คำติชม บาบิโลน

ได้ทราบครั้งแรกจากพี่มูนนี่ว่าหนังสือเรื่องบาบิโลนจะออกราวๆปลายเดือนสิงหาคม   ก็ตั้งใจว่าจะซื้อมาอ่านเนื่องจากชอบเนื้อเรื่อง    แต่เอาเข้าจริงกว่าจะได้อ่านปาเข้าไปกลางเดือนกันยายนเลย   แต่เมื่อได้เห็นรูปเล่มและความสวยงามของปก   ตลอดจนรายละเอียดและความถูกต้องของตัวอักษรด้านในแล้วรู้สึกว่าคุ้มค่าแต่การรอคอยค่ะ

หน้าปกรูปอัศวินสีฟ้าอ่อนพร้อมด้วยสายลมหมุนวนอยู่รอบกายเป็นอะไรที่ดูเรียบแต่ก็เด่นสะดุดตาในขณะเดียวกัน   เนื่องจากแผงหนังสือช่วงนี้   หรือช่วงก่อนหน้านี้ก็ตามมักจะเห็นภาพปกเป็นรูปสีสันฉูดฉาดของพระ-นางเสียมากกว่า  ดังนั้นปกเรื่องบาบิโลนจึงแลเห็นชัดเจนอยู่ท่ามกลางกองหนังสือเรื่องอื่นๆ

ในส่วนเนื้อหาข้างใน   ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีโอกาสตามอ่านผลงานทุกเรื่องของพี่มูนนี่    แต่ก็รู้สึกได้ว่าบาบิโลนเป็นเรื่องที่พี่ทุ่มเทเวลาและความตั้งใจปลุกปั้นขึ้นมาอย่างปราณีตที่สุดแล้ว   ไม่ว่าจะเป็นการบรรยายถึงฉากสงครามที่ปรากฏให้เห็นเป็นส่วนใหญ่ของเรื่อง   ฉาก(เกือบ)รักของคู่พระ-นาง  รวมถึงกับน้องชายพระเอกในบางเวลาก็เป็นการบรรยายที่ลื่นไหล   เห็นภาพและสมจริงค่ะ   ไม่ใช่ว่าเรื่องอื่นๆพี่จะเขียนไม่ดี   แต่เรื่องนี้รู้สึกว่าพี่ลงรายละเอียดลึกซึ้งมากกว่า

บทบาทของตัวละครหลักๆของเรื่องก็มีความเป็นตัวของตัวเองสูงในขณะเดียวกันก็มีเสน่ห์ชวนติดตามด้วย   โดยส่วนตัวแล้วตัดสินใจยากนะคะว่าชอบใครมากที่สุด   บาเบลซึ่งเป็นพระเอก   เป็นคาแรคเตอร์ที่มีทั้งความแข็งแกร่งและอ่อนโยน  ซึ่งแบบฉบับของชายในฝันจริงๆนั่นแหละ    

ส่วนอิชทาร์ผู้เป็นน้องชาย  ให้ความรู้สึกเหมือนหมาบ้าในช่วงเปิดเรื่อง   เป็นคนโรคจิตที่ดูแตกต่างจากพี่ชายอย่างเห็นได้ชัด   และให้ความรู้สึกไม่น่าไว้วางใจเหมือนอสรพิษที่ซุ่มตัวอยู่ในเงามืด   แต่แล้วคาแรคเตอร์นั้นกลับพลิกผันไปอีกรูปแบบหนึ่งในช่วงท้ายซึ่งทำให้เขามีเสน่ห์มากเลย   อ่านแล้วก็ยังอดสงสัยไม่ได้ค่ะว่าแท้จริงแล้วอะไรที่ทำให้เขาเปลี่ยนไป   แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดก็คือความรักระหว่างพี่น้อง   จากบาเบลตลอดทั้งเรื่องและจากอีชทาร์เองในช่วงครึ่งหลัง   ตลอดจนความรักซึ่งมีต่อมาตุภูมิที่ทำให้เขายอมตายไปพร้อมกับอาณาจักรที่ตนรักและถือกำเนิด

เอรุยเป็นอีกคาแรคเตอร์หนึ่งที่มีเสน่ห์มากๆ   ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเป็นนางเอกแล้วจึงน่าสนใจ    แต่แอบสังเกตเห็น(เอาเอง)ว่าพี่มูนนี่ก็ไม่ได้บรรยายว่าเอรุยหน้าตาสวยงามดึงดูดใจอย่างเด่นชัด    แต่ค่อนข้างจะเน้นที่ความสามารถของการเป็นผู้อภิบาล    ความตั้งใจจริงในการช่วยเหลือคนป่วยและความกล้าหาญไม่ว่าจะด้วยการกระทำหรือฝีปาก    ซึ่งทำให้เอรุยเป็นตัวละครที่มีคุณค่า  และมีความงดงามที่เปล่งประกายออกมาจากภายใน   ส่วนตัวละครรองลงมาก็มีความหนักแน่นและจุดยืนที่มั่นคงดีค่ะ 

เมื่ออ่านจบแล้วจึงทำให้เข้าใจว่าเพราะเหตุใดภาพปกจึงมีสายลมหมุนวนอยู่รอบกายตัวเอก   และขอแสดงความชื่นชมในความคิดเรื่องภาพปกและสายลมหมุนจริงๆค่ะ   เพราะตั้งแต่เปิดเรื่องจนปิดเรื่องสายลมกับบาเบลแทบจะเป็นอะไรที่เคียงคู่กันไปตลอด   และจะรอติดตามผลงานในลำดับต่อไปนะคะ