ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    Famous ไอดอลจิ๋ว

    ลำดับตอนที่ #1 : รถทัวร์

    • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
    • 77
      1
      22 ก.ย. 54

    สวัสดีครับ ผมชื่อเก่ง เพื่อนๆเรียกผมว่า ปิกาจู้ ผมจะมาเล่าประสบการณ์หลุดโลกที่ผมได้เจอมาให้ฟังนะครับ

    วันนั้นเอง
    พวกเรากำลังกินข้าวเช้ากันอยู่ และทันใดนั้น...

    ปั้งงงงงง
    เกิดเสียงดัง และมีเขม่าควันฟุ้งกระจาย
    พ่อของผม ชื่อว่า บี (จำชื่อไว้ให้ดีแล้วกันครับ)ตะโกนลั่นขึ้น
    "เอเลี่ยนบุกโลก" เมื่อพูดจบ พ่อก็รีบมุดลงไปใต้โต๊ะเหมือนโลกจะแตกอย่างนั้นแหละ

    แม่ผม ชื่อแนน (จำไว้ทุกชื่อเลยนะครับ) ตกใจจนทำไข่แดงของไข่ดาวดิบแตก
    ขอบชีสกับไส้กรอก น้องๆของผมร้องไห้กันดังไป ๘ ซอย
    จริงๆแล้ว ชื่อขอบชีสกับไส้กรอกเป็นแค่ชื่อเล่น ชื่อจริงๆคือ เอิร์ทกับเอิร์นต่างหาก
    ที่ใช้ชื่อนี้เพราะ แม่ของผมคลอดเอิร์ทกับเอิร์นในร้านพิซซ่า
    ผมกับแม่ได้สติ จึงอุ้มขอบชีส(ขอเรียกสั้นๆว่าชีส)กับไส้กรอกขึ้นมาโอ๋
    มีแต่พ่อคนเดียวที่ยังโวยวายและยังมุดอยู่ใต้โต๊ะกินข้าว

    "เกิดอะไรขึ้น" แม่โวยวายขึ้นมา ผมจึงวิ่งไปดูที่หน้าต่างและพบ
    "รถทัวร์"สีเงินว้าบ มีตัวอักษรตัวใหญ่เขียนไว้ว่า
    ตระเวนทั่วไทยกับผ้าอ้อมตรา "แบล็คโฮลล์"
    และบรรทัดต่อมา เขียนไว้ว่า
    เชิญพบกับพรีเซนเตอร์ขวบครึ่งของเรา
    และบรรทัดสุดท้ายเขียนไว้ว่า
    ใช้แล้ว คุณจะร้องว่า THE BEST
    ผมถึงกับตาค้างเมื่อได้เห็นรถทัวร์คันนั้น
    ผมกับพ่อมองประตูรถที่สไลด์ออกมา ๒ ข้าง
    มีคนเดินลงมาแต่เนื่องจากแสงวิบๆวับๆของรถทัวร์ทำให้ตามองเห็นไม่ชัดว่าใครเดินลงมา
    บุคคลนั้นเดินเข้ามาที่ประตูบ้าน
    "พ่อบอกแล้วว่าเอเลี่ยนบุกโลก" พ่อพล่ามขึ้นมา
    "เค้าไม่ใช่เอเลี่ยน" ผมสวนกลับไป
    "เขาไม่ใช่เอเลี่ยน งั้น... พ่อชื่อ ณเดชน์ คูกิมิยะ"
    "พ่อครับ พ่อชื่อ บี ไม่ได้ชื่อ ณเดชน์"
    "ไม่นะ" พ่อร้องขึ้นมา "เก่งเปิดเผยความลับของพ่อแล้วว่าพ่อชื่อ บี แสดงว่าพ่อเป็นพ่อแกจริงๆ"
    "พ่อว่านั่นน่าจะเป็นเสี่ยอั้มนะ แปลงกายมาเป็นเอเลี่ยนจากดาวผ้าอ้อม อยากรู้จังเลยว่ามาทำไม"
    "เขาอยากเข้ามาข้างใน!!!!" แม่เสริม
    "พวกเธอพ่อลูกเลิกเล่นเป็นกล้วยหอมจอมซนแล้วไปเปิดประตูซะ" แม่ตะโกน
    "ไปซะสิ B1" พ่อพูดทันใด
    "ผมกะไว้แล้วววว" ผมสวนกลับ
    "อ้าห์ บ้านแสนสุข ครอบครัวสุขสันต์" เสี่ยอั้มพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้าประตูบ้าน
    "ดูซิว่าใครมา" แม่พูดขึ้น
    "สวัสดีคร้าบ" เสี่ยทักทายทุกคนในบ้าน"ไหนล่ะ ก้นน้อยของฉัน"

    "อยู่ข้างหลังตรงใต้เอวคุณไง จะให้อยู่ตรงไหนอีกล่ะ" พ่อตอบ
    "คุณนี่ยังตลกอยู่เหมือนเดิมนะครับ ๕๕๕" เสี่ยอั้มพูด
    "ไม่ใช่ตลกค่ะ" แม่สวน "เขาเรียกว่า วิปริต ต่างหากค่ะ"
    "คุณก็รู้ผมหมายถึงชีส" เสี่ยอั้มพูด และเหลือบไปเห็นชีสเล่นกับขวดแม็กกี้
    "นั่นไง อยู่นี่เอง และนั่น ไส้กรอกด้วย" เสี่ยอั้มพูดขึ้นมาทันใด
    หมายเหตุ ชีสเคยเป็นพรีเซนเตอร์ผ้าอ้อมของเสี่ยอั้มมาก่อน
    "คุณรู้สึกยังไงกับรถทัวร์ผมครับ???" เสี่ยอั้มถาม
    "ใหญ่" พ่อตอบ
    "เงาวับ" ผมตอบ
    "เสียงดัง" แม่สวน "เสียงเบรกของคุณเกือบทำกระจกเราแตก"
    "ผมรู้" เสี่ยอั้มพูดขึ้น "เท่มั้ยหล่ะ อยากจะขึ้นไปดูรอบๆมั้ยหล่ะ"
    พวกเราเดินสำรวจในรถ
    เชื่อมั้ยว่ามี ทีวีดาวเทียมยักษ์ เตียงน้ำ ตู้เย็นส่วนตัว รวมไปถึง น้ำพุช็อคโกแลตขนานมหึมา
    "คุณกำลังจอดรถขวางทางเดินบ้านผม"
    เสียงกระซิบจากนรก เมื่อเพื่อนบ้านที่แย่ที่สุดในโลกนี้ ปัน ชายวัยทองจอมวุ่นวายเดินออกมา
    "เก็บแรงตะโกนไปทำผมเถอะ" พ่อตอบ "อ้อ... ลืมไป คุณไม่มีผมหนิ ๕๕๕"
    "คุณกำลังจอดรถขวางทางเดินผมมม" ลุงปันตะโกน
    "คุณจะขับรถไปไหนหรอ" เสี่ยอั้มถามลุงปัน
    "ไม่ได้ไปหรอก แต่คุณกำลังจอดรถขวาง..."
    "ทางเดินของคุณ ผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป" พ่อแทรกเข้ามา
    "ผมแค่ขอคุยกับเพื่อนบ้านสุดที่รักของคุณแค่ ๕ นาที" เสี่ยอั้มอธิบายให้ลุงปันฟัง
    "สุดที่รักหรอ??? ฝันร้ายต่างหาก" ลุงปันสวน
    "คุณรู้มั้ย หลังบ้านของครอบครัวนี้มีอะไร???"
    "..." เสี่ยไม่รู้จะพูดว่าอะไร
    "มี แพะ ชื่อ เรยา มีกะหล่ำปลีดอยตุง แล้วก็มี เต่า ชื่อ บีบี๋"
    "ชื่อ คุณดี๋ต่างหาก" พ่อแย้งขึ้นมา
    "ใจเย็นๆนะคะ เดี๋ยวไม่นานเสี่ยก็จะไปแล้ว" แม่พูดขึ้น พลางพาลุงปันกลับเข้าบ้าน
    เสี่ยมองดูแม่พาลุงปันเข้าบ้านและหันกลับมาถามว่า
    "บ้านคุณเลี้ยงแพะไว้หรอ"
    "เราเลี้ยงมันไว้เพื่อนม และทำโยเกิร์ตกับชีส" แม่อธิบาย
    "แล้วเต่าหล่ะ???"
    "เราเลี้ยงมันไว้ป้องกันขโมย ตั้งแต่มันย้ายเข้ามา
    ไม่มีใครหน้าไหนมาขโมยผักกะหล่ำของเราไปเลย"
    "ว่าแต่..." ถึงทีแม่ถามเสี่ย "คุณเอารถทัวร์มาทำอะไร???"
    "อ้าห์" เสี่ยหายใจออกมาเฮือกใหญ่ "ดีแล้วที่คุณถาม ตั้งแต่ชีสมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับผ้าอ้อมแบล็คโฮลล์ของผม ผู้คนก็แห่กันเข้ามาซื้อ ผมได้สุ่มสัมภาษณ์ผู้ใช้บางคน คนแรกบอกว่า ซื้อไปให้ลูกใส่ เพราะลูกมีปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินอาหาร คนที่สองบอกว่า เอาไปเช็ดโต๊ะกินข้าว เพราะสามีชอบกินมูมมาม คนสุดท้ายบอกว่า ใช้แล้วดีจริงๆ สามารถซับน้ำเลือดของผู้ป่วยในโรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ เพราะฉะนั้น ผมจึงวางแปลนว่าจะพาชีสทัวร์ทั่วไทยเพื่อโฆษณาผ้าอ้อมของผมไง"
    "เหมือน ซุปตาร์ หรอครับ" ผมถาม
    "ใช่แล้วลูกเก่ง แสดงว่า พ่อต้องเป็นพ่อซุปตาร์แน่ๆ พ่อก็จะดังแล้วววว"
    "อย่าเพ้อไปเลย ที่รัก" แม่พยายามปลุกพ่อออกจากฝันกลางวัน
    "แต่เสี่ย ชีสเพิ่งจะอายุได้แค่ขวบครึ่งเองนะคะ" แม่เตือนเสี่ย "ใครจะตามไปดูแลชีสล่ะคะ"
    ไม่ต้องห่วง แนนนี่" เสี่ยตอบทันที "ทัวร์ครั้งนี้ สำหรับทั้งบ้านจ้า"
    "ทุกคน???" แม่มองเสี่ยด้วยสายตาแบบว่า จริงดิ เมื่อไร???
    "ผมด้วยหรอ???" ผมถาม เสี่ยพยักหน้า
    "เจ๋งไปเลย ผมจะได้นอนโรงแรมหรูๆ ใช้ชีวิตอย่างศิวิไลซ์ แล้วก็...."
    "รีดนมแพะ" แม่ตอบ "มีแค่ลูกเก่งเท่านั้นที่รีดนมของเรยาได้นะ สงสัยเก่งต้องอยู่บ้าน"
    ผมถึงกับเข่าอ่อน ฝันสลาย หายใจออกเป็นลมร้อน
    ครอบครัวผมใช้ชีวิตอย่างศิวิไลซ์ แต่ผมต้องอยู่บ้านเพื่อแค่ต้องมาดูแล แพะ แค่ตัวเดียว
    คิดแล้วมันเศร้า T.T


    คำถามประจำบท
    ถ้าคุณเป็นเก่ง คุณจะมีวิธีใดที่จะทำให้เขาได้ไปทัวร์ทั่วไทย
    ไม่มีรางวัลสำหรับคนตอบถูก อยากรู้ความเห็นเฉยๆ

    ทิ้งคำตอบไว้ที่ช่องคอมเม้นท์ข้างล่างนะครับ

    Saint Ophiuchus

    ผู้เขียน






    ติดตามเรื่องนี้
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น

    ×