๆ
    ปรากฏร่างของโกเล็มยักษ์สองตัวขึ้น
     
    ผิวน้ำแข็งปลาบเป็นมันวาวบอกความคม
     
    " เฝ้า .. "
     
    โกเลมทั้งสองพยักหน้า ก่อนหันหลังชนกันราวประจัญบาน
    คิวเรียออกเดินอีกครั้ง ก่อนร่างจะสลายเป็นสีเงินยวงกลับขึ้นฟ้า
     
     
     

      .     '       .      '      .     '      .       '     .  
     
    #1052
    0
  25. วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 23:06




        L A N D E R    

    "เดี๋ยว! คุณ! "
     
    แพทย์หนุ่มอ้าปากค้างมองร่างที่ทรุดลงไป
    ร่างสูงพลางลุกพรวดขึ้นออกจากหลังเคาท์เตอร์
    ถลาออกมา เมินเงินนั้นสิ้นเชิงเหตุจากตกใจ
     
    คนนึงก็นอนคนนึงก็บาดเจ็บ
     
    เเลนเดอร์แทบจะกุมขมับ เขารีบปฐมพยาบาล
    กองเลือดสำรอกทำให้เขาหน้าซีด
    คุกเข่าลงพลางจะเรียกสติอีกฝ่าย พยุงไปห้องรักษา
     
    ทว่า เสียงลมพัดรุนแรงภายนอกจนอากาศปั่นป่วน
    ตีเเสกหน้าเข้ามา พร้อมการปรากฏตัวของใครคนหนึ่ง




        .......... ? ? ? ?   .........

    ร่างโปร่งบางหนึ่งในชุดมิโกะสีขาวปรากฏขึ้น 
    ดูเหมือนเธอเองก็น่าจะมีธุระกับโรงพยาบาล
     
    " อ๊ะ มีคนเจ็บเหรอเจ้าคะ "
     
    เธอว่าพลางเอียงคอคล้ายงุนงง
    ดวงตาสีหวานกระพริบพลางอ้าปากค้าวน้อยๆ
     
    ก่อนเธอจะปราดมาหาร่างจมกองเลือด
    ตวัดมือพลางเอ่ยถ้อยคำไม่กี่คำ
     
    บาดแผลทั้งหมดหายไปในพริบตา
     
    ร่างกายซีกขวาหายเป็นปรกติ
    บาดแผลบนใบหน้ารอยขีดข่วนทั้งหลายจางหายไป
     
    เธอเลื่อนมือมาแถวซี่โครง เด็กสาวมุ่นหัวคิ้ว เธอดีดนิ้ว
    ละอองแสงสียวงคล้ายผลึกน้ำแข็งออกมาจากบริเวณนั้น
     
    กระดูกซี่โครงของอีกฝ่ายสมานตัว
     
    เด็กสาวเพียงลุกขึ้นยืน ชี้กองเลือด
    มองหน้าแลนเดอร์ก่อนยิ้มแหบแห้ง
     
    สายลมพัดอีกครั้ง
     
    ร่างของเด็กสาวหายไปทิ้งไว้เพียงเเลนเดอร์กับร่าง
    ของชายหนุ่มไร้บาดแผลที่สลบไป

    #1051
    0