whiteway's story บันทึกรัก ยัยแม่มดหน้าใสกับหนุ่มฮอตจอมแสบ (จบ)

ตอนที่ 11 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,045
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

 



9

ยูโด

                “ล้างจานเสร็จแล้วนะยัยแม่มด...ยัยแม่มด อ่าว...

     ผมเดินพูดออกมาจากห้องครัวก็ต้องพบกับยัยแม่มดในสภาพนั่งหลับทั้งกองผ้าที่กำลังผับอยู่ที่โซฟา

    ยัยแม่มด...

     ผมเรียกเธออีกครั้งพร้อมทำมือส่ายไปส่ายมาตรงหน้าของเธอ แต่เธอก็ไม่ขยับ

                สงสัยจะเหนื่อยจริงๆแหละ วันนี้ยัยนี่ทำทำงานบ้านทั้งวัน ผมแค่ทำนิดหน่อยยังล้าเลย ตอนนี้ยัยแม่มดก็หมดคราบนางมารด้วยการผล็อยหลับไป ผมจึงสารต่อการผับพ้าของเธอก่อนที่จะนำไปเก็บที่ให้ แล้วผมก็มานั่งจ้องหน้าเธออีกครั้ง ตอนยัยนี่หลับโลกนี้มันช่างสงบสุขจริงๆเลย

                ผมว่ายัยนี่หน้าตาก็ไม่เลวนะ จัดว่าน่ารักเลยแหละ อาจจะไม่สวยสะดุดตาแต่ถ้าควงไปไหนก็ไม่อายใคร ผิวยัยนี่เนียนละเอียดชะมัด ตากับจมูกก็เข้ารูป ริมฝีปากที่ยั่วยวนนั่นอีก โอ๊ย! ไม่ใช่ล่ะ! ยัยนี่มันนางมารร้าย ยัยแม่มด ยัยมารคอหอย ไม่เห็นจะน่ารักตรงไหนเล้ย ไม่น่ารักๆ แบร่ๆ >_<

 

                เฮ้! ไวท์เวย์ ตื่นได้แล้ว ตื่นๆ

      นั่นเสียงยัยแม่มดใช่มั้ย

      อ่าวแล้วนี่ผมเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อใด โอ้ว~

                “ฉันหลับเหรอ? ผมพูดงัวเงีย

                ใช่ ก็นายให้ฉันนอนตักจนหลับไปไง

                ว่าไงนะ ฉันให้เธอนอนตัก?

                ถูกต้อง

                ฉันนี่นะทำแบบนั้น

                ก็ใช่น่ะสิ ฉันตื่นขึ้นมาหัวฉันก็อยู่บนตักนาย

                ไม่จริงเธอมานอนตักฉันเองมากกว่า

                “-__- เออช่างเฮอะ นี่มันกี่โมงกี่ยามกันแล้วเนี่ย

 

                18.35

                ผมและเธอหันไปดูนาฬิกาพร้อมกันก่อนที่จะหันมามองหน้ากันแล้วทำตาปริบๆ

                นี่เราหลับกันยาวนานขนาดนี้เชียวเหรอ?

                ไม่รู้สิ

                เฮ้อ~ ไปดีกว่า

      เธอทำท่าจะลุกไปแต่ทว่า

                เดี๋ยว!” ผมกลับดึงมือเธอไว้ก่อน เธอจะไปไหน?

                ซื้อของข้างนอก

                ฉันไปด้วยสิ

                ฉันหูเพี้ยนไปรึเปล่านะ ฉันได้ยินว่านายขอไปกับฉันด้วย

                หูไม่เพี้ยนหรอกยัยแม่มด อย่าพูดมาก ไปได้แล้ว

                ว่าแล้วผมก็ลากยัยนี่ออกมาข้างนอนคฤหาสน์ก่อนที่จะเดินไปที่รถปอร์เช่สีดำป้ายแดงที่พ่อเพิ่งจะถอยมาแทนออดี้คันเก่าให้ผมโดยเฉพาะ

                เดี๋ยว บอม

                อะไร?

                ใครบอกฉันจะไปกับปอร์เช่ของนาย

                หมายความว่าไง

                ฉันจะไป...

 

                รถเมล์นี่นะ

      ผมบ่นในขณะที่เราสองคนนั่งอยู่ที่รถเมล์

                ทำไมเล่า สนุกดีนะ

                สนุกตรงไหนไม่ทราบ ต้องมาแย่งที่นั่งกับคนอื่น ถ้าไม่ทันก็ต้องยืนเบียดอีก อึดอัดจะตาย

                นี่แหละเสน่ห์ของรถเมล์

                นี่เธอหลงใหลในรถเมล์หรือไงกัน

                ก็ประมาณนั่นแหละ

                เธอนี่มัน จริงๆเลยเชียว

                ลุก

                ว่าไงนะ

                ฉันบอกว่าให้ลุก
                อะไรของยัยนี่เนี่ย ผมล่ะงงกับอารมณ์ของคุณเธอเหลือเกิน -*-

                ดะ เดี๋ยวเซ่ อ่ะ โอ๊ยๆ ปล่อยๆ ลุกแล้วๆ

      ยัยแม่มดลุกขึ้นก่อนที่จะดึงหูผมให้ลุกไปด้วย

                คุณยายคะ มานั่งนี่ก็ได้ค่ะ

      แล้วยัยแม่มดตัวดีก็ไปเชิญคุณยายสองคนที่ขึ้นรถมาทีหลังให้นั่งแทนที่เราสองคน

                โอ๊ยๆ ขอบใจมากเลยแม่หนู น่ารักจริงๆเล้ย

      คุณยายคนที่หนึ่งพูดก่อนที่ทั้งสองจะนั่งลงอย่างสบายใจเฉิบ

                แหม ขอให้รักกันนานๆนะ แม่หนู พ่อหนุ่ม

                มะ ไม่ใช่นะครับ/คะ

      ผมกับยัยแม่มดพูดอย่างพร้อมเพียงกัน

                อะไรกันๆ จะบอกว่าไม่ได้เป็นแฟนกันน่ะสิ ฮ่าๆ คนยายคนที่สอง

                ใช่ค่ะเราไม่ได้เป็นแฟนกัน เราเป็นแค่เพื่อนกันนะคะ

                เพื่อนสนิทน่ะเหรอ

                เอ่อ...

     ผมกับบอมมองหน้ากัน

                แหม ถึงยายจะแก่แต่ก็รู้ความหมายของเพื่อนสนิทน้า ดาราชอบพูดกันบ่อยๆ โฮะๆ

                ไม่ช่าย>_<... บอม

                ฮ่าๆๆ ผม

                หัวเราะอะไรไอ้บ้า!”

                ตอนยายสาวๆ ผัวยายก็หล่อแบบนี้แหละ ฮ่าๆ

                เอ่อ...=[]=” บอม

                จริงเหรอครับ งั้นคุณยายก็น่ารักแบบนี้ด้วยใช่มั้ยครับ^^”

      ผมพูดพรางชี้ไปที่บอม

                แหม~ พ่อหนุ่มก็ หยอดแฟนกันซึ้งๆหน้ายายเลยนะ เขินแทน ฮ่าๆ

      ผมกับคุณยายเริ่มเข้าขากัน

                “-///-“ บอม

                “^^” ผม

 

                หลังจากขึ้นรถเมล์แสนหรรษาของบอมเสร็จ เราสองคนก็มาซื้อของ ณ ห้างGG ซึ่งเป็นห้างของพ่อผมเอง ของที่เรามาซื้อก็มีแค่อาหาร ทั้งผัก ผลไม้ อาหารสำเร็จรูปรวมไปถึงขนม ต่อจากโซนอาหารบอมก็พาผมไปซื้อของจำพวก น้ำยาล้างจาก น้ำยาปรับผ้านุ่ม ผงซักฟอกอะไรเทือกนั้น และผมก็มีส่วนร่วมโดยการเข็นรถไปมาให้เธอนั่นเอง -*-

                เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจซื้อของในวันนี้ ผมก็หิ้วของหนักๆ ส่วนบอมก็หิ้วของเบาๆออกจากห้างฯ อย่างลั้นลา และในขณะที่ผมเดินอยู่ดีๆ ก็มีคนมีผู้ชายหน้าเถื่อนกลุ่มหนึ่งเดินมา
                 พลั่ก!
                 แล้วคนในกลุ่มนั่นคนหนึ่งเดินชนผมเข้า

                เฮ้ย!” ผมพูด

                ทำไม มีปัญหาหรือไง ไอ้หน้าจืด” มันกล้าพูด -_-*

      ผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้

                เอ่อ... ขอโทษด้วยนะคะ ไปกันเถอะไวท์เวย์

      บอมเข้ามาขัดจังหวะ พร้อมจับมือผมไป

                ปล่อย แต่ผมสะบัดมือของเธอออก ไอ้นี้ต้องขอโทษฉันก่อน

                ว่าไงนะ เฮอะ! ฉันไม่ขอโทษ

                สิ้งเสียงของมันผมก็ทิ้งของที่ถือมาแล้วก็ปล่อยหมัดไปทันที แต่ทว่าไอ้บ้านั่นหลบทันพร้อมกับให้หมัดสวนกลับมาที่หน้าผมเข้าอย่างจัง ต่อจากนั่นก็ใช้เท้าเตะหน้าท้องของผมจนล้มลง

                พลั่ก!

                พะ พอแล้ว! อย่าทำอะไรเขาเลยฉันขอร้อง

     บอมที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่เข้ามาขวางผมกับไอ้หมีควายนั่น

                ถอยไป ฉันจะสั่งสอนมัน

      แล้วมันก็ใช้กำลังโยกร่างของบอมโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี

      มันจะมากไปแล้วนะไอ้หมีควาย ยัยนั่นยิ่งบอบบางอยู่

                ย้ากกกกก!”

ด้วยความโมโหผมจึงลุกขึ้นและก็ปล่อยหมัดไปอีกครั้ง แต่มันจับได้  แล้วต่อจากนั่นมันก็ตีเข่าผมอย่างเมามัน ผมล้มลงอีกครั้ง ในขณะเดียวกันที่มันจะใช้เท้ากระทืบผมแต่ทว่ามือหนึ่งที่จับขามันได้เสียก่อน

                “O[]O! บะ บอม!”

ผมอุทานอย่างตกใจเมื่อเห็น หญิงสาวร่างเล็กจับขาของไอ้หมีควายก่อนที่เหวี่ยงขานั่นทิ้งอย่างไม่ใยดี ทำให้ไอ้หมีควายล้มไม่เป็นท่า

                ต่อจากนั่น เพื่อนๆของไอ้หมีควายก็ทยอยเข้ามาหาบอม แต่บอมก็ออกลวดลายด้วยการเตะที่สวยงามก่อนที่พวกนั่นจะล้มกอง อยู่ที่พื้นไปทีล่ะคน =[]=

                ไอ้ควายเอ้ย! แค่เด็กผู้หญิงคนเดียวทำไมจัดการไม่ได้หา!

      ว่าแล้วไอ้หมีควายคนเดิมก็เดินเข้าไปหาบอม

                ก่อนที่บอมจะขยำเสื้อของมันแล้วบิดตัวก่อนที่จะทุ่มไอ้หมีควายลง

                “O[]O” ผม

                ไปเร็ว!”

     บอมที่เมื่อครู่ได้ทุ่มไอ้หมีควายลงพื้นเสร็จก็รีบวิ่งมาฉุดผมขึ้น ก่อนที่จะใส่เกียร์แมววิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต

                เฮ้ย! ตามมันปายยย!” ไอ้หมีควายบอกลูกน้อง

                ผมกับบอมจับมือกันวิ่งหนีอย่างไม่รู้จักเหนื่อย โดยที่มีลูกน้อยไอ้หมีควายตามมาติดๆ อย่างไม่ลดล่ะ

     โอ๊ย! ไอ้บ้าจะตามมาทำไมเนี่ย!

                ฟิ้ว~ พลั่ก

                 “O_O”

     จู่ๆ บอมก็ชะลอความเร็วแล้วถอดรองเท้าผ้าใบสองข้างก่อนที่จะเขวี่ยงใส่ลูกน้องไอ้หมีควายสามตัว ก่อนที่ไอ้พวกนั่นจะตกใจและหยุดวิ่งไปชั่วขณะ บอมจึงช่วงชิงจังหวะนี้ดึงผมวิ่งอีกครั้ง แล้วมันก็ได้ผล พวกนั่นวิ่งตามห่างจากครั้งที่แล้ว

                เท้าขาวๆ ของบอมย้ำลงบนพื้นถนนอย่างไม่ลดล่ะ เธอไม่เคยกลัวเจ็บ ไม่เคยคิดว่าจะเหยียบโดนอะไรและเธอวิ่งไปเรื่อยๆโดยที่มืออีกข้างก็ยังจับมือของผมอย่างแน่น

                รถเมล์!”

     เธอพูดพร้อมวิ่งตรงไปที่ป้ายรถเมล์ที่เต็มไปด้วยคนกำลังแย่งกันขึ้น และในที่สุด ผมกับบอมก็เบียดเข้ามาในรถเมล์ได้สำเร็จ
               ในรถเมล์คนแน่นมากจนไม่มีที่นั่ง แถมคนที่ยืนอยู่ก็เบียดกันจนแทบจะล้นออกจากรถอยู่แล้ว

    “เฮือกๆ~ “ผมกับบอกผลัดกันหอบ

    “นาย...โอเคนะ บอมพูดเว้นช่วงหอบ

    “โอเค เธอล่ะ

    “สบายมาก^^”

    เธอพูดพร้อมเผลอยิ้มออกมา

   “ทำไมเธอถึงจัดการพวกนั่นได้ล่ะ" ผมถาม

   “เอ่อ...ลุงฉันให้ฉันไปเรียนยูโดน่ะ

   “ยูโด!” ผมอุทาน นอกจากเธอจะเล่นกีตาร์ฮีโร่เก่งแล้ว เธอยังเก่งยูโดอีกหรือเนี่ย

   “ฉันเรียนมานิดเดียวเอง

   “นี่แค่เรียนมานิดเดียวนะ-*- ถ้าเรียนมาหมดเธอคงฆ่ามันไปแล้วล่ะ

   ผมพูดพรางขยี้หัวยัยแม่มดอย่างหมั่นเขี้ยว

  “พอได้แล้วน่า

  แล้วยัยแม่มดก็จับมือผมให้ออกจากการขยี้หัวของเธอ

 “(  ‘ ‘)(‘ ‘  )

 ผมกับบอมสบตากันก่อนที่จะ

“(-///-   )(   -///-)”

เสมองไปทางอื่นอย่างพร้อมเพียงกัน

ผมว่า ผมก็หลงใหลในรถเมล์ขึ้นมาแล้วล่ะ บนรถเมล์เหมือนมีมนต์อะไรบางอย่างที่ทำให้ผมยิ้มไม่หยุด หรืออาจจะเป็นคนตรงหน้าผมก็ได้ที่ทำให้ผมยิ้มไม่หยุดเช่นนี้ ใบหน้าของเธอจ่ออยู่ตรงหน้าอกของผมพอดี ทำให้ดูเหมือนตอนนี้เรากอดกันก็ไม่ปาน เขินจังนะ >///<

แบละ!

อี๊~”

บอมร้องในขณะที่เท้าเปล่าๆของเธอเหยียบเข้าน้ำที่นองอยู่บนถนน หลังจากที่เราลงมาจากรถเมล์

ฮ่าๆ ผมเผลอหัวเราะ

ไม่ต้องเลยไอ้บ้า

แล้วเธอก็เดินเป็นกระต่ายขาเดียวนำหน้าผมไป

เดี๋ยวก่อน รอฉันด้วย ผมวิ่งตามเธอไปก่อนที่จะ นั่งยองๆไปข้างหน้าเธอขึ้นหลังฉันสิ

หะ! ไม่เอาอ่ะอายเขา

ไม่ต้องอายหรอกน้า ม่ะๆ

แล้วเธอก็ค่อยๆวางตัวบนหลังของผม

 

นี่

ผมเรียกเธอในขณะที่เธอเอาหัวแนบบนหลังผม

หื้ม

นึกว่าหลับไปแล้ว

ใครจะหลับลง

“-_- วันเกิดเธอยากได้อะไร

ถามอะไรของนาย จะให้ฉันหรือไง

ตอบมาเหอะน่า ฉันไม่รู้จะคุยอะไรกับเธอ มันเงียบน่ากลัวนะ><”

ตุ๊กตามั้ง ไม่สิ ไม่อยากได้อะไรทั้งนั้นแหละ ได้ไปก็เท่านั้น

งั้นเหรอ?

ถามทำไม

ช่างเถอะ นี่นอกจากเธอจะน้ำหนักเยอะแล้วยังแบนราบเหลือเกินนะ!”

ว่าไงนะ!”

จากที่นอนแนบหลังผมอยู่ดีๆ บอมก็ดิ้นพล่านบนหลังผมไปมา

โอ๊ยๆ พอแล้วฉันเจ็บนะ

 ผมร้องเมื่อบอมหยิกแขนผมอย่างเมามันเพราะว่าผมดันไปแซวเธอ

สมน้ำหน้า

 หมดกันเลยนะ ของที่ซื้อมา แล้วเราจะกินอะไรล่ะทีนี้

บะหมี่ก็ได้น่า เดี๋ยวฉันทำเอง เธอบอก

 “ไม่เป็นไร วันนี้เธอเหนื่อยมากแล้ว เดี๋ยวฉันทำให้เธอกินเอง

“=[]=” บอม

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

234 ความคิดเห็น

  1. #227 paewoil (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 23:05
    นางเอก...ซุปเปอร์วูแมนมากค่า แหมแอบฟินด้วย รถเมล์คนแน่นเนอะ ^\\^
    #227
    0
  2. #210 pop (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 13:55
    ฟรุ้งฟริ้ง >
    #210
    0
  3. #144 opel_zuza (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 19:04
    ชอบอ่ะ!! ^^!
    #144
    0
  4. #43 moko_cheese (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 10:17
     โอ๊ย น่ารักทั้งคู่อ่ะ -3-
    ชอบบบบบ  ไรเตอร์อัพต่อไวๆนะคะ รอจ้า ; )
    #43
    0
  5. #42 salapao*_* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 00:24
    OMG

    บอมเท่มากอ่ะ
    #42
    0
  6. #37 B2UTY_KUNGKING (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 21:19
    อ๊ายยยยยยย. ตอนนี้พระเอกแมนมากก
    #37
    0
  7. #36 สาวซ่า555 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 20:43
    น่ารักมากกกกก
    #36
    0